του Θ. Μπατρακούλη, από το Άρδην τ. 51, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2004

Πι­θα­νο­λο­γειται ό­τι τον Δε­κέμ­βριο το Ευ­ρω­πα­ϊκό Συμ­βού­λιο θα δώ­σει στην Τουρ­κί­α η­με­ρο­μη­νί­α έ­ναρ­ξης δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων για την έ­ντα­ξή της στην Ε.Ε. Μια τέ­τοια α­πό­φα­ση θα συ­νι­στά ση­μα­ντι­κή ε­πι­τυ­χί­α του τουρ­κι­κού στρα­το­γρα­φειο­κρα­τι­κού κα­τε­στη­μέ­νου, ό­σο και της στρα­τη­γι­κής των Η­ΠΑ. Για ό­λες τις πλευ­ρές αυ­τό θα συ­νι­στά κα­θο­ρι­στι­κή για το μέλ­λον στρο­φή. Η έ­ντα­ξη της Τουρ­κί­ας κυ­ριάρ­χη­σε σε πολ­λές ευ­ρω­πα­ϊκές χώ­ρες στην τε­λευ­ταί­α ευ­ρω­ε­κλο­γι­κή α­ντι­πα­ρά­θε­ση. Πε­ρισ­σό­τε­ροι α­πό δύ­ο στους τρεις Γάλ­λους λέ­νε “ό­χι” στην “ευ­ρω­πα­ϊκή” πο­ρεί­α της Άγκυ­ρας. Η δη­μο­τι­κό­τη­τα του Προ­έ­δρου Σι­ράκ κα­ταρ­ρέ­ει διό­τι, ε­κτός της λα­ϊκής δυ­σα­ρέ­σκειας λό­γω της ε­πώ­δυ­νης οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σής του, εί­πε “ναι” στην έ­ναρ­ξη ε­ντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με την Τουρ­κί­α. Ο Σι­ράκ πρό­τει­νε τη σο­λο­μώ­ντεια λύ­ση της διε­νέρ­γειας δη­μο­ψη­φί­σμα­τος. Τα γε­γο­νό­τα αυ­τά α­πο­δει­κνύ­ουν την κρί­ση στρα­τη­γι­κής που διέρ­χε­ται η Ε.Ε. Η Τουρ­κί­α εί­ναι μια κα­τά βά­σιν α­σια­τι­κή-με­σα­να­το­λι­κή χώ­ρα, λι­γό­τε­ρο α­να­πτυγ­μέ­νη και, πα­ρά τα δια­κη­ρυσ­σό­με­να στο Σύ­νταγ­μα του 1983, ι­σλα­μι­κή.
Η δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή δια­δι­κα­σί­α θα εί­ναι μα­κρό­χρο­νη, ε­πί­πο­νη και με α­βέ­βαι­η έκ­βα­ση. Μπο­ρεί να κα­τα­λή­ξει σε έ­ντα­ξη της Τουρ­κί­ας το 2014 ή το 2020, ό­ταν η Τουρ­κί­α θα έ­χει πλη­θυ­σμό 95 ή 100 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων κα­τοί­κων. Σύμ­φω­να με με­τρή­σεις της Ευ­ρω­πα­ϊκής Ε­πι­τρο­πής, ε­φό­σον η Τουρ­κί­α μπει στην Ε.Ε., δυό­μι­συ ε­κα­τομ­μύ­ρια Τούρ­κοι θα κι­νη­θούν προς τα δυ­τι­κά. Αυ­τή η πλη­θυ­σμια­κή με­τα­κί­νη­ση πα­ρου­σιά­ζει σπου­δαί­ο εν­δια­φέ­ρον για την Ελ­λά­δα, ι­διαί­τε­ρα για τα νη­σιά του Α­να­το­λι­κού Αι­γαί­ου. Α­κό­μα και αν δια­κό­σιες χι­λιά­δες Τούρ­κοι πε­ρά­σουν στα ελ­λη­νι­κά νη­σιά, α­πο­λαμ­βά­νο­ντας το κοι­νο­τι­κό κε­κτη­μέ­νο, θα ε­γκα­τα­στα­θούν α­να­πτύσ­σο­ντας τέ­τοιες δρα­στη­ριό­τη­τες ώ­στε θα εν­σω­μα­τω­θούν στην ελ­λα­δι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Θα α­πο­κτή­σουν δι­καί­ω­μα ψή­φου, θα μπο­ρούν να συμ­με­τέ­χουν στις ε­κλο­γές για την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση και να ε­πη­ρε­ά­ζουν πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, νο­μάρ­χες και δη­μάρ­χους.
