Πολιτική

Μια χώρα στο κενό

του Σωτήρη Δημόπουλου

Να λοιπόν που και πάλι αιωρούμαστε στο κενό. Αν και ποτέ δεν είχαμε απομακρυνθεί σε ασφαλή απόσταση. Περάσαμε μόνον μια περίοδο αναμονής. Με λίγες ελπίδες και πολλά αδιέξοδα. Με το αίσθημα της κόπωσης, που το σοκ της κατάρρευσης είχε προκαλέσει.

Η κυβερνητική διαχείριση, από την εξ ανάγκης τριμερή συνεργασία, επί ένα έτος, δεν έχει να επιδείξει τρομερές επιτυχίες. Μια σχετική αλλαγή της εικόνας προς τα έξω. Μια μερική ανάσχεση της προϊούσας διάλυσης. Αυτό δεν συνιστά, όμως, σημείο αναστροφής της οικονομικής και κοινωνικής παρακμής. Άλλωστε το αποδεικνύουν περίτρανα οι καταθλιπτικές επιδόσεις στα επίπεδα της ύφεσης και της ανεργίας. Δεν χωρεί αμφιβολία πλέον ότι το πρόγραμμα που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα από το Βερολίνο δεν στοχεύει στην πραγματική οικονομική ανάκαμψη. Γιατί αυτή έχει ως βασική της προϋπόθεσή την εθνική κυριαρχία και τη μείωση της ξενικής εξάρτησης. 

Και η παρούσα πολιτική κρίση που προέκυψε, μέσα στη μεγάλη κρίση, έχει, ακριβώς, τη σφραγίδα της εξάρτησης. Της ίδιας από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους. Με αλλαγές, βεβαίως, στις δυτικές δυνάμεις από τις οποίες εξαρτάται. Αλλά που οι βασικοί κανόνες παραμένουν ίδιοι. Κι ένας από αυτούς είναι ότι οι Ρώσοι δεν πρέπει να κατέβουν στη Μεσόγειο μέσω της Ελλάδας. Από τον Καποδίστρια, στον Όθωνα κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο, στον εμφύλιο της δεκαετίας του ’40, μέχρι και τον Καραμανλή τον νεώτερο. Έτσι και η επένδυση της Γκαζπρομ με την εξαγορά της ΔΕΠΑ θα παραβίαζε τον κανόνα. Και είναι προφανές ότι ακυρώθηκε με επέμβαση των Γερμανών και των Αμερικανών. Το πλήγμα, όμως, για την Ελλάδα είναι καίριο. Εκτός του ότι πρέπει να βρει το 1 δισ. που είχε προϋπολογσθεί για την πώληση της ΔΕΠΑ, το σημαντικότερο είναι ότι ανατινάζει όλη τη διαδικασία να ξαναμπεί η Ελλάδα στον επενδυτικό χάρτη με δυναμικό γεωπολιτικό πλουραλισμό. Η ριψοκίνδυνη επιλογή του Σαμαρά ήταν επιλογή ζωτικής ανάγκης, όπως άλλωστε και οι συμφωνίες με την Κίνα. Αποδείχθηκε έτσι για μια ακόμη φορά ότι οι παρατηρήσεις των δανειστών μας, πάντοτε σε αυστηρό τόνο, για την έλλειψη εκ μέρους μας φιλο-επενδυτικής πολιτικής αναφέρονται αποκλειστικά στις δικές τους επιχειρήσεις, στα δικά τους συμφέροντα. Είναι ολοφάνερο ότι στη χώρα δεν επιτρέπεται να υπερβεί το status μιας ημι-αποικίας, με μειωμένη κυριαρχία. Οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι επιβαλλόμενες έως του σημείου που επιτρέπουν την απρόσκοπτη, και με χαμηλό κόστος, δραστηριότητα των γερμανικών κατά κύριο λόγο επιχειρήσεων στην ελληνική επικράτεια, όπως και στην προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη. Έτσι, όμως, ακυρώνεται η οποιαδήποτε προοπτική υπέρβασης της κρίσης. Ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, του ελλειμμάτων, του χρέους θα διαιωνίζεται μέχρι το σημείο της μη παραπέρα οικονομικής συρρίκνωσης. Με ό,τι αυτό σημαίνει για τις συνέπειες που θα έχει στην κοινωνική συνοχή αλλά και στην εθνική μας ακεραιότητα.

