του Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο
Ο νέος κύκλος στο σίριαλ Σάντη φαίνεται ότι θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τον προηγούμενο. Μίλησε η ίδια τώρα στον Μανώλη Καλατζή (Cyprus Times) και είπε τα δικά της, μετά της απάντησε ο Μακάριος Δρουσιώτης, ο Καλατζής προαγγέλλει ότι «σύντομα θα ξεκαθαρίσουν όλα σε podcast»… Δεν έχει τέλος το σίριαλ.
Η πρωταγωνίστρια Σάντη εξήγησε πώς ξεκίνησε η ιστορία. Μέσα από συζητήσεις με τον δικηγόρο Νίκο Κληρίδη, λέει. «Στην αρχή ήταν μια κουβέντα. Μετά ήρθαν οι ερωτήσεις. Οι απαντήσεις έφερναν νέες ερωτήσεις και, κάποια στιγμή, άρχισα να μπαίνω σε έναν ρόλο. Στον ρόλο της ‘Σάντη’». Προσπάθησε, λέει, να περιγράψει «πώς ένας άνθρωπος μπορεί να παρασυρθεί σε έναν ρόλο και να δυσκολεύεται, όσο περνά ο χρόνος, να βγει από αυτόν».
Αυτό φυσικά είναι φαινόμενο που μπορούν να εξηγήσουν ψυχολόγοι, εμείς δεν έχουμε τις γνώσεις, αντιλαμβανόμαστε όμως ότι ο νους της δουλεύει μια χαρά.
Το άλλο ενδιαφέρον που είπε είναι ότι όταν συνάντησε τον Μακάριο Δρουσιώτη, το 2023, σχημάτισε την εντύπωση πως ο Δρουσιώτης γνώριζε ήδη αρκετά και είχε διαμορφωμένη άποψη για την υπόθεση. «Δεν ένιωθα ότι εγώ του αποκάλυπτα μια άγνωστη υπόθεση. Ένιωθα ότι βρισκόμουν απέναντι σε έναν άνθρωπο που είχε ήδη σχηματίσει τη δική του εικόνα».
Είχε σχηματίσει τη δική του εικόνα πριν συναντήσει την ίδια. Μα, ο ίδιος δηλώνει ότι έκανε έρευνες προτού προχωρήσει στη δημοσίευσή του τρία χρόνια αργότερα, το 26, ενώ είχε διαμορφωμένη άποψη για την υπόθεση πριν τον Απρίλη του 23.
Έστω, όμως, ότι δεν είναι έτσι. Στο κάτω – κάτω η Σάντη δεν είναι και το πιο αξιόπιστο άτομο, μπορεί να συνεχίζει να πλάθει παραμύθια με το ρόλο της. Αν περιοριστούμε στην αξιοπιστία των υπολοίπων το ερώτημα είναι άλλο: Τόσο σοβαροί άνθρωποι (ούτως ειπείν) -Κληρίδης, Δρουσιώτης, Ορφανίδης- μιλούσαν με μια γυναίκα που παρασυρόταν σε έναν ρόλο όλο και βαθύτερα και τους έλεγε παραμύθια, αλλά δεν κατάλαβαν τίποτε; Δεν είδαν κανένα σημάδι να προβληματιστούν; Κι εμείς τώρα πρέπει να τους πάρουμε στα σοβαρά;
Πάντως, για τον επόμενο κύκλο του σίριαλ, η Σάντη άνοιξε χθες ένα νέο κεφάλαιο. Αναγνωρίζει, λέει, τη δική της συμμετοχή στην ιστορία στην οποία όμως κάποια στιγμή μπήκαν κι άλλοι άνθρωποι. Και γι΄ αυτό ζητά να κριθεί «για όσα πραγματικά έκανα και όχι για όσα άλλοι άνθρωποι συνέχισαν να γράφουν πάνω στην ιστορία».
Δηλαδή; Αυτή, παίζοντας τον ρόλο της, έγραψε μια ιστορία, αλλά μετά συνέχισαν άλλοι να γράφουν πάνω στην ιστορία της και να συμπληρώνουν «γεγονότα» που δεν ήταν δικά της. Αυτό απασχόλησε την Αστυνομία; Ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι άνθρωποι; Τι συμπλήρωσαν και ποιους έμπλεξαν στην ιστορία; Αν ισχύουν αυτά που λέει σημαίνει ότι κάποιοι βασίστηκαν στην μυθοπλασία της και συνέχισαν να προσθέτουν δικά τους και το αποτέλεσμα ήταν αυτό η ιστορία που δημοσιοποιήθηκε και σόκαρε τους πάντες. Αυτά πρέπει να απαντηθούν για να καθαρίσει ο τόπος, αν καθαρίζει πια.
Περισσότερα για την υπόθεση Σάντη:
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Ο ΛΙΒΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΦΙΜΩΣΗ
Η πιο συνηθισμένη μέθοδος φίμωσης των δημοσιογράφων και των ΜΜΕ είναι οι αγωγές λιβέλου. Είτε γίνονται τελικά αγωγές, είτε εκφράζονται μόνο απειλές με επιστολές δικηγόρων, αναγκάζουν τον δημοσιογράφο να κλείσει το στόμα του. Διότι είναι τόσο βαριά τα πρόστιμα και τόσο εύκολο να καταδικαστεί κάποιος (με τις νομοθεσίες που έχουμε) που ουδείς τα αντέχει. Ούτε και αν οι πιθανότητες είναι να κερδίσει μια δίκη, διότι τα δικηγορικά έξοδα είναι τεράστια σε κάθε περίπτωση.
Φυσικά, πρέπει να υπάρχει νομοθεσία για τους λιβέλους αλλιώς θα είχαμε ζούγκλα. Όμως, κάποια στιγμή πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά η Πολιτεία με τις νομοθεσίες και με τις εξοντωτικές δικαστικές αποφάσεις. Και για να ασχοληθεί πρέπει πρώτα να ασχοληθούν όσοι στην “κοινωνία των πολιτών” αυτολιβανίζονται ως υπερασπιστές της ελευθερίας της έκφρασης και καταγγέλλουν αυτό που αντιλαμβάνονται ως φίμωση. Να υπάρξει δηλαδή πίεση για να προστατευθεί η δημοσιογραφία, που ούτως ή άλλως φυτοζωεί και δεν έχει χρήματα για να μπαίνει σε δικαστικούς αγώνες. Αλλά, ουδείς ασχολείται. Κάνουν όλοι τους έξυπνους και τους μάγκες εκ τους ασφαλούς.
