Ανακοινώσεις, Κίνημα Άρδην - Παρεμβάσεις, Πολιτική

Ασφαλή σύνορα τώρα!

Ασφαλή σύνορα τώρα!

Mε τη γερμανική Ευρώπη από τη μια να μας ξετινάζει οικονομικά και τη νεο-οθωμανική Τουρκία να μας απειλεί στρατιωτικά από την άλλη, το μόνο που μας έλειπε ήταν η μεταναστευτική πλημμυρίδα. Οι πρόσφυγες είναι πια μειοψηφία στα νέα κύματα που εισέρχονται καθημερινά στα νησιά του Αιγαίου. Γι’ αυτούς ζητούμε να επισπευστεί η διαδικασία ασύλου και οι υπόλοιποι παράνομοι μετανάστες να επιστρέφουν στην Τουρκία. Να λάβουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα οι Τούρκοι δουλέμποροι και οι ΜΚΟ που συνεργάζονται μαζί τους υπό την υψηλή εποπτεία του «σουλτάνου» Ερντογάν και τους μεταφέρουν καθημερινά κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες. Πρόκειται για μια κανονική αντικατάσταση πληθυσμού, που θα καταστήσει στο ορατό μέλλον αγνώριστη την Ελλάδα, με τους Έλληνες μειοψηφία μέσα στην ίδια την  πατρίδα τους – και ταυτόχρονα θα εξυπηρετήσει τα σχέδια της Τουρκίας για τον οριστικό έλεγχο της Ελλάδας.

Δεν πρόκειται για ιστορικό ατύχημα ή για πολιτική ανικανότητα. Είναι οργανωμένο σχέδιο σε εξέλιξη, με την Ελλάδα σε καίριο κόμβο. Με το σύστημα Σόρος στο παρασκήνιο, με υποστηρικτή τον ίδιο τον ΟΗΕ (βλ. τη δράση της Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες και κυρίως το περσινό Σύμφωνο του Μαρακές) και χρηματοδότη την ευρωπαϊκή Επιτροπή: η Κομισιόν χρηματοδοτεί δια του European Civil Protection and Humanitarian Aid Operations  (αρμόδιος Επίτροπος ο Κύπριος Χρήστος Στυλιανίδης) το πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ, που όχι μόνο παρέχει εν Ελλάδι στέγη και μετρητά στους παράνομους μετανάστες αλλά και το διαφημίζει παγκοσμίως! Η ιστοσελίδα (http://estia.unhcr.gr) πουθενά δεν αναφέρει τίποτε περί παρανομίας ή λαθροδιακίνησης, μιλάμε δηλαδή για συνειδητή εξαπάτηση των κατοίκων του Τρίτου Κόσμου!

Η κυβέρνηση λοιπόν στη χώρα μας προσφάτως άλλαξε αλλά η πόρτα των συνόρων μας εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτή για κάθε διερχόμενο. Και δεν είναι μόνο τα νησιά, όπου ας πούμε ότι υπάρχει μια κουτσή – στραβή διαδικασία, αλλά και ο Έβρος. Πού ακούστηκε να περνάνε καθημερινά δεκάδες ή και εκατοντάδες αλλοδαποί από τα μέρη μας χωρίς να ανησυχεί κανένας; Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, πού πάνε, τι σκοπεύουν να κάνουν; Γιατί υπάρχει η Συνοριοφυλακή, η Αστυνομία, ο Στρατός, η Frontex; Ουδείς ενδιαφέρεται για το αίσθημα ασφάλειας των ακριτών ή επιδιώκουν συνειδητά να αδειάσουν την περιοχή από το ελληνικό στοιχείο;

Τώρα μάλιστα, με την εξέγερση στη Μόρια, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε κατανομή των δήθεν προσφύγων αναλογικά στις 13 Περιφέρειες της χώρας, ακόμα και στη Θράκη, προφανώς για να ενισχυθούν οι τουρκικές διεκδικήσεις στην περιοχή. Μην ξεχνιόμαστε, «αποσυμφόρηση των νησιών» σημαίνει ουσιαστικά εποικισμό όλης της Ελλάδος και ανοιχτή πρόσκληση σε νέα κύματα παράνομης μετανάστευσης, πάλι με ευρωπαϊκά χρήματα, εντός διμήνου.

