Το τιμητικό έμβλημα, ειδικά για τις μέρες μας, Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΠΛΗΣΙΟΝ, στις στολές των στελεχών της 340 Μοίρας «Αλεπού» δεξιά και της 343 Μοίρας «Αστέρι» αριστερά, της 115 Πτέρυγας Μάχης της ελλα-δική μας Πολεμικής Αεροπορίας από την Κρήτη, τα F-16 Viper των οποίων βρίσκονται από την 3η Μαρτίου 2026 στην 55 Σμηναρχία Μάχης της Εθνικής Φρουράς, στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο.
του Λάζαρου Α. Μαύρου
ΑΝΤΙΛΟΓΟΥ απόπειρα. Απέναντι στον καταθλιπτικό συλλογισμό ότι: «Επειδή η Τουρκία είναι κατά πολύ ισχυρότερη από εμάς, προβλέπεται, μοιραία αναπόφευκτο, Κύπρος και Ελλάς να εξαναγκαστούμε σε υποταγή». Αποτελεί αυτή η απόπειρα, ένα είδος συνέχειας και στο ΕΙΡΗΣΘΩ της 14ης τρ. υπό τον τίτλο «Μάλλον… Αθουκυδίδιστοι». Κι επειδή την παρελθούσα Κυριακή 21 τρ. δημοσιεύτηκαν στη ΣΗΜΕΡΙΝΗ και τα λόγια του Υπουργού Εθνικής Άμυνας του ελλα-δικού μας κράτους Νίκου Δένδια, της 10ης τρ. στο Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας, ότι: «Κάποια στιγμή η τουρκική απειλή θα είναι τόσο ισχυρότερη από εμάς, που το λέω πάντα με τρόμο και με φόβο ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο τότε Έλληνας Πρωθυπουργός, ανεξάρτητα από το τι θα θέλει, θα πρέπει να υποκύψει διότι το [αν]ισοζύγιο ισχύος θα τον οδηγήσει σε αυτήν την ανάγκη. Για να είμαστε λοιπόν σίγουροι ότι ο εκάστοτε Πρωθυπουργός μπορεί να επιτελέσει τη συνταγματική του αποστολή που είναι να ακολουθεί τη βούληση του ελληνικού λαού, πρέπει να έχει την ισχύ που να του επιτρέπει να μην υπόκειται στον οποιοδήποτε εκβιασμό και αυτό πρέπει να το χτίσουμε. Η τεχνολογία είναι το εργαλείο».
ΑΝΑΓΚΑΙΑ πρώτη σημείωση:
– ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΟΣ αποβαίνει ο ΦΟΒΟΣ όταν εγκαίρως παράγει στον σώφρονα φοβούμενο την βούληση αποφασιστικής αντιμετώπισης και απόκρουσης εκείνων των στοιχείων που προκαλούν τον φόβο.
– ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ αποβαίνει ο ΦΟΒΟΣ όταν παράγει πανικό, απόγνωση, απελπισία, παράλυση, λιποταξία και υποταγή.
– Έτσι: Πολύ καλά κάνεις που άγρυπνα παρακολουθείς, μετράς και Φοβάσαι την εναντίον σου Υπέρτερη Ισχύ.
– Ώστε ανύστακτος να μεριμνάς και να εργάζεσαι αδιάκοπα για την διαρκή επαύξηση της Δικής σου Ισχύος. Για να επιτύχεις την Αποτροπή του κινδύνου:
– Να γνωρίζει ο Επίβουλος ότι, πολύ πιθανόν το κόστος της επιβουλής του μπορεί να αποβεί μεγαλύτερο από τα κέρδη που προσδοκά.
