Uncategorized, Άρδην τ. 50-59, Άρδην τ. 53, Περιοδικό Άρδην

Λοξώς Αριστερά – «Κι όμως, υπάρχει επαναστατική αριστερά…»

του Θόδωρου Ντρίνια

Η απόφαση του ΣΥΝ να διατάξει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να αποχωρήσουν από την ορκωμοσία Παπούλια, λόγω της παρουσίας Χριστόδουλου, μπορεί να συγκλόνισε το MEGA, το Σηφουνάκη και τον Κολιοπάνο αλλά όχι εμάς! Χρόνια τώρα παρακολουθούμε τη βαθιά ριζοσπαστικοποίηση αυτού του κόμματος σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν στο λαό μας. Ήδη από την εποχή της Συνθήκης του Μάαστριχτ στις αρχές του ’90, που διαμόρφωσε τη σημερινή νεοφιλελεύθερη Ευρώπη των πολυεθνικών, όταν ήταν το μοναδικό αριστερό κόμμα που την καταψήφισε. Κι ύστερα, με τα Ίμια και την παράδοση Οτσαλάν στους Τούρκους όταν τα στελέχη του δεν έκαναν την πάπια απέναντι στην ελεεινή πολιτική του Σημίτη. Και στην υπόθεση της 17Ν, σύσσωμο το κόμμα, είχε το θάρρος από τις πρώτες μέρες των συλλήψεων να αντισταθεί στην κατευθυνόμενη τρομολαγνεία και να καταγγείλει τη Δικαιοσύνη και την Αστυνομία για την κατάλυση κάθε έννοιας δικαίου και τον έλεγχό τους από αμερικάνικες κι εγγλέζικες μυστικές υπηρεσίες. Και πρόσφατα, με το Σχέδιο Ανάν, όταν ήταν το μοναδικό αριστερό κόμμα σε Ελλάδα και Κύπρο που έδωσε με λύσσα τον αγώνα για να μην γίνει αποδεκτό το Σχέδιο και ικανοποιηθούν οι σχεδιασμοί των Αγγλο-αμερικάνων νέο-αποικιοκρατών και των ντόπιων λακέδων τους. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά. Μόνο αυτό, από τα κόμματα της Αριστεράς, δεν συνεργάστηκε με τη Σημιτική Δεξιά για να εξασφαλίσει τοπικούς του παράγοντες σε όλες τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. Μόνο αυτού του κόμματος στελέχη δεν έφυγαν κατά εκατοντάδες για να προσχωρήσουν στο διαπλεκόμενο ΠΑΣΟΚ του Σημίτη. Μόνο αυτού του κόμματος τα μέλη ήταν αποκλεισμένα από τη Δημόσια Διοίκηση, τα Πανεπιστήμια, τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες της κεντροαριστεράς και της διαπλοκής. Μόνο αυτό το κόμμα δεν έπαιξε κορυφαίο ρόλο στην κατασκευή της συναίνεσης απέναντι στο ευρωπαϊστικό εκσυγχρονιστικό σχέδιο των αρχουσών ελίτ, μέσα από μια συστηματική ιδεολογική προπαρασκευή. Αν, λοιπόν, σε όλα τα σημαντικά αυτά ζητήματα, ειδικά εκείνα που έχουν να κάνουν με τον Ιμπεριαλισμό, τη Νέα Τάξη και τον «εκσυγχρονισμό», ο ΣΥΝ κράτησε τέτοια ανατρεπτική στάση, ήταν απόλυτα φυσιολογικό στο κορυφαίο ζήτημα της παρουσίας του Χριστόδουλου στην ορκωμοσία του νέου Προέδρου, να προχωρήσει σ’ αυτόν τον ανεπανάληπτο ακτιβισμό. Εύγε! Όσοι ακόμα ανησυχούσαμε για την ύπαρξη μιας αριστερής διεξόδου στη χώρα, ανακουφιστήκαμε…
***
Ο κουρελής εθνικισμός
Ο Λένιν στις αρχές του 20ού αιώνα προσέδωσε, με εντυπωσιακή ευστοχία, τον χαρακτηρισμό του «κουρελή» στον  ιταλικό ιμπεριαλισμό σε σύγκριση με τους ισχυρούς ιμπεριαλισμούς των Άγγλων, Γάλλων, Γερμανών. Δικαιούμαστε να αποδώσουμε τον ίδιο χαρακτηρισμό στον λανθάνοντα ή εμφανή εθνικισμό ενός τμήματος του τέως δημοκρατικού πατριωτικού χώρου (σ.