Καλούμε κάθε συνειδητό πατριώτη να ενώσει τη φωνή του με τη δική μας, απαιτώντας από την Κυβέρνηση να εκτελέσει το αυτονόητο καθήκον της: να υπερασπιστεί την ασφάλεια των Ελλήνων και το απαραβίαστο των συνόρων. Κάθε άλλη επιλογή, ασχέτως των γελοίων δικαιολογιών που θα τη συνοδεύουν (ανθρωπισμός, αντιρατσισμός, πολυπολιτισμικότητα…) είναι υπονόμευση του ελληνισμού, χειρότερη κι από εκείνη της Συμφωνίας των Πρεσπών ή του Σχεδίου Ανάν. Η συγκυρία είναι πολύ κρίσιμη για να μασάμε τα λόγια μας.

Παράλληλα τόσο η κυβέρνηση όσο και οι Έλληνες πολίτες πρέπει να κάνουν τα πάντα για να αναδειχθεί το ζήτημα αλλά  ως το κεντρικό ζήτημα της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και στα  Ευρωπαϊκά όργανα. Η Ελλάδα που το 2019 δέχθηκε 44.600 μετανάστες και πρόσφυγες, από τους 77.400 του συνόλου της Ευρώπης στη Μεσόγειο (Καθημερινή, 2 Οκτωβρίου2019), δεν μπορεί να είναι ο παρίας των σχετικών συζητήσεων και αποφάσεων στην Ευρώπη –όπως συνέβη πρόσφατα με τις αποφάσεις της Μάλτας, από τις οποίες αποκλείστηκε–, αλλά ο πρωταγωνιστής. Και η φοβική στάση της Κυβέρνησης και η αισχρή συμπεριφορά των συστημικών ΜΜΕ, με τις ποικίλες διασυνδέσεις με τις ΜΚΟ, ιδιαίτερα εκείνες του συστήματος Σόρος, πρέπει άμεσα να καταγγελθεί και να καταδειχθεί.

Γι’ όλα αυτά πρέπει να ξεσηκωθεί ολόκληρος ο ελληνικός λαός και να απαιτήσει επιτέλους από την κυβέρνηση να κινητοποιηθεί με άμεσα μέτρα στο εσωτερικό και τα σύνορα και το εξωτερικό.

Κίνημα ΑΡΔΗΝ, 2η Οκτωβρίου 2019

4 Σχόλια

  1. Pingback: Ασφαλή σύνορα τώρα! | Προδρομικός

  2. Έγραφα τον Μάιο του 2017 σ’ ένα άλλο, σοβαρό επίσης, ιστότοπο, τα εξής :

    «Κανείς δεν αμφέβαλλε, ότι υπάρχουν embedded πράκτορες της ΜΙΤ μεταξύ του πλήθους των λαθρομεταναστών. Αυτό είναι δεδομένο.
    Το ζήτημα, περαιτέρω, δεν είναι, αν οι Τούρκοι μπορούν ή αν θα θελήσουν να «αγκιτάρουν» το νεάζον και πολυπληθές μουσουλμανικό δυναμικό που θα αρχίσει να μετράει εξάμηνα εγκλωβισμού στα νησιά μας ή και στην ηπειρωτική χώρα (ειδικά μετά από επιστροφές αιτούντων άσυλο εκ Δυτικής Ευρώπης …).
    Το ζήτημα, αντιθέτως, είναι πότε, σε ποιό συγκεκριμένο momentum θα γίνει η «αγκιτάτσια» και προς ποιά κατεύθυνση :
    * της κατατρομοκράτησης -και εντεύθεν της αραίωσης- του πληθυσμού των νησιών, όπως έχει ήδη συμβεί σε περιορισμένη έκταση το 1974, με εξεγέρσεις εκεί και riotting;
    * της επικοινωνιακής έκθεσης της χώρας μας;
    * της πρόκλησης ενδιαφέροντος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε.;
    * του συνδυασμού μαζικών εξεγέρσεων λάθρο και στρατιωτικής έντασης Ελλάδας-Τουρκίας;
    * της αξιοποίησης πρακτόρων (μόνο) για κατασκοπεία και δολιοφθορές, σε στιγμές στρατιωτικής έντασης και πάλι;

    Και τίποτε απ᾽ αυτά να μη γίνει άμεσα,
    ασφαλώς μέχρι το 2022 θα λαλήσει στα νησιά μας μουεζίνης
    (αφού «τα δικαιώματα πλέον των ανθρώπων αυτών, τόσον καιρό πια εδώ, περιλαμβάνουν και την ελευθερία της δημόσιας λατρείας τους» κλπ, κλπ), με όλην την σημασία που έχει κάτι τέτοιο στο φαντασιακό των ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ Μουσουλμάνων, αφού αυτόχρημα μετατρέπει την Λέσβο κλπ, σε «Νταρ αλ Ισλαμ», που οι πιστοί γυιοί του Προφήτη το ανέκτησαν από τους απίστους.

    Τα παραπάνω δεν φαίνονται ούτε συνομωσιολογικά ούτε παράλογα, μα απολύτως προβλεπτά.
    Βλέποντας το τι γίνεται ήδη, ένα έχω να πώ με το φτωχό μου μυαλό : οι συνάνθρωπόι μας αυτοί αντί να διασπείρονται σαν καρκίνωμα μέσα στην επικράτεια και μέσα στον αστικό ιστό πόλεων, θα έπρεπε ΑΠΟ ΧΘΕΣ να είχαν συγκεντρωθεί κατά εθνικές ομάδες σε απομονωμένα ξερονήσια (ασφαλώς, με επαρκή σίτιση και με κάλυψη, ιατρική και υγειονομική), περιμένοντας την κρίση επί του (κατά 98% καταχρηστικού) αιτήματός τους για άσυλο. Θ᾽ αποφεύγαμε έτσι :
    * και τον εισοδισμό πρακτόρων αλλά και μελών του ISIS
    * και τις εθνοτικές, μεταξύ τους συγκρούσεις
    * και την εις βάρος των αυτοχθόνων εγκληματικότητα και -κυρίως-
    * θα είχαμε περάσει ένα πολύ δραστικό μήνυμα αποθάρρυνσης,
    από την Τόρα-Μπόρα μέχρι το Αλγέρι.
    Θά ᾽ταν και γι᾽ αυτούς δικαιότερο, εντιμότερο και πιο φιλάνθρωπο.

    (Αλλά ξέχασα.
    Εκεί, στα πάμπολλα απομονωμένα νησιά μας,
    επί τριάντα-σαράντα χρόνια τώρα, ούτε την κατασκευή φυλακών υψίστης ασφαλείας, για καταδικασμένους για κακουργήματα, εγκληματίες «με βούλα και σφραγίδα», δεν καταδεχόταν να συζητήσει η αριστεράντζα του Συμβουλίου Εγκληματοπροληπτικής Πολιτικής του @*^%!!* Υπουργείου Δικαιοσύνης, διότι, λέει, «Τα θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων δεν επιτρέπουν την στέρηση της τακτικής επικοινωνίας με το περιβάλλον τους και την απομόνωσή τους».
    Και αντ’ αυτού, φυσικά, εισπράττουμε αποδράσεις μ’ ελικόπτερα από τις φυλακές και UCK-άδικες εφόδους για την απελυθέρωση Αλβανών).

    Θ᾽ άφηναν ποτέ κάτι τέτοιο να υλοποιηθεί για τους λαθρομετανάστες οι ΜΚΟ που κυβερνούν αυτόν τον τόπο;

    Φοβούμαι ότι το παιχνίδι έχει χαθεί …»

  3. Τον Μάρτιο του 2016
    μετά την πολύνεκρη βομβιστική επίθεση στις Βρυξέλλες,
    έγραφα, σ’ ένα σοβαρό site, που ήδη έχει κλείσει, τα εξής :

    «Φοβάμαι πως πρέπει ν᾽ αναληφθεί διακομματικά η ευθύνη για εφαρμογή του άρθρου 48 του Συντάγματος.
    Για ικανό διάστημα ή, έστω, για ένα ή δύο εξάμηνα – υπό τον περιοδικό έλεγχο της Βουλής, όπως προβλέπεται. Ίσως ακόμα (23.3.2016) κάτι να μπορεί να περισωθεί από πλευράς εθνικής ασφαλείας.
    Δεν είναι «αεροψεκασμένη», συνομωσιολογική ή χουντονοσταλγική προσέγγιση τούτο. Μακριά από μένα. Το καταθέτω με πόνο ψυχής και περισσή ευθύνη.
    Είναι προτιμώτερο να προέλθει τώρα, από δική μας (Ελληνική) πρωτοβουλία,
    από μια δημοκρατικά νομιμοποιημένη κυβέρνηση, σύμφωνα με την συνταγματική διαδικασία, παρά να βιώσουμε συνθήκες χάους και διάχυτης ανομίας, απολύτως αντίστοιχες με αυτές του Εμφυλίου 1946-1949. Για ‘κεί βαδίζουμε ολοταχώς, όταν σε λίγο οι λαθρομετανάστες θα πλησιάσουν ή θα ξεπεράσουν μια κρίσιμη μάζα 200.000 ατόμων, νέων, φανατικών και πατροναρισμένων απ᾽ την Τουρκία Η προοπτική αυτή δεν σηκώνει σοβαρό αντίλογο, εκτός κι αν είναι κανείς τρολλ σε διατεταγμένη υπηρεσία.

