Εθνικά θέματα

Τουρκία – Αλβανία στήνουν σκηνικό έντασης

Γιατί Τουρκία και Αλβανία «στήνουν» σκηνικό έντασης

Από την ιστοσελίδα thetoc.gr 

Ανησυχητικά σημάδια κατάρρευσης του διεθνούς κύρους της χώρας όσα συνέβησαν στα Τίρανα. Άγκυρα και Σκόπια επιχειρούν να επιβάλλουν εκβιαστικά τετελεσμένα.

Ανησυχητικά σημάδια κατάρρευσης του διεθνούς κύρους της χώρας και της αποτελεσματικότητας της εξωτερικής πολιτικής αποτελούν τα όσα συνέβησαν χθες στα Τίρανα κατά την επίσκεψη του Νίκου Κοτζιά, καθώς και τα Τίρανα, όπως προηγουμένως η Άγκυρα και τα Σκόπια, επιχειρούν να επιβάλλουν εκβιαστικά, τετελεσμένα στην Ελλάδα.

Με την απειλή της μεγαλύτερης περιθωριοποίησης της χώρας που βρίσκεται σε δεινή θέση λόγω της οικονομικής κρίσης και του μεταναστευτικού, γειτονικές χώρες επιβάλλουν την ατζέντα, βλέποντας ότι η Ελλάδα και στην εξωτερική πολιτική είναι έτοιμη να βαφτίσει το «κρέας, ψάρι» προκειμένου να αποφύγει μια νέα σύγκρουση με τους εταίρους και δανειστές της.

Η επίσκεψη του Νίκου Κοτζιά στην Αλβανία δεν ήταν απαραίτητο να γίνει, αλλά εντάσσεται στην εμμονή του κ. Κοτζιά και της ομάδας των πανεπιστημιακών που τον συμβουλεύει ότι μπορεί ακόμη και σε περιόδους αποδυνάμωσης της χώρας να βρεθεί λύση στα προβλήματα με όλους τους γείτονες. Από την στιγμή που συναίνεσε όμως ο Έλληνας υπουργός για την πραγματοποίηση της επίσκεψης, οι Αλβανοί ακολουθώντας την γνωστή τακτική (που έχουν «διδάξει» οι Τούρκοι ) άρχισαν συστηματικά να στήνουν παγίδες, ώστε να διαμορφώσουν την ατζέντα όπως ακριβώς επεδίωκαν. Οι Αλβανοί γνωρίζουν τι το υποτιθέμενο «ευρωπαϊκό όπλο» είναι αφοπλισμένο καθώς η Ελλάδα δεν έχει περιθώρια να θέσει βέτο και στην Αλβανία, μετά το μπλοκάρισμα της πΓΔΜ και της αναγνώρισης του Κοσσόβου, άλλα και τους όρους που έχουν τεθεί στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας

Η προβοκάτσια που έστησε η αλβανική ηγεσία στον υπουργό Κοτζιά 

Με δεδομένη αυτή την αδυναμία, όπως επίσης και την ισχυρή ενθάρρυνση που έχει ο αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα από τον δυτικό παράγοντα και την Άγκυρα, τα Τίρανα έστησαν θέμα Τσάμηδων υποχρεώνοντας τον Υπουργό Εξωτερικών να αποδεχθεί ουσιαστικά στην συζήτηση με τον Αλβανό ομόλογο του Ν.Μπουσάτι ότι η κάθε πλευρά μπορεί να βάλει στα «καλάθια» της διαπραγμάτευσης τα θέματα που την ενδιαφέρουν. Και φυσικά οι Αλβανοί θέτουν πρώτα το θέμα των Τσάμηδων και την Άρση του Εμπολέμου.

Η Ελλάδα βρέθηκε έτσι να ετοιμάζεται να προσφέρει πρόσθετα ανταλλάγματα στην Αλβανία για δεσμεύσεις που είχε αναλάβει χρόνια πριν και ουδέποτε υλοποίησε όπως είναι τα δυο Στρατιωτικά Κοιμητήρια και η αλλαγή των Σχολικών Βιβλίων.

Είναι η ίδια ακριβώς τακτική που ακολούθησε και η Τουρκία που ενώ είχε συμφωνήσει για την εφαρμογή της συμφωνίας επανεισδοχής, δεν την εφάρμοσε και τώρα διαπραγματεύτηκε εκ νέου με την Ε.Ε. ζητώντας πρόσθετα ανταλλάγματα πέραν της κατάργησης των θεωρήσεων.

Με αυτή την τακτική της μεγιστοποίηση των ανταλλαγμάτων για την ίδια δέσμευση, η Αθήνα βρέθηκε τώρα με την Αλβανία να συζητά για ένα πακέτο στο όποιο οι Αλβανοί θέτουν θέμα Τσάμηδων, την άρση του Εμπολέμου, την επιστροφή των αλβανικών περιουσιών που τελούν υπό μεσεγγύηση, προβάλλουν μια σειρά αιτημάτων για τους αλβανούς εργαζομένους στην Ελλάδα, με την Αθήνα, να περιμένει την απόφαση για τα δύο Κοιμητήρια και να είναι έτοιμη να προβεί σε μια γενναιόδωρη κίνηση προς την Αλβανία, προκειμένου να αποδεχθεί έστω και τροποποιημένη την Συμφωνία οριοθέτησης Θαλασσίων Ζωνών.

Οι Αλβανοί μάλιστα έκτος των εμπρηστικών δηλώσεων Ράμα δυο ημέρες πριν από την άφιξη Κοτζιά στα Τίρανα, φρόντισαν να κινητοποιήσουν μερικές δεκάδες Τσάμηδες για να προβοκάρουν την επίσκεψη Κοτζιά και να θέσουν εκ των προτέρων την ατζέντα των συνομιλιών, με τις κραυγές και τα ανθελληνικά πανό τους από το πεζοδρόμιο έναντι του αλβανικού ΥΠΕΞ.

Είναι ήδη προβληματικό το γεγονός ότι ο κ.Κοτζιάς εμφανίσθηκε δημοσίως να κάνει άτυπο διάλογο για το Τσάμικο, με τον (αμερικανοτραφή) κ. Μπουσάτι να δηλώνει ότι πρόκειται για θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων το οποίο οφείλει να προωθήσει η Αλβανία ως χώρα που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα(!) και τον Έλληνα υπουργό να κάνει έναν παράξενο διαχωρισμό ,διαφοροποιώντας τους Τσάμηδες, από εκείνους τους Τσάμηδες που καταδικάστηκαν από τα δικαστήρια για εγκλήματα πολέμου.

Αφήνοντας έτσι περιθώρια παρερμηνειών, ότι δηλαδή η Ελλάδα συζητά κάποιες διαστάσεις του θέματος των Τσάμηδων, που αφορούν σε απογόνους όσων κατσαδιάσθηκαν από τα ελληνικά δικαστήρια, αλλά και των υπολοίπων που εγκατέλειψαν την Ελλάδα ακολουθώντας τις κατοχικές δυνάμεις.

Ένα ακόμη αρνητικό μήνυμα για την εξωτερική πολιτική και το κύρος της χώρας είναι όσα συνέβησαν με την Αγιά Σοφιά και την απόφαση του Ερντογάν λίγες ημέρες μετά τη φιέστα με πρωταγωνιστή τον ίδιο και την σύζυγο του, για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης μπροστά σε 1 εκατ. ανθρώπους, να επιτραπεί η μετάδοση και μάλιστα από την κρατική τηλεθέαση κάθε πρωί σε όλη την διάρκεια του Ραμαζανιού η ανάγνωση αποσπασμάτων του κορανίου για την πρωινή προσευχή από την Αγιά Σοφιά.

