Πολιτική

Ελλάδα και προσφυγικό

7-12-15

Μέσω του προσφυγικού η Ελλάδα μεταβάλλεται σε μέρος της κρίσης στη Μέση Ανατολή

Παρακολουθούμε εδώ και αρκετούς μήνες, να εξυφαίνεται πίσω από τις πλάτες του ελληνικού λαού μια γιγάντια συμπαιγνία γύρω από το προσφυγικό ζήτημα, με θανάσιμες συνέπειες για την ανεξαρτησία της χώρας και τη συνοχή της κοινωνίας μας.

Η δυστυχία και ο πόνος εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων, καθίστανται αντικείμενο στυγνών γεωπολιτικών υπολογισμών που απειλούν να σπρώξουν την Ελλάδα στο μάτι του κυκλώνα χάους και αστάθειας που επικρατεί στην Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική.

  • Η Ε.Ε. μεθοδεύει την μεταβολή της χώρας μας σε έναν γιγάντιο μεθοριακό υποσταθμό που θα φιλτράρει τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές στην πορεία τους προς την Δύση. Ένα είδος πύλης εισόδου προς την Ευρώπη-Φρούριο, την οποία θα διαχειρίζονται υπηρεσίες της Ε.Ε. (Frontex), ΜΚΟ, ο ΟΗΕ σε συνεργασία με την Τουρκία, η οποία αναδεικνύεται σε βασικό ρυθμιστή των πληθυσμιακών μετακινήσεων. Η ελληνική πολιτεία παρακάμπτεται αποφασιστικά, και μαζί της υπονομεύεται κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας και δημοκρατικής αρχής -ήδη τα προγράμματα φιλοξενίας προσφύγων που υλοποιεί η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, η ΜΚΟ του Τζ. Σόρος και άλλοι λειτουργούν αυτόνομα εντός της χώρας. Και το ελληνικό κράτος έχει υποβιβαστεί στην κατώτατη βαθμίδα εκτελεστικής διοίκησης του υπερκράτους των Βρυξελλών.
  • Η ίδια η Τουρκία ελέγχει και χρησιμοποιεί το ρεύμα των πληθυσμιακών μετακινήσεων τόσο για να σχετικοποιήσει την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο, όσο και για να εξαντλήσει τους ελάχιστους πλέον πόρους του κράτους και της κοινωνίας. Η προσφυγική κρίση που εισάγεται στην χώρα μας, είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη από την τουρκική πολιτική, που κατευθύνει τα δουλεμπορικά δίκτυα ώστε να μεταβάλουν την Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών. Εκβιάζει έτσι με αντάλλαγμα την συγκυριαρχία στο Αιγαίο, ενώ προσβλέπει στην εγκατάσταση ελεγχόμενων από αυτήν μουσουλμανικών θυλάκων εντός της χώρας -μια πολιτική που έχει παράδοση αιώνων για τον τουρκικό επεκτατισμό.
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε έκανε… τα πάντα ώστε να πέσει η χώρα στο μάτι του προσφυγικού κυκλώνα. Στο πλαίσιο ενός καταστροφικού ψευτοπροοδευτισμού των «ανοιχτών συνόρων» αποδυνάμωσε την φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων της χώρας (την ύπαρξη των οποίων αμφισβήτησε πριν από την Τουρκία και την Ε.Ε. ο… Έλληνας πρωθυπουργός) δίνοντας έτσι το «πράσινο φως» στους δουλέμπορους να αλωνίζουν στο Αιγαίο. Έτσι, το Υπουργείο Μετανάστευσης λειτουργούσε ως «υπουργείο Τράφικινγκ», και η κυβέρνηση άνοιξε την κερκόπορτα ώστε σήμερα να συζητείται ανοιχτά η έξωση της Ελλάδας από την Σένγκεν, και η σχετικοποίηση της κυριαρχίας στις παραμεθόριες περιοχές της, από την Λέσβο μέχρι την Ειδομένη. Λειτούργησε δηλαδή ως… λαγός μεθοδεύσεων των ξένων παραγόντων και γι’ αυτό φέρει στο ακέραιο την ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έχουμε εγκλωβιστεί. Εξάλλου προσπάθησε ανοικτά να χρησιμοποιήσει την «ελαστικότητά» της στο προσφυγικό ως αντάλλαγμα για να δείξει  αντίστοιχη «ελαστικότητα» η κυρία Μέρκελ στο ζήτημα του χρέους.