    Ας αναλάβουν, λοιπόν, θεσμοποιημένα οι Ε.Δ. (με μια μερική επιστράτευση) την διαχείριση της κρίσης, παίρνοντας αυστηρά, αλλ’ αναγκαία μέτρα

    [* συγκέντρωση/αραίωση των λαθρομεταναστών σε ακατοίκητα νησιά,
    * δραστική πολιτική αποτροπής στα χωρικά μας ύδατα και στην ανοικτή θάλασσα,
    * καταγγελία (ναι – το λέω ευθαρσώς!) διαφόρων διεθνών συνθηκών που αποτελούν «Δούρειο Ίππο»,
    * εξάρθρωση κατασκοπευτικών δικτύων και διάλυση των ΜΚΟ, χωρίς τις αφόρητες πλέον νομικές δεσμεύσεις της ειρηνικής περιόδου,
    * απειλή ποινικών κυρώσεων γι᾽ αντικοινωνικές συμπεριφορές, που θ᾽ απαγγέλονται πλέον από Στρατοδικεία,
    * λήψη στοχευμένων, περιοριστικών οικονομικών μέτρων (δελτία π.χ.), αν χρειασθεί,
    * έλεγχο των ΜΜΕ (τί να κάνουμε; «ξύδι», που λέει κι ο λαός …)
    * επικοινωνιακή καμπάνια στο εξωτερικό,
    * αναζήτηση ενδοευρωπαϊκών συμμαχιών,
    και -κυρίως-
    * απόφαση για διπλωματική και οικονομική ρήξη με την Τουρκία.
    Στο πλαίσιο αυτό θά ‘ πρεπε να συζητηθεί κι η λήψη απ’ τη Χώρα μας μέτρων κατά το άρθρο 347 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά κι η προσωρινή αναστολή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως ακριβώς έπραξε η Γαλλία μετά τον Νοέμβριο του 2015 έως σήμερα.
    Θα μας έδιναν πρόσθετα περιθώρια χειρισμών].
    Ναι. Θα ζοριζόμασταν οικονομικά. Θα χάλαγαν κι επιχειρηματικές κολλεγιές με τους απέναντι. Δεν βλέπω, όμως, πως αλλιώς θ’ αποφύγουμε τον (κυριολεκτικό αυτήν τη φορά, όχι τον μεταφορικό, τον οικονομικό, των Μνημονίων) εξανδραποδισμό, την περιαγωγή μας δηλ. σε κατάσταση dhimmi (υποτελούς στους Μουσουλμάνους μειοψηφίας απίστων).
    À la guerre comme à la guerre …»