Δεν είναι μόνο ακραίοι συντηρητικοί κύκλοι στην Τουρκία που ζητούν την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί, αλλά και ο ίδιος ο Ερντογάν έχει υποστηρίξει την κίνηση αυτή αλλά λόγω των διεθνών αντιδράσεων είχε σταματήσει την διαδικασία.

Όμως αυτό που συμβαίνει τώρα ουσιαστικά αποτελεί ένα πρώτο βήμα για την δεύτερη «Άλωση» της Αγιάς Σοφιάς. Η σταδιακή μετατροπή της σε λατρευτικό χώρο των μουσουλμάνων θα κλείσει τις πόρτες σε εκατομμύρια ανθρώπους που επισκέπτονται ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του παγκοσμίου πολιτισμού και του Χριστιανισμού.

Η Αθήνα αφού και τα ελληνικά ΜΜΕ δημοσίευαν επί μέρες την είδηση εξέδωσε μια γενικόλογη ανακοίνωση, απέφυγε να προβεί σε οποιοιδήποτε διάβημα δεν μπήκε καν στον κόπο να ζητήσει την κινητοποίηση της Ε.Ε. άλλα και της UNESCO ώστε να αποτραπεί αυτή η βεβήλωση του ιερού τόπου. Αλλά δυστυχώς κανείς δεν λαμβάνει υπόψη τις παρεμβάσεις και τις προειδοποιήσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής…

Και το πιο σημαντικό πρόβλημα πλέον δεν είναι να μην σε φοβούνται. Αλλά το να σε αγνοούν …

2 Σχόλια

  1. Το νησί Σάσων πού «χαρίσαμε» στην Αλβανία στις 5 Ιουνίου του 1914
    Πηγή: http://www.himara.gr/istoria/3841-to-nisi-sason-pou-xarisame-stin-alvania-stis-5-iouniou-tou-1914
    Μπροστά στήν εἴσοδο τοῦ κόλπου Αὐλώνας σέ ἀπόσταση περίπου τριῶν μιλίων βρίσκεται ἕνα γραφικό νησί. Τό ὄνομά του Σάσων ἤ Σασώ εἶναι πανάρχαιο. Ἀπό τό δεύτερο πρό Χριστοῦ αἰώνα τό ἀναφέρει ὁ ἱστορικός Πολύβιος καί ὁ ἀρχαῖος γεωγράφος Σκύλακας ὁ Καρυανδέας. Μνημονεύεται ἐπίσης καί ἀπό τούς γεωγράφους Στράβωνα, Κλαύδιος Πτολεμαῖο, καθώς καί ἀπό τό Ρωμαῖο Ναύαρχο καί ἱστορικό Πλίνιο, ὡς ὁρμητήριο πειρατῶν. Οἱ Ἰταλοί τό ἀποκαλοῦν Σαζένο (Saseno) καί οἱ Ἀλβανοί Σαζάνη (Sazani). Ἐκτείνεται μόλις δυόμισυ ναυτικά μίλια ἀπό βορά πρός νότο καί τό μέγιστο πλάτος του δέν ξεπερνᾶ τό ἕνα μίλι. Τό μέγιστο ὕψος του εἶναι τριακόσια τριάντα ἕνα μέτρα. Ἀποτελεῖται ἀπό δύο λόφους πού ξεγελοῦν ἀπό μακριά, δίνοντας τήν ἐντύπωση ὅτι ὑπάρχουν δύο ξεχωριστά νησιά. Ἀπό νότο τό προσεγγίζει σέ ἀπόσταση τριῶν ναυτικῶν μιλίων ἡ ἄκρα Λιγκουέτα (Gjuherzes) τῆς χερσονήσου τῶν Ἀκροκεραυνίων, ἐνῶ ἀνατολικά ἡ πλησιέστερη ἀπόστασή του ἀπό τήν ἠπειρωτική ξηρά εἶναι τεσσεράμισυ ναυτικά μίλια. Καθώς τά βάθη γύρω ἀπό τό νησί εἶναι μεγάλα ἐπιτρέπεται ἡ διέλευση ἀκόμα καί μεγάλων πλοίων. Μισό μίλι νοτιότερα ἀπό τή βορειοδυτική ἄκρη, σέ ὕψος ἑκατόν ἐνενήντα ὀκτώ μέτρων λειτουργεῖ φάρος. Ὑπάρχει μαρτυρία καί γιά ἐρείπια φρουρίου στό νησί, πιθανόν Ρωμαϊκοῦ. Ὁ λιμένας στό βορειότερο τμῆμα τῶν ἀνατολικῶν ἀκτῶν του εἶναι ἀσφαλής. Προφυλάσσεται ἀπό κυματοθραύστη καί λιμενοβραχίονα. Παλαιότερα ἡ περιοχή τοῦ λιμένα ὀνομαζόταν «Ἅγιος Νικόλαος». Τό ὄνομά της τό εἶχε πάρει ἀπό μιά μικρή ἐκκλησία πού λειτουργοῦσε ἐκεῖ καί καταστράφηκε τό 1788 ἀπό Τούρκους τοῦ Αὐλώνα. Τό ἀπόκρημνο ἔδαφος τοῦ νησιοῦ καθώς καί οἱ ἀπότομοι βράχοι καί τό πλῆθος τῶν ὑφάλων πού σχηματίζουν γύρω του φυσικά κωλύματα, ἀπαγορεύουν τήν προσέγγιση ἀπό τή θάλασσα, καθιστῶντας το ἀπόρθητο κάστρο. Τό νησί γενικά εἶναι ἄγονο ἀλλά προσφέρεται γιά τή βοσκή αἰγοπροβάτων. Παρά τή σχετικά μικρή του ἔκταση πού δέν ξεπερνᾶ τά 5,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μποροῦσε νά ἐκτρέφει στό παρελθόν 8000 πρόβατα, περισσότερα ἀπό 300 κατσίκια καθώς καί πλῆθος βοοειδῶν.

