Πολιτική, Ρήξη φ. 105

O ελλείπων κρίκος του πολιτικού συστήματος

panos-kammenos1

και το αδιέξοδο των ΑΝΕΛ

Του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη φ. 105
Η προσπάθεια του Άρδην και της Ρήξης στο πολιτικό πεδίο έχει έναν κεντρικό στόχο: Τη συγκρότηση ενός πατριωτικού, κοινωνικού και δημοκρατικού πόλου στην πολιτική ζωή της χώρας, ενός πόλου που θα θέσει ως πρωταρχικό του στόχο την αντιμετώπιση της παρακμής του τόπου μας. Για τουλάχιστον είκοσι χρόνια παλεύουμε για τη δημιουργία αυτού του πόλου και πιστεύουμε πως στο ιδεολογικό επίπεδο έχουμε επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα. Στο πολιτικό πεδίο, παράλληλα με τη διεύρυνση των οργανωτικών μας δυνατοτήτων, επειδή δεν διαπνεόμαστε από μια λογική γκρουπούσκουλου, που ταυτίζει την ιδεολογική αντίληψη με την πολιτική πραγματικότητα, φροντίζαμε πάντα, όλα αυτά τα χρόνια, να ενισχύουμε προσπάθειες και κινήσεις που θα μπορούσαν, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, να ανοίξουν τον δρόμο προς τη συγκρότηση ενός τέτοιου πολιτικού πόλου, έστω και αν άμεσα δεν ταυτιζόμασταν μαζί τους και δεν προσχωρούσαμε στα πολιτικά τους σχήματα.
Αυτά τα είκοσι χρόνια στηρίξαμε και πολιτικές απόπειρες εκπορευόμενες από το ΠΑΣΟΚ, και κατ’ εξοχήν το λεγόμενο πατριωτικό (το ΔΗΚΚΙ, παρ’ όλο που δικαίως, όπως απεδείχθη, δεν είχαμε καμία εμπιστοσύνη στον Τσοβόλα, τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, τον Παπαθεμελή και άλλες μικρότερες προσπάθειες). Όταν αυτός ο χώρος εξαντλήθηκε ολοκληρωτικά, ιδιαίτερα στις συνθήκες της κρίσης που άνοιξε το 2010, προσπαθήσαμε να στηρίξουμε εγχειρήματα όπως εκείνα της Σπίθας του Μίκη Θεοδωράκη και μάλιστα συμμετείχαμε για ένα διάστημα σ’ αυτό, παρά τους ενδοιασμούς μας. Και αυτό το εγχείρημα, όμως, με αποφασιστική υπαιτιότητα του ιδρυτή του, καταποντίστηκε.
Μπροστά στα εκλογικά διλήμματα, κρίναμε πως ακόμα δεν έχουμε τη δυνατότητα της συγκρότησης ενός πανεθνικού εκλογικού σχήματος, με αξιώσεις ανάλογες με το ιδεολογικό βάθος και βάρος της πρότασής μας, γι’ αυτό επιλέξαμε να στηρίξουμε αντιμνημονιακές δυνάμεις που θεωρούσαμε πως βρίσκονταν πιο κοντά στην πατριωτική συνιστώσα της άποψής μας. Στις εκλογές του 2012 θεωρήσαμε θεμιτή και συμβατή με την αντίληψή μας την υπερψήφιση σχημάτων όπως το ΚΚΕ ή οι ΑΝΕΛ, καθώς και άλλα μικρότερα σχήματα, ή ακόμα, για όσους επέμεναν να στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τους καλούσαμε να υπερψηφίσουν υποψηφίους με σαφή πατριωτικό προσανατολισμό. Το ίδιο κάναμε και στις εκλογές του 2014, επιλέγοντας μάλιστα και υποψηφίους όπως τον Κώστα Ζουράρι στους ΑΝΕΛ, τον Βαγγέλη Πισσία στους Οικολόγους Πράσινους και άλλους φίλους μας σε υπόλοιπα σχήματα, ή ακόμα και τις πατριωτικές δυνάμεις στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Π. Καμμένος αγνοεί τις επιλογές των… ψηφοφόρων του

