Εθνικά θέματα, Κύπρος

Τέρμα στην αυτομαστίγωση!

του Βάσου Φτωχόπουλου
από την εφημερίδα ΕΝΩΣΙΣ

Τον τελευταίο καιρό δύο ήταν τα άρθρα που συζητήθηκαν και έκαναν εντύπωση στον κόσμο. Το πρώτο ήταν του Αλκίνοου Ιωαννίδη, το οποίο σχολιάσαμε στο προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας, ενώ το δεύτερο ενός κυρίου Ιωάννου (δεν ξέρω άλλα στοιχεία του), ο οποίος με επιτυχημένο τρόπο έδωσε τη δική του εκδοχή για τη σημερινή κατάντια μας. Το άρθρο κυκλοφόρησε ευρέως στο διαδίκτυο και είναι αυτό με το πάρτι στην ΜΠΛΙΝΚΕΡΣ, όπου κάποιος κατεβάζει τον διακόπτη και τελειώνει το μεγάλο κυπριακό τσιμπούσι.

Το κείμενο αυτό δεν θα με έβρισκε αντίθετο, αν ο κύριος Ιωάννου στένευε κάπως τα πράγματα και έγραφε για μια κάστα Κυπρίων και όχι για το σύνολό τους. Αν έγραφε για το πάρτι των φίλων του ή για το δικό του πάρτι, το κείμενο θα είχε μια αξία, διότι θα έδειχνε κυρίως πως κάποιοι άνθρωποι σ’ αυτόν τον τόπο είναι έτοιμοι να κάνουν αυτοκριτική και να προχωρήσουν σε κάθαρση. Όταν όμως γράφει πως όλοι μαζί κάναμε αυτό το πάρτι, τότε πέφτει πολύ έξω – για να μην πω πως σκοπίμως προσπαθεί να θολώσει τα νερά για το ποιοι είναι, τελικά, οι πραγματικοί υπεύθυνοι της τραγωδίας την οποία ζούμε σήμερα.

Την ΜΠΛΙΝΚΕΡΣ, καταρχάς, ΔΕΝ την ξέρει η τεράστια πλειοψηφία του λαού μας. Μπορεί να γνωρίζουν ανάλογα κέντρα, μπορεί και ο συμβολισμός του να ισχύει για μεγάλα τμήματα του λαού, όμως πάλι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Ο καθένας από εμάς έχει ένα μερίδιο ευθύνης, όμως άλλη η ευθύνη ενός γέρου στο χωρκόν, άλλη του άνεργου νέου στην πόλη και άλλη του δημόσιου υπαλλήλου, που μπορεί κιόλας να έλαβε μέρος στο πάρτι.

Όμως ακόμη και η συμμετοχή πολλών ανθρώπων στο πάρτι δεν δείχνει ότι έχουν την ίδια ευθύνη με αυτούς που πουλούσαν εκεί τα ποτά ή τα ναρκωτικά, ούτε είναι βεβαίως η ίδια με αυτούς που το οργάνωσαν. Θέλω να πω, δηλαδή, πως δεν είναι άμοιρος ευθυνών ο όχλος των μικροαστικών και αστικών στρωμάτων του νησιού, ούτε είναι άμοιρος ευθυνών και ο περιβόητος λαός. Όμως, προς Θεού, υπάρχουν κάποιοι που εγκλημάτησαν, υπάρχουν κάποιοι που με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους, με την ανικανότητα και την ανεπάρκειά τους οδήγησαν έναν λαό στα πρόθυρα της γενικής καταστροφής. Αυτοί δεν μπορούν να παίζουν τον ίδιο ρόλο με αυτούς που απλώς παραβρέθηκαν, συνειδητά ή όχι, σ’ ένα πάρτι, σε μια πανήγυρη των Κυπρίων του υψηλού βιοτικού επιπέδου. Μήπως αυτή δεν ήταν και η λογική και του Πάγκαλου στην Ελλάδα, όταν είπε το «ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ»; Αυτό δεν είχε ως αποτέλεσμα, μέχρι και σήμερα ακόμη, να μην έχει ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ στην Ελλάδα;

Μήπως είναι αυτό ακριβώς το ζητούμενο και εδώ στην Κύπρο; Προφανώς αυτό βολεύει ΟΛΑ τα κόμματα, βολεύει όλους τους τραπεζίτες, όλους τους πολιτικούς και όλο το συγκρότημα εξουσίας που μας έφερε ως εδώ. Βολεύει και όλους αυτούς που ισχυρίζονται πως οι ξένοι δεν έχουν καμιά ευθύνη, πως καλά μας κάνουν για να στρώσουμε, όπως καλά μας έκαναν και οι Τούρκοι το 1974, διότι κάποιοι τους έδωσαν το δικαίωμα της εισβολής με το πραξικόπημα.

