Uncategorized, Διεθνή, Παγκοσμιοποίηση

Η μονοκρατορία του ΔΝΤ αμφισβητείται από τα κράτη BRICS

p.txt

Του Γιώργου Δελαστίκ από το Έθνος

Ψύχραιμο το κύριο άρθρο της γερμανικής «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» την Τετάρτη: «Ανταγωνισμός για το ΔΝΤ» ο τίτλος του: «Η πρωτοβουλία των BRICS είναι πριν από όλα ένα σήμα της Κίνας εναντίον της επικυριαρχίας των ΗΠΑ» ο υπότιτλος.

Πιο τολμηροί οι τίτλοι της γαλλικής «Λε Μοντ» την προηγούμενη μέρα, την Τρίτη: «Οι χώρες BRICS θέλουν να αψηφήσουν την ηγεμονία του ΔΝΤ» ο ένας. «Απηυδισμένες από την κηδεμονία της Δύσης, οι χώρες BRICS λανσάρουν τη δική τους αναπτυξιακή τράπεζα». Ο τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου έχει μια δόση αγγλικής υστερίας: «Η Ρωσία παρακινεί τα κράτη BRICS να αμφισβητήσουν τις ΗΠΑ»! Αιτία όλης αυτής της δημοσιογραφικής εκστρατείας είναι η σύνοδος κορυφής την Τρίτη και την Τετάρτη στη Φορταλέζα της Βραζιλίας των ηγετών των χωρών που αποκαλούνται BRICS από το αγγλικό ακρωνύμιό τους – Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής.

Πρόκειται για την έκτη σύνοδο κορυφής των BRICS, καμιά όμως από τις προηγούμενες πέντε δεν είχε απασχολήσει σε τέτοια έκταση τον ευρωπαϊκό και τον αμερικανικό Τύπο, αν και ο τελευταίος προσπαθεί μέχρι στιγμής μάλλον να υποβαθμίσει το γεγονός παρά να το προβάλει, έστω και υποκριτικά. Το θέμα της συνόδου κορυφής των πέντε μεγαλύτερων αναδυόμενων οικονομιών ήταν άκρως ευαίσθητο. Αφορούσε στην ίδρυση αφενός μιας δικής τους αναπτυξιακής τράπεζας και αφετέρου ενός ταμείου συναλλαγματικών αποθεμάτων, με στόχο να βοηθάει τριτοκοσμικές χώρες και πρωτίστως φυσικά τις πέντε χώρες που συναπαρτίζουν τα BRICS, σε περίπτωση που τα νομίσματά τους κινδυνεύουν από εσωτερικούς λόγους ή δέχονται οικονομικές επιθέσεις από τους κερδοσκόπους. «Η συνάντηση στη Φορταλέζα διασαφηνίζει τη θέλησή τους να απελευθερωθούν από τη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αμερικανοκυριαρχούμενη οικονομική τάξη πραγμάτων» επισημαίνει σωστά η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η οποία με διακριτικό τρόπο δείχνει ότι καθόλου δεν στενοχωριέται από την εξέλιξη αυτή.

Αντιθέτως. «Μια αιτία για την εξέλιξη αυτή είναι ότι πρωτίστως οι Αμερικανοί, αλλά και οι Ευρωπαίοι με πολύ διστακτικό τρόπο αποχωρίζονται την κυριαρχία τους στους θεσμούς του Μπρέτον Γουντς. Μια πολιτικά παράλυτη Αμερική συνεχίζει να μπλοκάρει την ήδη από το 2010 συμφωνημένη με μεγάλο προπαγανδιστικό θόρυβο μεταρρύθμιση των ποσοστών ψήφων, η οποία θα έδινε στις αναπτυσσόμενες χώρες μεγαλύτερη βαρύτητα ψήφων στο ΔΝΤ» γράφει σχετικά και συνεχίζει ακάθεκτη στο κύριο άρθρο της: «Αμερικανοί και Ευρωπαίοι συνεχίζουν να μοιράζουν μεταξύ τους τις κορυφαίες θέσεις στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο ΔΝΤ βάσει μιας άτυπης συμφωνίας μεταξύ τους… Τα κράτη των BRICS δεν είναι ούτε τα πρώτα ούτε τα μόνα που χειραφετούνται από το ΔΝΤ… Κατά μόνας, κράτη καθίστανται πιο ανεξάρτητα από το ΔΝΤ μέσω της ισχυρής συσσώρευσης συναλλαγματικών αποθεμάτων».

