Uncategorized, Διεθνή, Ρήξη φ. 153

Πράσινη υστερία για το κλίμα;

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 153

Παρά την εθνική μειοδοσία που διέπραξε στο σκοπιανό και τα ανοιχτά σύνορα που αποδέχτηκε στο μεταναστευτικό, τα νέα από την Εσπερία δεν είναι και τόσο ευχάριστα για τον Αλέξη Τσίπρα. Παρά τις πολλές ελπίδες που καλλιεργήθηκαν πριν μερικούς μήνες, τελικά οι πιθανότητες να βραβευτεί τον ερχόμενο Οκτώβριο με το νόμπελ ειρήνης, μαζί με τον εταίρο του Ζάεφ, έχουν ελαχιστοποιηθεί. Ακόμα και οι Λονδρέζοι Ladbrokes κατατάσσουν το βαλκανικό δίδυμο μόλις στην πέμπτη θέση στη λίστα των υποψηφίων, με πιθανότητες μόλις 8%. Τσίπρας και Ζάεφ προηγούνται μεν του Πάπα Φραγκίσκου (6%), βρίσκονται όμως πίσω από τους «Ρεπόρτερ χωρίς σύνορα» (9%), την οργάνωση του ΟΗΕ για τη μετανάστευση UNHCR (11%) αλλά και τη Τζασίντα Άχερν, την πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας (17%).
Ως το ακλόνητο φαβορί για το φετινό νόμπελ, με 33% στις στοιχηματικές εταιρείες, προβάλλει η νέα «αγία» του οικολογικού κινήματος και ψυχή των μαθητικών διαδηλώσεων «Fridays for Future» για τη σωτηρία του πλανήτη, Γκρέτα Τούνμπεργκ. Η 16χρονη ακτιβίστρια με το σύνδρομο Άσπεργκερ από τη Σουηδία, η οποία, με τις σοκαριστικές προειδοποιήσεις της για επερχόμενες «σκηνές αποκάλυψης» λόγω των κλιματικών αλλαγών, προσέδωσε στη δημόσια συζήτηση για το κλίμα τέτοιες δραματικές διαστάσεις που προκαλούνται αναταράξεις στο πολιτικό τοπίο αρκετών ευρωπαϊκών χωρών και πρωτίστως στη Γερμανία. Ήδη οι βραβεύσεις της Γκρέτας ακολουθούν η μία την άλλη, τα ΜΜΕ την ακολουθούν κατά πόδας, οι ομιλίες της σε διάφορα διεθνή συνέδρια και οργανισμούς για να σταματήσει η κλιματική αλλαγή δεν σταματούν ποτέ και σύντομα θα αναγορευτεί σε επίτιμο διδάκτορα του πανεπιστημίου Mονς του Βελγίου. Προφήτης και ηρωίδα όλων, ακόμα και εκείνων που ρυπαίνουν το περιβάλλον περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, η νέα Ζαν Ντ’ Αρκ των ΜΜΕ μεταμορφώθηκε θέλοντας και μη σε μάνα εξ ουρανού των Γερμανών Πρασίνων, που βλέπουν εξαιτίας της να εκτοξεύονται δημοσκοπικά στα ύψη, τόσο στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου (20,5%) όσο και δημοσκοπικά μια εβδομάδα αργότερα (27%)! Έχοντας και την απόλυτη στήριξη του πάπα αλλά και της προτεσταντικής Εκκλησίας, δεν είναι παράξενο που οι διαδηλώσεις «Fridays for Future» με την Γκρέτα επικεφαλής θυμίζουν στον επίσκοπο του Βερολίνου, Κοχ, «εικόνες από την είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ»!
Πολλοί αναλυτές αναρωτιούνται πλέον αν ζούμε σε εποχές ακραίας παραδοξότητας ή ακόμη και μπροστά στην ίδρυση μιας νέας θρησκείας, της «θρησκείας του κλίματος» – κατά τα γραφόμενα (πριν από έναν αιώνα) του Μαξ Βέμπερ. Αναμφίβολα, το ντικτάτ της «σωτηρίας του κλίματος» είναι ήδη στην ημερήσια διάταξη, τουλάχιστον στη Γερμανία, και αποκτά θρησκευτικές, αλλά και πολιτικές διαστάσεις, πέρα από την όποια επιστήμη! Στο πλαίσιο αυτό δεν είναι παράξενο που στην πραγματική διάσταση της κλιματικής αλλαγής, που μετρά ήδη αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από ένα βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, προστέθηκε και η «κουλτούρα της καταστροφολογίας» των μέινστριμ, η οποία έφτασε δυναμικά και στη γερμανική βουλή. Απόψεις (από βουλευτή του SPD) όπως «η προστασία του κλίματος δεν είναι τα πάντα, όμως χωρίς την προστασία του κλίματος όλα είναι ένα τίποτα» είναι πλέον ευρύτατα διαδεδομένες, όχι στα καφενεία, αλλά και στην αίθουσα συνεδριάσεων της βουλής.
