του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr
Aνησυχία και προβληματισμό προκαλεί στην Αθήνα το ντελίριο του τουρκικού Τύπου, που προσπαθεί να καλλιεργήσει δυναμική αντιπαράθεσης και σύγκρουσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σε μια περίοδο που η τουρκική ηγεσία δείχνει να είναι αιφνιδιασμένη από τις εσωτερικές και τις διεθνείς εξελίξεις.
Αυτό που εκτιμά καλά ενημερωμένη πηγή είναι ότι ακόμη κι αν το επιθυμούσε, η τουρκική κυβέρνηση θα πρέπει να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να κατευνάσει αυτό το κλίμα που δημιουργείται στα ΜΜΕ, εκτός βεβαίως εάν είναι η ίδια που το συντηρεί.
Έτσι, μετά το ντελίριο με αφορμή τη συνεργασία της χώρας μας με το Ισραήλ, για τη λήψη μέτρων για την ασφάλεια της χώρας με τη μεταφορά Patriot στο Καστελλόριζο και F-16 στη Λήμνο και τις κινήσεις διεμβολισμού της τουρκικής επιρροής στη Λιβύη, η Τουρκία συνεχίζει να πυροδοτεί το κλίμα με τις πληροφορίες περί του νομοσχεδίου που θα νομοθετεί τη «Γαλάζια Πατρίδα» και το σύνολο των τουρκικών διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας.
Ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών Γ.Γεραπετρίτης, σύμφωνα με πληροφορίες, σε επαφές που είχε με εταίρους και συμμάχους, επιμένει ότι σε μια τέτοια συγκυρία, με δύο ανοιχτά μέτωπα σε Ουκρανία αλλά και στη Μ. Ανατολή, κινήσεις που οδηγούν σε αποσταθεροποίηση είναι εξαιρετικά επικίνδυνες.
Και με την αφορμή αυτή επισημαίνεται ότι η νομοθέτηση εκ μέρους της Τουρκίας αυτού που, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, θα αποτελέσει τη νομοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας», είτε είναι λανθασμένος χειρισμός καθώς είναι αχρείαστος και σε λάθος χρονισμό, είτε πρόκειται περί προβοκατόρικης ενέργειας που θα πυροδοτήσει εντάσεις.
Η Αθήνα θεωρεί ότι έχουμε μπει σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη περίοδο όπου απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η Τουρκία, όπως έχει αποδείξει και στο παρελθόν, όταν αισθάνεται «στριμωγμένη» αντιδρά σπασμωδικά.
Με τις εξελίξεις στο Ιράν να είναι ακόμη ρευστές, η Άγκυρα βλέπει να χάνει έδαφος το αφήγημά της περί αναντικατάστατης, μέσω των κρίσεων, περιφερειακής ηγετικής δύναμης. Έχοντας πάρει το μέρος του Ιράν, δεν μπόρεσε να αναλάβει τον μεσολαβητικό ρόλο που επιζητούσε ώστε να αναδείξει τη χρησιμότητά της στον πρόεδρο Τραμπ, με τον οποίο υπάρχουν σοβαρές εκκρεμότητες.
Όμως η στάση της φαίνεται να προκάλεσε και πάλι την παραδοσιακή καχυποψία των Αράβων του Κόλπου σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις της, προκαλώντας δεύτερες σκέψεις στη διαδικασία πλήρους εξομάλυνσης των σχέσεών τους. Εξάλλου, στον Κόλπο ποτέ δεν ήταν προσφιλής η εικόνα μιας Τουρκίας η οποία θέλει να είναι ηγετική δύναμη των μουσουλμάνων και να έχει λόγο στις ενδοαραβικές υποθέσεις.
Σε ό,τι αφορά μάλιστα τη στρατιωτική ισχύ την οποία «πουλούσε» στα αραβικά καθεστώτα, η Άγκυρα αποδείχθηκε ανέτοιμη και αδύναμη να αμυνθεί η ίδια έναντι των ιρανικών πυραύλων, προσφεύγοντας στη βοήθεια των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ.
Σε ό,τι αφορά μάλιστα τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, ακόμη αναμένει ο Τ. Ερντογάν ένα ουσιαστικό θετικό νεύμα από τον πρόεδρο Τραμπ, που θα οδηγούσε άμεσα και πάντως μέχρι και τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις αρχές Ιουλίου, σε άρση των κυρώσεων CAATSA και την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, την αναβάθμιση των F-16 και την προμήθεια αμερικανικών κινητήρων για το τουρκικό εθνικό μαχητικό KAAN.
Στο εσωτερικό, και ενώ η αβεβαιότητα για το τι ακριβώς θα γίνει μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2028, όπου σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα ο Τ. Ερντογάν δεν μπορεί να διεκδικήσει τρίτη θητεία, οδηγεί επίσης σε σπασμωδικές κινήσεις την τουρκική κυβέρνηση.
Η φυλάκιση εδώ και έναν χρόνο του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Ε. Ιμάμογλου, και τώρα η εκπαραθύρωση της ηγεσίας του CHP, του κεμαλικού κόμματος που είναι η αξιωματική αντιπολίτευση, μέσω δικαστικής απόφασης, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα στην εσωτερική πολιτική σκηνή.
Είναι προφανής η στόχευση της πλήρους αποδυνάμωσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης ώστε να υπάρξουν περιθώρια χειρισμών από το κυβερνών ΑΚΡ με έναν αρχηγό στην αντιπολίτευση όπως ο Κ. Κιλιτσάρογλου (τον οποίο «αποκατέστησε» το Δικαστήριο στην ηγεσία του CHP), ο οποίος έχει χάσει στις τελευταίες δέκα αναμετρήσεις από τον Τ. Ερντογάν.
Όμως αυτό το κλίμα δεν μένει μόνο εντός συνόρων. Η ΕΕ, παρά την αξιοσημείωτη, στα όρια της ύποπτης, σιωπή της για τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό της Τουρκίας, δεν θα μπορεί να κρύβει το κεφάλι στην άμμο για πολύ.
Όταν η ΕΕ δείχνει μια τεράστια ευαισθησία σε θέματα δημοκρατίας για οποιαδήποτε χώρα στην Αφρική ή στην Ασία, δεν μπορεί να δείχνει ανοχή σε τέτοια ζητήματα όταν αφορούν μια χώρα που είναι υποψήφια προς ένταξη και έχει μάλιστα το τελευταίο διάστημα εντείνει τις προσπάθειές της για μια «εν λευκώ» επιταγή και μια ειδική σχέση, χωρίς δικές της δεσμεύσεις και υποχρεώσεις, με την Ευρώπη.
Στο Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ που έγινε στη Λεμεσό (Gymnich), οι εξελίξεις στην Τουρκία απασχόλησαν τους Ευρωπαίους εταίρους, ενώ το «πραξικόπημα» εναντίον της τουρκικής αντιπολίτευσης βρίσκεται στο μικροσκόπιο και του Συμβουλίου της Ευρώπης, η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του οποίου, Πετρα Μπαΐρ, είχε συνομιλίες στην Αθήνα με τον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη και τον ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτη.