Κι επειδή μιλάμε για την Υπέρτερης Ισχύος Τουρκία, χρήσιμη είναι η ενδεικτική υπενθύμιση διαχρονικά πασίγνωστων γεγονότων:
– Γιατί άραγε η κατά πολύ ισχυρότερη Τουρκία, επί 52 ήδη χρόνια ατιμώρητος κατακτητής των βορείων εδαφών της Κύπρου, απέτυχε να την καταλάβει ολόκληρη;
– Γιατί άραγε η κατά πολύ ισχυρότερη Τουρκία, επί 63 χρόνια, αφ’ ότου με την Τουρκανταρσία του 1963-64 επιχείρησε να διαλύσει και να καταστήσει Εκλιπούσα την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν κατόρθωσε τον στόχο της;
– Γιατί άραγε ο συστηματικά μεθοδευόμενος και διαρκώς εξαγγελλόμενος «θα ‘ρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ» επεκτατισμός της Τουρκίας εναντίον του Αιγαίου και της Δυτικής Θράκης, επιβουλευόμενος ονομαστικά τα ελληνικά μας νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, παρέμεινε καθηλωμένος και άπραγος στις Μικρασιατικές ακτές, με άθικτες τις… Οινούσσες και το Καστελόριζο;
ΑΝΑΓΚΑΙΑ δεύτερη σημείωση:
Από την 21η Δεκεμβρίου 1963 που η Τουρκία εκτόξευσε στην Κύπρο την προπαρασκευαζόμενη από το 1958 ένοπλη επίθεση της Τουρκανταρσίας για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που απέκρουσε ο κυπριακός Ελληνισμός, απειλούσε διαρκώς το νησί με τουρκική εισβολή, βομβαρδίζοντας κιόλας με την αεροπορία της την Τηλλυρία τον Αύγουστο 1964.
– Η επαρκής άμυνα της Κύπρου όμως που επιτεύχθηκε με την αποστολή της ελλα-δικής μας Μεραρχίας από τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδος Γεώργιο Παπανδρέου, συγκρότησε την αναγκαία ΙΣΧΥ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ. Η δε ευθαρσής διαβεβαίωση της βούλησης της Ελλάδος προς την ηγέτιδα αμερικανική υπερδύναμη του ΝΑΤΟ, που με Πρόεδρο τον Λίντον Τζόνσον μεσολαβούσε προς τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού, ότι «Εάν ο Τούρκος Πρωθυπουργός κ. Ινονού είναι αποφασισμένος ν’ ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου, θα πρέπει να το γνωρίζετε ότι και ημείς θα τον ακολουθήσωμεν», κατόρθωσε το ΟΧΙ των ΗΠΑ προς Τουρκία. Με την γνωστή έκτοτε επιστολή Τζόνσον προς Ινονού.
– Εξ αντιθέτου: Η πραξικοπηματική κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος με την επιβολή της Χούντας των εθνοπροδοτών «συνταγματαρχών» της 21ης Απριλίου 1967 (τελευταίο απόβρασμα του ολέθριου Εμφυλίου πολέμου 1946-49 στην Ελλάδα) προσέφερε στην Τουρκία, Νοέμβριο 1967, την αμαχητί ατιμωτική απόσυρση της ελλα-δικής μας Μεραρχίας από την Κύπρο.
– Χρειάστηκαν άλλα εφτά χρόνια 1967-1974 Χουντικής δικτατορίας με τους εν Κύπρω διατεταγμένους της, για να εκθρέψουν την εμφυλιο-πολεμική πανούκλα στο νησί, να κακουργήσουν το Προδοτικό Πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 και να παραδώσουν αφύλακτες και προδομένες τις κυπριακές Θερμοπύλες του Πέντεμιλι της Κερύνειας 20 Ιουλίου 1974 στους αποβιβαζόμενους Τούρκους εισβολείς του Αττίλα.
