Το κάτωθι κείμενο υπογράφεται από πολλούς διακεκριμένους Αμερικάνους διανοούμενους, συγγραφείς και καθηγητές πανεπστημίου οι οποίοι κατά καιρούς έχουν διαφωνήσει και συγκρουστεί μεταξύ τους για πάμπολλα ζητήματα: Ο Φράνσις Φουκουγιάμα και ο Νόαμ Τσόμσκι, ο Μαρκ Λιλά και ο Μάικλ Ιγκνάτιεφ. Επίσης το υπογράφουν και άλλες επιφανείς προσωπικότητες, ο Γκάρι Κασπάρωφ, ή η Τζ. Κ. Ροούλινγκ, επίσης, συγγραφέας της παιδικής σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ, που πρόσφατα έπεσε θύμα ενός σφοδρού κύματος ορθοπολιτικής λογοκρισίας.

Το αντικείμενο της διαμαρτυρίας τους, είναι ακριβώς αυτό: Η εγκαθίδρυση ενός ασφυκτικού κλίματος μισαλλοδοξίας, που εγκαθιδρύεται όχι μόνον στην αμερικάνικη εναλλακτική ή/και ριζοσπαστική δεξιά, αλλά κυρίως στην φιλελεύθερη κουλτούρα, με την πολιτική ορθότητα και τους ‘ασφαλείς’ (διάβαζε ιδεολογικά ομογενοποιημένους) χώρους που θέλει να εγκαταστήσει μέσα στα πανεπιστήμια και τις πόλεις. Γι’ αυτό ακριβώς οι συγγραφείς και διανοούμενοι αυτοί, μετριοπαθείς φωνές και από τις δυο πλευρές του αμερικάνικου πολιτικού φάσματος,  ενώνουν τη φωνή τους για να προστατέψουν κάτι που πιστεύουν ότι ακόμα (πρέπει να) βρίσκεται στα θεμέλια μιας σύγχρονης κοινωνίας, η έμφαση στην ελευθερία της γνώμης και της άποψης…

ardin-rixi.gr

Οι πνευματικοί μας θεσμοί αντιμετωπίζουν μια στιγμή δοκιμασίας. Μαζικές διαδηλώσεις υπέρ της φυλετικής και κοινωνικής δικαιοσύνης θέτουν ξανά στην ατζέντα διαχρονικά αιτήματα για μεταρρύθμιση της αστυνομίας, και ευρύτερες εκκλήσεις για μεγαλύτερη ισότητα και συμπεριληπτικότητα μέσα στην κοινωνία μας, και ιδίως στην ανώτατη εκπαίδευση, την δημοσιογραφία, τις τέχνες και την φιλανθρωπία. Αλλά αυτή η αναγκαία αναθεώρηση έχει επίσης εντείνει την άνοδο ενός συνόλου νέων ηθικών στάσεων και πολιτικών δεσμεύσεων που τείνουν να αποδυναμώνουν τους κανόνες που έχουμε υιοθετήσει υπέρ του ανοιχτού διαλόγου και της ανοχής της διαφορετικότητας προς όφελος μιας ιδεολογικής ομοιομορφίας. Καθώς χαιρετίζουμε την πρώτη εξέλιξη, ορθώνουμε την φωνή μας εναντίον της δεύτερης. Οι αντιφιλελεύθερες δυνάμεις κερδίζουν έδαφος σε όλον τον κόσμο, και έχουν βρει έναν ισχυρό σύμμαχο στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αντιπροσωπεύει μια πραγματική απειλή για την δημοκρατία. Αλλά δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην αντίθεση που εκφράζεται εναντίον του να αποκτήσει και εκείνη χαρακτηριστικά δόγματος και επιβολής –στοιχεία που ήδη, οι ακροδεξιοί δημαγωγοί εκμεταλλεύονται. Ο δρόμος για την δημοκρατική συμπερλιπτικότητα που αποζητούμε μπορεί να υπάρξει μόνο εάν καταγγείλουμε το κλίμα μηδενικής ανοχής που έχει εγκαθιδρυθεί σε όλες τις πλευρές.

