Φτγρ. 12.3.2026 στην Άγκυρα όπου και η τελετή βράβευσης του Γ.Γρ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με το «Βραβείο ειρήνης Ατατούρκ» από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παρισταμένης και της προεδρικής συζύγου κ. Εμινέ.
του Λάζαρου Μαύρου
ΜΕ ΠΛΗΡΗ περιφρόνηση της πρώτιστης προσωπικής υποχρέωσης του εκάστοτε Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για αμεροληψία, την οποία απαιτεί, εξ ορισμού απαράβατη, η ανατεθείσα από το Συμβούλιο Ασφαλείας αποστολή «Καλών Υπηρεσιών» στο Κυπριακό, μοιάζει η πράξη του 9ου στην ιστορία Γ.Γρ. Αντόνιο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα Γκουτέρες ν’ αποδεχθεί το τουρκικό «βραβείο ειρήνης Ατατούρκ» που δημοσίως τού απένειμε 12.3.2026 στην Άγκυρα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Και επίδειξη περιφρονητικής αδιαφορίας κι έλειψης στοιχειώδους σεβασμού ιδίως απέναντι στις άλλες δύο χώρες, την Κύπρο και την Ελλάδα, άμεσα συζευγμένες στην αποστολή των «Καλών Υπηρεσιών» του ΟΗΕ στο Κυπριακό.
– Δεν είναι και η… πρώτη του φορά! Στην περιώνυμη Πενταμερή του Κραν Μοντανά το 2017 ο συγκεκριμένος Γ.Γρ. ανέχθηκε χωρίς ν’ αρθρώσει τσιμουδιά τον προσωπικό εξευτελισμό ότι «άλλα του είπε και άλλα κατάλαβε» περί «Μηδέν Εγγυήσεων, Μηδέν Στρατευμάτων κι Ενός Κανονικού Κράτους στην Κύπρο» που υπόστηκε από τον Τούρκο υπ.Εξ. Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Γεγονός που προκάλεσε και το ναυάγιο στο «τελευταίο μίλι» των τότε «Καλών Υπηρεσιών» του…
ΗΤΑΝ λοιπόν αναμενόμενο: Ούτε ίχνος γρατσουνιάς δεν επρόκειτο να υπάρξει σε βάρος της Τουρκίας – Κατακτητή κατά την πρόσφατη κάθοδο Γκουτέρες στη Λευκωσία27-29 Ιουλίου. Όχι μόνο εξ αιτίας της τουρκικής βράβευσης του συγκεκριμένου Γ.Γρ., αλλά διότι αυτό, το «Μή Θίγειν την Τουρκία» αποτελεί «κανόνα», όλων ανεξαιρέτως των διαδοχικών Γ.Γρ. του ΟΗΕ, από την επαύριον της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο μέχρι σήμερα: Κουρτ Βαλντχάιμ, Ξαβιέ Πέρεζ ντε Κουεγιάρ, Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, Κόφι Ανάν, Μπα Κι Μουν και Γκουτέρες:
– Μέθοδος δολιουργημένη από τους πρωταίτιους τού «Κυπριακού Προβλήματος» Βρετανούς. Για την ανέκαθεν παροχή διεθνούς θώπευσης στην Τουρκία, διαρκώς ατιμώρητης για όσα διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει στην Κύπρο.
