Εθνικά θέματα, Ρήξη φ. 118

Οι παραχαράκτες της Ιστορίας

imera-mnimis-genoktonia-pontion

… και το προδιαγεγραμμένο σχέδιο της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Κων/πολης

Του Αντώνη Λαμπίδη από τη Ρήξη φ. 118 
Το φαινόμενο Φίλη δεν είναι μεμονωμένο ούτε τυχαίο. Εντάσσεται στην πολυμέτωπη επίθεση που δέχεται ο Ελληνισμός τις τελευταίες δεκαετίες.
Πριν είκοσι τρία χρόνια, το 1992, έγραφα:«Στις μέρες μας, η πολυμέτωπη επίθεση των ανθελληνικών δυνάμεων βρίσκεται εν πλήρει εξελίξει και, προς το παρόν τουλάχιστον, ο τόπος φαίνεται να οδηγείται στην απώλεια την πνευματική και την εξαφάνιση τη βιολογική. Βυθιζόμαστε ολοένα και περισσότερο στο τέλμα της ανυπαρξίας… μιας ανυπαρξίας στην κριτική σκέψη, μιας αδυναμίας στη συνειδητοποίηση της ταυτότητας και του προορισμού μας και μιας παραίτησης από την προσπάθεια για τον μετασχηματισμό του δυναμικού μας αποθέματος σε ρεαλιστικές προτάσεις εξόδου από τα αδιέξοδα. [ ] Υπό το πρόσχημα του προοδευτισμού και του εκσυγχρονισμού διεξάγεται το λαθρεμπόριο των μεγαλυτέρων παραποιήσεων:
Παραχάραξη, αλλοίωση και αποσιώπηση της Ιστορίας μας, διάλυση της Παιδείας, ευτελισμός του σχολείου, αλλοτρίωση της γλώσσας… χλευασμός κάθε αξίας. Αυτές οι νοσηρές καταστάσεις της ελληνικής κοινωνίας αποτελούν τις ψηφίδες ενός φρικτού μωσαϊκού.
Είναι επιτακτική ανάγκη να συνθέσουμε αυτές τις ψηφίδες, ώστε να συναισθανθούμε την απειλή.[ ] Τότε μόνον η αντίδρασή μας θα έχει πραγματικό αποτέλεσμα».
Σήμερα, είκοσι τρία χρόνια μετά, η αποδόμηση της ιστορίας έχει καταλάβει δεσπόζουσα θέση στα πανεπιστήμια μας.
Ο υπουργός έκανε τη δήλωση, συμμεριζόμενος –δήθεν– απόψεις πολλών ιστορικών και διεθνολόγων. Τον ερωτούμε: Ποιοι είναι οι ιστορικοί και διεθνολόγοι που επικαλείστε, κ. Φίλη;
Δόλιος, αλλά και ημιμαθής, για να θολώσει τα νερά και να διαστρέψει την αδήριτη ιστορική πραγματικότητα, παίζει με τους όρους «γενοκτονία» και «εθνοκάθαρση».
Οι δηλώσεις του όμως προλειαίνουν το έδαφος για μια ενδοτική στάση, την οποία με μαθηματική ακρίβεια θα επιδείξει ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία την ερχόμενη εβδομάδα.
Σε αυτό το σημείο έχει ενδιαφέρον να υπογραμμίσουμε ότι, στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, αναγράφονται οι κάτωθι αθλιότητες (μετάφραση από το αγγλικό κείμενο):
«Ποιος διέπραξε γενοκτονία: Τούρκοι ή συμμορίες Ελλήνων;»
«Προεξάρχων στόχος της Ελλάδας είναι η αποσταθεροποίηση της Τουρκίας, με την υποκίνηση μικροεθνικιστικών αισθημάτων. Ο σκοπός είναι να θέσει υπό αμφισβήτηση την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας, επιδιώκοντας:
1ον. Να εξαπατήσει την παγκόσμια κοινότητα με το ότι η Τουρκία έχει διαπράξει πληθώρα γενοκτονιών και ότι η ιδεολογία της βασίζεται σε ρατσιστικές αρχές.
2ον. Να χρησιμοποιήσει το ποντιακό στοιχείο ως πρόσχημα στη διαδικασία απο-τουρκοποίησης που επιχειρεί στη Δυτική Θράκη.
Η ιστορία υποδεικνύει την Ελλάδα ως την πλευρά που θα πρέπει να απολογηθεί για τα εγκλήματα πολέμου που αυτή διέπραξε με την επέμβασή της στην Ανατολία και τις θηριωδίες που διέπραξαν συμμορίες Ελλήνων στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να εξαπολύει αδιάντροπα αστήρικτες κατηγορίες σχετικά με την υποτιθέμενη ποντιακή γενοκτονία».
Εμείς απαιτούμε όπως η ελληνική κυβέρνηση ζητήσει, επί τέλους, από το τουρκικό ΥΠΕΞ, την άμεση απάλειψη αυτών των άθλιων κατηγοριών κατά της Ελλάδας.
Οι Νεότουρκοι, εγκαταλείποντας τον οθωμανισμό, ασπάσθηκαν το δόγμα του τουρκισμού που αποσκοπούσε στην ίδρυση αμιγούς εθνικού τουρκικού κράτους.
Τον Οκτώβριο του 1911 αποφασίστηκε επισήμως, σε συνέδριο του κόμματος «Ένωση και Πρόοδος», στην οθωμανική τότε Θεσσαλονίκη, η εξόντωση των μη τουρκικών εθνοτήτων.
Τον Ιανουάριο του 1913, η τριανδρία Ενβέρ, Ταλαάτ και Τζεμάλ, καταλαμβάνει την εξουσία του οθωμανικού κράτους. [ ]
Τον Δεκέμβριο του 1913, έφτασε στην Κωνσταντινούπολη μια γερμανική αποστολή υψηλού επιπέδου, με επικεφαλής τον Λίμαν φον Σάντερς.
Ο ίδιος ο Λίμαν φον Σάντερς, αναδιοργανωτής του τουρκικού στρατού και αρχηγός της 5ης Στρατιάς, εισηγήθηκε την εκδίωξη των Ελλήνων από τις περιοχές της Θράκης, Βιθυνίας, Μυσίας, Τρωάδας, Ερυθραίας. Τότε, άρχισε η συστηματικά μεθοδευμένη πολιτική εξόντωσης και αφανισμού των μη μουσουλμανικών πληθυσμών και ιδιαίτερα των ελληνικών.
Οι Έλληνες στρατεύσιμοι (από 20 έως 45 ετών) εντάχθηκαν στα περιβόητα τάγματα εργασίας, όπου πέθαναν κατά χιλιάδες από τις στερήσεις, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια. Στις 25 Μαϊου 1914, το Οικουμενικό Πατριαρχείο κήρυξε την Εκκλησία υπό διωγμό. (Συναφώς, το 1919, το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε τη ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΩΝ ΤΟΥ ΕΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1914 – 1918. Στις 416 σελίδες της καταγράφονται λεπτομερώς οι απίστευτες φρικαλεότητες που διέπραξε το τουρκικό κράτος εις βάρος του Ελληνισμού την περίοδο 1914 – 1918).
Το υπόμνημα του Πατριάρχη Γερμανού προς τις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις, στις 2 Ιουλίου 1914, αναφέρεται στην εξόντωση του ελληνικού στοιχείου στη Θράκη και τη Μ. Ασία και υπογραμμίζει:
«Εφάνη καθαρώς ότι το παν συνετελείτο επί τη βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου της οθωμανικής κυβερνήσεως… Οι κυβερνώντες εν Τουρκία έχουσι θέσει εις εφαρμογήν σχέδιον τελείας εξοντώσεως των Ελλήνων… Εν τη Μικρά Ασία αι χριστιανικαί κοινότηται κατεδικάσθησαν εις τέλειον αφανισμόν.»

Τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας την περίοδο εκείνη συμποσούνται σε:
Επαρχίες Θράκης 218.767
Δ. & Α. Μικράς Ασίας 298.449
Πόντου 257.019
Σύνολο 774.235

Το δε 1922 στιγματίζεται με τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Αφ’ ότου εξοντώθηκε ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, ήρθε η σειρά του Κωνσταντινουπολίτικου Ελληνισμού.
Το σύνθημα της εποχής εκείνης, που φανάτιζε τα άξεστα πλήθη, είχε ριφθεί: «Καλύτερα Πόλη χωρίς δημιουργικότητα και πνευματικότητα, παρά Πόλη με Έλληνα».
– Το 1928, τα Ταταύλα παραδίνονται στις φλόγες – «πρόβα τζενεράλε» των όσων έπονται.
– Το 1932 εκδίδεται Νόμος που απαγορεύει την άσκηση πολλών επαγγελμάτων από Έλληνες υπηκόους. Έτσι, πολλοί αναγκάστηκαν σε φυγή.
– Το 1941, οι διαβόητες «20 ηλικίες» κλήθηκαν να καταταγούν στα Τάγματα Εργασίας, με το πρόσχημα να εκτελέσουν έργα οδοποιίας στην Ανατολή, οι γεννηθέντες μεταξύ των ετών 1894 και 1913. Οι φοβερές κακουχίες, σε πολικές θερμοκρασίες των -30 C, οδήγησαν στον μαρτυρικό θάνατο χιλιάδες προγόνους μας.
Ταυτόχρονα, ψηφίζεται ο Νόμος περί εφάπαξ φορολογίας της περιουσίας, το αποκαλούμενο «Βαρλίκ». που τις περισσότερες φορές έφθανε ακόμα και στη πραγματική αξία του ακινήτου ή της επιχείρησης, με προθεσμία καταβολής μόλις 30 ημέρες. Όσοι δεν κατάφερναν να αποδώσουν τον φόρο αυτό μέσα στη τακτή αυτή προθεσμία συλλαμβάνονταν και στέλνονταν σε στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων της επαρχίας Ερζουρούμ και στο Ντιγιάρμπακιρ.
Το 1955, τα Σεπτεμβριανά ήταν ο τρομερός τυφώνας που σάρωσε στο πέρασμά του, μέσα σε λίγες ώρες, τους κόπους και κατέστρεψε τις ζωές χιλιάδων Κωνσταντινουπολιτών.
Οι απελάσεις του 1964 υπήρξαν η χαριστική βολή κατά του πολίτικου Ελληνισμού. Ολοκλήρωσαν τη γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής.

Τo προσφυγικό ζήτημα
Τo προσφυγικό ζήτημα θα αντιμετωπιστεί από το ελληνικό κράτος ως βάρος και εμπόδιο στην εξωτερική, αλλά και στην εσωτερική πολιτική. Η προσφυγική ιστορική εμπειρία απορρίφθηκε από την πολιτική και αγνοήθηκε από την ιστοριογραφία. Είναι γεγονός ότι τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά στην Ελλάδα είχαν μερίδιο ευθύνης για την άρνηση της γενοκτονίας. Αυτό εν πολλοίς βασίζεται στον έντονη ελλαδική τοπικιστική αντίληψη που επικρατεί στη χώρα μας.
Η πραγματικότητα αυτή θα αμφισβητηθεί μόνο μετά το ’90, όταν θα εμφανισθεί μια ιστοριογραφική σχολή που θα αναδυθεί από τις προσφυγικές οργανώσεις. Το γεγονός αυτό θα προκαλέσει την αντίδραση της κατεστημένης, αλλά και της αποδομητικής ιστοριογραφίας, οι οποίες παραχαράσσουν ακόμη και διεθνείς νομικούς όρους, όπως αυτούς της «γενοκτονίας», προκειμένου να υποστηρίξουν τη φιλοτουρκική τους στάση. Επίσης, αποσιωπούν σημαντικές αποφάσεις διεθνών οργανισμών, όπως αυτές της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars).
Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό ότι στον τόπο μας επιχειρείται από γνωστούς εθνομηδενιστικούς κύκλους η γενοκτονία της μνήμης. Γίνονται τα πάντα για να εξαλειφθεί από τη νεότερη γενιά η ιστορική μνήμη. Η νέα τάξη πραγμάτων θέλει να δημιουργήσει άτομα χωρίς φρόνημα, θάρρος και αυτοπεποίθηση. Άβουλα όργανα μιας αλλοτριωμένης κοινωνίας.
Γι’ αυτό, εμείς οι Κωνσταντινουπολίτες, αλλά και ολόκληρος ο Ελληνισμός, πρέπει να επαγρυπνούμε και να δίνουμε καθημερινά τη μάχη μας, αγωνιζόμενοι με σθένος για την πλήρη αποκατάσταση των απαράγραπτων δικαίων μας.

*Ομιλία Αντώνη Λαμπίδη στην εκδήλωση «Η Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού και οι Παραχαράκτες της», που οργανώθηκε από το Άρδην στην Αθήνα στις 10 Νοεμβρίου 2015.

2 Σχόλια

  1. Ο Πατέρας Ιωάννης Ρωμανίδης,ο μεγαλύτερος καθηγητής Θεολογίας του 20ου αιώνα αλλά και ιστορικός στο περίφημο ιστορικό βιβλίο του » Ρωμιοσύνη – Ρωμανία – Ρούμελη ‘ εξηγεί και αναλύει τεκμηριωμένα τα αίτια της κακοδαιμονίας του Ελλαδικού κράτους που παρέσυρε στην καταστροφή ,ελπίζουμε προσωρινά , την Ανατολική Ρωμυλία μας 1877-78, τη Μικρά Ασία μας και τον Πόντο μας 1914-1922 , την Κύπρο από 1959 και εντεύθεν , τη Βόρειο Ήπειρό μας από 1912-3 ,τη Ρώμη μας και τη Νότια Ιταλία και Σικελία και φυσικά την βασίλισσα των πόλεων τη Νέα Ρώμη -Κωνσταντινούπολη .
    Πηγή :http://pheidias.antibaro.gr/Hellas_names/Romanides.html
    Ἕλληνες, Γραικοὶ ἢ Ῥωμαῖοι; Hellenes ἢ Greeks; (Ἰωάννης Σ. Ῥωμανίδης)

    Διεκδικήσεις των γειτόνων μας

    Οι Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Τούρκοι καί Αλβανοί μάς θεωρούν όχι απελευθερωτές, αλλά κατακτητές τής Μακεδονίας, τής Ήπειρου, τής Θράκης, τών νήσων τού Αιγαίου καί τής Κρήτης, καί οι Τούρκοι επιλέον, μαζί μέ τούς Βρεταννούς, μας θεωρούν ότι προσπαθήσαμε νά κατακτήσομε τήν Κύπρον. Oλα αυτά ισχυρίζονται οι γείτονές μας βάσει του διεθνούς δικαίου.

    Α) Ανακεφαλαίωση τού προβλήματος

    1) Η Βρεταννία, Γαλλία, Ρωσία καί Τουρκία διαμόρφωσαν τό διεθνές δίκαιο κατά τρόπον ώστε έξω από τήν Παλαιά Ελλάδα τού 1827-36 νά μή υπάρχουν υποψήφιοι Έλληνες γιά απελευθέρωση. Δέν αρκεί εδάφη νά ήταν κάποτε Ελληνικά. Θά έπρεπε σ’αυτά τά κάποτε Ελληνικά ή Μακεδονικά εδάφη νά υπήρχαν υποψήφιοι Έλληνες γιά απελευθέρωση. Σέ περίπτωση πού δέν υπήρχαν Eλληνες τότε πρόκειται γιά κατάκτηση. Εξ’απόψεως τών συνταγμάτων, τών Πρωτοκόλων, καί τής περί Κοραή νομοθεσίας τού 1827, δέν υπήρχαν πλέον Έλληνες/Hellenes-Grecs/Younan μέ ανάγκη απελευθερώσεως. Έξω από τά σύνορα τής Ελλάδος τού 1827-1836 υπήρχαν μόνον ελληνόφωνοι Ρωμαίοι/Grecs/Roum.

    2) Οι Νέοι Eλληνες κατά προτροπή τών «Φιλελλήνων» αποφάσισαν νά υιοθετήσουν τό όνομα «Έλληνες γιά νά ρίχνουμε στάκτη στά μάτια τού κόσμου, πραγματικά Ρωμιοί» (Κωστής Παλαμάς 1901).» Δηλαδή η τάξις τών βασιλέων καί ευγενών τής Ευρώπης ήθελαν επανάσταση όχι Ρωμαίων, αλλά Αρχαίων Ελλήνων, αφού μόλις πρό ολίγου κατέστειλαν τήν Γαλλο-Ρωμαϊκήν επανάσταση μέσω τού Ναπολέοντος τό 1799. Έτσι οι «Φιλέλληνες» κατάφεραν μέσω τού ψηφίσματος Αδαμαντίου Κοραή από τήν βουλήν τών Ελλήνων τό 1827 νά περάσουν νομικά τήν γραμμή ότι οι Έλληνες ήταν σκλαβωμένοι στούς Ρωμαίους τής Κων/πόλεως πρίν υποδουλωθούν στούς Τούρκους. Έτσι η Ελληνική Επανάσταση ήταν, όχι μόνον απελευθέρωση από τούς Τούρκους, αλλά καί από τούς Ρωμαίους. έτσι οι Hellenic-Greeks/Έλληνες/Younan δέν ταυτίζονται μέ τούς Greeks/Ρωμαίους/Roum. Ο Younan ειναι ο Έλλην καί ο Roum ειναι ο Ρωμαίος στά Τουρκικά καί στά Αραβικά. Έτσι ο βασιλεύς τών Ρωμαίων πού έπεσε επάνω στά τείχη τής Πόλεως κατήντησε στήν κειμένην μάλιστα Ελληνικήν νομοθεσίαν «ο τύραννος τών Ελλήνων.» [1]

    3) Γιά τούτο τό Πρωτόκολο τής 31ης Ιανουαρίου 1836 διαχωρίζει ποιοι Grecs έχουν τό δικαίωμα νά μεταναστεύσουν από τήν Τουρκίαν στήν Ελλάδα καί οι οποίοι από τώρα θεωρούνται Hellenes, «qui seront consideres des-a-present comme Hellenes». Τό γεγονός ότι οι Grecs έχουν γίνει από τώρα Hellenes δέν σημαίνει ότι δεν θά συνεχίσουν νά λέγονται Grecs στίς Ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως φαίνεται στήν παράγραφον 6 τού ιδίου πρωτοκόλου. Δηλαδή δέν ταυτίζεται τό Grec μέ τό Hellene-Grec στήν περίπτωση τής Νέας Ελλάδος. Οι Τούρκοι καί Άραβες δέν ταυτίζουν τό Roum/Ρωμαίος μέ τό Younan/Έλληνες στή γλώσσα τους. Διά τούτο τό Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι όχι Younan, αλλά Roum. [2]

    4) Οι Γείτονες καί οι ξένοι διπλωμάτες νομίζουν ότι οι Έλληνες συγχέουν τούς ανωτέρω όρους τών Πρωτοκόλων καί τών Συνθηκών από σκοπούς επεκτατικούς. Στήν Ελληνική μετάφραση τού αναφερθέντος Πρωτοκόλου 31/1/1836 στήν συλλογή Δασκαλάκη γράφει ότι «θά θεωρούνται από τώρα Έλληνες…1. 1) Όλοι οι Έλληνες…2. Οι Έλληνες…» Δηλαδή οι Έλληνες θά θεωρούνται από τώρα Έλληνες.

    5) Πάντως συμφέρει πολύ στούς Τούρκους καί στούς Βρεταννούς η περί ονομάτων σύγχυση εκ μέρους τών Ελλήνων. Φαίνεται ότι οι Τούρκοι ήδη χρησιμεύουν τήν εκ μέρους τών Κυπρίων εγκατάληψη τού Ρωμαίος καί τήν υιοθέτηση τού Έλλην ως απόδειξη ότι είναι έποικοι από τήν Ελλάδα.

    6) Τό ότι οι Έλληνες ήταν υπό τόν ζυγό τής Ρωμαιοσύνης, δηλαδή τών Βυζαντινών, υποστηρίζεται 1) στά περί Ελλάδος τουριστικά εγχειρίδια, 2) από σημαντικό αριθμό Ελλήνων ιστορικών, 3) από τόν μέγα ιστορικό τών Φράγκων Νίκο Τσιφόρο, καί 4) από τό εκατόδραχμο πού φέρει τόν Κοραή από τότε πού εξαφανίσθηκε η Ρωμαιοσύνη.

    Β) Τά τεκμήρια

    1) Τά Συντάγματα 1822, 1823, 1827, 1832 καί 1844 μαρτυρούν ότι μόνον οι αυτόχθονες καί οι πολιτογραφηθέντες είναι Eλληνες. Δηλαδή οι Βρεταννοί, Φραντσέζοί καί Ρώσοι απεφάσισαν μέσω τών Νεο-Ελλήνων ποίοι είναι οι μόνοι Έλληνες. Τούτο έπραξαν σύμφωνα με τά πρώτα συντάγματα καί τήν αποδοχήν όλων τών παραγγελειών, λόγων καί συγγραμμάτων τού Αδαμαντίου Κοραή στήν Εθνική Συνέλευση τού 1827.

    2) Η Επανάσταση τής 3ης Σεπτεμβρίου τού 1843-44 έδιωξε όλους τούς Ρωμαίους πού είχαν γίνει παρανόμως Έλληνες καί είχαν διορισθεί στά υπουργεία κατά παράβαση τών Πρωτοκόλων. Υπεκίνησαν τήν επανάσταση οι τρείς Δυνάμεις γιατί ο Όθων υπέθαλπε τήν Μεγάλην Ιδέαν καί γιά τούτο είχε καταργήσει τήν διάκριση μεταξύ Ελλήνων καί Ρωμαίων. Ετσι διόρισε πολλούς Ρωμαίους στό δημόσιο, μεταξύ τών οποίων καί τόν μετέπειτα ιστορικόν Κωνσταντίνον Παπαρηγόπουλον. Διώχθηκε καί αυτός από τό Υπουργείο Δικαιοσύνης μέ τούς άλλους ως, μή Έλλην, Ρωμαίος.

    3) Τήν 30ην Μαρτίου 1863 η Εθνική Συνέλευσις εξέλεξε τόν Γεώργιον Α’ βασιλέα τών Ελλήνων. Εδόθη εσκεμμένως η εντύπωση ότι έγινε βασιλεύς τών Ελλήνων καί τών εκτός τής Ελλάδος Ελλήνων, δηλαδή τών Ρωμαίων. Οι Τούρκοι σαφώς είχαν δεχθεί τόν τίτλον αυτόν, αφού δέν είχε καμμίαν σχέση μέ τούς Ρωμαίους/Roum/Grec τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γιά τό υπόδουλο γένος τών Ρωμαίων καί γιά τούς Τούρκους ο Οικουμενικός Πατριάρχης θεωρείτο διάδοχος τού Βασιλέως τών Ρωμαίων.

    Γ) Τεκμήριο Ιωάννη Καποδίστρια

    1) Ο Ι. Καποδίστριας υπέβαλλε τόν Απρίλιο 1828 σχέδιο στόν Τσάρον γιά τήν αναδιοργάνωση τών Βαλκανίων εν όψει τού πολέμου πού μόλις εκήρυξε εναντίον τής Τουρκίας. Τό σχέδιο Καποδίστρια πρόβλεπε τήν Κων/πολη ως πρωτεύουσα πέντε ημιαυτονόμων κρατών, δηλαδή τής Δακίας, τής Σερβίας, τής Ηπείρου, τής Μακεδονίας καί τής Ελλάδος. Τό 1805 ο Α. Κοραής είχε υβρίσει τούς Ρώσους. Εγραψε ότι οι Τούρκοι θα ξεπεράσουν τούς Ρώσους όταν πάρουν τά φώτα τής Ευρώπης. Τό 1827 είχε γίνει ο Κοραής Πατέρας τού Νέου Ελληνικού Εθνους καί Κυβερνήτης ο Καποδίστριας. Πάντως ο Ρωσικός στρατός διασχίζων τά Βαλκάνια ευρήκε τούς Βουλγάρους. Οι Ρώσοι τούς μετέβαλαν από Τουρκική φυλή σέ σλαβική καί στό σπόνδυλο τών σχεδίων τους στά Βαλκάνια. Απέριψαν τό σχέδιο τού Καποδίστρια πρός τό παρόν. Οι Ρώσοι συνθηκολόγησαν μέ τούς Τούρκους καί έφυγαν. Οι Ρώσοι κύρηξαν πόλεμον στήν Τουρκίαν τόν Απρίλιο τού 1877 πού κατέληξε στήν Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου 3/3/1878 μέ μία τεράστια Βουλγαρία πού μετά τέσσερες μήνες ανετράπη μέ τήν Συνθήκη τού Βερολίνου.

    2) Είχε μεταμορφωθεί τό σχέδιο τού Καποδίστρια ως εξής: α) Οι Τούρκοι είχαν διατηρήσει τό όνομα Ρωμανία γιά τά Βαλκάνια καί τήν έλεγαν Ρούμελη, χώρα τών Ρωμαίων. Η αλληλογραφία στήν Ελληνική Κυβέρνηση στό Ναύπλιο έφθανε από τά κρατη τής Ευρώπης μέ διεύθυνση τό Napli di Romania διά νά μή γίνει λάθος μέ τό Napli di Italia. Τώρα η Ρωμανία ταυτίσθηκε μέ μόνον τη Δακία. β) Η Μακεδονία μοιράσθηκε τελικά μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδος καί Σερβίας/Γιουγκοσλαβίας. γ) Παρέμεινε η Ελλάς. δ) Παρέμεινε η Σερβία. ε) Η Ήπειρος έγινε τελικά Αλβανία.

    3) Ο σκοπός τών Ρώσων, τών Βρεταννών, τών Βουρβόνων (Φραντσέζων) καί τής Βατικανικής Ρωμανίας ήτο ο αφανισμός τής Ρωμαιοσύνης, δηλαδή τής πραγματικής Ρωμανίας, πού ήτο τό πραγματικό όνομα τής ανυπάρκτου Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

    Δ) Η λύσις

    Γιά νά βγούμε από τήν ανωτέρω νομική παγίδα δυνάμεθα νά πάρομε τή θέση ότι ημείς οι Hellenic-Greeks/Ελληνες/Younan απελευθερώσαμε τούς Greeks/Ρωμαίους/Roum πού ζούσαν υπό τόν Τουρκικόν ζυγόν στά αναφερθέντα τεμάχια τής χώρας μας πού ήταν κομμάτια τής Ρωμαιοσύνης. Έτσι παρακάμπτομε τά Πρωτόκολα, τά Ελληνικά συντάγματα, τόν Κοραή καί τούς Ελληνες «ιστορικούς» πού εξυπερετούν, ίσως από άγνοια, τούς εχθρούς τής πραγματικής Ρωμαιοσύνης.