Υπό το πρόσχημα του «ανθρωπισμού», λοιπόν, μεθοδεύεται ο εγκλωβισμός εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στην χώρα μας [βλέπε απειλή να σφραγιστούν τα βόρεια σύνορα της χώρας], γεγονός με τρομακτικές συνέπειες στην κοινωνική και πολιτιστική συνοχή της χώρας. Με δεδομένη την χείριστη δημογραφική κατάσταση της χώρας, την υπογεννητικότητα και την φυγή των νέων, κινδυνεύουμε να καταστούμε ένα είδος Λιβάνου των Βαλκανίων, όπου θα κυριαρχεί η εξαθλίωση και οι διαπολιτισμικές συγκρούσεις. Σε αυτήν την προοπτική, προφανώς, οποιαδήποτε δυνατότητα δημοκρατίας, κράτους δικαίου, συνοχής της κοινωνίας ενταφιάζεται οριστικά. Και βέβαια, είναι το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του ελληνικού λαού που απειλείται στην πιο θεμελιώδη του διάσταση –την διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας, και της πολιτιστικής ενότητας του ελληνικού χώρου.

Άρα για ποιόν «ανθρωπισμό» μιλάμε; Των στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων, και των ειδικών οικονομικών ζωνών; Την σταδιακή επιβολή εντός της ελληνικής κοινωνίας, δια της δραστηριότητας όλων των διεθνών οργανισμών και ΜΚΟ ενός καθεστώτος απαρτχάιντ; Ή μήπως είναι ανθρωπιστικό να κάθεται κανείς με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στην γενοκτονία που συντελείται στην Συρία, με το να διαχειρίζεται τα αποτελέσματά της μετακυλώντας το κόστος της σε χώρες όπως η Ελλάδα; Τέτοιος «ανθρωπισμός» μόνο με εκείνον των… βομβαρδισμών της Σερβίας μπορεί να συγκριθεί.

Η εξαπάτηση και η συμπαιγνία πρέπει να λάβει τέλος. Η ελληνική πολιτεία πρέπει να πάψει να καθίσταται συνεργός στην ίδια της την περιθωριοποίηση, στην σχετικοποίηση της εθνικής μας κυριαρχίας. Η προσφυγική κρίση είναι ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, αποτελεσματικής αποτροπής των μεθοδεύσεων που ασκούν η Τουρκία και οι Βορειο-Ευρωπαϊκές χώρες. Η ελληνική κυβέρνηση, θα πρέπει να παρέμβει προς αυτήν την κατεύθυνση, δημιουργώντας μια καθολική πολιτική συναίνεση –με αυτά τα πράγματα δεν παίζουμε:

  • Η Ελλάδα θα πρέπει να απειλήσει με γενικό βέτο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αν αυτή δεν σταματήσει να υποδαυλίζει τις πληθυσμιακές μετακινήσεις προς την χώρα μας. Να καταγγείλει την Τουρκία ως υπαίτιο των πνιγμών στο Αιγαίο, και να αναλάβει δράσεις αποτροπής των δουλεμπορικών δραστηριοτήτων στη θαλάσσια επικράτειά της.
  • Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, θα πρέπει να συμπράξει μαζί με την Ιταλία –χώρα που πλήττεται επίσης από την άδικη πολιτική των Βορειοευρωπαίων– για μια δικαιότερη κατανομή των ευθυνών για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση του ανθρωπιστικού δράματος στην Συρία είναι μία: Συντονισμένη επέμβαση της Διεθνούς Κοινότητας για την αποτροπή της γενοκτονίας που διαπράττει ο ISIS. Και δημιουργία μιας ζώνης ανθρωπιστικής ανακούφισης εντός ή δίπλα από την χώρα –ώστε να διατηρηθεί η δυνατότητα επιστροφής του ξεριζωμένου συριακού λαού.

Τελεία και παύλα. Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις συνενόχων. Τις οποίες αποδέχεται άνευ όρων η ελληνική κυβέρνηση, ακόμα και αν αυτό απειλεί την ίδια την ύπαρξη και την ακεραιότητα της χώρας.

             2 Φεβρουαρίου 2016  

                                                                                             ΑΡΔΗΝ

4 Σχόλια

  1. Ξενοφών Βουρλιώτης

    Άριστα

  2. Από έκπτωση σε έκπτωση το πάμε! Οι λαθρομετανάστες έγιναν «παράτυποι» μετανάστες, οικονομικοί μετανάστες και τώρα πρόσφυγες. Οι πλέον πρόσφατες ανακοινώσεις αναφέρουν ότι στα νησιά οι πρόσφυγες αποτελούν ήδη κάτι λιγότερο από 35% και οι υπόλοιποι προέρχονται από Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Πακιστάν, Μπάγκλαντες. Επομένως το «προσφυγικό» είναι μια μόνον και μικρότερη παράμετρος στο πρόβλημα. Κατά τα άλλα συμφωνώ απολύτως με το κείμενο.