Αυτά τα ακούμε εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια και τα αποκρούουμε, διότι στοχεύουν στην ΠΑΡΑΔΟΣΗ και την ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ μας. Εμείς, η πλειοψηφία του λαού, δεν ήμασταν υπέρ του πραξικοπήματος – αντιθέτως, αντισταθήκαμε σ’ αυτό. Γιατί, δηλαδή, έπρεπε να πληρώσει ο κυπριακός Ελληνισμός, επειδή η Τουρκία, με το πρόσχημα του πραξικοπήματος, εισέβαλε στην Κύπρο και κατέχει τη μισή μέχρι σήμερα; Γιατί πρέπει εγώ να αθωώσω τον Αττίλα; Ποιοι κερδίζουν από αυτό; Οι Κύπριοι ή οι Τούρκοι; Το ίδιο ισχύει και σήμερα.

Γιατί πρέπει να πληρώσει ο λαός, επειδή ο Χριστόφιας έπαιζε με τα σύρματα και πάθαμε βραχυκύκλωμα;

Γιατί πρέπει να πληρώσει ο λαός, επειδή ο Αναστασιάδης δεν είχε το θάρρος και τ’ αρχίδια να σώσει τον τόπο, στέλλοντας μετά το Μαρί τον Χριστόφια σπίτι του;

Γιατί πρέπει να πληρώσουμε εμείς τις κλεψιές και τις απατεωνιές του κάθε γιάπη τραπεζίτη;

Γιατί πρέπει να πληρώσει ο λαός την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών; Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να βάζουν το χέρι τους, ως ληστές, στην τσέπη μας και γιατί εμείς πρέπει να πειθαρχήσουμε στις επιθυμίες τους;

Ε, όχι. Το πάρτι δεν τέλειωσε. Ο κυπριακός λαός δεν αποφάσισε να κατεβάσει τον διακόπτη και να παραδώσει την Κύπρο στους Τούρκους και τους Ευρωπαίους. Φτάνει η αυτομαστίγωση! Φτάνουν οι ενοχές και τα ψευτοδιλήμματα. Ό,τι έχουμε, το αποκτήσαμε με τον ιδρώτα μας. Κι αν κάποιοι έκλεψαν ή εγκλημάτησαν ή δεν σεβάστηκαν τους νόμους, ΕΜΕΙΣ πρέπει να τους τιμωρήσουμε και ΟΧΙ κάποιοι άλλοι. Αν θέλουμε, βεβαίως, να μείνουμε ελεύθεροι και ανεξάρτητοι. Αν θέλουμε εμείς να κατεβάζουμε τους διακόπτες στα σπίτια μας και όχι οι αρχές των ευρω-οθωμανών κατακτητών.

 

4 Σχόλια

  1. Και τοτε ποιος φταιει ;…Αυτοι που στελνουνε διεφθαρμενους΄και αναξιους πολιτικους στη βουλη, ξανα και ξανα, δε φταινε; … Αν εγω ας πουμε ανοιξω ενα κλουβι και βγει ενα λιονταρι και σε φαει, θα φταιει το λιονταρι και εγω δε θα φταιω;… Αυτους τους πολιτικους ποιος τους ψηφιζει; H Τουρκια η Γερμανια η’ οι Ελληνες;
    Θα μου πεις υπαρχουν και αρκετοι που ειναι καλα παιδια. Συφωνω. Αν και θα μπορουσαν να πανε και να ψηφισουν καποιον που θεωρουσαν αξιο αλλα δεν πηγαν καν να ψηφισουν. Αν και θα μπορουσαν να εχουν ενωθει μεταξυ τους αλλα δεν το καναν.Αν και θα μπορουσαν να εχουν οργανωθει καταλληλα και να παρουσιασουν μια σωστη και ολοκληρωμενη εναλλακτικη προταση αλλα δεν το καναν. Θα συμφωνησω οτι υπαρχουν και πολλοι οι οποιοι δε φταινε. Ε λοιπον αυτοι ανηκουν στους χαμενους. Και ο χαμενος παντα πληρωνει!
    Στις μαχες δε σε ρωταει κανενας αν εισαι καλο η’ κακο παιδι. Αυτο που εχει σημασια ειναι αν κερδισες η’ αν εχασες. Και ΕΜΕΙΣ χασαμε! Γιατι αν και εχουμε κανει τοσους και τοσους πολεμους , αν και εχουμε τοσους εχθρους, αν και εχουμε υποστει τοσα δεινα…Παρολα αυτα δεν μπορουμε να οργανωθουμε σωστα. Και σ’αυτο… φταιμε!

  2. με ενα ματι βλεπεις τα μισα

    Συμφωνώ με τον Γιώργο. Ο συγγραφέας εχει δίκιο να είναι αντίθετος στην αυτο μαστιγωση αλλά δυστυχώς είναι συχνό και πολύ πιο επιβλαβες για τη χώρα φαινόμενο η έλλειψη αυτοκριτικης. Η άποψή για όλα φταίνε οι ξένοι έχει λογική αλλά δεν μας εξυπηρετεί για να βελτιωθουμε αρα ειναι α-χρηστη.