    Ε) Η Δυτική Ρωμαιοσύνη είναι τό κλειδί μας

    1) Πρέπει η Ελληνική Κυβέρνηση βάσει τής Ρωμαιοσύνης νά καλλιεργήσει σχέσεις με όλα τά τεμάχια τής Ρωμαιοσύνης τής Ευρώπης. Η τεράστια μάζα τών μή ευγενών τής Δυτικής Ευρώπης είναι απόγονοι τών υποδούλων στούς Τεύτονες Ρωμαίων πού είχαν ως πρωτεύουσα τήν Κων/πολη. Τούτο μαρτυρείται από τά χρυσά νομίσματα πού έκοβαν στή Francia μέ τήν προτομή τών αυτοκρατόρων Κων/πόλεως από τόν Αναστάσιον Α’ (491-518) μέχρι τόν Ηράκλειον (610-641). Αριθμούνται οι απόγονοι αυτοί τών Ρωμαίων τουλάχιστο 250 εκατομμύρια. Oι βασιλείς καί ευγενείς τής Ευρώπης καί οι παπικοί καί Αγγλικανοί επίσκοποι είναι οι απόγονοι τών Τευτόνων κατακτητών τής Δυτικής Ρωμαιοσύνης.

    2) Η Γαλλική Επανάσταση ήταν στή βάση της Επανάσταση τών Γαλλο-Ρωμαίων κατά τών Φράγκων. Τήν κατέστειλε ο Τοσκανο-Φράγκος Ναπολέων. Αλλά οι δημοκράτες Φράγκοι καί οι Γαλλο-Ρωμαίοι ανέτρεψαν τό έργον τού Ναπολέοντα τό 1848 καί τελικά τό 1870. Άν είχαμε καλλιεργήσει τό κοινό μας Ρωμαϊκό παρελθόν μέ τή Γαλλία ίσως δεν θά τήν είχαμε εχθρό μας τό 1921 όταν μαζί μέ τούς Βρεταννούς καί Ιταλούς άρχισαν τήν ανατροπή τής Συνθήκης τών Σεβρών υπέρ τών Νεο-Τούρκων μέ τά επακόλουθα.

    3) Τά Υπουργεία τών Εξωτερικών τής Βρεταννίας, τής Γαλλίας, τής Ρωσίας καί τής Τουρκίας γνωρίζουν ακριβώς πώς οι Ρωμαίοι τής Ελλάδος έγιναν Αρχαίοι Ελληνες, αφού οι ίδιοι σχεδιάσανε τήν εν λόγω διαδικασίαν γιά τήν διάλυση τής Ρωμαιοσύνης. Αφού γράφουν στά βιβλία τους ότι μέ τό σημερινό όνομα Greeks εννοούμε αυτούς πού πιστεύουν ότι είναι Greeks.

    Στ) H διαστολή Ελληνισμού καί Ρωμαιοσύνης είναι σκέτη πλαστογραφία

    1) H πρώτη ιστορική μαρτυρία γιά τήν εθνικόητα τής Ρώμης, αρκετά πρίν εμφανισθούν οι πρώτες ιστορίες της, είναι στό «Περί ψυχής» έργον τού μαθητού τού Πλάτωνος Ηρακλίδου Ποντικού, όπου γράφει «πόλιν Ελληνίδα Ρώμην» μέσα από τά πλαίσια τής καταλήψεώς της από τούς υπερορίους (Γαλάτας) τό 390-389 π.Χ. Οι πρώτες τέσσερες ιστορίες τής Ρώμης εγράφηκαν από Ρωμαίους στά ελληνικά. Μαρτυρούν καί αυτές ότι η Ρώμη είναι Ελληνική.

    2) Η αντιπαράθεση Ρωμαίων καί Ελλήνων είναι τό φρούτο τών Φράγκων καί τού Ναπολέοντος πού μάς σερβίρισε ο Κοραής καί πού τήν καλλιεργούν οι Βρεταννοί καί Ρώσοι μέ τήν βοήθειαν τών μιμητών τους Νέων Ελλήνων.

    3) Τό κόμμα τών Γαλλο-Ρωμαίων Ιακωβίνων (Jacobins) επαναστατών, οι λεγόμενοι Υπερόριοι (Montangards) τού Αυαντίνου λόφου, όπου κτίσθηκε μέρος τής Ρώμης, ήσαν υπερήφανοι γιά τήν καταγωγή τους από τήν Ρώμην καί τήν Πελοπόννησον. Αντί ο Κοραής νά μάθει απ’αυτούς τήν Ρωμαιοσύνη έμαθε από τούς Ολλανδούς καί τόν Ναπολέοντα νά μισεί τήν πραγματικήν Ελλάδα τού 1821, ακριβώς ως κάμουν αρκετοί Έλληνες ιστορικοί σήμερα.