Ο Σαμαράς αντιλήφθηκε, λοιπόν, ότι η, μέχρι παρεξηγήσεως, συμμόρφωση στα κελεύσματα του Βερολίνου αποδείχθηκαν άνευ σημασίας. Τα καλά λόγια και τα επαινετικά δημοσιεύματα δεν έχουν πρακτικά αποτελέσματα. Κι οι αποικιοκράτες, δεν πιάστηκαν «κορόιδα». Όπως πάντα επιβάλλουν τη λύση που τους βολεύει, χωρίς δάκρυα για τα θύματα. Και ο πρωθυπουργός, έχοντας καταρρεύσει το μεγάλο σχέδιο, εν θερμώ, προχωρεί σε μια κίνηση εκβιασμού εναντίον όλων. Τόσο προς το εσωτερικό όσο, κυρίως, προς τα έξω. Κλείνει την ΕΡΤ! Τον πυρήνα του δημοσίου, με την πιο ισχυρή επικοινωνιακή παρουσία, με τις πιό στενές σχέσεις με τα κέντρα εξουσίας. Ίσως ούτε και οι ένοικοι του Μαξίμου να μην είχαν συλλάβει αρχικώς το μέγεθος της αντίδρασης. Σίγουρα όμως είχαν υπολογίσει την πιθανότητα της κατάρρευσης του σαθρού κυβερνητικού σχήματος, που βασίζεται στην ουσία –κι ας μην μας ξεγελούν οι επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις- στη διανομή, με ποσόστωση, της εξουσίας. Ήλπιζαν, όμως, ότι η κίνησή αυτή θα οδηγήσει, μέσα από τη σύγκρουση με την αριστερά, σε συσπείρωση την κεντροδεξιά και σε άνοιγμα στους εκσυγχρονιστές για τη δημιουργία του νέου κόμματος που θα αντικαταστήσει τη ΝΔ. Το σημαντικότερο είναι, όμως, η προσδοκία ότι θα εξαναγκαστούν οι δυτικοί σε ανοιχτή στήριξη των πρωθυπουργικών πρωτοβουλιών. Διότι είναι φανερό ότι η απόφαση Σαμαρά απειλεί να τινάξει –αν δεν έχει ήδη τιναχθεί- το παιχνίδι στον αέρα. Υπό αυτές τις συνθήκες το πρόγραμμα του μνημονίου και ο σχεδιασμός της τρόικας, δεν έχουν κανένα αύριο. Η ακυβερνησία, η κοινωνική αναταραχή, η αναστολή όλων των κρίσιμων διαδικασιών από τη δημόσια διοίκηση και τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς ξαναστέλνει την Ελλάδα στην αυλή της κόλασης. Αλλά βάζει και την Ευρωζώνη σε νέα, απρόβλεπτη στις συνέπειές της, αναταραχή, λίγο πριν τις γερμανικές εκλογές. Ο απόλυτος εφιάλτης της Μέρκελ.

Είναι φορές που οι πράξεις μας, όμως, δεν κρίνονται πλέον από τη βούλησή μας. Διότι έχουν προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις που δεν επιτρέπουν καμία ευελιξία. Ο Σαμαράς έχει μάλλον εγκλωβιστεί σε μια τέτοια κατάσταση. Διότι είναι εξαιρετικά αμφίβολο το τι θα πράξουν Ουάσιγκτον και Βερολίνο. Αν θέλουν κι αν μπορούν, δηλαδή, να στηρίξουν μια σπαράσσουσα από τις αντιθέσεις της κυβέρνηση.