Οι ηγέτες των πέντε κρατών των BRICS αποφάσισαν λοιπόν να φτιάξουν τη δική τους αναπτυξιακή τράπεζα, βάζοντας από 10 δισεκατομμύρια δολάρια η κάθε χώρα, ώστε να ξεκινήσει η τράπεζα αυτή με κεφάλαια 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Θα έχει έδρα τη Σανγκάη της Κίνας, ενώ ο πρώτος πρόεδρός της με πενταετή θητεία θα είναι Ινδός. Η Κίνα, η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία και η Νότια Αφρική έχουν συνολικό πληθυσμό… 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους, το 46% του πληθυσμού της Γης: Το ΑΕΠ και των πέντε χωρών συνολικά ανέρχεται στα 15,76 τρισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 19,8% του ΑΕΠ του πλανήτη. Οι χώρες BRICS έχουν αθροιστικά εισαγωγές ύψους 2,95 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και ακόμη μεγαλύτερες εξαγωγές ύψους 3,19 τρισ. δολαρίων. Οι εισαγωγές τους αντιστοιχούν στο 16,1% των εισαγωγών όλου του πλανήτη και οι εξαγωγές τους στο 17,7%.

Ολοι οι ηγέτες των κρατών της Λατινικής Αμερικής χαιρέτισαν τη δημιουργία της τράπεζας αυτής, βέβαιοι όντες ότι τα δάνεια που θα χορηγεί δεν θα συνδέονται με απαιτήσεις εφαρμογής πολιτικών εξοντωτικής λιτότητας και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας στους ξένους, όπως συμβαίνει με τα δάνεια της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ. «Σε αυτό θα διαφέρει η δική μας αναπτυξιακή τράπεζα από το ΔΝΤ, το οποίο απαιτεί δομικές μεταρρυθμίσεις και μια απαράδεκτη πολιτική ανάμειξη σε αντάλλαγμα για τη βοήθειά του» δήλωσε ο Αντόν Σιλονάνοφ, υπουργός Οικονομικών« της Ρωσίας. Πολιτικοί και τραπεζίτες της Δύσης ελπίζουν και εύχονται να αποτύχουν τόσο η αναπτυξιακή τράπεζα όσο και το κοινό αποθεματικό ταμείο των ισχυρότερων αναπτυσσόμενων χωρών. Η πράξη και η ζωή θα δείξουν αν θα επαληθευθούν οι προσδοκίες τους. Οπως σημειώνει πάντως η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» στην ανάλυσή της, οι χώρες BRICS «σήμερα φαίνονται πιο αποφασισμένες από ποτέ» να δράσουν από κοινού σε αυτούς τους δύο θεσμούς. Τι τελικά θα γίνει, θα το δούμε…

