Εθνικά θέματα, Κύπρος

Μαύρο στους «ανανιστές» του Μνημονίου

Ο κυπριακός ελληνισμός βρίσκεται για μια ακόμα φορά στο παρά πέντε μιας μεγάλης καταστροφής. Τα εγκλήματα της προεδρίας Χριστόφια, στην οικονομία και στο Μαρί, σε συνδυασμό με τα χρόνια αδιέξοδα της φούσκας του εθνομηδενιστικού νεοκυπριωτισμού της εύκολης ευημερίας, έχουν υπονομεύσει άνευ προηγουμένως την οικονομική ανεξαρτησία την κυπριακή δημοκρατίας.Έτσι, ο κυπριακός ελληνισμός βρίσκεται ενώπιον ενός άκρως επικίνδυνου, και καταστροφικού μνημονίου. Ήδη, έχει συσσωρευτεί αρκετή εμπειρία από το Ελλαδικό κράτος, για να ξέρουμε πια τι επιφυλάσσει ένα μνημόνιο στην Κύπρο: Βεβαίως, όχι μόνο την εκπτώχευση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, που είναι ήδη καταχρεωμένος στις τράπεζες -οπότε τα φαινόμενα των κατασχέσεων, και εν τέλει η ίδια η φτώχεια θα είναι πολύ πιο έντονα απ’ ό,τι στον ελλαδικό χώρο.Επιπλέον, και ίσως πιο σημαντικό, Μνημόνιο στην Κύπρο σημαίνει ότι οι μεγάλες αποικιακές δυνάμεις θα βάλουν χέρι στον ορυκτό της πλούτο, πάντα σε κλίμα συνδιαχείρισης με το νεοθωμανισμό, κι ακόμα χειρότερα, θα επιβάλουν την ολική επαναφορά ενός σχεδίου σαφέστατα χειρότερο από αυτό του Ανάν. Στόχος,  η τελική «λύση» του Κυπριακού μέσα από τη διάλυση της κυπριακής δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση ενός δυτικού-τουρκικόυ «ομόσπονδου» προτεκτοράτου στα πρότυπα της Βοσνίας.

Όλα αυτά είναι ξεκάθαρα, και θέτουν ένα, απόλυτο δίλημμα στον κυπριακό ελληνισμό. Το ακριβώς αντίθετο που ισχυρίζεται το κατεστημένο των ντόπιων και των ξένων συμφερόντων της Μεγαλονήσου. Αυτοί, μας λένε: ‘Μνημόνιο ή καταστρεφόμαστε’ ενώ η στην πραγματικότητα, ή ο κυπριακός ελληνισμός θα πει ΟΧΙ στο Μνημόνιο ή θα καταστραφεί από αυτό.

Υπό αυτές τις άκρως σημαντικές περιστάσεις, όλες οι υγιείς αντιστασιακές δυνάμεις του κυπριακού ελληνισμού, και οι ομόλογες δυνάμεις του ελλαδικού χώρου, πρέπει κατ’ αρχάς να στηρίξουν τη μόνη αδέσμευτη υποψηφιότητα, που τολμά ανοιχτα να αντιπαρατεθει στους σχεδιασμούς και τις μεθοδεύσεις του ξένου παράγοντα. Αυτήν, του Γιώργου Λιλλήκα. Τόσο ο Αναστασιάδης όσο και ο Μαλάς του ΑΚΕΛ έχουν δώσει κάθε εχέγγυο ότι σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή θα είναι καταστροφικότεροι του Δημήτρη Χριστόφια για το μέλλον της Κύπρου. Γι’ αυτό και ο ελληνισμός πρέπει να γυρίσει αμετάκλητα την πλάτη σε αυτούς, και σε ό,τι αντιπροσωπεύουν: την εθελοδουλία και το ξεπούλημα.

Ας ελπίσουμε ότι οι κυπριακές εκλογές θα είναι το έναυσμα για την ανασύσταση ενός μεγάλου αντιστασιακού-αντικατοχικού κινήματος ενάντια στο μνημόνιο και στην ομοσπονδία με τον κατακτητή, που θα βάλει κάθε κατεργάρη στο πάγκο του και θα γυρέψει ευθύνες από εκείνους που έφεραν την Κύπρο για άλλη μια φορά ενώπιον των δήμιών της.

ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΥΣ ‘ΑΝΑΝΙΣΤΕΣ’ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Κ.Π. Άρδην
15/02/2013

6 Σχόλια

  1. Δυστυχώς αγαπητοί φίλοι, ο επάρατος Αναστασιάδης είναι σχεδόν πρόεδρος! Είμαστε πολύ περίεργη ράτσα οι Έλληνες τελικά! Τι να πω, ο Θεός να μας λυπηθεί!

    • Ας μην πέσουμε κι αυτή τη φορά στην παγίδα ότι φταίνε οι Κύπριοι για την εκλογή του Αναστασιάδη. Πότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο κύριος υπεύθυνος για την κατάσταση στην Κύπρο είναι, διαχρονικά, οι ελλαδικές κυβερνήσεις, και από κοντά η δική μας αδιαφορία, τουλάχιστον τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ας θυμηθούμε ότι όποτε ο λαός βρισκόταν σε εγρήγορση και κινητοποίηση για το κυπριακό, πέφταν κυβερνήσεις εξ αιτίας του. Και το κυριότερο, θα πρέπει κάποια στιγμή να αναγνωρίσουμε ότι τη δημοκρατία που απολαμβάνουμε εμείς οι Ελλαδίτες, σήμερα, ΤΗ ΧΡΩΣΤΑΜΕ στην κατοχή του μισού νησιού από τους Τούρκους (για την οποία δεν κουνήθηκε φύλλο, ούτε από τις κυβερνήσεις, ΟΥΤΕ από τα κόμματα της Αριστεράς, αντίθετα, όλοι βολεύτηκαν μ’ αυτήν μια χαρά). Τυχαίο είναι ότι κορδωνόμαστε για τους «ηρωικούς αγώνες» που έριξαν τη χούντα, ενώ κατά βάθος ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι τη χούντα την έριξε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, για την οποία κάναμε μόκο; Όσο κρύβουμε τις πραγματικές αιτίες της σημερινής μας κατάστασης κάτω από το χαλί, όσο δεν απελευθερωνόμαστε από το κυλώνειο άγος της προδοσίας των ελλαδικών κυβερνήσεων (και ιδιαίτερα της χούντας) απέναντι στην Κύπρο, δεν υπάρχει περίπτωση να κατακτήσουμε την ανεξαρτησία μας, σε Ελλάδα και Κύπρο. Αντίθετα, θα βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στην κατάσταση του άθλιου προτεκτοράτου. Και η ευθύνη της Αριστεράς για όλα αυτά είναι τεράστια. Όσες κορώνες και αν βγάζει για τα «κοινωνικά» προβλήματα της χώρας, εφόσον δεν αντιστέκεται συγκεκριμένα και έμπρακτα στη γεωπολιτική πίεση Ανατολής και Δύσης, θα παραμένει αντιπολίτευση «εσωτερικού χώρου», και γι’ αυτό αναποτελεσματική.

      • Συμφωνώ με αυτά που λες και για την διαχρονική ευθύνη της Ελλάδας (άλλωστε πάλι η Ελλάδα βρίσκεται πίσω από την Κυπριακή κρίση!) και για την ανεπάρκεια της Αριστεράς η οποία φαντασιώνεται πως με μια κοινωνική ατζέντα και μια έξοχη οικονομική ανάλυση θα πάρει της εκλογές ! Από την άλλη έστω και εντός αυτών των πλαισίων, η επιλογή Λιλλήκα ήταν πιο λογική ! Όταν ψηφίζεις Αναστασιάδη με την χώρα σου δεμένη χειροπόδαρα από αυτούς που ήθελαν να σου επιβάλουν το σχέδιο Ανάν, λυπάμαι αλλά πας γυρεύοντας και εσύ ! Όλα όσα γράφεις ισχύουν 100%
        αλλά και η ευθύνη του πολίτη είναι αδιαμφισβήτητη ως πηγής της εξουσίας στις δημοκρατίες ! Εκτός και αν θεωρούμε τον Λιλλήκα εξίσου ύποπτο ! Και πάντως οι Ελλαδικές κυβερνήσεις μπορεί πολλά να κάνουν αλλά …..δεν ψηφίζουν στις κυπριακές εκλογές !

Γράψτε απάντηση στο Common sense Ακύρωση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*