σ. «τέως» γιατί σήμερα ο χώρος αυτός βρίσκεται σε οργανωτική και πολιτική αποσύνθεση). Το κομμάτι αυτό, αν κι επί το πλείστον προέρχεται από το αντισημιτικό ΠΑΣΟΚ, δείχνει να εγκολπώνεται το δίπτυχο που αποτελεί τον πυλώνα της εξωτερικής πολιτικής από το Μητσοτάκη και μέχρι τις μέρες μας, με περίοδο δόξας αυτή του Σημίτη. Ραγιαδισμός απέναντι στους Αμερικάνους, το ευρωπαϊκό Διευθυντήριο και τους Τούρκους, και όπου επιτρέπουν οι προηγούμενοι, εθνικισμός του χορτάτου απέναντι στους ηττημένους και κατεστραμμένους οικονομικά της βαλκανικής κρίσης. Κάποιοι ίσως ελπίζουν ότι, η επαναδιάταξη των συνόρων που θα προκύψει από την αμερικανικά πριμοδοτούμενη ανεξαρτητοποίηση του  Κοσόβου και τις αλυσιδωτές συνέπειες αυτής, θα δώσουν την ευκαιρία και στους Έλληνες να «ανταμειφθούν» σε αντάλλαγμα των αναπότρεπτων, υπό τις δεδομένες γεωπολιτικές συνθήκες, παραχωρήσεων σε Αιγαίο και  Κύπρο. Γι’ αυτό σιγά – σιγά βάζουν μπόλικο νερό στο κρασί του αντιαμερικανισμού, του αντισιωνισμού και του εξ ανατολών κινδύνου.
Αφορμή γι’ αυτές τις παρατηρήσεις αποτέλεσε η παρουσίαση του βιβλίου του Ν. Βασιλειάδη, «Η ελληνική παρουσία στη Ν. Σερβία, από τους Βαλκανικούς πολέμους ως το Μεσοπόλεμο», στη Θεσσαλονίκη, στα τέλη του Γενάρη. Όπως έγραψαν οι εφημερίδες, ο συγγραφέας χαρακτήρισε ως «παραμύθι που πρέπει να σταματήσει» την ελληνοσερβική φιλία, γιατί «οι ομόδοξοι Σέρβοι φέρθηκαν στους Έλληνες πολύ χειρότερα απ’ ό,τι οι αλλόδοξοι Οθωμανοί»! Το εν λόγω βιβλίο παρουσίασαν υπερθεματίζοντας ο καθηγητής Κ. Βακαλόπουλος και ο Στ. Παπαθεμελής. Ο τελευταίος, στην ομιλία του αναρωτήθηκε «γιατί αυτός ο συναισθηματισμός πίσω από το σύνθημα Ελλάδα – Σερβία – Συμμαχία;» (!!) και υπογράμμισε ότι «στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει ο χρυσός κανόνας της αμοιβαιότητας και της παραχώρησης, τον οποίο η Σερβία δεν ακολούθησε ποτέ», τονίζοντας ότι «ένα έθνος που δεν διεκδικεί, διεκδικείται…» (!)
Σκοπός του παρόντος σχολίου δεν είναι βέβαια να εμπλακεί σε μια συζήτηση για τα ιστορικά γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο, διότι όντως η στάση της Σερβίας δεν ήταν και τόσο ανεπίληπτη, αλλά να τονίσει ότι, είναι εντελώς άκαιρη η χρονική συγκυρία που παρουσιάζεται και μάλιστα με αυτό τον επιθετικό τρόπο. Τη στιγμή, δηλαδή, που οι Αμερικάνοι δρομολογούν ουσιαστικά την πλήρη διάλυση και καθυπόταξη της Σερβίας με την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου και τον αποχωρισμό του Μαυροβουνίου (και ίσως τη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας με διάλυση και της FYROM) και την ελληνική κυβέρνηση να συναινεί, κάνοντας στροφή από το δόγμα της μη αλλαγής συνόρων στα Βαλκάνια και να παίρνει πρωτοβουλίες ενεργού διπλωματίας (ταξίδι Καραμανλή στα Βαλκάνια) που προλειαίνουν το έδαφος για την αποδοχή του αμερικανικού σχεδίου. Και βέβαια άξια αναφοράς είναι η νοσηρότητα τέτοιων τοποθετήσεων. Πάνε οι Αμερικάνοι και Γερμανοί υπονομευτές της σταθερότητας και της ειρήνης, πάει και ο Ρήγας Φεραίος με τη βαλκανική του ομοσπονδία, πάνε τα «ορθόδοξα τόξα», πάει η αντίσταση στη Νέα Τάξη. Με ένα θεαματικό πισωγύρισμα βρισκόμαστε 90 χρόνια πίσω! Στο όνομα βραχυπρόθεσμων οφελών (ούτως ή άλλως ολότελα απίθανων), θυσιάζεται η μόνη στρατηγική διεξόδου από την κρίση και την περιθωριοποίηση της περιοχής, που είναι αυτή της συγκρότησης ενός ενιαίου οικονομικού, πολιτικού και πολιτιστικού πόλου, του βαλκανικού. Στρατηγική που δεν αφορά μόνο στους άλλους λαούς των Βαλκανίων αλλά και τον ελληνικό!