Γιατί εγκλωβισμένοι είναι και οι κυβερνητικοί εταίροι του Σαμαρά με τις αμφίσημες συμπεριφορές. Αν κάνουν πίσω θα αντιμετωπίζουν μόνον τη χλεύη. Αν πάνε μπροστά, σε εκλογές –που είναι το πιθανότερο-, θα καταποντιστούν. Από την άλλη, η αριστερά –κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ- ανέλαβε την πρωτοπορία του αγώνα για την υπεράσπιση της ΕΡΤ. Το πιθανότερο είναι ότι η αριστερά θα έχει σοβαρά εκλογικά κέρδη από τη στάση της, καθώς η κοινωνία απέναντι στην περιπέτεια που ζουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι της ΕΡΤ που μένουν άνεργοι, και δεκάδες από αυτούς τους θεωρεί οικείους μέσα από τις τηλεοπτικές οθόνες, είναι διχασμένη. Αυτό, όμως, δεν την κάνει ικανή να κυβερνήσει. Όπως αποδείχθηκε στον ένα χρόνο από τις εκλογές, ως αντιπολίτευση, δεν μπόρεσε να αρθρώσει συγκροτημένο κυβερνητικό λόγο, εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Είναι προσηλωμένη στην τακτική της διαμαρτυρίας αλλά και σε παλιές της ιδεοληψίες.

Και εδώ διακρίνεται το πιο επικίνδυνο χαρακτηριστικό της σημερινής κατάστασης. Η βαθιά πολιτική και ιδεολογική πόλωση. Που δεν την είχαμε ούτε την περίοδο των «αγανακτισμένων». Τότε οι κυβερνώντες είχαν χάσει κάθε αξιοπιστία στη συντριπτική πλειοψηφία του κοινωνικού σώματος. Κανείς δεν θα υποστήριζε στο πεζοδρόμιο τον Γιωργάκη ή τον Παπαδήμο. Τώρα, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η αντίθεση είναι βαθιά. Η κοινωνία δείχνει να κινείται στα άκρα με συγκροτημένα ιδεολογικά, κι όχι ταξικά, χαρακτηριστικά. Η δημοσκοπική ενίσχυση της Χρυσής Αυγής το αποδεικνύει. Οι πολεμικές ανακοινώσεις της Νέας Δημοκρατίας και του Σύριζα, που βρίθουν από, τις μεταξύ τους, κατηγορίες για «ακροδεξιά» ή «εξτρεμιστική ακροαριστερή» πολιτική πρακτική αντίστοιχα, ρίχνουν λάδι στη φωτιά μιας κοινωνίας με 1,5 εκατομμύριο απελπισμένους άνεργους.

Σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον η προσδοκία της εμφάνισης του πολιτικού ή και του κοινωνικού υποκειμένου που θα δώσει λύση στο δράμα, όσο κι αν είναι αναγκαίο, φαντάζει ως ευσεβής πόθος. Δυστυχώς, το πιθανότερο είναι ότι εισερχόμαστε σε ένα ακόμη καθοδικό κύκλο της κρίσης με άδηλο το αποτέλεσμα. Η επιλογή του Σαμαρά ίσως αποδειχθεί η θρυαλλίδα ιστορικών εξελίξεων.