Η εν­δε­χό­με­νη έ­ντα­ξή της στην Ε.Ε. θα προ­κα­λέ­σει νέ­α προ­βλή­μα­τα στην ελ­λα­δι­κή πε­ρι­φέ­ρεια και ι­διαί­τε­ρα στους έλ­λη­νες α­γρό­τες. Ό­ταν η Ε.Ε. δεν μπο­ρεί πλέ­ον να ε­πι­δο­τή­σει τους δι­κούς της α­γρό­τες, πώς θα κα­τορ­θώ­σει να δια­θέ­σει κον­δύ­λια για να χρη­μα­το­δο­τή­σει την α­νά­πτυ­ξη και την ει­ρή­νη στην Τουρ­κί­α και στα Βαλ­κά­νια; Η οι­κο­νο­μι­κή κρί­ση και η α­νέ­χεια δη­μιουρ­γεί πρό­σφο­ρο έ­δα­φος για α­νά­πτυ­ξη του σω­βι­νι­σμού. Στο έ­δα­φος της φτώ­χειας σπέρ­νουν το μί­σος διά­φο­ροι εξ­τρε­μι­στι­κοί κύ­κλοι για δι­κά τους πο­λι­τι­κά ο­φέ­λη.


Ο στό­χος και η προ­ο­πτι­κή της έ­ντα­ξης στην Ε.Ε. δεν αμ­φι­σβη­τού­νται α­πό τις Έ­νο­πλες Δυ­νά­μεις της Τουρ­κί­ας. Ω­στό­σο, στους κόλ­πους των ι­θυ­νό­ντων της, ι­διαι­τέ­ρως των στρα­τιω­τι­κών, δεν κρύ­βε­ται η δυ­σφο­ρί­α α­πέ­να­ντι στις υ­πα­γο­ρευ­τι­κές υ­πο­δεί­ξεις των Βρυ­ξελ­λών. Οι πό­λε­μοι γεν­νιού­νται στο πνεύ­μα των αν­θρώ­πων. Το τουρ­κι­κό κρά­τος αρ­νεί­ται να α­να­γνω­ρί­σει τις ε­θνο­κα­θαρ­τι­κές γε­νο­κτο­νί­ες (Αρ­μέ­νιοι, Ελ­λη­νο­πό­ντιοι) που έ­χουν δια­πρα­χθεί ώ­στε να προ­ω­θη­θεί η συ­γκρό­τη­ση/ ο­μο­γε­νο­ποί­η­ση του τουρ­κι­κού έ­θνους. Μου­σουλ­μά­νοι Πό­ντιοι, Κούρ­δοι, Α­λε­βί­δες, Άρα­βες κ.λπ. μειο­νό­τη­τες στε­ρού­νται της ε­λεύ­θε­ρης και ι­σό­τι­μης ά­σκη­σης των πο­λι­τι­στι­κών και πο­λι­τι­κών δι­καιω­μά­των τους. Στην Τουρ­κί­α ε­ξα­κο­λου­θούν να χρη­σι­μο­ποιού­νται κα­τα­πιε­στι­κές μέ­θο­δοι ε­να­ντί­ον δια­φό­ρων α­ντι­φρο­νού­ντων. Η Ά­γκυ­ρα ε­πι­μέ­νει στη γνω­στή πο­λι­τι­κή έ­να­ντι της Ελ­λά­δας και της Κύ­πρου. Στο Αι­γαί­ο οι Τούρ­κοι συ­νέ­χι­ζαν ε­πί μέ­ρες α­πτό­η­τοι προ­κλή­σεις (πα­ρα­βά­σεις/ πα­ρα­βιά­σεις) που αμ­φι­σβη­τούν τα ε­θνι­κά κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τά μας. Ε­πι­μέ­νουν να μην α­να­γνω­ρί­ζουν την Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τί­α, πα­ρά το ό­τι εί­ναι πλέ­ον μέ­λος της Ε.