  3. Θανάσης Τζιούμπας

    1) Ηλεκτρονική επιτήρηση των συνόρων. Δορυφόροι, AWACS, drones. Εντοπίζουν φουσκωτό από την ώρα που θα ξεκινήσει από την παραλία της Τουρκίας (δεν φαντάζομαι ότι οι δουλέμποροι έχουν -για την ώρα- stealth δυνατότητες).
    2) Ανάσχεση στην οριογραμμή, αφού αν εντοπιστούν έγκαιρα υπάρχει χρόνος να μεταβούν εκεί τα πλωτά μέσα της FRONTEX.
    3) Αν οι δουλέμποροι ή οι επιβάτες βουλιάξουν το σκάφος (που είναι βέβαιο), άμεση διάσωση και επαναπροώθηση στην Τουρκία με σκάφος της FRONTEX.
    4) Η Τουρκία πιέζεται οικονομικά και πολιτικά να δεχτεί την άμεση επαναπροώθηση
    5) Οι ευρωπαϊκές πρεσβείες και προξενεία στην Τουρκία δίνουν την δυνατότητα κατάθεσης αίτησης ασύλου επιτόπου, και αν γίνει δεκτή τότε απλά οι δικαιούχοι ανεβαίνουν στο αεροπλάνο.
    Όλα τα άλλα καθιστούν την Ελλάδα μέρος του προβλήματος.
    Και για όσους μιλάνε για ανθρωπισμό, ας τους πει κάποιος ότι όσο η θαλάσσια δυνατότητα μένει ανοιχτή και οι πολιτικές αρχίζουν στην δική μας παραλία ή στα δικά μας χωρικά ύδατα, οι εικόνες των πνιγμένων παιδιών θα στοιχειώνουν τους εφιάλτες μας. Δεν κάνει διαφορά αν πνίγηκαν μόνοι τους. Ανθρωπιστική είναι η λύση που θα σταματήσει την βιομηχανία του θανάτου. Στο κάτω η εφαρμογή τέτοιων μεθόδων ανοιχτά της Λιβύης απέτρεψε τους Αφρικανούς μετανάστες ή πρόσφυγες να επιχειρούν το πέρασμα από κει. Από την Τουρκία πλέον έρχονται όλοι.

  4. Συμφωνώ με τον κ. Τσιούμπα. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει και αυτός είναι η λύση να δίδεται στην θάλασσα αμέσως με επαναπροώθηση. Μόνο έτσι θα κτυπηθεί το δουλεμπόριο. Μόνο όταν υπάρχει η υποψία, ότι τα χρήματα της μεταφοράς θα χαθούν λόγω αποτροπής. Αν ο κάθε ένας γνωρίζει ότι μπαίνοντας σε μία βάρκα θα βρεθεί ούτως ή αλλιώς στην Ελλάδα, τότε δεν μιλάμε για σύνορα, παρά μόνο για τις ιδεοληψίες του κ. Μουζάλα. Οι Ισπανοί αλήθεια τι κάνουν και αναγκάζουν Μαροκινούς να παρακάμψουν μέσω Ελλάδας για την Ευρώπη; Αν γίνεται η διαλογή προώθησης ή απέλασης (προσφύγων -λαθρομεταναστών) στο έδαφος των νησιών μόνο τεράστια και μόνιμα προβλήματα θα δημιουργηθούν.
    Μία βάρκα, η οποία είναι φορτωμένη με 40-50 άτομα κάνει ώρες για να προσεγγίσει τα Ελληνικά χωρικά ύδατα, γιατί κινείται με σχεδόν μηδενική ταχύτητα και επομένως γίνεται εύκολα αντιληπτή από μίλια μακριά. Η χώρα μας δεν μπορεί να περιμένει αν τα Τουρκικά παράλια, στείλουν εκατό χιλιάδες, ή ένα εκατομμύριο. Και αν θα στείλουν δέκα εκατομμύρια μετανάστες; Δεν πρέπει να υπάρχει Εθνικό πρόγραμμα αντιμετώπισης ανεξάρτητα από τα Ευρωπαϊκά συμφέροντα;

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*