Άρδην τ. 30-39, Άρδην τ. 35, Περιοδικό Άρδην

Επαναπροσέγγιση

του Β. Φτωχόπουλου

Δί­χως δη­μο­κρα­τί­α και ε­λευ­θε­ρί­α δεν πρό­κει­ται να υ­πάρ­ξει ΒΙΩ­ΣΙ­ΜΗ λύ­ση του κυ­πρια­κού προ­βλή­μα­τος. Αυ­τό το γνω­ρί­ζουν πο­λύ κα­λά ό­λοι οι ξέ­νοι κα­λο­θε­λη­τές που ε­μπλέ­κο­νται με τον έ­να ή τον άλ­λο τρό­πο στην ε­πί­λυ­ση του. Γι’ αυ­τόν α­κρι­βώς τον λό­γο οι ε­νέρ­γειές τους με ο­μά­δες τύ­που Ό­σλο, με ε­πα­να­προ­σεγ­γι­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις, με ο­μά­δες «ε­πί­λυ­σης δια­φο­ρών» κτλ. κτλ., γί­νο­νται σε χα­μη­λούς τό­νους, κρυ­φά πολ­λές φο­ρές, ώ­στε α­φε­νός να μην υ­πάρ­χει με­γά­λη α­ντί­δρα­ση απ’ αυ­τούς που πι­θα­νόν να δια­φω­νούν και α­φε­τέ­ρου για να δη­μιουρ­γούν την ε­ντύ­πω­ση στους διά­φο­ρους συμ­με­τέ­χο­ντες ό­τι α­νή­κουν σε μια νέ­α η­γε­τι­κή κά­στα, σ’ έ­να κλα­μπ ε­κλε­κτών οι ο­ποί­οι θ’ α­να­λά­βουν τον η­γε­τι­κό τους ρό­λο στη μελ­λο­ντι­κή ο­μο­σπον­δια­κή κοι­νω­νί­α της νή­σου. Με α­φορ­μή τη δη­μο­σί­ευ­ση των ερ­γα­σιών της ο­μά­δας του Ό­σλο α­πό τον «Πο­λί­τη», βγή­καν στην ε­πι­φά­νεια κά­ποιες θέ­σεις και α­πό­ψεις πο­λύ γνω­στές γι’ αυ­τούς που α­σχο­λού­νται με το Κυ­πρια­κό. Για μας δεν έ­χει με­γά­λη ση­μα­σί­α ε­άν αυ­τές οι ο­μά­δες α­ντι­κα­θι­στούν το ε­πί­ση­μο κρά­τος, που ή­ταν έ­να α­πό τα ε­πι­χει­ρή­μα­τα των δια­φω­νού­ντων με αυ­τές τις ο­μά­δες, αλ­λά η ί­δια η λο­γι­κή που διέ­πει Ο­ΛΕΣ α­νε­ξαι­ρέ­τως τις ο­μά­δες που α­σχο­λού­νται με την ε­πα­να­προ­σέγ­γι­ση. Η λο­γι­κή αυ­τή εί­ναι ε­πι­κίν­δυ­νη ε­πει­δή εί­ναι ΠΑ­ΡΑ­ΛΟ­ΓΗ. Αρ­νεί­ται και τις αρ­χές της ε­λευ­θε­ρί­ας και τις αρ­χές της δη­μο­κρα­τί­ας. Α­νά­γει το ό­λο πρό­βλη­μα στην ψυ­χο­λο­γί­α και στην α­φε­λέ­στα­τη θέ­ση ό­τι ό­λος ο κό­σμος θέ­λει ΕΙ­ΡΗ­ΝΗ, ΣΥΜ­ΒΙΩ­ΣΗ κτλ. κτλ., α­γνο­ώ­ντας ό­τι έ­γι­νε μια ει­σβο­λή, α­γνο­ώ­ντας ό­τι υ­πάρ­χει κα­το­χή, α­γνο­ώ­ντας ό­τι α­κό­μη και ο «α­θώ­ος» «α­πλός» λα­ός θέ­λει την ει­ρή­νη και τη συμ­βί­ω­ση στα ΔΙ­ΚΑ του μέ­τρα και στα μέ­τρα που του ε­πι­τρέ­πει η δι­κή του Ι­ΣΧΥΣ.