    Στό σημεῖο αὐτό θά πρέπει νά σταθοῦμε στή στρατηγική ἀξία τοῦ νησιοῦ πού συνδέεται ἄμεσα μέ τήν ἀντίστοιχη στρατηγική σημασία τῆς εὐρύτερης περιοχῆς του, δηλαδή τῆς Ἀδριατικῆς. Ὅσο μικρό κι ἄν εἶναι τό νησί, ἡ σημασία του εἶναι τεράστια. Αὐτό ὀφείλεται στή θέση του. Βρίσκεται στό ἀνατολικό ἄκρο τοῦ στενοῦ τοῦ Ὀτράντο. Τό στενό αὐτό, εὔρους σαράντα ναυτικῶν μιλίων μεταξύ Ἀλβανίας καί Ἰταλίας, ἀποτελεῖ τήν πύλη τῆς Ἀδριατικῆς! Αὐτό εἶναι ἐκεῖνο τό στοιχεῖο πού δίνει στό μικρό καί ἄγονο νησί μιά τόσο σημαντική στρατηγική ἀξία πού τή μοιράζεται μέ τό ἄλλο ἄκρο τοῦ στενοῦ, τό δυτικό πού ἀποτελεῖται ἀπό τήν ἄκρα Σάντα Μαρία ντί Λέουκα καί τήν ἄκρα Ὀτράντο τῆς Ἰταλίας. Εἶναι εὔκολα κατανοητό ὅτι ἡ Δύναμη πού ἐλέγχει τήν εἴσοδο τοῦ στενοῦ ἐλέγχει μιά ἀπό τίς σημαντικότερες θάλασσες τῆς περιοχῆς μας, γεγονός πού ἀποτελεῖ σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα σέ ὁλόκληρη τή Μεσόγειο! Γιά τούς λόγους αὐτούς τό ἐνδιαφέρον γιά στρατηγικό ἔλεγχο τῆς Ἀδριατικῆς δέν εἶναι καθόλου καινούργιο. Πρῶτοι οἱ Ρωμαῖοι ἀντιλήφθηκαν τή μεγάλη ἀξία της καί ἔκτισαν ὀχυρωματικά ἔργα. Στή διάρκεια τῆς μεσαιωνικῆς Αὐτοκρατορίας μας, τή λεγόμενη Βυζάντιο σήμερα, τό ἐνδιαφέρον περιορίστηκε σχετικά. Ὁ στρατηγικός προσανατολισμός τότε ἦταν πρός βορά καί κυρίως πρός ἀνατολάς. Μέ τήν ἐμφάνιση ὅμως τῶν Τούρκων, ἡ ἀξία τῆς περιοχῆς ἀναβαθμίστηκε. Πλῆθος διεθνεῖς συνθῆκες εἶχαν στόχο τους τήν ἐξασφάλιση τοῦ ἐλέγχου τῆς Ἀδριατικῆς, πότε ὑπέρ τῆς μίας καί πότε ὑπέρ τῆς ἄλλης Μεγάλης Δυνάμεως.

    Δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅμως ὅτι ἱστορικά ἡ Σάσων, τό Γιβραλτάρ τῆς Ἀδριατικῆς, ἀνήκει στά Ἰόνια νησιά. Ἀπό τό 1696, μετά ἀπό 125 χρόνια Τουρκικῆς κατοχῆς, τό βρίσκουμε μαζί μέ τά ὑπόλοιπα Ἰόνια νησιά κάτω ἀπό Ἑνετική ἐπικυριαρχία, ἐνῶ στή συνέχεια ἀκολούθησε τή μοίρα τῶν Ἰονίων Νήσων σέ ὅλες τίς διεθνεῖς ἐξελίξεις. Μέ τή Συνθήκη τοῦ Κάμπο – Φόρμιο τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1797 μεταξύ Γαλλίας καί Αὐστρίας περιῆλθε μαζί μέ τά Ἑπτάνησα στή Γαλλία, ὅπως καί ὅλες οἱ «… ἄλλοτε Βενετικαί κτήσεις εἰς τήν Ἀλβανίαν, πού κεῖνται νοτίως τοῦ κόλπου τοῦ Δρίνου». Συμπεριλήφθηκε στή Συνθήκη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τό Μάρτιο 1800 μεταξύ Τούρκων καί Ρώσων, γιά τή συγκρότηση τῆς Δημοκρατίας τῶν Ἑπτανήσιων. Ἀκολούθησε ἡ Συνθήκη τῆς Ἀμιένης τό Μάρτιο 1802, μεταξύ Γαλλίας, Ἀγγλίας, Ἱσπανίας ὅπου ἀναγνωρίζεται ἡ Ἑπτάνησος Πολιτεία καί κατοχυρώνεται τό καθεστώς προστασίας τῶν Συμμάχων Δυνάμεων καί φθάσαμε στή Συνθήκη τῶν Παρισίων τό 1815 μεταξύ Γαλλίας καί τῶν τεσσάρων Συμμάχων Αὐστρίας, Ἀγγλίας, Πρωσσίας καί Ρωσίας μέ τήν ὁποία ἀναγνωρίσθηκαν οἱ Ἰόνιοι Νῆσοι σάν ἐλεύθερη καί ἀνεξάρτητος Πολιτεία ὑπό Ἀγγλική προστασία. Στήν ἐξουσία τῆς Ἰονίου Πολιτείας, σύμφωνα μέ διευκρίνιση τῆς 17ης Νοεμβρίου 1825 περιλαμβανόταν καί ἡ Σάσων σάν μιά ἀπό τίς νήσους «… μέ τά ἐξαρτήματά των, ὅπως ἀναφέρονται εἰς τήν Συνθήκη τῆς Κωνσταντινουπόλεως τῆς 21ης Μαρτίου 1800». Γι᾽ αὐτό μέ τήν ἐγκατάσταση τῆς Ἰονίου Πολιτείας, ἕνα Ἀγγλικό Πολεμικό Πλοῖο ἔπλευσε στή Σάσωνα πού τήν κατέλαβε ὑποστέλλοντας τήν Ὀθωμανική Σημαία καί ὕψωσε τή Σημαία τῆς Ἰονίου Πολιτείας. Στή συνέχεια οἱ Τοῦρκοι προσπάθησαν πολλές φορές νά ἀνακαταλάβουν τή Σάσωνα εἰδικά μεταξύ τῶν ἐτῶν 1850 ἕως 1859, ἀλλά ἐκδιώχθηκαν ἀπό τίς Βρεταννικές Στρατιωτικές Δυνάμεις.