Η πλειοδοσία των γερμανικών κομμάτων υπέρ του κλίματος, όπως για παράδειγμα η άποψη βουλευτή του CDU, ότι «η προστασία του κλίματος είναι στο DNA των Χριστιανοδημοκρατών», είναι τέτοια που προκαλεί τουλάχιστον αμηχανία στον νηφάλιο παρατηρητή. Στην κομματική αντιπαράθεσή τους για το ποιος είναι ο αυθεντικός προστάτης του κλίματος, Αριστεροί (Linke) και Φιλελεύθεροι (FDP) ανατρέχουν στα ιδιαίτερα οικονομικά τους προτάγματα. Έτσι, για την Αριστερά το κλίμα θα προστατευτεί μόνο εάν ο αγώνας ενάντια στις πολυεθνικές αποβεί νικηφόρος για τους εργαζόμενους, ενώ οι φιλελεύθεροι προτιμούν αντί για φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ένα πιο δίκαιο διεθνές εμπόριο ρύπων, με το σκεπτικό ότι «για τη φύση είναι αδιάφορο σε ποιο μέρος εκπέμπεται ένας τόνος CO2.» Όσο για τους δημοσκοπικά προπορευόμενους Πράσινους, η μόνιμη επωδός σε κάθε απόπειρα νηφάλιου διαλόγου για το κλίμα επικεντρώνεται στη λέξη «απαράδεκτο», καθώς, στην αναζήτηση νέων ψηφοφόρων ο πράσινος «περιβαλλοντικός λαϊκισμός», με τα έντονα φυσιοκεντρικά χαρακτηριστικά σπέρνει όσο ποτέ άλλοτε τον φόβο, υποδαυλίζει τις τύψεις και τις ενοχές των ανθρώπων, δαιμονοποιεί την τεχνολογία και δεν ανέχεται διαφοροποιήσεις για το τι είναι καλό για τη φύση και τον άνθρωπο. Αντίθετα, για την ακροδεξιό AfD φαίνεται να μην υπάρχει σοβαρό ζήτημα ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και όλη αυτήν τη συζήτηση που μονοπωλεί την καθημερινότητα τη θεωρούν υποβολιμαία υπερβολή, μέχρι και συνωμοσία. Γεγονός είναι πάντως ότι η «πράσινη καγκελάριος» Μέρκελ, κάτω από την «πράσινη» πίεση που δέχεται δημοσκοπικά, δεσμεύτηκε ότι το ερχόμενο Φθινόπωρο η κυβέρνησή της θα προχωρήσει σε εκ βαθέων αλλαγές στην κλιματική της πολιτική. Που σημαίνει: Φόρος CO2, βιοδυναμική αγροτική οικονομία, αντικίνητρα στις μετακινήσεις με αεροπλάνα και αυτοκίνητα κ.λπ.
Βέβαια, μαζί με το κλίμα αλλάζει σήμερα και ο παγκόσμιος ανταγωνισμός στην αυτοκινητοβιομηχανία, τον κατεξοχήν «δολοφόνο του κλίματος»! Η συνεργασία της BMW και της Νταίμλερ και η σκέψη για συνένωση της Κράισλερ με την Ρενώ είναι δύο μόνο παραδείγματα που μαρτυρούν τη νέα τάξη που διαμορφώνεται στο πέρασμα προς το ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο και στην εποχή της ψηφιοποίησης. Το βέβαιο είναι επίσης ότι το κλίμα ήταν πάντα ένα δυναμικό και χαοτικό προτσές, που ανά τους αιώνες το επηρέαζαν πάρα πολλοί παράγοντες. Το ίδιο συμβαίνει και στη νεωτερική εποχή, όπου όμως έχουν προστεθεί και παράμετροι με καθαρά ανθρωπογενή προέλευση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η επιστημονική έρευνα και ο πολιτικός διάλογος για το κλίμα πρέπει να προσλαμβάνουν υστερικά και φοβικά χαρακτηριστικά, ή να μετατρέπεται σε προπαγανδιστικό τρικ. Γιατί, πως αλλιώς να εκλάβει κανείς απόψεις όπως αυτές του γνωστού μας οικονομολόγου Τζόζεφ Στίγκλιτς που παρομοιάζει την κλιματική αλλαγή με έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, απαιτώντας μάλιστα από τους πολιτικούς να δώσουν και τις ανάλογες απαντήσεις.

7 Σχόλια

  1. Οικολογική συνείδηση

    Κρίμα που ο συγγραφέας του άρθρου δεν αντιλαμβάνεται πόσο γρήγορα εξελίσσεται το φαινόμενο της υπερθερμανσης του πλανήτη και παραπονιέται που έχει γίνει κεντρικό θέμα στα προγράμματα των κομμάτων στην Ευρώπη. Προφανώς για το Άρδην είναι καλύτερο να συνεχίσουμε τον εγχώριο λιγνίτη που είναι από τα πιο ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα στον πλανήτη. Μοιάζουν με εκείνους τους φυσιολάτρες που ενοχλούνται από τη παρουσία ανεμογεννητριων στα βουνά επειδή χαλάνε την ομορφιά του τοπίου λες και το τοπίο στην Πτολεμαΐδα από τα κατάλοιπα της καύσης του λιγνίτη είναι ειδυλλιακό. Κρίμα γτ πίστευα ότι το Άρδην θα είχε όντως προοδευτικές ιδέες στα περιβαλλοντικα ζητήματα.

    • Νεοδημοκράτης

      Τι να κάνουμε, εσείς ως γνήσιος αντισυστημικός οικολόγος μπορείτε να επισκέπτεστε και να διαβάζετε γνησίως αντισυστημικές ιστοσελίδες με «όντως προοδευτικές ιδέες στα περιβαλλοντικα ζητήματα» όπως π.χ. τις ιστοσελίδες των New York Times, της Washington Post, του CNN, του MSNBC, του ABC, του BBC, της Monde , της Liberation κτλ. Υπάρχει πληθώρα αντισυστημικών μέσων, όπως αυτά, όπου μπορείτε να διαβάσετε για τα δύο κατασκευάσματά τους που εικονίζονται στην φωτογραφία του άρθρου. Εμείς εδώ είμαστε συστημικοί Ορθόδοξοι, δεν πιστεύουμε στον Παπικό αλάθητο.

      • Οικολογική συνείδηση

        Κε. Νεοδημοκρατη από την απάντηση σας συναγω το συμπέρασμα ότι έχετε τις ίδιες απόψεις με τύπους σαν τον Βελοπουλο, το Τραμπ και ο, τι πιο οπισθοδρομικο υπάρχει στον κόσμο σήμερα που αρνούνται τη κλιματική αλλαγή για να αβανταρουν το λόμπι των πετρελαϊκών εταιριών ή απλά γτ αρνούνται να δουν τα γεγονότα όπως τα δείχνει η πλειοψηφία των επιστημόνων. Προφανώς για σας όλοι αυτοί οι επιστήμονες συμμετέχουν σε κάποιου είδους συνομωσια για να αυξηθούν οι πωλήσεις των συστημάτων ΑΠΕ .Και μια που είστε Ορθόδοξος ρίξτε και μια ματιά σε όσα λέει ο πατριάρχης Κωνσταντινουπολεως για την κλιματική αλλαγή και εν γένει τη προστασία του περιβάλλοντος.

        • Νεοδημοκράτης

          Νομίζω πως το άρθρο περιγράφει εξαιρετικά την συστημική «οικολογική» ρητορική, σύμφωνα προς την οποία όσοι θεωρούν πως το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής πρέπει να αντιμετωπιστεί με τρόπο διαφορετικό από την απόλυτη αλήθεια της οικολογικής σας θρησκείας, συμμετέχουν σε μια παγκόσμια…»συνομωσια» (sic) για να «αβανταρουν το λόμπι των πετρελαϊκών εταιριών» . Aυτή η συνωμοσιολάγνα ρητορική κι αν είναι ό,τι πιο οπισθοδρομικό υπάρχει και για αυτό απομακρύνονται από αυτήν, με απέχθεια, οι λαϊκές μάζες τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, αλλά και σε άλλες χώρες της οικουμένης, και για αυτό βρίσκεται ήδη, μαζί με τις πολιτικές δυνάμεις που την εκπροσωπούν, στο πολιτικό και κοινωνικό περιθώριο, εκεί που είναι η θέση της.
          Επίσης σας είπα πως είμαι Ορθόδοξος, συνεπώς δεν θα μπορούσα να υπολήπτομαι λιγότερο τον πράσινο «πατριάρχη» Κωνσταντινουπόλεως. Τον σέβομαι όσο και τον αγαπημένο σας Πάπα.

