Άρδην τ. 30

Οι αφορεσμένες λέξεις, η χαιρέκακη υστερία των καιρών

του Γιάννη Τριάντη Α­γα­πη­τοί Φί­λοι Κατ’ αρ­χάς ευελ­πι­στώ ό­τι θα δο­θεί σύ­ντο­μα κι άλ­­λη ευ­­και­ρί­α για να βρε­θώ στο νη­σί σας. Και λέ­ω “σύ­ντο­μα”, για­τί ποιος ξέ­ρει –ό­λο και κά­ποια “Αρ­χή” μπο­ρεί να α­να­φυεί, ε­κεί που δεν την σπέρ­νουν, και να α­πα­γο­ρεύ­σει τέ­τοιου εί­δους εκ­δη­λώ­σεις ως …α­θε­ρά­πευ­τα ε­θνι­κι­στι­κές. Γε­λά­τε, αλ­λά δεί­τε σας πα­ρα­κα­λώ πως ιε­ρουρ­γεί α­σύ­δο­τη η χαι­ρέ­κα­κη υ­στε­ρί­α των[Περισσότερα…]

finis Ecclesiae

της σύνταξης Η αρ­χή του τέ­λους για τον “εκ­συγ­χρο­νι­σμό” έ­χει ή­δη ση­μά­νει. Οι κοι­νω­νι­κές και πο­λι­τι­κές συμ­μα­χί­ες του δο­κι­μά­ζο­νται πολ­λα­πλώς. Ό­λα δεί­χνουν να κα­ταρ­ρέ­ουν. Η κα­τάρ­ρευ­ση του χρη­μα­τι­στη­ρί­ου και η, για πολ­λούς μή­νες, υ­πο­το­νι­κό­τη­τά του, έ­χει α­πο­μα­κρύ­νει α­πό την κυ­βέρ­νη­ση πολ­λά α­πό τα με­σαί­α και τα λα­ϊ­κά στρώ­μα­τα που ε­πέν­δυ­σαν στη λο­γι­κή της ι­σχυ­ρής Ελ­λά­δας. Οι ε­πι­πτώ­σεις, δε ή­δη ε­πε­κτεί­νο­νται[Περισσότερα…]

Όταν ο λόγος επιστρέφει στο σώμα

της Άννας Λυδάκη Ε­πι­τρέψ­τε μου, πριν αρ­χί­σω την πα­ρου­σί­α­ση του θέ­μα­τός μου, να σας πα­ρα­θέ­σω έ­να μι­κρό κεί­με­νο: Λα­βω­μα­τιά λα­βω­μα­τιά έ­γι­νε το κορ­μί σου, για­τί “τα μα­τά­κια του σε σφά­ξαν ό­ταν σε πρω­το­κοι­τά­ξαν”. “Ο έ­ρω­τας στα μά­τια του -παί­ζαν σαν του α­στρί­τη- καρ­τέ­ρα­γε κρυμ­μέ­νος, και σ’ εί­δε και σε πλή­γω­σε ο τρι­σκα­τα­ρα­μέ­νος”. Κορ­μί που βρή­κες να βά­λεις στο μά­τι… Χά­θη­καν[Περισσότερα…]

Η πρωταρχία της μητρικής γλώσσας

του Χρήστου Τσολάκη Η πρω­ταρ­χί­α της μη­τρι­κής γλώσ­σας και η γλωσ­σι­κή παι­δεί­α (Εν­νέ­α κα­τα­θέ­σεις και δέ­κα προ­τάσεις)* Μέρος Α΄ “ Ά­σχη­μα σα μέ­λισ­σες σε ά­δειο πα­νέ­ρι μυ­ρί­ζουν οι νε­κρές λέ­ξεις”. Η χρή­ση της γλώσ­σας προ­ϋ- ­ποθέ­τει σκέ­ψη1. Πράγ­μα που ση­μαί­νει ό­τι δεν μπο­ρεί κα­νείς να α­να­πτύ­ξει ε­σω­τε­ρι­κό ή φω­νού­με­νο λό­γο χω­ρίς να συλ­λο­γι­στεί. Αυ­τό φαί­νε­ται να γί­νε­ται α­πο­δε­κτό α­πό ό­λους.[Περισσότερα…]

Από την μεταρρύθμιση στην ισοπέδωση

Tο γλωσσικό ζήτημα που απασχολεί, ταλανίζει και ταυτοχρόνως… αναζωογονεί την ελληνική κοινωνία, διανύει την τρίτη χιλιετία της ιστορικής του διαδρομής. Στην ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή, ήδη, οι αττικίζοντες συγγραφείς επιχειρούσαν να επανέλθουν στο αρχαίο ύφος, και ήθος, απέναντι στον κίνδυνο του εκβαρβαρισμού της γλώσσας.. Σήμερα, μέσα από την αδήριτη λογική της παγκοσμιοποίησης, η ζωντανή χρήση της ελληνικής απειλείται είτε[Περισσότερα…]

Η κρητο-μυκηναϊκή διάλεκτος

1. Στη Γραμ­μι­κή Β α­πο­τυ­πώ­νε­ται η αρ­χαιό­τε­ρη ελ­λη­νι­κή διά­λε­κτος, που μι­λιό­ταν και γρά­φο­νταν στο χώ­ρο του Αι­γαί­ου 500-700 χρό­νια πριν τον Ό­μη­ρο (700 π.Χ.), δη­λα­δή 3500(!) χρό­νια α­πό σή­με­ρα. Η Γραμ­μι­κή Β α­πο­τε­λεί συγ­γε­νή “αλ­λ’ ό­χι ά­με­ση διά­δο­χο” της Γραμ­μι­κής Α (1750-1450 π.Χ.) των Μι­νω­ι­τών, που προ­έ­κυ­ψε α­πό την προ­γε­νέ­στε­ρη ει­κο­νο­γρα­φι­κή ή ιε­ρο­γλυ­φι­κή (2000-1650 π.Χ.). Με­τά την κα­τα­στρο­φή του α­να­κτό­ρου[Περισσότερα…]

elGreek
elGreek