    Ἡ παραχώρηση τῶν Ἰονίων Νήσων στήν Ἑλλάδα ἔγινε μέ τή Συνθήκη τοῦ Λονδίνου τόν Μάρτιο τοῦ 1864. Ἡ νῆσος Σάσων ἀκολουθοῦσα τή μοίρα τῶν Ἑπτανήσιων θά ἔπρεπε κανονικά νά ἐνσωματωθεῖ στήν Ἑλλάδα. Δυστυχῶς ὅμως δέν ὑψώθηκε ἡ Κυανόλευκος σ’ αὐτή τή νῆσο εἴτε «ἐξ ἀκατανοήτου μυωπίας καί ἀβλεψίας», εἴτε γιατί θεωρήθηκε «τελείως ἄχρηστη, διότι ἦταν τελείως ἄγονος». Οἱ Τοῦρκοι ὅμως ἀπό τή γειτονική Αὐλώνα καιροφυλακτοῦσαν! Ἐπωφελήθηκαν ἀπό τό ἀσυγχώρητο λάθος μας καί ἔσπευσαν νά κατοχυρώσουν τήν κυριαρχία τους σέ αὐτό τό «ἄγονο» νησί. Φρόντισαν μάλιστα νά ἐγκαταστήσουν φάρο πού λειτούργησε τό 1871.

    Στή διάρκεια τοῦ Α’ Βαλκανικοῦ Πολέμου στίς 15 Νοεμβρίου τοῦ 1912, ὁ Διοικητής Ὁμάδας Ἀτμομυοδρομώνων τῆς Μοίρας Ἰονίου, Ἀντιπλοίαρχος Κωνσταντῖνος Γεωργαντᾶς, ἐπιβαίνων τοῦ Ἀτμομυοδρόμωνος ΠΗΝΕΙΟΣ ὅπου ἦταν Κυβερνήτης ὁ Πλωτάρχης Ἀναστάσιος Ἀνδρεάδης, ἀπελευθέρωσε τή νῆσο καί ὕψωσε τήν Ἑλληνική Σημαία. Ἡ ἀπελευθέρωση γιορτάσθηκε μέ μεγάλο ἐνθουσιασμό ἀπό τίς δεκαπέντε Ἑλληνικές Οἰκογένειες κτηνοτρόφων πού κατοικοῦσαν ἐκεῖ. Παντοῦ κυμάτιζε ἡ Ἑλληνική Σημαία! Μιά μεγάλη γιορτή εἶχε ἀρχίσει σ’ αὐτό τό ἀκριτικό Ἑλληνικό νησί. Ἀμέσως στίς 21 Νοεμβρίου ἄρχισε μέ τή φροντίδα τοῦ Ἀντιπλοιάρχου Γεωργαντᾶ νά λειτουργεῖ ξανά καί ὁ φάρος τοῦ νησιοῦ. Ὅλα ἔδειχναν πώς ἡ Ἑλληνική κυριαρχία εἶχε σκεπάσει στοργικά τό νησί. Δυστυχῶς ὅμως αὐτό δέν κράτησε γιά πολύ. Οἱ Μεγάλες Δυνάμεις εἶχαν ἄλλα σχέδια!!! Μετά ἀπό πιέσεις τῆς Ἰταλίας συμφώνησαν μεταξύ τους τήν παραχώρησή της στήν Ἀλβανία μέ τό Πρωτόκολλο τῆς Φλωρεντίας στίς 13 Φεβρουαρίου 1914. Στή συνέχεια καί ἐνῶ βρισκόταν στήν ἐξουσία ἡ Κυβέρνηση τοῦ Ἐλευθέριου Βενιζέλου, ἡ Ἑλληνική Βουλή ἔκανε κάτι τό πρωτοφανές: μέ τό Νόμο 272 τῆς 5ης Ἰουνίου τοῦ 1914 παραχώρησε τή νῆσο Σάσωνα στήν Ἀλβανία!!! Στίς 2 Ἰουλίου, ἐκτελῶντας ἐντολή τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀπεχώρησε ἡ Ἑλληνική φρουρά, ὑποστέλλοντας τή Σημαία μας. Οἱ δυστυχεῖς κάτοικοι τοῦ νησιοῦ ἀφέθηκαν τελείως ἀπροστάτευτοι. Λίγες μέρες μετά τήν ἐγκληματική ἐγκατάλειψή τους, στίς 16 Ἰουλίου 1914, σφαγιάσθηκαν μέ τόν ἀγριότερο τρόπο!!!

