Οι επικεφαλής στρατηγοί κι ο Έρχιουρμαν, της στρατιωτικής και πολιτικής πτέρυγας του κατοχικού ψευδοκράτους του Αττίλα στην παρέλαση των κατακτητών στην σκλαβωμένη μεριά της Λευκωσίας.
του Λάζαρου Μαύρου
ΛΕΟΝΤΑΡΙΣΜΟΥΣ επέλεξε πάλι να κάνει επίδειξη, κατά την επέτειο των 103 χρόνων της κεμαλικής Τουρκίας, την Πέμπτη 29η Οκτωβρίου, ο τής Τουρκίας επί 24 ήδη έτη Μονοκράτωρ, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εκφωνούσε πανηγυρική ομιλία στο Μπετσεπέ του Γενίμαχαλλα της Άγκυρας, ενώπιον της Συνόδου Κορυφής τού Οργανισμού Τουρκικών Κρατών. Και διετύπωσε «με αποφασιστικότητα» την ΑΠΕΙΛΗ ότι, «θα εξουδετερώσουμε όσους επιχειρούν να παρεμβληθούν ανάμεσα σε εμάς και τους στόχους μας».
Η συγκεκριμένη απειλή πάρευθυς θεωρήθηκε ως αντίδραση Ερντογάν στο γεγονός ότι, λίγες μόλις ώρες ενωρίτερα, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κυριάκος Μητσοτάκης είχε καταγγείλει τον «παραλογισμό» του «Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου», το οποίο παραβιάζει τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS – United Nations Convention on the Law of the Sea).
ΑΠΟΤΕΛΕΙ βεβαίως, ανέκαθεν, μόνιμο χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ερντογάν η επίδειξη λεονταρισμών. Και στην εσωτερική και στην εξωτερική του πολιτική.
- Θα μπορούσε μάλιστα να διατυπωθεί και ο ισχυρισμός ότι αυτοί ακριβώς οι λεονταρισμοί, οδήγησαν πολλούς σε Αθήνα, Λευκωσία και αλλού, να εγκαταλείψουν τις ψευδαισθήσεις που αστόχαστα έτρεφαν όταν, από της ανόδου των ισλαμιστών του ΑΚΡ στην εξουσία το φθινόπωρο του 2002 ήλπιζαν «καλές σχέσεις» και επιτέλους «δίκαιες λύσεις» των χρονιζόντων προβλημάτων, με τον… «εκσυγχρονιστή και ευρωπαϊστή και μετριοπαθή και… ισλαμο-δημοκράτη» Ερντογάν…
- Ιδίως οι λεονταρισμοί Ερντογάν, στις αλλεπάλληλες, διαρκώς εκτραχυνόμενες διατυπώσεις, «με υπεροψίαν και μέθην» της επιθετικής, επεκτατικής πολιτικής της νεο-οθωμανικής στρατηγικής του, εναντίον των γειτόνων – με πρώτη την Ελλάδα και την Κύπρο – καθώς και της ευρύτερης περιοχής, στη στεριά και στη θάλασσα, «ως τα σύνορα της καρδιάς του», δεν άφηναν πλέον περιθώρια πλάνης και αυταπάτης.
- Υπό την έννοιαν αυτήν, δικαιούται ο Ερντογάν να αναγνωριστεί ως ο «Αφυπνιστής» ακόμα και των πλέον αφελών ή ονειροπόλων. Όχι μόνο στον Ελληνισμό, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή και διεθνώς. Τα κατορθώματα συνολικά τούτης της αφύπνισης που διαχρονικά προκάλεσε ο Ερντογάν είναι ορατά, αναπτυσσόμενα διαρκώς και μετρήσιμα, ως «πεπραγμένα» της πολιτικής του.
