του Σάββα Μαστραππά*
Τα χαλάσματα που φαίνονται στις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε είναι ότι απέμεινε όρθιο από το εξωτερικό του θαλάμου όπου στεγαζόταν ο 12 Λόχος κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών, στο Ζύγι της επαρχίας Λάρνακας. Στην άλλη φωτογραφία το εσωτερικό του θαλάμου, η στέγη βούλιαξε. Η δε πύλη του Στρατοπέδου στέκεται βουβή.
Οι άλλοι θάλαμοι και τα υπόλοιπα κτήρια της Μοίρας, γκρεμίστηκαν. Ψηλά χόρτα και δέντρα κοντεύουν να μετατρέψουν τον τόπο σε δάσος. Σκουπίδια και τόνοι από γκρεμισμένα οικοδομικά υλικά βρίσκονται διάσπαρτα παντού.
Μόνο το κτήριο του Διοικητηρίου γλύτωσε προς το παρών, και τουλάχιστον εξωτερικά δείχνει να αντιστέκεται στην φθορά του χρόνου.
Εδώ σ’ αυτόν το χώρο- που ήταν στρατόπεδο από την εποχή τις Αγγλοκρατίας- στεγάστηκε η 31ΜΚ μετά τον πόλεμο του 1974. Εδώ εκπαιδευτήκαμε και υπηρετήσαμε την στρατιωτική μας θητεία πάμπολλες σειρές Καταδρομέων με το όραμα της απελευθέρωσης των κατεχομένων τόπων μας να φλέγει σαν αναμμένος πυρσός της ψυχές και της καρδιές μας. Υπομένοντας και επιμένοντας στην σκληρή απαιτητική εκπαίδευση και τραγουδώντας καθημερινά με ενθουσιασμό:
“Είμαστε όλοι τιμημένοι ορεινοί καταδρομείς και μπροστά σε εμάς οι Τούρκοι θα τραπούνε σε φυγή”.
Η 31ΜΚ ιδρύθηκε το 1964 και έλαβε μέρος στις μάχες της περιόδου εκείνης. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, παρέμεινε αήττητη σε όσες επιχειρήσεις έλαβε μέρος, παρά την προδοσία. Κατέλαβε τον Κοτζάκαγια με την γνωστή θρυλική πια εκείνη έφοδο στο τουρκικό στρατόπεδο. Πολέμησε ηρωικά στο δεσπόζον βουνό της Λαπήθου το Κυπαρισσόβουνο. Στην Πολύνεκρη για τους Τούρκους μάχη στο Πυρόι και αλλού. Το μόνο μελανό σημείο ήταν η συμμετοχή της στο πραξικόπημα που διενήργησε η χούντα των Αθηνών κατά της κυπριακής κυβέρνησης.
Αν υπήρχε οποιοδήποτε ίχνος σεβασμού από πλευράς των ιθυνόντων προς τους εκατοντάδες ανθρώπους που υπηρέτησαν την πατρίδα διαχρονικά στον χώρο αυτό, θα έπρεπε να βρεθεί μια άλλη λύση.
Ίσως η διατήρηση κάποιων κτισμάτων και την μετατροπή τους σε μουσείο όπου θα παρουσιαζόταν η δράση της μονάδος στις πολεμικές επιχειρήσεις. Η διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου σε πάρκο μνήμης, προς τιμήν των ηρωικώς πεσόντων αξιωματικών και οπλιτών της Μοίρας.
Αντί για αυτών ο χώρος παρουσιάζει την θλιβερή εικόνα που ο αναγνώστης μπορεί να παρατηρήσει στις δημοσιευμένες φωτογραφίες.
Η εγκατάλειψη η αδιαφορία και η έλλειψη σεβασμού σε ένα σημαντικό κομμάτι από την ιστορία του τόπου μας είναι εμφανής.
*12ος Λ. Κ – ( 62β ΕΣΣΟ)