    Ἡ Ἰταλία ἀπό τήν ἀρχή τοῦ περασμένου αἰώνα εἶχε ἀρχίσει νά ἐκδηλώνει ἔντονο ἐνδιαφέρον γιά ἀπόκτηση ἐλέγχου στήν περιοχή. Γι’ αὐτό καί οἱ «περιπέτειες» τῆς Σάσωνος δέν σταμάτησαν. Τό 1915, στίς 26 Ἀπριλίου ἔγινε ἡ Συμφωνία τοῦ Λονδίνου. Μ’ αὐτή, ἡ Ἰταλία πέτυχε καί τήν οὐδετεροποίηση τοῦ Στενοῦ τῆς Κέρκυρας, ἐνῶ ἀποφασίσθηκε ἡ παραχώρηση τῆς νήσου Σάσωνα καί τοῦ Αὐλώνα στήν Ἰταλία. Μέσα σ’ αὐτό τό πλαίσιο, ἡ Ἰταλία ἄρχισε νά καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες γιά νά ἀποκτήσει ἐπιρροή στό νεοσύστατο κράτος τῆς Ἀλβανίας. Στή συνέχεια ἐναντιώθηκε σέ κάθε προσπάθεια ἀπελευθερώσεως τῆς μαρτυρικῆς Βορείου Ἠπείρου. Μεγάλος ἐκφραστής αὐτοῦ τοῦ ἐνδιαφέροντος καί εἰδικά γιά μιά «προέχουσα θέση στήν Ἀδριατική» ὅπως δήλωναν τότε διπλωματικά οἱ Ἰταλοί, ὑπῆρξε ὁ Μουσσολίνι. Ἀφοῦ ὁ δικτάτορας τῆς Ἰταλίας ἐξασφάλισε τήν ἐπιρροή του στήν Ἀλβανία, ἄρχισε νά ἐποφθαλμιᾶ καί τήν Κέρκυρα. Τήν ἀφορμή δέν ἄργησε νά τή βρεῖ. Ἦταν ἡ δολοφονία ἀπό ἄγνωστους κακοποιούς τοῦ Ἰταλοῦ Στρατηγοῦ Ἐνρίκο Τελλίνι καί τῆς συνοδείας του στίς 27 Αὐγούστου 1923 στήν Κακαβιά. Ὁ Ἰταλός Ντοῦτσε διέταξε τήν κατάληψη τῆς Κέρκυρας. Τό ἔργο αὐτό ἐκτελέσθηκε στίς 31 Αὐγούστου 1923, ἀπό μέρος τοῦ Ἰταλικοῦ στόλου ὑπό τό Ναύαρχο Σαλάρι. Τά Ἰταλικά πλοῖα ἀποβίβασαν στρατό κατοχῆς ἀφοῦ πρῶτα βομβάρδισαν ἀνηλεῶς τήν πόλη τῆς Κέρκυρας φονεύοντας πολλούς ἀμάχους καί καταστρέφοντας πλῆθος κτισμάτων ἀκόμα καί ἐκκλησίες! Ἡ Ἰταλική κατοχή τερματίσθηκε σέ λίγες μέρες. Στίς 27 Σεπτεμβρίου 1923 οἱ Ἰταλοί ξαναγύρισαν στήν χώρα τους, ὕστερα ἀπό πιέσεις τῶν συμμάχων μας καί ἰδίως τῆς Μεγάλης Βρεταννίας πού δέν ἤθελε νά ἀφήσει στήν Ἰταλία τόν πλήρη