6 Σχόλια

  1. Πράγματι θα το δούμε ειδικά το θέμα που αφορά τη δήθεν απαλλαγή των δανειζομένων χωρών από πολιτικές απαιτήσεις. Και για να δώσουμε ένα απλό υποθετικό παράδειγμα: Φαντασθείτε την Ουκρανία να ζητά οικονομική βοήθεια από αυτή την καινούρια υποτίθεται αποπολιτικοποιημένη αναπτυξιακή τράπεζα με το μυθώδες αποθεματικό των $50 δις (μιλάμε για λεφτά τώρα όχι παίξε-γέλασε)! Λέτε η Ρωσσία να μην υπαγορεύσει ή ακόμα κι επιβάλλει όρους αλλαγής καθεστώτος ή τουλάχιστον εξωτερικής πολιτικής της χώρας προς το ρωσσικό σύμφερον πριν δώσει ακόμα κι ένα σεντ; Ή φαντασθείτε την Ταϊβάν και το Πακιστάν να ζητά κι αυτή βοήθεια από την νέα αναπτυξιακή τράπεζα. Μπορείτε να φαντασθείτε την Κίνα και την Ινδία αντίστοιχα να δίνουν χρήματα χωρίς να επιβάλλουν όρους που να ισοδυναμούν ουσιαστικά με ενσωμάτωση των εν λόγω δανειζομένων στη σφαίρα επιρροής τους;
    Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ένα: Να μη βρεθείς στην ανάγκη να ζητήσεις δανεικά γιατί αν βρεθείς ο πιστωτής σου θα σε χορεύει καρσιλαμά για πάρα πολύ καιρό και θα σε ξεζουμίζει είτε είναι Ρώσσος, είτε Άγγλος, είτε Αμερικανός, είτε Γερμανός, είτε Κινέζος είτε Ινδός είτε τα παγκοσμιοποιημένα κερδοσκοπικά κεφάλαια της κακής Δύσης (υπενθυμίζουμε ότι ούτε οι Ρώσσοι ολιγάρχες ούτε βέβαια τα στελέχη του κινεζικού μονοκομματικού κομμουνιστικού κράτους είναι τόσο ταπεινοί ακόμα και να διανοηθούν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος ξένων λαών αφού ήδη ακόμα ξεζουμίζουν τους δικούς τους…)

    • Τυπικά σωστές παρατηρήσεις, να μην μας διαφεύγουν όμως τα εξής :
      Α) Ακόμη και αν ο νέος υπό διαμόρφωση πόλος δεν κομίζει τίποτα καινούργιο παρά τις νπαλιές πρακτικές και μόνο η παρουσία δύο εναλλακτικών αυξάνει την διαπραγματευτική ισχύ των αδύναμων χωρών. Ας θυμηθούμε την Ελλάδα, που χρόνια έπαιζε το παιγνίδι της συνεννόησης με την Σόφια σε περίπτωση τουρκικής εισβολής ! Ήταν καλύτερα παιδιά οι Σοβιετικοί από τους Αμερικανούς ? Όχι! Είχαμε περισσότερους βαθμούς ελευθερίας? Ναι!
      Β) Όμως όλα δείχνουν ότι ο νέος πόλος κομίζει και κάτι νέο ! Σε αντίθεση με ΔΝΤ/ΠΤ/ΠΟΕ φαίνεται να υιοθετεί μια επεκτατική δημοσιονομική πολιτική σε συνδυασμό με έμφαση στην αυτοτέλεια του έθνους κράτους και κατά συνέπεια δεν ακολουθεί την εμπρηστική σε πλανητικό επίπεδο νεοφιλελεύθερη εκτροπή που συστηματικά εδώ και 40 χρόνια προωθούν τα προαναφερθέντα κέντρα !
      Φυσικά και οι ανερχόμενες δυνάμεις θα κάνουν πολιτική και θα προσπαθούν να ελέγξουν αδύναμα κράτη ως είθισται στην Ιστορία. Και η αύξηση των βαθμών ελευθερίας δεν έχει να κάνει με την καλοσύνη τους αλλά με την ανάγκη τους για συμμάχους, σπάσιμο του μονοπωλίου της Δύσης και απεγκλωβισμό των ιδίων από τις δυτικλες ΄΄δαγκάνες΄΄! Τα παραδείγματα σε κάθε περίπτωση της Ουκρανίας ή της Ταιβάν είναι ατυχή ! Προφανώς κράτη / μαριονέτες της Δύσης θα έχουν στήριξη μόνο αν της γυρίσουν την πλάτη με στροφή 180 * ! Η όλη υπόθεση όμως έχει τεράστιο ενδιαφέρον και πρέπει να μελετηθεί σε βάθος καθώς έρχεται να προστεθεί και στην ευρωπαράλυση μετά τις ευρωεκλογές και να αυξήσει την δυνατότητα της όποιας αντιμνημονιακής ελληνικής κυβέρνησης να επιτύχει τα βέλτιστα αποτελέσματα στην αναπόφευκτη επερχόμενη σύγκρουση με τα νεοφιλελεύθερα γερμανοκρατούμενα ευρωπαικά κέντρα αποφάσεων!