Ιδιαίτερα στη σχέση με τους ΑΝΕΛ, επιμείναμε πως η σταδιακή αποχώρηση των δεξιόστροφων και συντηρητικών δυνάμεων, τόσο από την ηγεσία του (βλέπε και την πρόσφατη αποχώρηση δύο βουλευτών), όσο και κυρίως από την εκλογική του βάση (ένα κομμάτι έφυγε προς τη Χ.Α., ένα άλλο προς τη Ν.Δ. και ένα τρίτο προς τον ΣΥΡΙΖΑ), είχε ως συνέπεια αυτό το κόμμα να μεταβληθεί υ σε ένα πατριωτικό αντιμνημονιακό κόμμα, χωρίς ξεκάθαρη και συγκεκριμένη κοινωνική και πολιτική απεύθυνση. Αυτή μας η ανάλυση επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά στις ευρωεκλογές, όπου οι πρώτοι σε σταυρούς υποψήφιοί τους (Μαριάς, Ρωμανιάς, Ζουράρις κ.λπ), δεν είχαν καμία σχέση με τη δεξιά πολιτική προέλευση του ιδρυτή του κόμματος και των περισσότερων στελεχών. Δηλαδή οι ΑΝΕΛ φαίνονταν να βρίσκονται σ’ ένα σταυροδρόμι, ενώ η σημαντική εκλογική τους και πολιτική συρρίκνωση έθετε ακόμα πιο επιτακτικά το ζήτημα της επιλογής κατεύθυνσης, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν.
Και όμως, ενώ η ιστορία τους έφερε μπροστά σ’ αυτή την ιστορική δυνατότητα, η ηγεσία τους δείχνει ανίκανη να αναλάβει έναν τέτοιο ρόλο. Πέρα από το χαμηλό θεωρητικό της επίπεδο, το οργανωτικό χάος και το σχετικό αλαλούμ, δεν έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει καθαρές πολιτικές επιλογές για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι η δεξιόστροφη και συντηρητική προέλευση ενός μεγάλου αριθμού των εναπομεινάντων βουλευτών του –έτοιμων να βρεθούν σε κάποια νέα «προεδρική πλειοψηφία» για να σώσουν την έδρα τους–, που υποχρεώνει, τον ούτως ή άλλως ισορροπιστή Καμμένο, σε απίθανους ακροβατισμούς.
Αρχικώς, έδειξε πως κατά κάποιον τρόπο έλαβε το μήνυμα των ευρωεκλογών και της απομάκρυνσης των συντηρητικών ψηφοφόρων από το κόμμα του και δηλώνει, στις 3 Ιουνίου του 2014, πως θα πρέπει να στραφεί προς τον «κεντρώο» χώρο και να εγκαταλείψει την ούτως ή άλλως εξαντληθείσα «δεξιά» απεύθυνση. Ωστόσο, την επομένη μέρα, την 4η Ιουνίου 2014, καλύπτει με σκανδαλώδη τρόπο τη χρυσαυγίτικη συμμορία στη Βουλή και το χιτλερικό σόου που πραγματοποίησε. Η κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ, αντί να καταγγείλει τη μεταβολή του Κοινοβουλίου σε φασιστικό θηριοτροφείο, αποχώρησε από την ψηφοφορία για την άρση της ασυλίας, κλείνοντας έτσι το μάτι προς τους ψηφοφόρους, αλλά και τα στελέχη της Χ.Α. Αυτό είναι το περιβόητο «κεντρώο» άνοιγμα του προέδρου;
Έτσι, ίσως ο αγαπητός Πάνος μπορεί να κατανοήσει και γιατί το Άρδην αρνήθηκε να συμπαραταχθεί μαζί του στις ευρωεκλογές, διότι δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στη σταθερότητά των κατευθύνσεών του, ούτε βέβαια ήταν διατεθειμένο να ταυτιστεί με τον Καπερνάρο ή την Ιατρίδου.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η τάση προς την αποσύνθεση θα επιταχυνθεί παρ’ όλα τα πιθανά νέα ανόιγματα που θα δούμε στη συνέχεια, είτε προς τον Πολύδωρα και τον Νικολόπουλο, είτε προς άλλους επίσης αναξιόπιστους και «ακατανόμαστους¨ συνομιλητές.

