Άγαλμα τού Θουκυδίδη (460;-395; π.Χρ.) που ξυνέγγραψε την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χρ.) ως «Κτήμα Ες Αιεί» τής ανθρωπότητας και θεωρείται, επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια επαληθευόμενος, αειθαλής «πατέρας του στρατηγικού ρεαλισμού».
ΑΦΟΥ η Τουρκία είναι – κατά πως η ίδια αυτοπροβάλλεται, αλλά και κάποιοι παρ’ ημίν την προβάλλουν εκφοβιστικώς – πολύ ισχυρότερη από αμφότερα τα κράτη τού Ελληνισμού, γιατί άραγε τόσα χρόνια δεν κατάφερε ακόμη να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο; Ούτε καν το… Καστελόριζο. Μήπως δεν είναι αρκετό το ότι διαθέτει πολλαπλασίως υπέρτερες στρατιωτικές δυνάμεις και διακηρυγμένη βούληση νεο-οθωμανικού μάλιστα επεκτατισμού;
– Τι απέγινε εκείνο – που φαίνεται πως μόνο εκείνο και ουδέν απ’ όλα τ’ άλλα φρόντισαν κάποιοι από ολάκερον τον αειθαλή Θουκυδίδη ν’ αποστηθίσουν – το πασίγνωστο Ε-89 της Ξυγγραφής του – ότι «ο ισχυρός επιβάλλει όσα του επιτρέπει η ισχύς του και ο ανίσχυρος υποχωρεί όσο τον εξαναγκάζει η αδυναμία του»;
– Δεν είναι, άραγε, ανέκαθεν ισχυρότερη και στις μέρες μας η Τουρτζιά;
– Πώς και δεν τα καταφέρνει, λοιπόν, να μετατρέψει σε… Εκλιπούσα την Κυπριακή Δημοκρατία και να επιβάλει, όπως πράγματι ορέγεται, τον πλήρη τουρκικό έλεγχο εφ’ ολοκλήρου τής Κύπρου;
– Ή, μήπως οι εν λόγω κάποιοι, από οκνηρία πιθανόν, δεν φρόντισαν βεβαίως να μελετήσουν στού ίδιου Θουκυδίδη στα αμέσως επόμενα κεφάλαιά του, όλα εκείνα τα λεπτομερή καθέκαστα για την πανωλεθρία που υπέστησαν το 413 π.Χρ. οι αρχαίοι Αθηναίοι κατακτητές (δύο μόλις χρόνια μετά που εκφώνησαν το στυγνό Ε-89 προς τους άτυχους Μηλίους) στην Σικελική τους Εκστρατεία, από τη νικηφόρα στρατηγική Αντίστασης τού Συρακούσιου Ερμοκράτη Έρμωνος;
ΑΦΟΥ ο τουρκικός στρατός – όπως μας διαβεβαιώνουν φημιζόμενοι επαΐοντες και ειδήμονες μέτρησης στρατιωτικών δυνάμεων – «αν αποφασίσει να προελάσει στην Κύπρο θα κατορθώσει σε λιγότερο από μερικές ώρες να φτάσει και στην Πάφο», πώς και δεν το επιχείρησε ίσαμε σήμερα πενήντα δύο χρόνια αφ’ ότου εδραιώθηκε πάνοπλος ο Αττίλας κατακτητής στα σκλαβωμένα από το 1974 βόρεια εδάφη της Κύπρου και έμεινε να… καυγαδίζει, πάλιν τώρα, με τους άοπλους Οηέδες για… ένα μίλι γης τής «Νεκρής Ζώνης» στην Πύλα;