13 Σχόλια

  1. κοσμοκαλόγερος

    «Αλλά βάζει και την Ευρωζώνη σε νέα, απρόβλεπτη στις συνέπειές της, αναταραχή, λίγο πριν τις γερμανικές εκλογές. Ο απόλυτος εφιάλτης της Μέρκελ» : Αντίσταση δηλαδή κάνει ο Αντωνάκης;

    » πολεμικές ανακοινώσεις της Νέας Δημοκρατίας και του Σύριζα, που βρίθουν από, τις μεταξύ τους, κατηγορίες για «ακροδεξιά» ή «εξτρεμιστική ακροαριστερή»» :
    Δηλαδη για να μας βγεί το σχήμα του εμφυλίου η πραγματική φασιστική ακροδεξιά της ομάδας Αλήθειας, συμψηφίζεται με την προπαγάνδα του Σαμαρά για ακροαριστερά. Πάντως η πλατιά μάζα του λαού, που έχει ένστικτο και κριτήριο, φασίστες τους αποτυχημένους πατριώτες της ΠΟΛ.ΑΝ, αποκαλεί. Τους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ το πολύ να του αποκαλεί νέο ΠΑΣΟΚ.

    Εντάξει, υπήρχε «συμμαχία» με τον Φαήλο κάποτε, αλλά ας δεχτούμε ότι είναι φασίστας κοινός.

    • Μολονότι διαφωνώ καθέτως με τους ιδεολογικούς άξονες, τις πολιτικές απόψεις και την εκφρασεολογία της ομάδας την οποία αποκαλείτε «φασιστική», θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί στην απόδοση αυτού του χαρακτηρισμού. Η γενικευμένη και αδιάκριτη χρήση του όρου «φασιστικός» μάλλον εξουδετερώνει την βαρύτητά του στην κοινή αντίληψη, παρά κινητοποιεί τα δημοκρατικά αισθητήρια του λαού.
      Όταν φερειπείν αποδίδεται αυτός ο χαρακτηρισμός αδιακρίτως στον ΛΑΟΣ και στην Χρυσή Αυγή, τότε περνάει και το μήνυμα ότι οι φασίστες κατά βάσει είναι απλοί φωνακλάδες, άρα μάλλον ακίνδυνοι.
      Άλλο πράγμα όμως οι καιροσκόποι, γραφικοί και ημιμαθείς λαϊκιστές (τηλεπλασιέ, σεξολόγοι και ποδοσφαιριστές) και άλλο πράγμα οι δολοφόνοι (Περίανδρος).
      Νομίζω χρειάζεται διάκριση.

      • κοσμοκαλόγερος

        Kαλημέρα, δε γενικεύω. Μιλάω συγκεκριμένα: ο Κρανιδιώτης είναι ΦΑΣΙΣΤΑΣ και μάλιστα επικίνδυνος, όπως και ο Βορίδης και ο Γεωργιάδης και ο Σαμαράς. Πολλοί απο το ΛΑΟΣ δεν είναι, είναι απλώς γραφικοί. Όπως και πολλοί ψηφοφόροι της ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΧΑ, δεν είναι φασίστες, αλλά πλανημένοι.
        Τι άλλο θέλεις να σου πω. Τώρα αν συμπαθείς τον άντρακλα Φαήλο, τι να πω δε ξέρω ; και πάντως δεν είναι ουτε πλασιέ, ούτε ποδοσφαιριστής, ούτε σεξολόγος.

        • Προς «κοσμοκαλόγερο»:

          Από πού εξάγεις το συμπέρασμα ότι συμπαθώ τον Κρανιδιώτη ή όποιον άλλον από αυτούς που αναφέρεις; Δεν γράφω ότι διαφωνώ καθέτως με αυτόν τον χώρο;
          Αυτό που προσπαθώ να επισημάνω είναι ότι πολλά στελέχη (όχι το σύνολο των ψηφοφόρων) της Χρυσής Αυγής είναι ΜΑΦΙΟΖΟΙ – ΜΠΡΑΒΟΙ -ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ – ΑΤΟΜΑ ΤΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ. Σχετίζονται με την μανιάτικη μαφία της παραλιακής. Έχουν εξοικείωση με την χρήση όπλων και βίας.
          Αυτοί που περιγράφεις ΔΕΝ είναι του υποκόσμου. Είναι ακροδεξιοί, αλλά όχι κουμπουράδες της νύχτας. Άρα δεν θα πρέπει να τσουβαλιάζονται όλοι στον ίδιο χαρακτηρισμό.