– Αφ’ ότου η Βρετανία από τη δεκαετία του 1950 εξώθησε την Τουρκία να την συνδράμει, με στρατηγικό προγεφύρωμα την ασφυκτικά ελεγχόμενη τουρκική μειονότητα 18% του κυπριακού πληθυσμού, στην απόκρουση του αντιαποικιακού – απελευθερωτικού αγώνα τής επαναστατημένης ελληνικής πλειονότητας 80% τής Colony of Cyprus και φρόντισε να την εγκαταστήσει ως «Εγγυήτρια Δύναμη» με το «Επεμβατικό Δικαίωμα» των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου 1959. Στις οποίες σύρθηκε εθελοδούλως «αναπνέων με δύο πνεύμονας, τον μεν Αγγλικόν, το δε Αμερικανικόν» μετά τον ολέθριο Εμφύλιο 1946-1949 «ανάπηρος» και υπό «Ξενοκρατίαν» ο Ελληνισμός…
ΕΤΣΙ ώστε να καθηλωθούν, στο διηνεκές, Ανενεργού Εφαρμογής, τα από το 1974 υπέρ της Κύπρου (θύματος τουρκικής εισβολής), Ψηφίσματα και Αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ:
– Μέθοδος που επιτηδείως επινοήθηκε ήταν η έκτοτε αποστολή των «Καλών Υπηρεσιών» (Good Offices) του Γ.Γρ. του ΟΗΕ. Προκειμένου, «αμερόληπτος» (μεταξύ θύτη και θύματος), να προσφέρει τη «διαμεσολάβησή» του για συνομιλίες «επίλυσης της διαφοράς» κι όχι βεβαίως για την αποκατάσταση της νομιμότητας των Κανόνων Διεθνούς Δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
– Στις ράγες που επέβαλαν αφ’ ενός η υπερδύναμη των ΗΠΑ και αφ’ ετέρου οι «βρεττανιές» (συνώνυμο ανηθικότερων πανουργιών) τών μοιραίως αναγνωριζομένων ως «Pen Holders» – καθοδηγητών για τα του Κυπριακού στη γραφειοκρατία του ΟΗΕ, Εγγλέζων «πρωτομαστόρων». Μέχρις ακόμη και στα… σημεία στίξης όλων των εγγράφων, των κατά καιρούς «πρωτοβουλιών», «βολιδοσκοπήσεων», «δεικτών», «ιδεών» «σχεδίων» και «πλαισίων λύσης», εξιχνιάζεται καθοριστικά παρούσα η σφραγίδα πατρότητας και το… DNA της βρετανικής δολιότητας. Εν Κύπρω βρετανικές βάσεις, γαρ…
– Συνεπεία τούτου, πέτυχαν να εγκλωβιστεί το Κυπριακό – στη θεωρία και στην πράξη – ως «δικοινοτική διαφορά» μεταξύ ελληνοκυπριακής κοινότητας και τουρκοκυπριακής κοινότητας. Εξ ου και οι έκτοτε Διακοινοτικές Συνομιλίες μεταξύ των εκάστοτε «ηγετών των δύο κοινοτήτων». Με ολοσχερή αποσιώπηση του διαπραχθέντος και συνεχιζομένου από την Τουρκία κακουργήματος της πολεμικής Εισβολής – στρατιωτικής Κατοχής – βιαίας Εθνοκάθαρσης – παράνομου Εποικισμού, σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
– Στις «υπό την αιγίδα» του Γ.Γρ. του ΟΗΕ διαδικασίες των Διακοινοτικών Συνομιλίων 1977 – 2026, δεν είναι… παρούσα – μετέχουσα η Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά ο «ηγέτης της ε/κ κοινότητας».
– Και υπό την αμφίεση «ηγέτης της τ/κ κοινότητας» αποκρύπτεται ο παράνομος χαρακτήρας του τουρκικού κατοχικού καθεστώτος που επέβαλε η Τουρκία στα σκλαβωμένα από τον στρατό της εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
– Πανομοιότυπα και στις λεγόμενες «Πενταμερείς Διασκέψεις» όπου σύρθηκε, παρά τις επί χρόνια αντιρρήσεις της η Κύπρος: Μετέχουσα δεν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Τρεις, οι «Εγγυήτριες», Τουρκία, Βρετανία, Ελλάς. Δύο άλλοι, οι ηγέτες των δύο «κοινοτήτων». Διότι η Τουρκία και το υποτελές στην Τουρκία τ/κ Ψευδοκράτος, δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη του διεθνώς νόμιμου κράτους (μέλους και του ΟΗΕ) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό απαίτησε η Τουρκία – Κατακτητής για τη σύνθεση της Πενταμερούς. Και, ολισθαίνοντας στις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις τους, αποδέχθηκαν οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδος.