  3. Ακριβώς και κατόπιν αυτοκριτικής γράφει ο συγγραφέας τα πιο πάνω. Αν αρχίσουμε να κατηγορούμε τους εαυτούς μας επειδή οι «συμπατριώτες» μας ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΑΚΕΛ ή ΔΗΣΥ, τότε είμαστε καταδικασμένοι να χάσουμε τα πάντα.
    Επειδή, ειδικά στο νησί, κάτι ξέρουμε από αυτομαστίγωση, φτάσαμε στο σημείο να καθόμαστε σπίτι και να προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας πως ΦΤΑΙΜΕ εξ ολοκλήρου εμείς επειδή ο Χριστόφιας κι ο Αναστασιάδης έφεραν την τρόικα και μας έβαλαν στα δεσμά του μνημονίου. Γι’ αυτά μιλάμε τόσα χρόνια. Όπως έχουμε δήθεν εμείς την πρώτη ευθύνη για την τουρκική εισβολή επειδή η Χούντα έκανε το πραξικόπημα κι άνοιξε τις πόρτες και γι’ αυτό πρέπει να μπούμε στο εδώλιο του κατηγορουμένου και να ακολουθήσουμε τις γραμμές της Τουρκίας.
    Μιλάμε για το ίδιο ακριβώς πράγμα. Οι τύποι (βλ. Αλκίνοος Ιωαννίδης) που γράφουν και ρίχνουν ευθύνες στους Έλληνες επειδή έβγαλαν αυτούς τους πολιτικούς ή επειδή έκαναν μεγάλα φαγοπότια, ενώ όταν μιλούν για τη Μέρκελ, τον Σόιμπλε ή την Τρόικα λένε πως “αυτοί κάνουν τη δουλειά τους”, είναι επιεικώς απαράδεκτοι.
    Καλό θα ήταν να κάνουμε αυτοκριτική επειδή δεν πατήσαμε στο λαιμό νωρίς και τους ξένους και τους ντόπιους εισβολείς, αλλά αν κάτσουμε να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο των δακρύων είμαστε ανάξιοι της ιστορίας και άξιοι της μοίρας μας.

  4. Αγαπητε Αλ. Μιχ. Στις τελευταιες εκλογες στη Κυπρο, δεν υπηρχε δικτακτορια αλλα Δημοκρατια! Οι Κυπριοι ηξεραν πολυ καλα ποιο ειναι το ποιον του καθενος απο τους υποψηφιους. Και διαλεξαν πρωτον τον Αναστασιαδη και δευτερο το ΑΚΕΛ. Τωρα τι να κανουμε;…Eτσι εκφραστηκε ο Κυπριακος λαος στη πλειοψηφια του. Τα χερια των υπολοιπων ειναι τωρα δεμενα. Το μονο που μπορουν να κανουν ειναι να προετοιμαστουν καλητερα για τις επομενες εκλογες και ΑΝ βγουν τοτε ,να ειναι ετοιμοι.
    Τωρα να πηγαινεις και να ψηφιζεις Εφιαλτες με κριτηρια ατομικου και οχι κοινου συμφεροντος και την επομενη ακριβως μερα να βγαινεις και να διαδηλωνεις κατα των Γερμανων , να κλαις ,να οδυρεσαι και να αυτομαστιγωνεσαι …συγνωμη αλλα μου φαινεται τουλαχιστον γελοιο.
    Εγω επιμενω οτι ο βασικος μας εχθρος δεν ειναι ουτε η Τουρκια , ουτε η Γερμανια. Αυτοι σημερα ειναι, αυριο μπορει να μην ειναι (αν και ηταν ανεκαθεν…) .Ενας εχθρος παντα θα υπαρχει. Ομως ο βασικος μας εχθρος ειναι ο κακος μας εαυτος. Και ερωτω πως θα πολεμισεις οταν δε μπορεις να σταθεις στα ποδια σου. Οταν δεν μπορεις να ενωθεις πολιτικα και ψυχικα σα λαος. Οταν εισαι μια πολιτικη Βαβελ. Οταν δε μπορεις να ενωσεις αριστερους με δεξιους. Οταν δε μπορεις να αρθρωσεις μια συγκροτημενη πολιτικη προταση για την εξοδο απο τη κατρακυλα. Οταν δε ξερεις πως μπορεις να φτιαξεις ενα σωστο κρατος για ολους.Οταν (και το κυριοτερο) ο καθενας ψηφιζει για τη παρτη του και δε καταλαβαινει οτι αυτο το κρατος μπορει να πεσει καποτε και να τον πλακωσει;
    Για αυτο πιστευω οτι δουλεια πρεπει να γινει κυριως στο εσωτερικο. Το θεμα ειναι πως θα μπορεσει να αλλαξει ο Ελληνας νοοτροπια , να ενωθουν σε αυτο αριστεροι και δεξιοι και να φτιαξουν ενα σωστο κρατος. Ολα τ’αλλα ειναι ειναι τριχες. Και δυστυχως πνιγομαστε σε μια κουταλια νερο.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*