***
Φαλούτζα: Περιγράφοντας τη σφαγή
Τη λένε Hudda Fawzi Salam Issawi, είναι 17 χρονών κι έμενε στη συνοικία Γιολάν της Φαλούτζα. Στις 9 Νοέμβρη, Αμερικανοί πεζοναύτες που συμμετείχαν σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις πλησίασαν το σπίτι της. Η οικογένειά της δεν είχε σχέση με τους αντάρτες. Έτσι ο πατέρας της κι ένας γείτονας που ήταν μαζί τους δεν φοβήθηκαν να τους υποδεχτούν. Η ίδια έτρεξε στην κουζίνα να βάλει τη μαντήλα της. Ο πατέρας κι ο γείτονας πλησίασαν την πόρτα και τότε δέχτηκαν καταιγισμό πυροβολισμών. Πέθαναν επί τόπου. Η Hudda άρπαξε τον 13χρονο αδελφό της και κρύφτηκε πίσω από το ψυγείο. Οι στρατιώτες βρήκαν τη μεγαλύτερη αδελφή της και αφού την έσπασαν στο ξύλο την πυροβόλησαν εξ επαφής. Δεν είδαν, όμως, τα δύο αδέρφια κι έφυγαν αφού κατέστρεψαν όλα τα έπιπλα. Η αδελφή της ψυχορραγούσε αβοήθητη για 4 ώρες. Η Hudda για να της απαλύνει τον πόνο καθόταν δίπλα της και της διάβαζε στίχους από το Κοράνι μέχρι να ξεψυχήσει. Έμεινε με τον αδελφό της και τα τρία πτώματα μέσα στο σπίτι τρεις μέρες. Άρχισαν να υποφέρουν από πείνα και κυρίως δίψα. Φοβόντουσαν ότι οι Αμερικάνοι μπορεί να ξαναγύριζαν κι έτσι αποφάσισαν να το σκάσουν από την πόλη. Στο δρόμο τους εντόπισε Αμερικάνος ελεύθερος σκοπευτής. Την πυροβόλησε και την πέτυχε στο πόδι. Ο μικρός αδελφός της άρχισε να τρέχει. Τον πυροβόλησε στην πλάτη και τον άφησε στον τόπο. Η Hudda προετοιμάστηκε να πεθάνει αλλά τη βρήκε μια Αμερικανίδα στρατιωτικός, την περιμάζεψε και την πήγε στο νοσοκομείο.