«Στη σφενδόνη»

Δυστυχώς, ο Πάνος Καμμένος έρχεται για άλλη μια φορά να αποδείξει αυτό που επαναλαμβάνουμε μονότονα τα τελευταία χρόνια, μετά την εμπειρία της Σπίθας: Δεν υπάρχουν στο πολιτικό σύστημα και στο σύστημα των «προσωπικοτήτων» αξιόπιστες δυνάμεις με τις οποίες θα μπορούσε κανείς να συμπορευτεί σε σταθερή βάση. Το αίτημα της οικοδόμησης ενός αυθεντικά τρίτου πόλου στην ελληνική πολιτική ζωή παραμένει ζητούμενο και μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο από την ανάδειξη και την επιμονή στην ανάδειξη νέων σοβαρών και αξιόπιστων δυνάμεων, που θα βγουν από τους «Ανωνύμους» της κοινωνίας. Καθόλου τυχαία εξάλλου, ένα σχήμα που, έστω ψευδώς και προσχηματικά εμφανίστηκε ως εκτός συστήματος, όπως το ΠΟΤΑΜΙ, κατόρθωσε να εξαπατήσει αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες…
Κατά συνέπεια, λοιπόν, πρέπει να συνεχίσουμε στην κατεύθυνση που πήραμε και στη διάρκεια των αυτοδιοικητικών εκλογών, με επιτυχημένα αυτοδιοικητικά σχήματα σε ορισμένες πόλεις και την παρέμβαση αρκετών φίλων μας σε πολλά ακόμα σχήματα σε όλη την Ελλάδα, με την επιμονή στη συμμετοχή σε κοινωνικούς και εθνικούς αγώνες, για την καταγγελία της νέας γερμανικής κατοχής και την αντιμετώπιση του νεοθωμανισμού. Θα πρέπει να συνεχίσουμε στη διαμόρφωση και διευκρίνιση μιας στρατηγικής για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, για την πολιτιστική της αναγέννηση και τη σωτηρία του απειλούμενου περιβάλλοντος και των ακτών μας.
Όλα αυτά, συνδεδεμένα με τις πρωτοπόρες ιδεολογικές μας επεξεργασίες, αποτελούν την απαραίτητη προϋπόθεση για να πιάσει κάποτε –και όχι πολύ μακριά, πιστεύουμε– η μαγιά ενός εγχειρήματος που για δεκαετίες προετοιμάζουμε με αταλάντευτη πίστη και σταθερότητα. Δυστυχώς, πολλές φορές δοκιμάσαμε «να κόψουμε δρόμο» στηρίζοντας κάποιες, έστω ανολοκλήρωτες απόπειρες. Απεδείχθη πως, μπροστά στην παρακμή, δεν μπορούν να υπάρχουν ημίμετρα και μισόλογα: ή ολική επαναφορά, του λαού, των εργαζόμενων, του έθνους μας, ή τίποτα.

6 Σχόλια

  1. Διάβασα με πολύ μεγάλη προσοχή το άρθρο και ομολογώ ότι αυτό που αντιλήφθηκα ήταν μία ρηχή κριτική, μία αναιτιολόγητη επίθεση στους ΑΝΕΛ, με τους οποίους καλό θα ήταν να μας πείτε που διαφωνείτε. Επειδή, στον επίλογό σας δεν υπάρχει καμία απόκλιση. Εάν η αποχώρηση από μία εμετική κοινοβουλευτική διαδικασία, από ένα πολιτικό σάπιο σύστημα που απέναντι στην Χ.Α.δεν μπορεί να παράξει και να προτάξει ουσιαστικό πολιτικό λόγο, θεωρείται από εσάς ως σύμπλευση με την Χ.Α. μάλλον θα πρέπει να επαναπροσανατολιστείτε στο τι σημαίνει σύμπλευση, «κλείσιμο ματιού» και ό,τι άλλο. Καλό θα ήταν να συνομπορεύεστε με τους ΑΝΕΛ, προκειμένου να γίνετε το έμπρακτο παράδειγμα για μία γενικότερη ομόνοια των πολιτών, αντί να συμβάλλετε στον πολιτικό του αποπροσανατολισμό. Εν κατακλείδι, ωραία η κριτική, αλλά όταν λείπει η πράξη, τότε η ίδια η κριτική (όσο δίκαια και αν περιέχει) μετατρέπεται σε πολιτικό αυτοχειριασμό εκείνου που την ασκεί. Κρίμα, επειδή έλπιζα πως είχατε τάσεις ενωτικές. Διαπιστώνω πως ισχύει το αντίθετο, αφού κινείστε σε χώρους «προφητών» που έπονται των εξελίξεων… Ειλικρινά, κρίμα…

  2. Α γεια σου… ακριβώς όπως τα λες σκέφτηκα κι εγώ διαβάζοντας το άρθρο.