Ε., στην ο­ποί­α η Τουρ­κί­α εί­ναι υ­πο­ψή­φια. Τα πα­ρα­πά­νω φα­νε­ρώ­νουν ό­τι στο πνεύ­μα των ι­θυ­νό­ντων της Τουρ­κί­ας ε­ξα­κο­λου­θούν να πρυ­τα­νεύ­ουν ε­πε­κτα­τι­κές και η­γε­μο­νι­στι­κές α­ντι­λή­ψεις. Και συν­δυα­ζό­με­να με το διευ­ρυ­νό­με­νο χά­σμα στα δη­μο­γρα­φι­κά με­γέ­θη Τουρ­κί­ας και Ελ­λά­δας, κα­θι­στούν ο­λο­φά­νε­ρο τον κίν­δυ­νο δο­ρυ­φο­ρο­ποί­η­σης της δεύ­τε­ρης α­πό την πρώ­τη. Ο Τούρ­κος πρω­θυ­πουρ­γός, σε συ­νέ­ντευ­ξη του στο Βή­μα της Κυ­ρια­κής (24 Ο­κτω­βρί­ου), ε­κτι­μού­σε ό­τι έ­νας δί­καιος, στα­θε­ρός και α­πο­δε­κτός δια­κα­νο­νι­σμός σε ό­λα τα σχε­τι­κά με το Αι­γαί­ο θέ­μα­τα, μέ­σα α­πό το Διε­θνές Δί­καιο, εί­ναι ε­φι­κτός. Ο Ρε­τζέπ Ερ­ντο­γάν τό­νι­ζε ό­τι η Τουρ­κί­α εί­ναι δε­σμευ­μέ­νη να λύ­σει τις δια­φο­ρές της με την Ελ­λά­δα για το Αι­γαί­ο, σε­βό­με­νη τα α­μοι­βαί­α συμ­φέ­ρο­ντα των δύ­ο χω­ρών. Υ­πο­γράμ­μι­ζε, ω­στό­σο, ό­τι “δεν θα ή­ταν σω­στό να δε­σμευ­θού­με σε χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα ό­ταν ο κοι­νός μας στό­χος εί­ναι να βρού­με ο­λο­κλη­ρω­μέ­νες λύ­σεις που θα εί­ναι α­πο­δε­κτές α­πό τις δύ­ο πλευ­ρές”. Πα­ράλ­λη­λα α­πο­συ­νέ­δε­σε την ε­πί­λυ­ση του Κυ­πρια­κού α­πό την ευ­ρω­πα­ϊκή προ­ο­πτι­κή της Τουρ­κί­ας, κα­τη­γο­ρώ­ντας την ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά για την α­πόρ­ρι­ψη του σχε­δί­ου Α­νάν.


Ε­δώ και χρό­νια, το α­θη­νο­κε­ντρι­κό πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα έ­δει­ξε την α­προ­θυ­μί­α του να ε­πε­ξερ­γα­στεί μια συ­νο­λι­κή στρα­τη­γι­κή τό­σο για την α­νά­πτυ­ξη των πε­ρι­φε­ρειών, ό­σο και α­πέ­να­ντι στο “Νέ­ο Α­να­το­λι­κό Ζή­τη­μα”. Α­πό πα­λιά, ά­πο­ψη του Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου φαι­νό­ταν να εί­ναι ό­τι α­κο­λου­θώ­ντας πο­λι­τι­κή κα­τευ­να­σμού α­πέ­να­ντι στη γεί­το­να θα ξε­πε­ρά­σου­με τα προ­βλή­μα­τα. Και σή­με­ρα η κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή χει­ρί­ζε­ται τις ελ­λη­νο-τουρ­κι­κές σχέ­σεις με κρι­τή­ρια πο­λι­τι­κής τα­κτι­κής, ε­νώ εί­ναι σα­φές ό­τι πρό­κει­ται για ζή­τη­μα στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας. Πριν τις βου­λευ­τι­κές ε­κλο­γές πα­ρου­σί­α­ζε συ­νή­θως σαν εν­δο­τι­κή την πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης Ση­μί­τη προσ­δο­κώ­ντας σε πο­λι­τι­κά ο­φέ­λη και α­πό τους πα­ρα­δο­σια­κούς