    Ζ) Γιατί η πλαστογραφία

    Η Ισπανική Ρωμανία ευρίσκετο κάτω από Γοτθική κατοχή από τό 629. O διοικητής τού Αυτοκράτορα τής Κων/πόλεως στήν Μαυριτανία, μέ έδρα τήν Ceuta, πέρασε τό 711 απένατι μέ τό στρατό του εκ Νουμιδo-Ρωμαίων καί προκάλεσε γενική επανάσταση τών Ισπανο-Ρωμαίων. Επέρασε καί Αραβικός στρατός που μόλις είχε φθάσει στήν περιοχή. Μάλλον χωριστά απελευθέρωσαν τήν Ισπανική Ρωμανία καί κατέστρεψαν τήν Ισπανικήν Γοτθίαν τό 711-719. Επαναστάτησαν καί οι Γαλλο-Ρωμαίοι πού συμμάχισαν μέ τούς Νουμιδο-Ρωμαίους καί Άραβες καί παρ’ολίγον νά καταστρέψουν τήν Φραγκίαν τό 732-739.

    Οι Γαλλο-Ρωμαίοι πάλι επαναστάτησαν κατά τών Φράγκων τό 742. Εν συνεχεία οι Φράγκοι κατέκτησαν τήν Ρώμην τό 754-6 πού ήταν ακόμα μέρος τής ελευθέρας Ρωμανίας. Γιά πρώτη φορά τό 794 οι Φράγκοι ονομάσανε τήν Ρωμανίαν Graecia καί τούς πολίτες της αιρετικούς Graecοs. Όμως κράτησαν τό όνομα Ρωμανία γιά μόνον τό Παπικόν τους Κράτος. Από τότε άρχισαν τήν προπαγάνδα στούς υποδούλους Δυτικούς Ρωμαίους ότι μόνο το παπικό κρατος είναι η Ρωμανία. Οι Φράγκοι κράτησαν τό όνομα Ρωμαίοι Καθολικοί καί από τότε κρατούν μυστικό τήν ύπαρξη τής Ανατολικής Ρωμαιοσύνης σκεπάζοντές την κάτω από τά ονόματα αιρετικός, Γραικός καί Βυζαντινός. Τήν γραμμήν αυτήν υιοθέτησαν σχεδόν όλοι οι Τευτονικές φυλές, εκτός από τούς Σκανδιναβούς καί τούς Σάξονες υπό Νορμανδικήν κατοχήν. Έχασαν τήν επαφή τους μέ τήν Ορθοδοξίαν μετά τήν Άλωση. Τό κέντρον τής επιθέσεως κατά τής Ρωμαιοσύνης κατέστη τό Βατικανό όταν οι Φράγκοι έδιωξαν οριστικά πλέον τούς Ρωμαίους πάπες τό 1012-1046 γενόμενοι πάπες αυτοί.

    Η) Συμπέρασμα

    Από τά ανωτέρω βλέπει κανείς 1) γιατί συνεχίζεται η πλαστογραφία τής Ρωμαιοσύνης μέ τήν πολύτιμη βοήθεια τών Νέων Ελλήνων, 2) γιατί στήν πραγματικότητα είμεθα Έλληνες καί Ρωμαίοι καί 3) γιατί επιπλέον συμφέρει καί νομικά νά είμεθα Ρωμαιοσύνη.

    Σημειώσεις:

    [1] Ίδε Αδαμαντίου Κοραή, Σάλπισμα Πολεμιστήριο.

    [2] «Toujours entendu que, seront consideres des-a-present commes Hellenes, et prendront rang dans la categorie de ceux qui profiteront du droit d’emigration: 1) Tous les Grecs natifs du Territoire Ottoman, qui ont emigre avant le 16 Juin, 1830, et qui ne sont pas retourne en Turqie pour s’y etablir; 2) Les Grecs a qui le droit d’emigration a ete accorde par le Protocole du 16 Juin, 1830, et qui ont emigre la date du dit Protocole et le 9 Decembre, 1835, jour ou la Carte de la frontiere a ete remise a la Porte; pourvu toujours qu’ils aient rempli les conditions requises a cet egard par le present Acte.»

    Ἰωάννης Σ. Ῥωμανίδης
    29-1-1992

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*