– Ο Θουκυδίδης, βέβαια, πολυτιμο «κτήμα ες αιεί» τής ανθρωπότητας, δεν αποτελεί – όπως οι κάποιοι με τα Ηττημένα Μυαλά τους εσφαλμένα νομίζουν – «Εγχειρίδιο Οδηγιών Υποταγής τών Αδύναμων στους Ισχυρούς», αλλ’ αυτή η προς στοχασμό εκδοχή δεν είναι, παρά μόνο προτεινόμενη, θέμα του σημερινού άρθρου…
ΓΙΑΤΙ, άραγε – επί παραδείγματι – η κατά πολύ ισχυρότερη Τουρκία, ενώ απειλούσε με «άνευ ορίων αντίδραση» στην περίπτωση που θα γινόταν αποδεκτή η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση τής «Διοίκησης των Κυπρορωμιών του Νότου» (όπως η ίδια ονομάζει «Κκούπρους-Ρουμλάρ» την Κυπριακή Δημοκρατία), όταν την 1η Μαΐου 2004 πράγματι επιτεύχθηκε η Ένταξη, έκατσε στ’ αβγά της; Πού εξαφανίστηκε, από το 2004 μέχρι και το 2026, εκείνο το… Ε-89 των ανεπαρκώς επικαλουμένων τον Θουκυδίδη; «Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα – Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί», ψάλλουν οι ιερείς μας εσπέρας Παρασκευής στις εκκλησιές κάθε χρόνο στην Γ΄ Στάσιν των Χαιρετισμών τού Ακαθίστου Ύμνου…
ΤΩΡΑ, χωρίς την… άδεια της Τουρτζιάς, ο στρατός τής οποίας – λέν’ οι επαΐοντες – «μπορεί να φτάσει σε λιγότερο από μερικές ώρες στην Πάφο», τα ελλα-δικά μας F-16 βρίσκονται στην Πάφο. Στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» της 55 Σμηναρχίας Μάχης της Εθνικής Φρουράς. Και στις θάλασσες και στα λιμάνια της Κύπρου, οι φρεγάτες του ελλα-δικού μας Πολεμικού Ναυτικού. Με πρώτες την ολοκαίνουργια Μπελαρά ΚΙΜΩΝ στην παρθενική της αποστολή, μ’ επικεφαλής την πολύ έμπειρη φρεγάτα ΨΑΡΑ. Και, εις πείσμαν της Τουρτζιάς, προς υπεράσπιση τής Κύπρου από τους κινδύνους εκ της πλησίον εκτραχυνομένης πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή, ιδού που έπευσαν και μονάδες τού Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας, της Ολλανδίας, της Γερμανίας. Με ανυπόφορο κιόλας καρφί στα μάτια τής Τουρκίας και του Αττίλα της, την Δευτέρα 9η Μαρτίου 2026, η πραγματοποιηθείσα κοινή παρουσία διασφάλισης Ισχυρότερης Άμυνας της Κύπρου, του Προέδρου Μακρόν τής Γαλλίας, του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη τής Ελλάδος και του Προέδρου τής Κύπρου Χριστοδουλίδη στην αεροπορική βάση τής Πάφου. Κι επιπροσθέτως: Οι ελλα-δικοί μας αντιβαλλιστικοί «Πάτριοτ» στο νησάκι της Καρπάθου, στη Λήμνο, στην Θράκη μέχρι και για συνδρομή στην υπεράσπιση της Βουλγαρίας. Έμπρακτες τάχιστες κινήσεις τής Ελλάδος που προκάλεσαν ουκ ολίγες ζαλάδες στην Άγκυρα, καθώς βεβαιώνουν καθημερινά οι ίδιοι οι Τούρκοι τών τουρκικών τηλεοράσεων και εφημερίδων.