          ΥΓ:Οίκοθεν νοείται πως αν έχω να διαλέξω μεταξύ υμών και των ομοίων σας και του Βελοπούλου και του Trump, προφανώς προτιμώ τους δεύτερους.

  2. Οπισθοδρομικός

    Ο τρόπος που προσεγγίζει το άρθρο αυτό το φαινόμενο με έκανε να θυμηθώ τη Σταυροφορία των Παιδιών.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD

    https://en.wikipedia.org/wiki/Children%27s_Crusade

    Και την τραγική κατάληξη που είχε για τα καημένα τα παιδάκια…

  3. Οπισθοδρομικός

    Βρε παιδιά (εσείς οι δυο που τρωγόσαστε εκεί απάνω), το ζήτημα δεν είναι ποιος είναι ο συστημικός, ο αντισυστημικός, ποιος ο προοδευτικός και ποιος ο οπισθοδρομικός. Αν αυτό ήταν το ζήτημα, τότε η λύση θα ήταν απλή: ο οπισθοδρομικός είμαι εγώ, αφού άλλωστε έτσι δηλώνω ευθαρσώς!

    Το ζήτημα είναι ότι εδώ έχουμε ένα κοριτσάκι 16 ετών. Όσο παιδί θαύμα και να είναι. Όσο χαρισματική προσωπικότητα. Όση ωριμότητα κι αν διαθέτει για την ηλικία του. Εδώ μιλάμε για προβληματισμούς που άπτονται του μέλλοντος της ανθρωπότητας. Δεν συμφωνείτε ότι για να αντιμετωπιστούν σωστά απαιτείται ολοκληρωμένη και σφαιρική μόρφωση και γνώση του θέματος; Κάποια εμπειρία ζωής; Τι από αυτά μπορεί να έχει ένα κοριτσάκι 16 ετών; Απαιτείται σίγουρα και ρομαντισμός, απαιτείται και νεανική ορμή, καμιά αντίρρηση, αλλά απαιτούνται και τα παραπάνω. Όλα σε υγιείς δόσεις.

    Εγώ βλέπω ότι ο Λόγος υποχωρεί και αντικαθίσταται από συνθήματα και φασαρία. Η πολιτική παράγεται από «one-liners» στο twitter. Μιλάω με φίλους και ρωτάω «διάβασες κάνα βιβλίο τελευταία;» και με κοιτάνε λες κι είμαι κάνα παράξενο ζώο. «Χάσιμο χρόνου», μου είπε επί λέξει κάποιος πρόσφατα! Τι να τα κάνουμε τα βιβλία, αφού μέχρι κι η κουτσή Μαρία «μπλογκάρει» και «αρθρογραφεί». Ό,τι μας χρειάζεται, το ξέρουμε ήδη (στα 16 μας μάλιστα!). Και το μόνο που απομένει είναι να κάνουμε αρκετή φασαρία, να μην μπορεί να ακουστεί καμία άλλη φωνή, να «μανιπουλάρουμε» συναισθηματικά τους γύρω μας και να δημιουργήσουμε ενοχικά σύνδρομα. Και ως ανθρωπότητα ερχόμαστε και το επιβραβεύουμε αυτό, «πνευματικοί ταγοί» και «θρησκευτικοί ηγέτες» το υιοθετούν και ετοιμαζόμαστε να δώσουμε και βραβείο Νόμπελ (ουδέν κακόν αμιγές καλού, θα μου πείτε, τουλάχιστον δεν θα το παρεί ο Αλ6ς!).

    Αυτό όλο το λες και υποστροφή σε προ-Λογικές μορφές πολιτισμού. Αυτά κατάλαβα εγώ να λέει το άρθρο με άλλα λόγια.

  4. Νεομαρξιστης

    Εντάξει αγαπητή Οικολογική Συνείδηση.Συγχαρητήρια που ξεμπροστιασατε το Άρδην …Απο τέτοια οικολογία των ανεμογεννητριων χορτάσαμε.Το 90 ο Τρεμοπουλος κατηγορούσε τους φτωχούς του τρίτου κόσμου που μαγειρευαν με ξύλα άρα κατεστρεφαν τα δάση..Η οικολογία σας θυμίζει Μαρία Αντουανετα ..αφού οι φτωχοί δεν έχουν ψωμί ας φάνε παντεσπάνι..

Γράψτε απάντηση στο Οπισθοδρομικός Cancel

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*