  3. Ιωάννης Ράπος

    Κατά την διάρκεια μιας κρίσης συμβαίνουν ανακατατάξεις σε όλες τις κοινωνικές κλίμακες και ιδιαιτέρως στα «τζάκια». Κάποια επιβιώνουν, κάποια χάνονται, κάποια εμφανίζονται. Τα «τζάκια» που χάνονται κάνουν ότι μπορούν να σώσουν την ισχύ τους και τα προνόμιά τους. Ένας από τους τρόπους που μετέρχονται για την επιβίωσή τους είναι και η δημιουργία πολιτικού φορέα. Ταπεινή μου άποψη είναι ότι οι ΑΝΕΛ είναι ένας τέτοιος φορέας.

  4. Κατ΄αρχήν ο βασικός λόγος που οι ΑΝΕΛ ΄΄πέφτουν΄΄, κατά την ταπεινή μου άποψη΄΄ , είναι ο λυσσαλέος πόλεμος που δέχονται από το σύνολο του κατεστημένου (πολιτικές δομές/δυνάμεις της παρακμής, ΜΜΕ κλπ). Πόλεμος που διεξάγεται με την μορφή του αποκλεισμού, της γελοιοποίησης, της εξαγοράς βουλευτών, της υποχρηματοδότησης (από αυτά που δικαιούνται!). Όλα αυτά μπορεί να εφαρμόζονται και κατά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά όταν είσαι στο 25% και με παλιές, δοκιμασμένες βάσεις έστω και περιορισμένες αντέχεις. Όταν είσαι ένα νέο κόμμα…..! Θα συμφωνήσω μόνο, πως η δεξιά ΄΄καταγωγή΄΄ των βουλευτών του είναι μειονέκτημα διότι τελικά εύκολα πείθονται πολλοί να ……ξαναδιαβούν την κόκκινη γραμμή, δεδομένου άλλωστε ότι τελικά παρά το ότι τα μνημόνια θίγουν το 90% των Ελλήνων, δεν υπάρχει αμφιβολία πως έχουν συγκεκριμένη ταξική στόχευση ! Όπως όμως και να δούμε τα πράγματα, ο πόλεμος που δέχονται οι ΑΝΕΛ και οι επιλογές τους δείχνει ότι αποτελούν πατριωτικό κόμμα και δεν μετανιώνω καθόλου για την ψήφο που τους έδωσα τον Μάιο του 2012 ! Πιστεύω επίσης ότι πρέπει με κάθε μέσο να στηριχτούν διότι είναι μέρος της λύσης. Μια τέτοια στρατηγική έπρεπε ήδη να έχει επεξεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά εκεί δεν έχουν λύσει ακόμη ούτε τα αυτονόητα….! Μόλις πχ την επομένη του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών ανακάλυψαν ότι οι ψηφοφόροι της ΧΑ δεν είναι …..φασίστες ! Ελπίζω να…… μην το ξέχασαν μετά τον δεύτερο γύρο !