  2. κοσμοκαλόγερος

    Όντως ο Σαμαράς εσωτερικεύει την κρίση και την αδυναμία του να αντισταθεί στους αποικιοκράτες επικυρίαρχους. Άλλωστε και να θέλει να το κάνει είναι αδύνατο. Τι να κάνουμε είναι στο DNA της δεξιάς, κάθε απόχρωσης.

    Όμως ο μόνος εμφύλιος που επιχειρεί είναι η γενικευμένη επίθεση του Κράτους, ενάντια στην κοινωνία. Ένας επιθετικός φασισμός ενάντια στον λαό.

  3. Και ο Γιωργάκης με την ιδέα περί δημοψηφίσματος το 2011 πήγε να βάλει φωτιά στην Ευρώπη, τότε εσύ έλεγες ότι έκανε αντίσταση; Από ολόκληρο το άρθρο αυτό κατάλαβες;
    Αν όλοι οι Νεοδημοκράτες είναι φασίστες, τους πείσουμε και πειστούν γι’ αυτό, δεν σώζετε με τίποτα αυτή η χώρα. Πάμε βουρ για Εμφύλιο.

  4. κοσμοκαλόγερος

    1. O Σαμαράς κάνει ακριβώς ότι και ο Παπανδρέου με το δημοψήφισμα. Συμφωνώ, είναι προφανές. Ο αρθρογράφος, όμως, αφήνει θολές αχτίδες, ότι αν όντως ο Σαμαράς πετύχαινε σε ενεργειακά θέματα ή άλλα, τότε θα μπορούσε να αντισταθεί. Εγώ είπα απλά ότι δεν μπορεί και δεν θέλει ή αν θέλει μπορεί μόνο με έναν αυταρχικό και «αντικοινωνικό» τρόπο. Ενάντια στο λαό και τους εργαζομένους.
    2. Εσύ κατάλαβες ότι όλοι οι Νεοδημοκράτες είναι φασίστες. Εγώ μίλησα συγκεκριμένα: Σαμαράς- Κρανιδιώτης – Λαζαρίδης – Μουρούτης και όλη η σκυλοπαρέα. Όπως βέβαια και ο ανανήψας «δημοκράτης» Βενιζέλος, κλπ.
    Η κοινωνία στην οποία επιτίθεται το αυταρχικό και αποικιοκρατούμενο Κράτος, συμπεριλαμβάνει και Νεοδημοκράτες, τουλάχιστον αυτούς που δέχονται το ζήτημα της κατοχής-αποικίας και της έλλειψης δημοκρατίας. Να είμαστε σαφείς, μην διαβάζουμε ένα μήνυμα όπως θέλουμε για να το ταιριάξουμε κατάλληλα.
    4. Φυσικά πάμε για εμφύλιο. Απλά εγώ θεωρώ πως η κοινωνία – λαός ( με τις διαφορές του ) είναι από την μια και οι μηχανισμοί του Κράτους από την άλλη.

    • δημογέροντας

      Πολύ αβασάνιστα χρησιμοποιούμε όρους που σημαίνουν το έσχατο της φρίκης όπως είναι ο εμφύλιος. Οι δύο παρατάξεις που περιγράφεις δεν συνιστούν εμφύλιο, αλλά εξέγερση, αφού τα σχηματιζόμενα στρατόπεδα δεν διαιρούν τον ίδιο τον λαό και αυτό είναι εντελώς διαφορετικό.