ΑΝΑΓΚΑΙΑ τρίτη σημείωση:
Ηττημένος από το 1974 ο Ελληνισμός σύρθηκε σε πολύχρονες διαπραγματεύσεις «διζωνικής ομοσπονδιακής» υποταγής στις απαιτήσεις των Τούρκων κατακτητών διάρκειας 30 ετών. Εκείνες οι διαπραγματεύσεις παρήγαγαν το 2004 την πρόταση «λύσης» του Γ.Γρ. του ΟΗΕ – το Σχέδιο Ανάν – για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την «μετεξέλιξη» της σε οιονεί προτεκτοράτο της Τουρκίας. Στο Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 η πλειοψηφία 76% των ψηφοφόρων εκκωφαντικά «ανυπάκουοι» στις ηγεσίες των μεγάλων μας κομμάτων (ΔηΣυ-ΑΚΕΛ) ψήφισαν το ηχηρά απορριπτικό ΟΧΙ. Από την άλλη, οι επιτυχείς χειρισμοί Αθηνών και Λευκωσίας απέφεραν την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρόλες τις απειλές της Άγκυρας ότι «η Τουρκία θ’ αντιδρούσε άνευ ορίων». Η έκτοτε συνέχιση των διαπραγματεύσεων με τους Τούρκους κατακτητές και τους υποτελείς τους στις σκλαβωμένες περιοχές της Κύπρου Τουρκοκυπρίους ηγέτες, ναυάγησε στο ελβετικό Κραν Μοντανά το 2017. Παρ’ ότι ηγέτες του ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν του 2004 ήσαν οι επικεφαλής, με σωρεία προηγούμενων καταστροφικών υποχωρήσεων τους στις «διακοινοτικές» συνομιλίες. Από τότε έως σήμερα, βεβαίως – και δυστυχώς – η ατολμία κι ανεπάρκεια Λευκωσίας και Αθηνών δεν έχει ακόμη κατορθώσει να ξεφύγει και να απεγκλωβιστεί από το ούτω λεγόμενο «κεκτημένο των συνομιλιών», τις διαβόητες «συγκλίσεις» και τις ράγες των «διζωνικών» απαιτήσεων των Τούρκων κατακτητών. Οι ραγδαία μεταβαλλόμενες συνθήκες διεθνώς, στη γειτονιά μας και στις μέρες μας, ίσως προσφέρουν ευνοϊκότερες ευκαιρίες για την ικανότερη αξιοποίησή τους.
Ήδη, οι επικίνδυνα ρέουσες στην περιοχή μας πολεμικές περιστάσεις έδωσαν την ευκαιρία στη Λευκωσία και στην Αθήνα να δείξουν επιτόπου, εμπράκτως και ενόπλως ότι «Η Κύπρος Κείται Πλησίον». Και να ενισχύσουν την Αμυντική Θωράκιση, με τη συνδρομή της Γαλλίας κι άλλων ευρωπαϊκών κρατών εις πείσμαν και πάλιν της Τουρκίας.
ΑΝΑΓΚΑΙΑ και η σπουδαιότερη υπενθύμιση:
Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα του μισού ήδη αιώνα 1974-2026 ο Ελληνισμός έδειξε ότι έχει απαλλαγεί από την προγονική πανούκλα των Εμφυλίων παθών. Η Τουρκία δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα της προσφερθούν άλλες προδομένες Θερμοπύλες όπως το 1974 στο Πέντεμιλι της Κερύνειας. Η διαρκής και συνειδητή προφύλαξη από την καταραμένη πανδημία του εμφυλίου μίσους και η περιφρούρηση ανάπτυξης του δημοκρατικού πολιτεύματος, αποτελεί πηγή αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας ότι, ουδεμία επόμενη γενιά των παιδιών και των εγγονιών μας σε Κύπρο και Ελλάδα θα ξαναϋποφέρει ένα 1974 της Κυπριακής Καταστροφής, ένα 1922 της Μικρασιατικής Καταστροφής. «Αν ο λαός μας δεν μπορεί ν’ αντλήσει απ’ τα δεινά του, τότε του δόθηκε άδικα μια τέτοια τραγωδία» έγραψε παναρχαίως ελληνικά στην ποίηση της «Αμμόχωστος Βασιλεύουσα» ο Κυριάκος μας ο Χαραλαμπίδης.
Λάζ. Μαύρος