  5. Χρίστος Μαργαρίτης

    Δεν θα διαφωνησω με το κειμενο. Ο Καμμενος,ειναι αρκετα αυτοκαταστροφικος,μην πω τιποτα πιο χοντρο.Δυστυχως ομως,ειναι ο μοναδικος που υπαρχει.Οπως λετε,πρεπει να σταματησουμε την ανοδο της ΧΑ και του Μαρινακη.Δεν βρισκω αλλο τροπο,παρα να ερθετε σε μια επικοινωνια με τον Καμμενο και να του πειτε τις ιδεες σας,πιστευω οτι σας διαβαζει,αλλα καλο ειναι να τα πειτε και απο κοντα.Ναι, εχει δεξιους.Οταν ειχε ερθει ο Λαφαζανης σε μια εκδηλωση του Αρδην,μας ενημερωσε,οτι δεν πρεπει να λεμε τους λαθρομεταναστες,λαθρομεταναστες και οτι θελει ψηφοφορους αριστερους προοδευτικους.Δεν εχω προβλημα με τον Λαφαζανη(απ τους λιγους που συμπαθω απο ΣΥΡΙΖΑ),αλλα ιδεολογικα κολληματα,εχουν,δυστυχως ακομα ΟΛΟΙ.Ποιοι ομως μπορουν να αλλαξουν;να καταλαβουν οτι δεν υπαρχουν δεξιοι η αριστεροι αλλα ΕΛΛΗΝΕΣ;πιστευω πιο ευκολα οι ΑΝΕΛ,παρα ο ΣΥΡΙΖΑ.Ναι υπαρχουν γραφικοι εκει μεσα,στην εποχη που ειμαστε ομως,χρειαζομαστε πραξεις.Αλλωστε,το να ζηταμε το τελειο,ειναι λαθος.Αν γινουν εκλογες και βγει ΣΥΡΙΖΑ με ΠΟΤΑΜΙ και ΝΔ,τοτε τα πραγματα θα δυσκολεψουν.Ο Καμμενος πρεπει να καταλαβει,οτι το τωρινο σχημα,δεν τραβαει.Ακομα και αν δεν φυγει κανενας αλλος(που ξερετε καλυτερα απο μενα,οτι δεν θα γινει κατι τετοιο),στις επομενες εκλογες δεν θα μπει στην Βουλη.Θα πρεπει λοιπον να μπουν στελεχη στο κομμα,αντιστοιχου επιπεδου με το ευρωψηφοδελτιο,ωστε να ειναι ετοιμοι για τις επομενες εκλογες..Εσεις μπορειτε να τον βοηθησετε σε κατι τετοιο.Αν δειτε οτι δεν ειναι διατεθειμενος να σας ακολουθησει,τοτε παμε παρακατω.Αλλα καλο θα ηταν να κανεντε μια κινηση.αν ειναι εξυπνος θα σας ακουσει,αν οχι,απλα θα διαλυθει το κομμα και μεις θα ψαχνουμε να φτιαξουμε κατι απ την αρχη.Αφου υπαρχει η μαγια,ας προσπαθησουμε να την κανουμε καλυτερη.Δεν νομιζω οτι εχετε να χασετε κατι,αν κανετε μια συναντηση μαζι του.Θεωρω οτι δεν θα σας ακουσει,αλλα αυτος εχει να χασει και οχι εσεις…..

  6. Καλές οι αναλύσεις της ΚΠ Αρδην αλλά πολλές φορές σε κοινωνικό κενό.Διαβάζω οτι η κίνηση σας αναφέρεται στην ορθοδοξία.Αυτή όμως πολιτικά εκφράζεται από την δεξιά του κυρίου(ΝΔ,ΛΑΟΣ,Χ.Α) και λίγο πιο τίμια από την Κοινωνία που στις τελευταίες εκλογές πέρασε το 0,6.Υπάρχει χώρος για κάτι άλλο;
    Διαβάζω την αναφορά σας για ένα εναλλακτικό κίνημα νεολαίας.Την νεολαία όμως την έχουν στρατολογήσει ΤΟ ΚΚε λόγω παράδοσης ,οι αριστεριστές από τα πανεπιστήμια ,τους πιο λούμπεν οι αναρχικοί με την αντικουλτούρα και τα στεκια τους.Τους πιο εθνοκεντρικούς οι χρυσαυγίτες.Υπάρχει χώρος για κάτι άλλο;
    Μιλάτε για τον αντιμνημονιακό χώρο των πλατειών.Μα αυτός εξατμίστηκε και το μόνο που έμεινε είναι ο ξερόλας καζάκης με 45000 ψηφοφόρους.Μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση στον χώρο χωρίς αυτον δυστυχώς;
    Συμπεραίνω λοιπόν οτι το μόνο που μένει είναι η ΚΠ Αρδην να μπει στους Αν.ελ τώρα που ο Καμμένος καίγεται για να πιάσει το όριο του 3 στις επόμενες εκλογές,όπως έβαλε τους αριστεριστές στον συριζα ο Κωσταντόπουλος.
    Θα αλλάξει ο χαρακτήρας των Αν.ελλ αν έχουν μια κοινοβουλευτική ομάδα Με Δημαρά,Ζουραρι,Καραμπελιά ,Κόκκα.Ηλιάδη(κοινωνια).Ρακκά,Μαρκάτο ,Ρωμανια,Κολλάτο,Αντωνίου(τον γιατρό) και άλλους.Θα μιλάμε για την εισβολή στην Ελληνική πολιτική ζωή του τρίτου πόλου εστω και από το παράθυρο……..

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*