  4. Και συνέχιζα ως εξής τον μακρινό (;;) Μάρτη του 2016 :
    «Κάτι τέτοιο, αν αποφασιζόταν, θα εξέπεμπε ένα δραματικό μήνυμα προς όλους, μέσα κι έξω.
    Θα συγκροτούσε ένα αφήγημα («ανάκτηση της κυριαρχίας»), που ίσως θά ‘βρισκε ανταπόκριση στο θυμικό του λαού.
    (Ο λαός έχει υδραργυρική ψυχοσύνθεση και γυρεύει από κάπου να πιαστεί. Δείτε το δημοψήφισμα πέρσι. Το συλλογικό φαντασιακό είναι πηγή αβυθομέτρητης δύναμης).
    Θά ‘ταν μια κίνηση που αυτή -ναι-
    δυνητικά θα αφύπνιζε φιλελληνικά αντανακλαστικά στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη
    η οποία μεταστρέφεται ραγδαία προς πατριωτικότερη κατεύθυνση, πανευρωπαϊκώς,
    διότι θα μας εμφάνιζε ως antemurale Christianitatis έναντι της ισλαμικής επιβουλής,
    που αυτή, με την σειρά της
    (μετά το Μπατακλάν, την Κολωνία, τη «ζούγκλα του Καλαί» και τώρα τις Βρυξέλλες),
    βρίσκεται πια δυνάμει στην διπλανή πόρτα του κάθε φοβισμένου ευρωπαίου καθημερινού ανθρώπου.
    Απειλεί την καθημερινότητά του.
    Αντίθετα απ’ ό,τι συνέβη με την «διαπραγμάτευση» του 2015 της «πρώτη φορά Αριστεράς»
    ή με την Ελλάδα ως «μαύρη τρύπα » της Ευρώπης την περίοδο 2009-2014,
    που επικοινωνιακά είχαν στρέψει εναντίον της Χώρας σύσσωμη την Ευρώπη [ευλόγως, διότι ο κοσμάκης έξω (αισθάνθηκαν ή) νόμισαν ότι απειλούνταν οι καταθέσεις του από φαινόμενα ντόμινο, μετά από τυχόν Grexit ή χρεωκοπία ], απειλώντας την τσέπη του μέσου ευρωπαίου,
    μια τέτοια απόφαση,
    για χρονικά περιορισμένη επιβολή στρατιωτικού νόμου, πέραν των πρακτικών αποτελεσμάτων της επί του πεδίου, εδώ, στον τόπο μας, υπέρ των αυτοχθόνων ιθαγενών και της επιβίωσής τους, πιθανόν να αντέστρεφε το κλίμα υπέρ ημών ως ένα -δικαιολογημένο πια- διάβημα για ανάκτηση (μέρους) της κυριαρχίας ενός έθνους-Κράτους.

    Αλλιώς ….

    Αλλιώς, θα δούμε σύντομα τον (ανεύθυνο κατά το Σύνταγμα) Προέδρο της Δημοκρατίας να παριστάνει τον Στρατηγό Μπονάνο και -σε συνθήκες κατάρρευσης των πάντων- ν’ αναζητεί προσωπικότητες που θα συγκροτήσουν Κυβέρνηση, για να διαπραγματευθεί με μιαν άλλη Τρόικα, αποτελούμενη από την ΕΕ, την Τουρκία και το ΝΑΤΟ (α λα Γενεύη 1974), :
    * ποιες ακριβώς περιοχές μας θ’ αποστρατιωτικοποιηθούν,
    * ποιές θα τεθούν υπό διεθνή έλεγχο,
    * που θα συγκροτηθούν / ενοποιηθούν μουσουλμανικοί θύλακες,
    * πως θα τους φυλάξουν οι κυανόκρανοι ή κάποιος Ευρωστρατός,
    * πως θα παραδοθούν σε Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο «χασάπηδες Ελληναράδες»,
    * πως θ’ αναθεωρηθεί το Σύνταγμα (α λα FYROM, με τους Αλβανούς, μετά το 2001),
    ώστε να εξασφαλίσει ισοπολιτεία των επηλύδων με τους αυτόχθονες,
    * τι αρμοδιότητες συντεταγμένων οργάνων της Πολιτείας θα μεταφερθούν σ’ έναν Αρμοστή/Κυβερνήτη της Γραικίας, διορισμένο απ’ την ΕΕ ή τον ΟΗΕ,
    * πως η όποια Διοίκηση θα εξοφλήσει τα χρέη των Μνημονίων της μακαρίτισσας Ελληνικής Δημοκρατίας,
    * πως θα μας βοηθήσουν οι ξένοι για την περίθαλψη των προσφυγοποιημένων στο εσωτερικό Ελλήνων
    κι άλλα τέτοια «αισιόδοξα», μα απολύτως προβλεπτά …

    Στοιχηματίζω πολλά λεφτά στο δεύτερο σενάριο.
    Κι επειδή αυτό είναι που θα συμβεί στο τέλος,
    το κείμενο τούτο ας παίξει τον ρόλο του «Δημοκρατικού Μανιφέστου», που συνέταξαν το Φλεβάρη του 1922 ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου και άλλοι, καταφερόμενοι κατά της πολιτικής των τότε Κυβερνήσεων, προβλέποντας την απώλεια του Ελληνισμού της Μικρασίας και υποδεικνύοντας ένα ρεαλιστικό «ἄλλως δύνασθαι πράττειν» …»»

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*