ΩΣΤΕ, λοιπόν, ο Ελληνισμός δεν είναι τόσο ανίσχυρος έναντι της Τουρκίας για να ισχύσει σε βάρος του το θουκυδίδειο Ε-89 τής υποταγής του αδύναμου στον ισχυρότερο. Διότι το μέγεθος τής συνολικής ΙΣΧΥΟΣ δεν μετριέται μόνο από τις πρώτιστης σημασίας ένοπλες εκάστου δυνάμεις. Αλλά συμπαράγεται, συναριθμείται και ορθώνεται από περισσότερους και εξίσου σπουδαίους Συντελεστές (συμπαραγωγούς) Ισχύος. Ανάμεσά τους, η Διπλωματική δεξιοτεχνία επίτευξης διεθνών και διακρατικών σχέσεων συνεργασίας και συμμαχιών, οι δυνατότητες της Οικονομίας, η ανέκαθεν απαραίτητη ως «εκ των ων ουκ άνευ» εθνική συνοχή και η απουσία εμφυλίων παθών, ο Στρατηγικός Σχεδιασμός και, καθοριστικός πολλαπλασιαστής όλων τούτων, η αποφασιστική Πολιτική Βούληση.
ΑΥΤΑ προφανώς μετράει λεπτομερώς, ζυγίζει και γνωρίζει επακριβώς, κατασκοπεύοντας διαρκώς τον Ελληνισμό, η Τουρκία. Με τη σύγχρονη μεζούρα μάλιστα τής μαθηματικής εξίσωσης που τής είχε διδάξει από το 2001 με το βιβλίο του (ως κοράνιον νεο-οθωμανικής στρατηγικής) «Το Στρατηγικό Βάθος της Τουρκίας» (σελ. 48 στην ελληνική του έκδοση) ο δικός της καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου, διατελέσας υπερηφάνως – προτού αποπεμφθεί – και Υπουργός Εξωτερικών και Πρωθυπουργός τού επί 23 ήδη έτη μονοκράτορα Ερντογάν. Ειρήσθω εν παρόδω ότι: Σχολαστικά μελετώντας το εν λόγω βιβλίο Νταβούτογλου που είχε μεταφράσει στα ελληνικά ο Νικόλαος Ραπτόπουλος με την επιστημονική επιμέλεια τού αείμνηστου τουρκολόγου μας Νεοκλή Σαρρή (εκδόσεις Ποιότητα 2010), μπορούσε ο καθένας να εντοπίσει και τον αντι-εβραϊκό όγκο των σελίδων του: Ως σαφέστατη προαγγελία τής απρόβλεπτης τότε και επελθούσας μετέπειτα διάρρηξης της τουρκο-ισραηλινής συμμαχίας. Ρήξη η οποία τώρα εκτραχύνεται μέχρι και σε εκατέρωθεν πολεμικές απειλές…
ΗΔΗ στην Τουρκία καθημερινά διατυπώνονται όλο και εντονότεροι φόβοι για απειλητική περικύκλωσή της από την εκλαμβανόμενη ως αντι-τουρκική συμμαχία Ισραήλ – Ελλάδος – Κύπρου. Και πολύς θυμός για τις χώρες εκείνες της Ευρώπης που (χωρίς να είναι «Εγγυήτριες Δυνάμεις» όπως ζυριχικώς η Τουρκία… παουρίζει η Άγκυρα) έστειλαν το ναυτικό τους στις θάλασσες τής Κυπριακής Δημοκρατίας και με αμερικανικά όπλα εξοπλίζουν τα νησιά του Αιγαίου.
ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ το σημερινό άρθρο πήρε την αφορμή από τους σκοπίμως εκμεταλλευόμενους το Ε-89 του Θουκυδίδη στον Μηλίων Διάλογο προς εκφοβισμό τών προθύμως εκφοβιζομένων, προτείνεται η προσεκτική και νηφάλια μελέτη στού ίδιου τού Θουκυδίδη την Ιστορία, η συνολική ανάλυση της Αντιστασιακής Στρατηγικής τού Συρακούσιου Ερμοκράτη, όπως ο Θουκυδίδης την κατέγραψε, με τρείς μάλιστα δημηγορίες (Δ 59-64, Ζ 33-34 και Ζ 76-81) τού εν λόγω Σικελιώτη ηγέτη…
Λάζ. Μαύρος