Προ­φα­νώς και ο κά­θε λο­γι­κός άν­θρω­πος δεν θέ­λει πό­λε­μο. Ού­τε οι Α­με­ρι­κα­νοί θέ­λουν πό­λε­μο, ού­τε οι Ισ­ρα­η­λί­τες, γι’ αυ­τό άλ­λω­στε και κη­ρύτ­τουν πό­λε­μο στον πό­λε­μο και κα­τα­σκο­τώ­νουν τους α­θώ­ους πο­λί­τες που θέ­λουν ει­ρή­νη. Προ­φα­νώς και οι Τουρ­κο­κύ­πριοι θέ­λουν ει­ρή­νη. Με τα δε­δο­μέ­να φυ­σι­κά της ΕΙ­ΣΒΟ­ΛΗΣ. Θέ­λουν δη­λα­δή να έ­χουν το κρά­τος τους στα χω­ριά μας ΚΑΙ να εί­ναι συ­νε­ταί­ροι στην υ­πό­λοι­πη Κύ­προ για να μπο­ρούν ει­ρη­νι­κά να ε­πι­σκέ­πτο­νται και να α­πο­λαμ­βά­νουν τις ο­μορ­φιές του νό­του. Αυ­τή για τους Τουρ­κο­κυ­πρί­ους εί­ναι μια πα­τριω­τι­κή στά­ση. Ό­πως πα­τριω­τι­κή εί­ναι και η στά­ση των δι­κών μας ε­πα­να­προ­σεγ­γι­στών οι ο­ποί­οι και αυ­τοί θέ­λουν την ει­ρή­νη. Την ει­ρή­νη που πη­γά­ζει α­πό τα τε­τε­λε­σμέ­να της κα­το­χής, ό­που οι Τουρ­κο­κύ­πριοι κρα­τούν τα κα­τε­χό­με­να κι ε­μείς, ό­σοι εί­ναι ά­ξιοι φυ­σι­κά, να ε­πι­σκε­πτό­μα­στε και ν’ α­πο­λαμ­βά­νου­με τον βορ­ρά. Ει­ρή­νη, λοι­πόν, για ό­λους. Ε­κτός γι’ αυ­τούς, δη­λα­δή την τε­ρά­στια πλειο­ψη­φί­α του κυ­πρια­κού λα­ού, που ε­πι­μέ­νει στην ε­λευ­θε­ρί­α, στη δη­μο­κρα­τί­α και στη δι­καιο­σύ­νη. Στις κε­κτη­μέ­νες α­ξί­ες της αν­θρω­πό­τη­τας, ό­που ο κάθε πο­λί­της έ­χει ΜΙΑ ψή­φο, ο Τουρ­κο­κύ­πριος κα­τοι­κεί στο χω­ριό του, ο Ελ­λη­νο­κύ­πριος στο δι­κό του, αμ­φό­τε­ροι κυ­κλο­φο­ρούν, α­γο­ρά­ζουν – πω­λούν και εκ­φρά­ζο­νται ε­λεύ­θε­ρα και η πλειο­ψη­φί­α διοι­κεί και κυ­βερ­νά σε­βό­με­νη τους νό­μους και τις ε­λευ­θε­ρί­ες και τα δι­καιώ­μα­τα ό­λων των πο­λι­τών. Αν α­κό­μη αυ­τή η πλειο­ψη­φί­α θέ­λει να μην ε­ντα­χθεί στην Ευ­ρώ­πη ή να ε­νω­θεί με την Ελ­λά­δα ή την Τα­ϊ­βάν εί­ναι πά­λι δι­καί­ω­μά της, ό­πως δι­καί­ω­μά της κιό­λας εί­ναι ν’ αυ­το­κτο­νή­σει ο­μα­δι­κώς.
Ό­λα αυ­τά εί­ναι ψι­λά γράμ­μα­τα για τους Ε­πα­να­προ­σεγ­γι­στές και τους πα­τρό­νους τους. Γι’ αυ­τό και οι ε­πι­λο­γές των αν­θρώ­πων γι’ αυ­τά τα προ­γράμ­μα­τα εί­ναι πο­λύ συ­γκε­κρι­μέ­νες. Ε­πι­λέ­γουν δι­κούς τους. Πρά­κτο­ρες, η­μι­πρά­κτο­ρες, α­ρι­βί­στες, φι­λό­δο­ξους, κερ­δο­σκό­πους, α­φε­λέ­στα­τους πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κούς, α­πά­τρι­δες, κο­σμο­πο­λί­τες, μειο­νο­τι­κούς, loosers της πο­λι­τι­κής, ξε­νο­λά­γνους, social climbers, διε­θνι­στές, ε­ξου­σιο­γλεί­φτες, και­ρο­σκό­πους, φτω­χούς καλ­λι­τέ­χνες που θέ­λουν να γί­νουν πλού­σιοι, πλούσιους καλ­λι­τέ­χνες που θέ­λουν και κοι­νω­νι­κό κύ­ρος, προ­βο­λο­μα­νια­κούς, νέ­ους που θέ­λουν να σπου­δά­σουν με υ­πο­τρο­φί­α στην Α­με­ρι­κή, α­ντιεκ­κλη­σια­στι­κούς (ορ­θό­δο­ξους εν­νο­εί­ται) και γε­νι­κώς αν­θρώ­πους με χα­μη­λή ε­θνι­κή και κοι­νω­νι­κή συ­νεί­δη­ση. Αυ­τούς, φυ­σι­κά, α­πό την πλευρά των Ελ­λη­νο­κυ­πρί­ων. Α­πό την πλευ­ρά των Τουρ­κο­κυ­πρί­ων ε­πι­λέ­γουν, απ’ ό­λο το πιο πά­νω φά­σμα, τους Γκρί­ζους Λύ­κους. Η δια­φο­ρά (conflict) α­νά­με­σα σ’ έ­ναν α­φε­λέ­στα­το ελ­λη­νο­κυ­πρια­κό πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κό, που θέ­λει ει­ρή­νη στην Κύ­προ, και έ­να Γκρί­ζο Λύ­κο που θέ­λει τα σύ­νο­ρα της Τουρ­κί­ας α­πό τη Βο­σνί­α μέ­χρι την Κί­να, είναι ότι αυτός το­πο­θε­τεί την Κύ­προ στη Με­γά­λη Τουρ­κί­α κά­που στο Τα­τζι­κι­στάν!!!

εκδότης της κυπριακής εφημερίδας “Ένωση”

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*