Η 24ΕΤΗΣ μέχρι τούδε Ερντογανοκρατία ναυάγησε τις όποιες υπήρχαν κατά καιρούς ελπίδες για ευόδωση της πορείας ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
- Η διατεινόμενη ως μεγάλη δύναμη της περιοχής που οραματιζόταν την προσαρμογή της ΕΕ στις απαιτήσεις της, έμεινε στα… κρύα του λουτρού. Θρηνολογούσα διά στόματος του Υπουργού της των Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στην Βιέννη 30.4.2026 για το ότι η Κύπρος «μια χώρα με λιγότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό παρεμποδίζει τις σχέσεις των 500 εκατομμυρίων ΕΕ-Τουρκίας»!
- Η παριστάνουσα την περίπου… ισότιμη με τις παγκόσμιες υπερδυνάμεις Τουρκία τού «Διεθνούς Εμβέλειας Σκακιστή» Ερντογάν, σε ρόλο «επιτήδειου εκκρεμούς» μεταξύ ΗΠΑ – Ρωσίας, με αγορασμένους και τους… εν αχρησία ρωσικούς πυραύλους S-400, «κατόρθωσε» να στερηθεί την απόκτηση των υπερσύγχρονων αμερικανικών αεροσκαφών F-35, τον εκσυγχρονισμό των όσων έχει F-16 της και να εξαρτάται από τα αντιβαλλιστικά του αμερικανικού ναυτικού για την απόκρουση των ιρανικών βαλλιστικών που εκτοξεύτηκαν πρόσφατα κατά των εδαφών της…
- Η διατελέσασα μέχρι το εγγύς παρελθόν στενή σύμμαχος της ισχυρότερης χώρας της περιοχής – του Ισραήλ – «κατόρθωσε» να εκτραχύνει σε τέτοιο βαθμό την εχθρικότητα μεταξύ Άγκυρας – Ιερουσαλήμ ώστε η ισραηλινή αεροπορία να βομβαρδίζει και προληπτικά τα επιχειρούμενα τουρκικά προγεφυρώματα στην διαλυμένη Συρία.
- Με τις ερντογανικές κιόλας απειλές κατά των ελληνικών νήσων του Αιγαίου ότι «θα ‘ρθούμε ξαφνικά ένα βράδυ» και τους εκφοβισμούς ότι «οι Ταϊφούν τουρκικοί πύραυλοι μπορούν να πλήξουν μέχρι και την Αθήνα», προκάλεσε εντέλει όχι μόνο τον επιθανάτιο ρόγχο όλων των προηγούμενων ανοητολογιών περί διευθετήσεων αμοιβαίου οφέλους «win-win situation – kazan-kazan» των ελλαδο-τουρκικών διαφορών, όχι μόνο τον γιγαντιαίο εξοπλισμό των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με αεροσκάφη Ραφάλ, φρεγάτες Μπελαρά, αλλά και την έμπρακτη ανάπτυξη, επί του πεδίου, της συμμαχίας Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, τη συνεργασία και των τριών με τις ΗΠΑ στο σχήμα «3+1», τις τριμερείς συνεργασίες Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου, την ενίσχυση της κυπριακής άμυνας με ελλαδικά F-16 και φρεγάτες στο νησί, τις συνεργασίες αμφοτέρων των κρατών μας με τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις…
- Φυσιολογικά και πραγματιστικά θα πρέπει… υμνολογούνται όλ’ αυτά ως τα κατεξοχήν σημαντικότερα «επιτεύγματα» της πολιτικής Ερντογάν στην περιοχή. Όπως λέχθηκε πολλές φορές κατά τις διαδοχικές εξελίξεις της πρόσφατης και της παρούσας συγκυρίας, «ο Αλλάχ του να τον έχει καλά τον Πολυχρονεμένο», σε αυτόν οφείλεται κατά κύριον λόγο, η γρηγορούσα πλέον αφύπνιση της συνειδητής ραγδαίας ενδυνάμωσης της στρατιωτικής και διπλωματικής ισχύος Ελλάδος – Κύπρου, για την επωφελέστερη αξιοποίηση των ρεουσών περιστάσεων στην περιοχή έναντι της ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ. Απειλή η οποία βιώνεται πια από περισσότερα κράτης της γειτονιάς…
ΞΕΦΤΙΣΑΝ κι εξευτελίστηκαν βεβαίως και τα όποια απέμειναν… απομεινάρια ψευδαισθήσεων περί «εκ συμφώνου με την Τουρκία, αμοιβαίως αποδεκτής, συμβιβαστικής συμφωνίας λύσεως του Κυπριακού Προβλήματος», που είχε επιβληθεί ως «γραμμή πολιτικής» από τα Ηττημένα μας Μυαλά, μετά από τον Όλεθρο του 1974.