  5. κοσμοκαλόγερος

    Και εν ολίγοις με κάλυψε πλήρως το άρθρο του Καραμπελιά: «Πολύ μικροί και όμως επικίνδυνοι»…

  6. opoios goustarei emfulio as ton kanei monos tou.kai na paroun tis efthunes tous osoi milan gia kremales kai meligalades.
    to paramuthi na fugei h kakkia deksia mas to len ap to 81, mexri antieksousiasth sthn eksousia ftasame na xoume…
    na afhsoun tis vlakeies peri fasismwn kai ratsismwn kai na doun pws tha epivwsei to ellhniko ethnos me to kratos tou,afto einai to zhtoumeno ki oxi antifasistikoi antiratsistikoi antikratikoi agwnes.
    p.s. OI EKTOS ELLADOS ELLHNES ZHTAN TA POLITIKA TOUS DIKAWMATA OI DHMOKRATES EXOUN NA MAS POUN KATI NEO H AKOMA STO NAI MEN ALLA

    • Βλέπω, έχεις μεγάλη καούρα για το Μελιγαλά και τις κρεμάλες… Τι έγινε; Ένιωσες την ανάσα του λύκου στο σβέρκο σου; Αγαπητέ, σ’ αρέσει, δε σ’ αρέσει, η φυσική θέση των φασιστών είναι στην πηγάδα. Των φασιστών κάθε κοπής. Τούτος ο τόπος έχει χορτάσει από Εφιάλτες. Το τι έλεγε το ΠΑΣΟΚ το ’81, δεν αφορά κανέναν. Ναι, βεβαίως, κυβερνά καραδεξιά του κερατά και μας έχει πάρει τα σώβρακα, ξεπουλά πατρίδα και λαό, είτε το παίζει «αριστερίζουσα» (τύπου ΔΗΜΑΡ), είτε κεντρώα (τύπου ΠΑΣΟΚ), είτε η γνωστή μαλακισμένη εθνικόφρονος Δεξιά που όλοι ξέρουμε καλά (ΝΔ, Χρυσή Αυγή). Ο ρατσισμός δεν αναφέρθηκε πουθενά αλλά τον κόλλησες μηχανιστικά κι έτσι πρόδωσες τα πολιτικά σου πιστεύω. Αν θεωρούνται πολιτικά, τρομάρα τους κακιά. Όταν αραδιάζεις μπούρδες για ρατσισμούς και ΠΑΣΟΚ του ’81 στηρίζοντας τους προδότες, ποιο έθνος βλέπεις να επιβιώνει; Θα σου πω εγώ. Του Μπόμπολα και του Ψυχάρη, του Αλαφούζου και του Βαρδινογιάννη, του Κοντομηνά και του Κόκκαλη κλπ. Του έθνους αυτού δηλαδή που απολαμβάνει τη στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΧΑ. Αν δεν το βλέπεις, είσαι απλά βλάκας. Αν το βλέπεις και σιωπάς, συνεχίζοντας το ίδιο τροπάριο, είσαι ηλίθιος. Σόρρυ κιόλας… Στη χούντα που πλασάρετε, απαντάμε με άμεση δημοκρατία, όλοι οι πραγματικοί δημοκράτες πατριώτες πολίτες αυτού του τόπου που τον αγαπάμε. Οι υπόλοιπο καθίστε με αεροψεκασμούς και διεθνή σχέδια εξόντωσης του ελληνικού αίματος και περιμένετε την πηγάδα…

  7. Ρε θα μας αφήσετε να ψηφίσουμε ΔΡΑΣΗ. Με της ανοησίες που γράφεται για την ΕΡΤ -που δεν θα κλείσει αλλά θα λειτουργήσει αλλιώς- Μας αναγκάζεται να ψηφίσουμε τους άχρηστους Νεοδημοκράτες. Οι οποίοι όμως είναι ακόμα και έτσι είναι καλύτεροι από τους ανεκδιήγητους αριστερούς που υπάρχουν-δυστυχώς για την αριστερά- στην πατρίδα μας.

  8. Πάντως να μου το θυμηθείτε πότε σας το λέω ! Η αδίστακτη, εξτρεμιστική, ακροδεξιά συμμορία που κυβερνά την χώρα δεν θα εγκαταλείψει την εξουσία χωρίς να χύσει αίμα ! Να θυμάστε πότε σας το έγραψα !

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*