Η ελεύθερη ανταλλαγή πληροφορίας και ιδεών, που αποτελεί την ψυχή της φιλελεύθερης κοινωνίας, περιορίζεται μέρα με την ημέρα. Ενώ κάποιος θα μπορούσε να περιμένει κάτι τέτοιο από την ριζοσπαστική αριστερά, η ροπή προς την λογοκρισία εξαπλώνεται γρηγορότερα μέσα στη δική μας κουλτούρα: Έλλειψη ανοχής απέναντι στις αντίθετες απόψεις, μια ροπή προς την δημόσια διαπόμπευση και τον εξοστρακισμό, και μια τάση για την επίλυση πολύπλοκων πολιτικών ζητημάτων μέσω της καταφυγής σε τυφλές ηθικολογικές βεβαιότητες. Συμμεριζόμαστε την αξία του να απαντάει κάποιος έντονα, ακόμα και καυστικά στις επικρίσεις που δέχεται. Αλλά πλέον, είναι πλέον πολύ συνηθισμένο να απευθύνονται εκκλήσεις που ζητούν την άμεση και ταχύτατη τιμωρία περιστατικών που αντιμετωπίζονται σαν αδικήματα λόγου και σκέψης. Ακόμα πιο ανησυχητικό, επικεφαλής των θεσμών επιβάλουν βιαστικές και δυσανάλογες τιμωρίες με ένα πνεύμα πανικόβλητης απώλειας ελέγχου, αντί να προχωρήσουν στις ζητούμενες μεταρρυθμίσεις. Αρχισυντάκτες απολύονται επειδή επέτρεψαν την δημοσίευση αμφιλεγόμενων άρθρων· δημοσιογράφοι αποτρέπονται να ασχοληθούν με ευαίσθητα ζητήματα· καθηγητές πανεπιστημίου τίθενται υπό έρευνα γιατί παρέπεμψαν σε συγκεκριμένη βιβλιογραφία μέσα στα αμφιθέατρα, ερευνητές απολύονται γιατί διακίνησαν μελέτες που ήταν ακόμα υπό αξιολόγηση, ενώ επικεφαλής των οργανισμών χάνουν τη θέση τους, για τα πιο ασήμαντα λάθη. Όποια κι αν είναι τα επιχειρήματα που συνδέονται με το κάθε ένα περιστατικό από αυτά, το αποτέλεσμα είναι να περιορίζονται σταθερά τα όρια πάνω στο τι μπορεί να ειπωθεί δίχως να προκαλέσει τα αντίποινα της άλλης πλευράς. Ήδη πληρώνουμε το τίμημα, καθώς συγγραφείς, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι αυτολογοκρίνονται φοβούμενοι ότι θα χάσουν τα προς το ζην αν αμφισβητήσουν την επικρατούσα συναίνεση, ή ακόμα, αν δεν επιδείξουν την απαιτούμενη θέρμη κατά την υποστήριξή της. 

Αυτή η πνιγηρή ατμόσφαιρα θα πλήξει εν τέλει τους πιο ζωτικούς σκοπούς του καιρού μας. Ο περιορισμός της συζήτησης, είτε προέρχεται από μια καταπιεστική κυβέρνηση είτε από μια μισαλλόδοξη κοινωνία, πλήττει αδιακρίτως εκείνους που δεν έχουν πρόσβαση στην εξουσία, και αμβλύνει την ικανότητα όλων για δημοκρατική συμμετοχή. Για να αντιμετωπίσουμε τις κακές ιδέες, θα πρέπει να τις εκθέσουμε με τα επιχειρήματα και την πειθώ, και όχι να προσπαθούμε να τις φιμώσουμε, ή να τις εξαλείψουμε. Απορρίπτουμε το ψεύτικο δίλημμα  μεταξύ δικαιοσύνης και ελευθερίας, καθώς αυτά τα δυο πράγματα δεν μπορούν να υπάρξουν το ένα δίχως το άλλο. Ως συγγραφείς, έχουμε ανάγκη από μια κουλτούρα που μας αφήνει χώρο για πειραματισμούς, ρίσκα, ακόμα και λάθη. Έχουμε ανάγκη να προστατέψουμε την καλόπιστη διαφωνία, να μην θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την επαγγελματική ζωή οποιουδήποτε. Εάν δεν υπερασπιστούμε το σημαντικότερο πράγμα από το οποίο εξαρτάται η δουλειά μας, δεν θα πρέπει να περιμένουμε ότι θα το κάνει για λογαριασμό μας η κοινή γνώμη ή το κράτος.

Πηγή: Harpers Magazine

Την παρέμβαση υπογράφουν οι:

Elliot Ackerman
Saladin Ambar, Rutgers University
Martin Amis
Anne Applebaum
Marie Arana, author
Margaret Atwood
John Banville
Mia Bay, historian
Louis Begley, writer
Roger Berkowitz, Bard College
Paul Berman, writer
Sheri Berman, Barnard College
Reginald Dwayne Betts, poet
Neil Blair, agent
David W. Blight, Yale University
Jennifer Finney Boylan, author
David Bromwich
David Brooks, columnist
Ian Buruma, Bard College
Lea Carpenter
Noam Chomsky, MIT (emeritus)
Nicholas A. Christakis, Yale University
Roger Cohen, writer
Ambassador Frances D. Cook, ret.
Drucilla Cornell, Founder, uBuntu Project
Kamel Daoud
Meghan Daum, writer
Gerald Early, Washington University-St. Louis
Jeffrey Eugenides, writer
Dexter Filkins
Federico Finchelstein, The New School
Caitlin Flanagan
Richard T. Ford, Stanford Law School
Kmele Foster
David Frum, journalist
Francis Fukuyama, Stanford University
Atul Gawande, Harvard University
Todd Gitlin, Columbia University
Kim Ghattas
Malcolm Gladwell
Michelle Goldberg, columnist
Rebecca Goldstein, writer
Anthony Grafton, Princeton University
David Greenberg, Rutgers University
Linda Greenhouse
Rinne B. Groff, playwright
Sarah Haider, activist
Jonathan Haidt, NYU-Stern
Roya Hakakian, writer
Shadi Hamid, Brookings Institution
Jeet Heer, The Nation
Katie Herzog, podcast host
Susannah Heschel, Dartmouth College
Adam Hochschild, author
Arlie Russell Hochschild, author
Eva Hoffman, writer
Coleman Hughes, writer/Manhattan Institute
Hussein Ibish, Arab Gulf States Institute
Michael Ignatieff
Zaid Jilani, journalist
Bill T. Jones, New York Live Arts
Wendy Kaminer, writer
Matthew Karp, Princeton University
Garry Kasparov, Renew Democracy Initiative
Daniel Kehlmann, writer
Randall Kennedy
Khaled Khalifa, writer
Parag Khanna, author
Laura Kipnis, Northwestern University
Frances Kissling, Center for Health, Ethics, Social Policy
Enrique Krauze, historian
Anthony Kronman, Yale University
Joy Ladin, Yeshiva University
Nicholas Lemann, Columbia University
Mark Lilla, Columbia University
Susie Linfield, New York University
Damon Linker, writer
Dahlia Lithwick, Slate
Steven Lukes, New York University
John R. MacArthur, publisher, writer
Susan Madrak, writer
Phoebe Maltz Bovy
, writer
Greil Marcus
Wynton Marsalis, Jazz at Lincoln Center
Kati Marton, author
Debra Mashek, scholar
Deirdre McCloskey, University of Illinois at Chicago
John McWhorter, Columbia University
Uday Mehta, City University of New York
Andrew Moravcsik, Princeton University
Yascha Mounk, Persuasion
Samuel Moyn, Yale University
Meera Nanda, writer and teacher
Cary Nelson, University of Illinois at Urbana-Champaign
Olivia Nuzzi, New York Magazine
Mark Oppenheimer, Yale University
Dael Orlandersmith, writer/performer
George Packer
Nell Irvin Painter, Princeton University (emerita)
Greg Pardlo, Rutgers University – Camden
Orlando Patterson, Harvard University
Steven Pinker, Harvard University
Letty Cottin Pogrebin
Katha Pollitt
, writer
Claire Bond Potter, The New School
Taufiq Rahim
Zia Haider Rahman, writer
Jennifer Ratner-Rosenhagen, University of Wisconsin
Jonathan Rauch, Brookings Institution/The Atlantic
Neil Roberts, political theorist
Melvin Rogers, Brown University
Kat Rosenfield, writer
Loretta J. Ross, Smith College
J.K. Rowling
Salman Rushdie, New York University
Karim Sadjadpour, Carnegie Endowment
Daryl Michael Scott, Howard University
Diana Senechal, teacher and writer
Jennifer Senior, columnist
Judith Shulevitz, writer
Jesse Singal, journalist
Anne-Marie Slaughter
Andrew Solomon, writer
Deborah Solomon, critic and biographer
Allison Stanger, Middlebury College
Paul Starr, American Prospect/Princeton University
Wendell Steavenson, writer
Gloria Steinem, writer and activist
Nadine Strossen, New York Law School
Ronald S. Sullivan Jr., Harvard Law School
Kian Tajbakhsh, Columbia University
Zephyr Teachout, Fordham University
Cynthia Tucker, University of South Alabama
Adaner Usmani, Harvard University
Chloe Valdary
Helen Vendler, Harvard University
Judy B. Walzer
Michael Walzer
Eric K. Washington, historian
Caroline Weber, historian
Randi Weingarten, American Federation of Teachers
Bari Weiss
Sean Wilentz, Princeton University
Garry Wills
Thomas Chatterton Williams, writer
Robert F. Worth, journalist and author
Molly Worthen, University of North Carolina at Chapel Hill
Matthew Yglesias
Emily Yoffe, journalist
Cathy Young, journalist
Fareed Zakaria

2 Σχόλια

  1. Μαρία Μαγγιώρου says:

    Σωστά κατακρίνουν τις νέες «ηθικές» στάσεις (της «πολιτικής ορθότητας») που προτάσσουν τη δικαιοσύνη εναντίον της ελευθερίας. Οι ίδιοι όμως υιοθετούν την ταύτιση ισότητας και «συμπεριληπτικότητας» που καθιερώθηκε από τη νέα ιδεολογία της «διαπολιτισμικότητας».

    ‘Όπως αναπαράγουν τη μεταμοντέρνα δυτική λογική, έτσι έμειναν τυφλοί και απέναντι στη μοντέρνα (του Διαφωτισμού), για την οποία η ελευθερία σημαίνει «ελεύθερη ανταλλαγή πληροφορίας και ιδεών».

    Επομένως, νομίζουν ότι η δικαιοσύνη και η ελευθερία είναι ‘δυο «πράγματα» που δεν μπορούν να υπάρξουν το ένα δίχως το άλλο», ενώ η αληθινή-ελληνική Ελευθερία και η Δικαιοσύνη αποτελούν μία και μόνη Σημασία, καθώς και έναν συγκεκριμένο τρόπο ψυχικής ύπαρξης.
    Αναφέρονται έτσι σε ένα ατομικιστικό (όχι δημοκρατικό) «δικαίωμα», το δικαίωμα στην Παρρησία, όχι στην Ελευθερία.

    Ο «ανοικτός διάλογος» των Μοντέρνων, όπως ακριβώς η «ανοχή στη διαφορετικότητα» των Μεταμοντέρνων ξεφτιλίζουν την ελληνική Ελευθερία και διαιωνίζουν την άγνοιά της.

  2. Χρίστος Δ. says:

    Η ανοιχτή επιστολή στο Harper’s Mag. περισσότερο πέτυχε απλώς να επιβεβαιώσει τη βιαιότητα και χυδαιότητα της Cancel Culture από τους Woke/BLM/SJW/antifa ακτιβιστές – ειδικά τους “τρανς” ακτιβιστές – παρά οτιδήποτε άλλο.

    Καταρχάς, όπως επισημαίνει ο Ντάγκλας Μάρρεϋ σε άρθρο του στο Unherd, η επιλογή των συνυπογραφόντων κάθε άλλο παρά ισορροπημένη ήταν. Ο “δεξιότερος” όλων ήταν ο ‘never-Trump’-er ρεπουμπλικάνος David Frum, ο οποίος συνέτασε τους λόγους του τ. προέδρου George W Bush. Και παρά την πολύ προσεκτική επιλογή των προσώπων ώστε να μην παρεισφρύσει κάποιος δεξιότερα (ή Θεός φυλάξοι, κανένας συμπαθών τον Τραμπ) μετά τη δημοσιοποίηση υπήρξαν και γκρίνιες από συνυπογράφοντες για άλλους που συμμετείχαν (ειδικά η J.K. Rowling είναι κόκκινο πανί για όσους υποστηρίζουν ότι υπάρχουν … “γυναίκες με πέος”) αλλά και άλλα συμπτώματα (επιστολές διαμαρτυρίας, απειλές απόλυσης κλπ).

    https://unherd.com/2020/07/viewpoint-diversity-as-long-as-its-on-the-left/

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek
elGreek