ἔλεγχο καί τῶν δύο σημείων τῆς εἰσόδου στήν Ἀδριατική. Ἀφοῦ λοιπόν ἡ Κέρκυρα σώθηκε λόγω τῆς στρατηγικῆς θέσεώς της, ἡ Ἰταλία ἔρριξε ὅλο τό βάρος της στή νῆσο Σάσωνα. Σημαντικός ἦταν ὁ ἐκσυγχρονισμός τῶν ἐγκαταστάσεών της πού ὁλοκληρώθηκε στίς 7 Ἀπριλίου τοῦ 1939 καί τή μετέτρεψε σέ μιά ἰσχυρότατη Ναυτική Βάση. Μιά Βάση πού στή συνέχεια φάνηκε πολύ χρήσιμη στίς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα σ’ ὅλη τή διάρκεια τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ὅπου παρατηρήσαμε χωρίς νά μᾶς ἐκπλήσσει τή μεγάλη ἔξαρση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιά τήν Ἀδριατική ἀπό ὅλες τίς ἐμπλεκόμενες δυνάμεις. Σέ ὅλη αὐτή τήν περίοδο, οἱ ἄρτια ὀργανωμένες Δυνάμεις τοῦ Ἄξονα ἀσκοῦσαν ἐπιχειρησιακό ἔλεγχο στήν περιοχή τῆς Ἀδριατικῆς μέ ὁρμητήριο τό νησί Σάσων ἀπ’ ὅπου ἐπιχειροῦσαν τά Ὑποβρύχιά τους τόσο πρός βορά ὅσο καί πρός νότο.
    Η συνέχεια στο εξαιρετικό ιστολόγιο http://www.himara.gr

    Τα χρόνια περνούν ,οι αιώνες περνούν αλλά η εθνομηδενιστική πολιτική ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων δεν αλλάζει .
    ΟΧΙ άλλες αυταπάτες ότι είναι δήθεν δυνατή η συνύπαρξη με τον Τουρκικό αλλά και τον Δυτικό Ιμπεριαλισμό . Είναι επιτακτική ανάγκη να επιστρέψουμε στο όραμα του εθνεγέρτη μας Ρήγα Βελεστινλή, όπως εκφράζεται σήμερα πολύ πιο τεκμηριωμένα και σφαιρικά από τον Γίγαντα της Ορθοδοξίας Μας Ιωάννη Ρωμανίδη , μεγαλύτερο θεολόγο του 20ου αιώνα και οραματιστή της Νέας Ρωμανίας !!!

    • Συγχαρητήρια για τη συλλογή και εξαίρετη παρουσίαση όλων αυτών των σημαντικών ιστορικών πληροφοριών. Να είσθε καλά!

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*