      • Α) Το επιχείρημα είναι έωλο. Ο διπολισμός και το παιχνίδι των μικρών μεταξύ των ισχυρών έχει αποδειχθεί επανειλημμένα πολύ επικίνδυνο όπως μας δίδαξε π.χ. το μόλις περσινό φιάσκο στην Κύπρο. Θα δούμε όμως αν αυτός ο νέος μηχανισμός θα πράξει τίποτα και στην επερχόμενη περίπτωση της Αργεντινής
        Β) Με $50δις ίσως να φέρνει κάτι νέο όπως λέτε αλλά θα είναι και πολύ μικρό έως ελάχιστο για να καταλάβουν κάποια διαφορά τα γκόλντεν μπόυς του νεοφιλελευθερισμού…
        Οψόμεθα…

        • Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μεγάλες δυνάμεις είναι πάντα ιμπεριαλιστικές. Ούτε ότι το παιγνίδι ισορροπίας των μικρών εθνών μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων επικίνδυνο. Είναι όμως και η μόνη ελπίδα μιας μικρής χώρας να ασκήσει ανεξάρτητη (στον μέγιστο δυνατό βαθμό !) πολιτική ! Ανεξάρτητη πολιτική χωρίς να εξισσορροπείς τις αντίθετες πιέσεις είναι απλά …..δονκιχωτική ! Η Ελλάδα ότι πέτυχε το πέτυχε παίζοντας …..Αγγλία (χρησιμοποιώντας τους αγγλικούς φόβους έναντι της ρωσικής καθόδου!) και όταν έχασε την ικανότητα να το κάνει παρήκμασε ! Στην συνέχεια το έπαιξε Δύση (χρησιμοποιωντας τους δυτικούς φόβους έναντι στην Σ.Ένωση!) και ισχυροποιήθηκε έντονα ! Μετά την πτώση της Σ. Ένωσης έπαψε να το καταφέρνει και ξανακατέρρευσε ! Χωρίς νέες συμμαχίες/ισορροπίες του τρόμου απλά θα …..φιλανδοποιηθεί διότι το ειδικό μέγεθος για να είναι ανεξάρτητος παίκτης δεν το έχει !
          Το παράδειγμα της Κύπρου είναι ατυχές επίσης διότι όταν μία δυτικόδουλη σπέιρα προδοτών προσποιείται ότι θέλει την ρωσική συμμαχία για εμποδίσει το σχέδιο υποδούλωσης της Κύπρου το οποίο μυστικά….προωθεί (!!!!!) η ευθύνη ανήκει Πρώτον στους ανόητους Κυπρίους ψηφοφόρους και δευτερευόντως στις ηγεσίες τους ! Δες όμως την Συρία ή την Ουκρανία όπου υπήρχαν άνθρωποι πρόθυμοι να αντισταθούν και υπήρξε τεράστια συνδρομή ! Όσο για την Αργεντινή που έλαβε δάνεια, οικονομικές συμφωνίες και ουσιαστικά πρόσκληση για τους BRICS προς το παρόν έχει τεράστια στήριξη, αυτός είναι και ο λόγος που δεν γονατίζει ! Βέβαια όλα γίνονται καθαρά για λόγους συμφέροντος των νέων δυνάμεων που πάντως ως που να εδραιωθούν (αν τα καταφέρουν!) θα είναι σίγουρα πολύ πιο διαλλακτικές!

      • Κι ιδού και κάτι σχετικό δια του λόγου το αληθές:
        http://www.kathimerini.gr/778020/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/to-atyxhma-ths-gazprom-sthn-kentrikh-asia
        Η γνωστή ιστορία του αποικιοκράτη που προσπαθεί να επιστρέψει στην πάλαι πότε αποικία του και τα βρίσκει σκούρα αλλά με αναπάντεχους πρωταγωνιστές! Οπότε τι πιο λογικό από το να καταφεύγει στη χρηματοοικονομική κατάκτηση και στη διεκδίκηση αποικιών χρέους για λογαριασμό του… Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα δηλ.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*