- Άπαντες αντιλαμβάνονται – πλην ανοήτως αμετανόητων ζηλωτών της Διζωνικής Υποταγής δημαγωγούντων – ότι ο Έχων το Γενικόν Πρόσταγμα επί της Τουρκίας – Κατακτητή και επί του κατοχικού Ψευδοκράτους του Αττίλα στα σκλαβωμένα ελληνικά εδάφη της Κύπρου, Ερντογάν, δεν επιτρέπει την παραμικρή απόκλιση, από το τουρκικό «Επίτευγμα» του Αττίλα το 1974 στην Κύπρο. Καθοδηγητικό έκτοτε υπόδειγμα, ως «η μόλα», για το σύνολο της τουρκικής νεο-οθωμανικής στρατηγικής και τακτικής μεθόδευσης έναντι πάντων.
- Η συνεχιζόμενη 24ετής Ερντογανοκρατία, χωρίς την ελάχιστη εξαίρεση, έδειξε την επίμονη σταθερότητα επί της πολιτικής της: «Ούτ’ ένας Τούρκος στρατιώτης δεν φεύγει από την Κύπρο, ούτ’ ένας πόντος εδάφους δεν παραχωρείται», όπως ο ίδιος ο Πολυχρονεμένος το έχει εκφωνήσει.
- Επιπρόσθετα: Η αποτυχούσα με το ελληνικό ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα του 2004 επιχείρηση διά της «λύσης Ανάν», για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως «Εκλιπούσας» και την μετατροπή της «Ενωμένης Κυπριακής Ομοσπονδίας» ολόκληρης σε τουρκικό προτεκτοράτο, αντικαταστάθηκε με τη «γραμμή» της «ισότιμης κυριαρχίας και ισότιμου διεθνούς καθεστώτος» Δύο Κρατών.
- Απαράβατη «διά μαστιγίου» διαταγή της Άγκυρας στον εκάστοτε διαδοχικά Τουρκοκύπριο ηγέτη της υποτελούς στην Τουρκία πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα. Τώρα υπό τας διαταγάς επιχειρεί ο Τουφάν Έρχιουρμαν. Ως Τουρκοκύπριος συνομιλητής, στο από χρόνια άνυδρο μαγγανοπήγαδο (αλακάτι στην κυπριακή διάλεκτο) των «καλών υπηρεσιών» του Γ.Γρ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό. Με απεσταλμένη του, ενίοτε, και την Κολομβιανή διπλωμάτη Μαρία Άνχελα Ολγκίν Κουεγιάρ.
- Και, ασφαλώς, ματαιοπονούν όσοι ελάχιστοι απέμειναν να ελπίζουν το ανέφικτο στις δρομολογούμενες ματαίως διαδικασίες των συναντήσεων, διαπραγματεύσεων, διευθετήσεων για την περιλάλητη επανέναρξη των «συνομιλιών λύσης απ’ εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά του 2017» με τα περιβόητα «πλαίσια Γκουτέρες», τα ΜΟΕ, τις «κοινωνίες των πολιτών» κοκ.
Ο Μονοκράτωρ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διαθέτει ακόμη εμφανέστατο και απολύτως προβλέψιμο το «χάρισμα» να δείχνει σε Αθήνα και Λευκωσία ποια πολιτική θα πρέπει διαρκώς να στρατηγούν για την αντιμετώπισή του…
«Τσιόκ τεσιεκκιούρ εντερίμ» λέγεται τουρκιστί το «σ’ ευχαριστώ πολύ»…
Λάζ.Μαύρος