ψη­φο­φό­ρους του ΠΑ­ΣΟΚ. Ως πρω­θυ­πουρ­γός α­κο­λου­θεί την ο­δό της ε­λά­χι­στης α­ντί­στα­σης, προ­σαρ­μο­ζό­με­νος στις υ­πο­δεί­ξεις της Ουά­σι­γκτον και ευελ­πι­στώ­ντας σε γρή­γο­ρη μεί­ω­ση των α­μυ­ντι­κών δα­πα­νών. Ό­πως προ­έ­κυ­ψε α­πό πα­νελ­λα­δι­κή τη­λε­φω­νι­κή δη­μο­σκό­πη­ση (20-21 Ο­κτω­βρί­ου), οι Έλ­λη­νες πο­λί­τες συν­δέ­ουν ά­με­σα την ευ­ρω­πα­ϊκή προ­ο­πτι­κή της Τουρ­κί­ας με τη συ­μπε­ρι­φο­ρά της προς την Ελ­λά­δα και την Κύ­προ (76,3% τάσ­σε­ται κα­τά της έ­ναρ­ξης της ε­ντα­ξια­κής δια­δι­κα­σί­ας, ε­φό­σον το γει­το­νι­κό κρά­τος δεν στα­μα­τή­σει τις προ­κλή­σεις στο Αι­γαί­ο, ε­νώ, ό­σον α­φο­ρά στη μη α­να­γνώ­ρι­ση της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας και την πα­ρα­μο­νή των τουρ­κι­κών στρα­τευ­μά­των στην Κύ­προ, το 74,9% ζη­τού­σε η Ελ­λά­δα να μη συ­ναι­νέ­σει στην έ­ναρ­ξη της ε­ντα­ξια­κής δια­δι­κα­σί­ας. Γε­νι­κό­τε­ρα κα­τά της έ­ντα­ξης της Τουρ­κί­ας στην Ε.Ε. τά­χθη­κε το 54,3%, ε­νώ το 42,6% τά­χθη­κε υ­πέρ).


Χρειά­ζε­ται ορ­γά­νω­ση ε­νός πο­λύ­πτυ­χου δη­μό­σιου δια­λό­γου, με ι­ση­γο­ρί­α των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, για τη χά­ρα­ξη ε­νός νέ­ου κύ­κλου για τη χώ­ρα και τον Ελ­λη­νι­σμό. Αυ­τή η συ­ζή­τη­ση μπο­ρεί να συ­μπλη­ρω­θεί και α­πό την προ­α­ναγ­γε­λί­α δη­μο­ψη­φί­σμα­τος για το τε­ρά­στιας ση­μα­σί­ας θέ­μα της έ­ντα­ξης της Τουρ­κί­ας στην Ε.Ε. Για την κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ έ­φθα­σε η ώ­ρα να πε­ρά­σει α­πό τις γε­νι­κό­τη­τες στην ε­πε­ξερ­γα­σί­α συ­νο­λι­κής στρα­τη­γι­κής α­πέ­να­ντι στο “πρό­βλη­μα Τουρ­κί­α”. Η δυ­στο­κί­α ή α­δυ­να­μί­α δια­μόρ­φω­σης συ­να­ντί­λη­ψης με αν­θρώ­πους του κοι­νω­νι­κού/ το­πι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντός μας, α­πο­τε­λεί πρό­βλη­μα στη βά­ση του ο­ποί­ου βρί­σκε­ται η κρί­ση α­ξιών και ο πα­ρα­μέ­νων θρυμ­μα­τι­σμός της ψυ­χι­κής ε­νό­τη­τας με­τα­ξύ των ση­με­ρι­νών Ελ­λή­νων. Το ε­πεί­γον ζη­τού­με­νο εί­ναι πώς α­πό ευ­σε­βείς πό­θους και η­χη­ρές δια­κη­ρύ­ξεις θα περ­νά­με σε χει­ρο­πια­στά συλ­λο­γι­κά έρ­γα.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek
elGreek