ΜΕΧΡΙ τώρα αποτέλεσμα για την Κύπρο: «Μηδέν εις το πηλίκον». Για την Τουρκία όμως, προστιθέμενα κέρδη αποτελούν, η διαιώνιση ατιμώρητης της στρατιωτικής κατοχής των βορείων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας και όσα η ίδια διαδοχικώς αποταμίευσε ως «διαπραγματευτικό κεκτημένο», από τις διαδοχικές υποχωρήσεις Λευκωσίας και Αθηνών στις «υπό την αιγίδα του ΟΗΕ» διαδοχικές πρωτοβουλίες (σχέδια, πλαίσια κ.ο.κ.) των κατά σειράν Γ.Γρ. του ΟΗΕ. Με… κορυφαίο ιστορικά το Σχέδιο Ανάν 2002 για την μετατροπή ολόκληρης της Κύπρου σε κατ’ ουσίαν προτεκτοράτο της Τουρκίας. Το απέρριψε μεν στο Δημοψήφισμα του 2004 κατά πλειοψηφίαν 76% ο Ελληνισμός, οι βασικές όμως «συνιστώσες» κατευθύνσεις του εκλαμβάνονται ως ήδη «κεκτημένο» για… τα παραπέρα!
ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ όλων τούτων, μοιάζουν με ασύγγνωστη ματαιοπονία και υποτροπίαση αθεράπευτων εισέτι κληρονομικών ψευδαισθήσεων, οι ελπίδες που δηλώνουν ότι εναποθέτουν Λευκωσία και Αθήνα στη νέα πρωτοβουλία Γκουτέρες για σύγκλιση νέας «5+1 Διευρυμένης Διάσκεψης», Πενταμερούς δηλαδή, συν ένας εκπρόσωπος της ΕΕ. Που «παίζεται» κιόλας αν θα τον εγκρίνει η βραβεύσασα τον Γκουτέρες Τουρκία. Η οποία κατηγορεί την ΕΕ ως «μεροληπτική» υπέρ της «Διοίκησης των Κυπρορωμιών του Νότου» (όπως αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία) και δεν την συγχωρεί για την ένταξή της, από το 2004, ως κράτους μέλους της ΕΕ…
ΕΙΣ ΠΕΙΣΜΑ της Τουρκίας και των κατά καιρούς «λόρδων και σία, αρχιμαγείρων» των Σχεδίων μετατροπής της Κύπρου σε προτεκτοράτο, ο Ελληνισμός, παρ’ όλα τα σκαμπανεβάσματα και τις ανεπάρκειές του, κατάφερε να θωρακίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να ενδυναμώσει αμφότερα τα κράτη του, το ελλα-δικό μας και το κυπριακό μας.
– Η ευλαβική φροντίδα επίμονης ανάπτυξης όλων των Συντελεστών Εθνικής Ισχύος, εσωτερικών και εξωτερικών, επιτρέπει την προσμονή κι επιβάλει το καθήκον Λευκωσίας και Αθηνών για τον Σχεδιασμό και την Υλοποίηση Αποτελεσματικότερης Στρατηγικής για την Απελευθέρωση της Κύπρου από την τουρκική κατοχή και την προστασία του Αιγαίου και της Θράκης από την τουρκική βουλιμία. Η αξιοποίηση, με σωφροσύνη και έγκαιρη αποφασιστικότητα, των ευκαιριών που παράγει η επικινδύνως ρέουσα στην περιοχή διεθνής συγκυρία, παρέχει τις πιθανότητες, τα ανέφικτα να καταστούν εφικτά.
Λάζ.Μαύρος
Για να στηρίξετε το Άρδην μπορείτε να κάνετε μια προσφορά ΕΔΩ.