***
Στις 12 Νοέμβρη, Ιρακινοί Εθνοφρουροί, που συμμετείχαν στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, ειδοποίησαν με μεγάφωνα τους κατοίκους μιας γειτονιάς της συνοικίας Γιολάν να πάρουν τα πράγματά τους, να βγουν με λευκές σημαίες από τα σπίτια τους και να βαδίσουν σε μονή σειρά μέχρι το προαύλιο του τζαμιού Jamah al Furkan, στο κέντρο της συνοικίας. Ο νεαρός Eyad Naji Latif μαζί με άλλα οκτώ μέλη της οικογένειάς του –ανάμεσά τους κι ένα μωρό 6 μηνών– ακολούθησαν πιστά τις οδηγίες. Όταν μαζί με τους άλλους έφτασαν στον δρόμο έξω από το τζαμί άκουσαν ένα παράγγελμα και Αμερικανοί στρατιώτες εμφανίστηκαν στις στέγες των σπιτιών τριγύρω και άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως στο πλήθος. Ο πατέρας του Eyad και η μάνα του δέχτηκαν τους πυροβολισμούς στο στήθος και πέθαναν αμέσως. Δύο αδελφοί του χτυπήθηκαν κι αυτοί, ο ένας στο στήθος κι ο άλλος στο λαιμό. Δύο γυναίκες της οικογένειας  χτυπήθηκαν, η μια στο χέρι και η άλλη στο πόδι. Η γυναίκα του αδελφού του χτυπήθηκε κι αυτή κι έπεσε νεκρή. Το 5χρονο αγοράκι της έτρεξε και στάθηκε πάνω από το πτώμα της. Το σκότωσαν κι αυτό. Οι επιζώντες ξαπλωμένοι στο δρόμο, φώναζαν παρακαλώντας τους στρατιώτες να σταματήσουν τους πυροβολισμούς. Όποιος σήκωνε τη λευκή σημαία γινόταν αμέσως σημάδι των σκοπευτών. Ο Eyad σήκωσε τη λευκή σημαία και τον πυροβόλησαν στο μπράτσο κι όταν το επιχείρησε ξανά, στο χέρι. Οι 5 επιζώντες της οικογένειας έμειναν ξαπλωμένοι στο δρόμο 7 ώρες. Οι 4 από αυτούς κατάφεραν έρποντας να μπουν σε ένα διπλανό σπίτι και το πρωί τα κατάφερε και ο πληγωμένος στο λαιμό αδελφός του. Έζησαν εκεί 8 μέρες τρώγοντας ρίζες και δίνοντας στο μωρό το ελάχιστο νερό που είχαν φυλάξει. Τέλος τους βρήκαν Ιρακινοί Εθνοφρουροί και τους πήγαν στο νοσοκομείο.
Οι παραπάνω περιγραφές της αμερικανικής κτηνωδίας καταγράφηκαν από το γιατρό Salam Ismael, που συμμετείχε στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στα στρατόπεδα προσφύγων της Φαλούτζα.
***
Το «Σοσιαλιστικό» τους μάρανε
•     Γ. Παπανδρέου για τις ΗΠΑ: Δεν πρέπει να τις δαιμονοποιούμε, αλλά εκείνο που χρειάζεται είναι οι δυνάμεις της προόδου στην Ευρώπη να παλέψουν για να επηρεάσουν τις αποφάσεις τους…
•     Γ. Παπανδρέου για την παιδεία: Το κράτος δεν πρέπει να είναι ο παραγωγός της αλλά οφείλει να διασφαλίζει βασικά στοιχεία της…
•     Γ. Παπανδρέου για κράτος-αγορά: Συντήρηση είναι ο υπερβολικός κρατισμός, που πνίγει την πρωτοβουλία… Υπέρ της επιχειρηματικότητας και της απελευθέρωσης των αγορών…
•     Γ. Παπανδρέου για απασχόληση: Εγγύηση της απασχόλησης αλλά και ευελιξία στην αγορά εργασίας…
•     Α. Διαμαντοπούλου: «…Ίσως είμαστε η τελευταία κομμουνιστική χώρα στην Ευρώπη. Το κράτος καταδυναστεύει το 55% της οικονομίας… Μια νέα επιλογή για το κράτος σημαίνει και συγκρούσεις…»
•     Α. Ανδριανόπουλος για τα παραπάνω: Ενθουσιασμένος!
Όσα προηγήθηκαν, μαζί με τη βράβευση της Γιάννας Αγγελοπούλου(!!!), αποτελούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα του πρόσφατου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Και συνεχίζουμε με λίγα ακόμη:
•     Ν. Σηφουνάκης, ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ, σε ερώτηση στον Επίτροπο Εσωτερικής Αγοράς της Ε.Ε.: «…τι προτίθεται να πράξει η Ε.Ε. δεδομένου ότι ο νέος νόμου περί βασικού μετόχου είναι αντίθετος με το κοινοτικό δίκαιο;»
•     Κ. Μπατζελή, ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ, σε ερώτηση στον Επίτροπο Εσωτερικής Αγοράς της Ε.Ε.: «… η εφαρμογή της Οδηγίας περί υπηρεσιών θα δημιουργήσει πρόβλημα… στις ελληνικές εταιρείες εξαιτίας του νόμου περί βασικού μετόχου».
