από το Άρδην τ. 24, Μάρτιος-Απρίλιος 2000

Δεν πάει άλλο έτσι

Γεννηθήκαμε μέσα στον Εμφύλιο και στον απόηχο του. Πριν, ο

μεγάλος Πόλεμος, μετά, χρόνια δύσκολα.

Οι άνθρωποι πίστεψαν, αγωνίστηκαν, προδόθηκαν, κάθε φορά ξανάρχιζαν από την αρχή. Οράματα, ελπίδες για καλύτερη ζωή, νέοι πόλεμοι, άλλοτε μακρινοί, άλλοτε κοντινοί.

Περάσαμε δικτατορίες, κοινοβουλευτικές δημοκρατίες με αδιέξοδα, κάποιες φορές ελπίδες για αλλαγή.

Ονειρευτήκαμε τη μέρα που οι άνθρωποι απελευθερωμένοι θα άξιζε τον κόπο να ζούνε. Τη μέρα που ο Ποιητής θα είχε χρόνο να ψαρεύει και ο ψαράς τον χρόνο να γράφει ποιήματα. Και αντί γι’ αυτό, τα τελευταία χρόνια βιώνουμε για μια ακόμα φορά το σκοτάδι. Μαύρο, πίσσα. Αλλά εμείς δεν το βάζουμε κάτω. Μπορεί ο κύκλος των δολοφόνων να μην κλείνει ποτέ. Μπορεί να μεταμφιέζονται και επομένως να είναι πιο επικίνδυνοι αλλά και ο κύκλος των Ποιητών δεν κλείνει ποτέ.

Μπαίνουμε στον21° αιώνα, σε μια βαρβαρότητα.

Μας ετοιμάζουν ένα νέο Μεσαίωνα. Και δείγματα μας έδωσαν για επίδειξη ισχύος. Και τη Σερβία βομβάρδισαν με χίλια αεροπλάνα την ημέρα. Οι ΗΠΑ, το NATO να κάνουν ότι θέλουν και όλες οι ευρωπαϊκές “σοσιαλιστικές” κυβερνήσεις, δουλικές, υποταχτικές ν’ ακολουθούν.

Και η καθημερινή μας ζωή, σκοτάδι κι αυτή. Ο τζόγος, το κέρδος. Νέος Θεός, το Χρήμα.

Ιδού το πρότυπο για τη Νέα Γενιά. Και ανεργία και κοινωνίες των δύο τρίτων. Αυτά μας ετοιμάζουν. Κι αυτά εμείς δεν τα θέλουμε.

Δεν πάει άλλο έτσι.

Υπάρχει αντίσταση σε όλα αυτά; Υπάρχει, την ζήσαμε. Στις κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού ενάντια στον πόλεμο.

Το αισθανθήκαμε βλέποντας τους θαρραλέους διαδηλωτές του Σηάτλ.

Μακριά, στο βάθος, υπάρχει παράθυρο. Μα πρέπει να το ανοίξουμε. Και θα το ανοίξουμε όλοι μαζί χωρίς δογματισμούς και χωρίς υποχωρήσεις. Μια Αριστερά ενωμένη πάνω σε αρχές. Μακριά από “διαχειρίσεις του συστήματος”, μακριά από το “εφικτό”, μακριά και από αντιλήψεις ότι δήθεν κατέχουν κάποιοι την “απόλυτη αλήθεια”.

Τιμούμε όλες τις οργανώσεις και τους αγωνιστές της Αριστεράς. Πιστεύουμε ότι σήμερα κανείς μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Η νέα πορεία χρειάζεται τη συμβολή όλων ανεξαιρέτως χωρίς προκαταλήψεις και αποκλεισμούς.

Όμως οι εκλογές είναι μπροστά μας και καλούμαστε να ψηφίσουμε έστω και αν η τράπουλα είναι σημαδεμένη.

Στις μαθητικές κινητοποιήσεις, στον πόλεμο εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, στις διαδηλώσεις εναντίον των Νατοϊκών στρατευμάτων στη θεσσαλονίκη, στο Ακτιο, στην Κέρκυρα, συναντήσαμε τα παιδιά του Κ.Κ.Ε. Ήταν εκεί, μπροστά, πάντα παρόντες.

Η άμυνα και μετά η επίθεση δεν γίνεται χωρίς την ραχοκοκαλιά της ομάδας.

Παρά τις διαφωνίες μας σε ιδεολογικά θέματα και ειδικότερα σε ζητήματα Τέχνης και Πολιτισμού, στηρίζουμε σ’ αυτές τις εκλογές το Κ.Κ.Ε. για να δυσκολέψουμε όλους όσους επιβουλεύονται το μέλλον της Νέας Γενιάς στην πατρίδα μας.

Θάνος Μικρούτσικος Βασίλης Παπακωνσχαντίνου Διονύσης Τσακνής

One Comment

  1. Εύγε στο ΑΡΔΗΝ που δημοσίευσε αυτή την “κοινή δήλωση” ώστε να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί. Ειδικά για τους δύο που είναι ακόμα “εν ζωή” αποτελεί ΑΠΟ-κάλυψη. Για τον σ’χωρεμένο όμως τον Μικρούτσικο, είναι de facto τεκμήριο της έκφρασης ”ο γαρ νεκρός δεδικαίωται της αμαρτίας”. Και ο νοών, νοείτω!

Γράψτε απάντηση στο AYTONOHTON Cancel

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek