Δεν χωρούσε να τον περάσουν από τις Σκαιές Πύλες της πολιορκούμενης Τροίας τον Δούρειο Ίππο και έριξαν μέρος των τειχών για να τον εισαγάγουν στην πόλη οι εξαπατηθέντες μοιραίοι Τρώες, χωρίς πλέον τον θυσιασθέντα αρχηγέτη της Αντίστασής τους τον Έκτορα…
του Λάζαρου Α. Μαύρου
ΕΞΗΝΤΑ δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την έναρξη της ένοπλης Τουρκανταρσίας για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ώρα 02:30, Σάββατο 21η Δεκεμβρίου 1963, στην οδό Ερμού της Λευκωσίας συνέβη η αιματηρή έναρξη τής από χρόνια προπαρασκευαζόμενης τουρκικής επίθεσης, με όργανο την εν Κύπρω παραστρατιωτική από το 1957 οργάνωση ΤΜΤ του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας, καθώς υπερηφανεύονταν αργότερα στα δικά τους βιβλία και στις συνεντεύξεις τους οι ίδιοι οι Τούρκοι επιτελικοί σχεδιαστές της. Βλέπε και το βιβλίο «Φάκελος ΤΜΤ», Σπύρου Αθανασιάδη 1998 με τις τουρκικές ομολογίες.
– Εκείνες τις μεταμεσονύκτιες ώρες έπεσαν οι πρώτοι πυροβολισμοί μεταξύ αστυνομικής περιπόλου και ενόπλων της ΤΜΤ με πρώτη νεκρή την επί χρήμασι εκδιδόμενη Τζεμαλιέ.
– Την Κυριακή 29 Δεκ. 1963, ένατη μέρα απ’ την έναρξη των συγκρούσεων και την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από την κυβέρνηση και τις κρατικές υπηρεσίες με στόχο την πραξικοπηματική διάλυση του κράτους των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, ο μέχρι το 1963 αντιπρόεδρος του, ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Δρ. Φαζίλ Κιουτσούκ, μαζί με τον επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας της ΤΜΤ Ραούφ Ντενκτάς, συγκάλεσαν, στην οχυρωμένη από την ΤΜΤ και την ΤΟΥΡΔΥΚ τουρκική συνοικία της Λευκωσίας, δημοσιογραφική διάσκεψη, όπου ανακοίνωσαν ότι: «Η Κυπριακή Δημοκρατία και το Σύνταγμά της είναι ήδη νεκρά».
ΕΚΕΙΝΗ, όμως, η «ήδη νεκρά» για την Τουρκία και την ΤΜΤ Κυπριακή Δημοκρατία, διασώθηκε, με εκατόμβες θυσιών, από τους Έλληνες Κυπρίους. Ως το μόνο κυπριακό κράτος, διεθνώς αναγνωρισμένο με την απόφαση 186 του ΟΗΕ της 4ης Μαρτίου 1964, κυβερνώμενο από την κυβέρνηση Μακαρίου.
– Διασώθηκε ακόμη και μετά από τον όλεθρο που υπέστη το 1974 με το Χουντικό Πραξικόπημα και την Εισβολή του Αττίλα, την αυτο-ανακήρυξη του ψευδοκράτους «KKTC» το 1983, τις μακρόχρονες διολισθήσεις στις «διακοινοτικές» συνομιλίες των διζωνικών υποχωρήσεων και την συνεχιζόμενη εισέτι τουρκική σκλαβιά των βορείων εδαφών της.
– Διασώθηκε και την 24η Απριλίου 2004 με το συντριπτικό 76% ΟΧΙ του λαού στο Δημοψήφισμα, διά του οποίου απέρριψε την διζωνική «λύση» του Σχεδίου Ανάν που δολιουργούσε ένα «κοινό κράτος» με «ισότιμη τουρκική κυριαρχία», προτεκτοράτο κατ’ ουσίαν της Τουρκίας.
ΑΥΤΗ η, εις πείσμαν της Τουρκίας, διασωζόμενη Κυπριακή Δημοκρατία, για 21ο έτος κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναλαμβάνει ξανά από 1η Ιανουαρίου 2026 την εξάμηνη προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ. Γεγονός που επισύρει ορμεμφύτως την οργή της Τουρκίας. Η οποία διαφαίνεται ότι, τώρα μεθοδεύει αναπροσαρμογή της τακτικής της, για να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να την καταστήσει «Εκλιπούσα»:
– Μετά από την παταγώδη αποτυχία των προσπαθειών που κατέβαλε η υπό την 23χρονη ήδη μονοκρατορία Ερντογάν Τουρκία, επί της θητείας του υποτελούς της στο ψευδοκράτος Ερσίν Τατάρ, για εκμαίευση από τον ΟΗΕ «κυριαρχικής ισότητας και ίσου διεθνώς στάτους», επανέρχεται, με τον προσφάτως αναλαβόντα Τουφάν Έρχιουρμαν, στην αξιοποίηση ξανά της «πολιτικής ισότητας» ως πολιορκητικού κριού για την άλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
– Ανέκαθεν στόχος και σκοπός τής εν λόγω «πολιτικής ισότητας», ήταν και είναι ο υποβιβασμός της Κυπριακής Δημοκρατίας σε «ελληνοκυπριακή διοίκηση του νότου». Πολιτικά και καθεστωτικά ισότιμης με το κατοχικό ψευδοκράτος του Αττίλα. Ως «συνιδρυτές και συνιδιοκτήτες» εφ’ ολοκλήρου της Κύπρου ενός νέου κρατικού μορφώματος «τύπου Ανάν», ελεγχομένου παντάπασι από την Τουρκία.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για την τρέχουσα υπό τις περιστάσεις σταδιοδρόμηση τής «φέτα-φέτα» και «γιαβάζ-γιαβάζ», για κάθε «τζιαιρούς τζιαί ζαμάνια» αταλάντευτης υλοποίησης της κεμαλικής στρατηγικής Νιχάτ Ερίμ του 1956 για «Επανάκτηση Κύπρου» από την Τουρκία. Την οποία εφαρμόζουν επίμονα, στη νεο-οθωμανική επεκτατική τους πολιτική, οι ισλαμικές κυβερνήσεις Ερντογάν από το 2002. Με απαράβατο «κοράνιο» – καθοδηγητή τους, από το 2001, το βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος» του δικού του Νταβούτογλου. Όπου στη σελ. 279, έγραφε ότι:
– «Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος εκεί [στην Κύπρο], η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα Κυπριακό ζήτημα. Καμιά χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη σε ένα τέτοιο νησί που βρίσκεται στην καρδιά του ζωτικού της χώρου». Κι όταν αναφέρεται σε Ζωτικό Χώρο ο Νταβούτογλου, τον εννοεί όπως κι ο Χίτλερ, “Lebensraum”, καθώς κι ο ίδιος σημειώνει στη σελ. 474. Και στη σελ. 280 προσέθετε ότι:
– «Η Κύπρος βρίσκεται σε μια τόσο εγγύς απόσταση σε όλες αυτές τις περιοχές [Μ. Ανατολή, Αν. Μεσόγειο, Αιγαίο, Σουέζ, Ερυθρά θάλασσα, Περσικό κόλπο], ώστε να έχει την ιδιότητα μιας παραμέτρου η οποία είναι σε θέση να επηρεάζει άμεσα όλες μαζί. Η Τουρκία πρέπει να βλέπει το στρατηγικό πλεονέκτημα που απέκτησε στο θέμα αυτής της παραμέτρου τη δεκαετία του 1970 [σ.σ. εννοεί τον Αττίλα ‘74] όχι ως στοιχείο μιας αμυντικής κυπριακής πολιτικής που προσανατολίζεται στην φύλαξη του ισχύοντος καθεστώτος, αλλά ως ένα από τα διπλωματικού χαρακτήρα βασικά στηρίγματα μιας επιθετικής στρατηγικής θάλασσας»…
ΑΞΙΖΕΙ επί τούτου και η υπενθύμιση ότι 51 χρόνια μετά που οι Κουτσιούκ – Ντενκτάς 29.12.1963 ανακήρυξαν ως «νεκρή» την Κυπριακή Δημοκρατία, στις 23.6. 2014, σε επίσημο 105σέλιδο έγγραφο η Τουρκία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αναγόρευσε ξανά ως «ήδη Εκλιπούσα».
– Το τουρκικό έγγραφο ενεχείρησαν στον τότε προεδρεύοντα του Συμβουλίου Σύνδεσης Τουρκίας – ΕΕ, υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος Βαγγέλη Βενιζέλο, ο τότε Τούρκος υπ.Εξ. Αχμέτ Νταβούτογλου και ο τότε υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Στο έγγραφό τους χαρακτήριζαν την Κυπριακή Δημοκρατία ως «Εκλιπούσα» και επικαλούνταν ως ενίσχυση της εκδοχής τους, τα πιο πρόσφατα τότε κέρδη που είχαν αποταμιεύσει οι Τούρκοι με τα κοινά ανακοινωθέντα Χριστόφια – Ταλάτ 23ης Μαΐου 2008 και Αναστασιάδη – Έρογλου 11ης Φεβρ. 2014. Και κατσάδιαζαν συνάμα την ΕΕ για τη «μεροληπτική» στάση της έναντι της «Διοίκησης των Κυπρορωμιών του Νότου» σε βάρος των… Τουρκοκυπρίων!
ΤΩΡΑ, λοιπόν, επανεισάγεται ως τουρκικός Δούρειος Ίππος εντός των τειχών, η από πολλών ετών περιλάλητη «πολιτική ισότητα» που έκανε το μοιραίο λάθος πρώτος να την αποδεχθεί ως διαπραγματεύσιμη επί της προεδρίας του το 1989 ο τότε ΠτΔ Γιώργος Βασιλείου. Και «κκοτσιανιάστηκε» έκτοτε, από τη Δέσμη Ιδεών Γκάλι 1992, στο Σχέδιο Ανάν 2002 και σε όλες τις μετέπειτα συνομιλίες ως «διαπραγματευτικό κεκτημένο» (τουρκικό επίτευγμα βεβαίως)…
– Επειδή προφανώς οι πολιορκητές διαπιστώνουν πλέον ότι, ούκ ολίγοι εκ των πολιορκουμένων «μοιραίων Τρώων» πολιτικοί και κομματικοί ηγέτες και αρθρογράφοι, δείχνουν έτοιμοι και πάλιν να εξαπατηθούν και να ρίξουν μέρος των τειχών της Τροίας αφού δεν χωράει για να διέλθει από τις Σκαιές Πύλες το… «δούρειο έπαθλο» της αφροσύνης τους, ονόματι «πολιτική ισότητα»!