Έχουν άδικο μετά όσοι υποστηρίζουν ότι η «σοσιαλιστική» αντιπολίτευση του Γιωργάκη είναι πιο δεξιά και νεοταξική από την ίδια τη Δεξιά κυβέρνηση;
***
Αλληλεγγύη στον Γουόρντ Τσώρτσιλ (Ward Churchill)
Ο Γ. Τσώρτσιλ είναι ινδιάνικης καταγωγής και Πρόεδρος του Τμήματος Εθνολογικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο. Στην Αμερική εκδόθηκε το βιβλίο του On the Justice of the Roosting Chikens, μια μελέτη πάνω στα αίτια των επιθέσεων της 11ης Σεπτέμβρη του 2001. Μεταξύ άλλων υποστηρίζει ότι η ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών και ο θάνατος χιλιάδων αθώων από τις αυτοκρατορικές επεμβάσεις των ΗΠΑ στο εξωτερικό, θα έφερνε αργά ή γρήγορα και τον πόλεμο μέσα στα σπίτια των Αμερικανών και ότι οι τεχνοκράτες του αμερικανικού μηχανισμού εξουσίας δεν είναι αθώοι του αίματος. Η αυτονόητη αυτή αλήθεια, θεωρήθηκε από τους νέο-συντηρητικούς του Μπους ως ύψιστη ύβρις! Μια τεράστια καμπάνια οργανώθηκε εναντίον του και κατηγορήθηκε ακόμα και για υποστηρικτής των τρομοκρατών, ποινικό αδίκημα πια στις ΗΠΑ. Πρωτοστάτησαν νέο-συντηρητικοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης, όπως ο Μπιλ Ο’ Ράιλυ και το γνωστό φιλοπόλεμο κανάλι «Φοξ». Τελικά εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη θέση του ως Προέδρου του Τμήματος. Το μένος των γερακιών δεν έχει κοπάσει, όμως. Ήδη ο Κυβερνήτης του Κολοράντο πιέζει το Πανεπιστήμιο να τον αποπέμψει και από Καθηγητή. Ο Τσώρτσιλ, πρώην βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, που τη σκέψη και τη ζωή του συγκλόνισε βαθιά η βία που άσκησε ως στρατιώτης των ΗΠΑ σ’ εκείνο τον βρώμικο πόλεμο, βρίσκεται στη δίνη του επελαύνοντος νέο-μακαρθισμού της ακροδεξιάς συμμορίας που κυβερνάει τις ΗΠΑ. Η στήριξή του πιο αναγκαία από ποτέ. Όσοι επιθυμούν να αποστείλουν την αλληλεγγύη τους ηλεκτρονικά μπορούν να επικοινωνήσουν με το «American Indian Movement of Colorado» στο www.coloradoaim.org
***
1, 2, 3, 4, 5, …*
Η Ελλάδα ξοδεύει το 0,21% του ΑΕΠ της για βοήθεια σε φτωχές και αναπτυσσόμενες χώρες. Η Ιταλία το 0,17% και η Δανία το 0,84%
*
12,6% η αύξηση των αμυντικών δαπανών της Κίνας για το 2005.
*
50,14 δισ. ευρώ το χρέος των ελληνικών νοικοκυριών προς τις τράπεζες, το Νοέμβριο του 2004.
*
500 εκατ. ευρώ το έλλειμμα του Οργανισμού «Αθήνα 2004».
*
1500 θέσεις εργασίας χάθηκαν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις του Ν. Θεσσαλονίκης το 2004.
*
504,8 εκατ. στερλίνες οι ζημιές από απάτες με πιστωτικές κάρτες στη Μεγ. Βρετανία το 2004. Το 2003 ήταν 420,4 εκατ.
*
Κατά 25,8% αυξήθηκε ο μέσος φόρος που πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι την τελευταία 5ετία.
*
Το 2,8% των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων της χώρας ελέγχει το 37,2% του συνολικού τζίρου.
*
Οι 30 μεγαλύτερες εταιρείες φαρμάκου ελέγχουν το 80% των πωλήσεων φαρμάκου στην Ελλάδα.
*
Τον περασμένο Νοέμβριο 15 ξένοι οικονομολόγοι προέβλεπαν αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής στην Τουρκία κατά 2,7%. Τελικά αυξήθηκε 6,8% για τον μήνα Ιανουάριο του 2005.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*