Ρεζέρβες

386

του Διδύμιου

Ανοίγουν τις αγκάλες τους στα παραστρατημένα τους παιδιά. Την επομένη του….Ασώτου.

Διεύρυνση την λένε, αυτή την επανάκαμψη των πασοκογενών και συριζισαντων παλαιοπασόκων. Σε μια επιχείρηση εξωστρέφειας. Μια αρχή και για επόμενα καλέσματα και προσκλητήρια, στην κοιτίδα της… συμπαράταξης.

Βλέπουν φως κι επιστρέφουν κάποιοι;  Κομμάτι δύσκολο. Γιατί η βελόνα παραμένει ακούνητη. Μάλλον η πολιτική τους επιβίωση το πρέπει. Ας  λένε όλοι για… μήτρα μεγάλου ρεύματος για την  εκλογική νίκη. Γιατί κανείς τους δεν την πιστεύει  Μήπως μιλάμε για βήμα μετάλλαξης του κόμματος λίγο πιο αριστερόστροφη;  Μπορεί. Πάντως σίγουρα είναι μια κίνηση απάντηση στον Δούκα λιγότερο και περισσότερο στην κίνηση Τσίπρα. Αυτόν φοβούνται, αυτόν βλέπουν ως κύριο αντίπαλό τους, αυτός ίσως τους πάρει την δεύτερη θέση.

Έτσι από τα αζήτητα, οι πασοκικές ρεζέρβες, έτοιμες δια …πάσαν χρήσιν.  Βετεράνοι, απαξιωμένοι, επιβαρυμένοι με ακραίες δηλώσεις και άλλα πολιτικά….ξέφτια, ανταποκρίνονται στο κάλεσμα Σκανδαλίδη. Σε μια επιχείρηση με τον κωδικό…διεύρυνση και συμπαράταξη. Για να στείλουν μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει restart, ότι μεγαλώνει κι ετοιμάζεται για γενική έφοδο που θα φέρει την πολιτική αλλαγή …..

Καμιά σημασία αν πρόκειται για μηδίσαντες, ορφανά ή κηπουρούς. Ήχησε γενικό προσκλητήριο. Αντιδεξιά αντανακλαστικά να έχουν αυτό είναι το εισιτήριο για τον επαναπατρισμό. Εξ άλλου τα κορμιά τους θέλουν, η πασοκική ψυχή δεν τους λείπει. Επαγγελματίες πασόκοι είναι και παίρνουν μεταγραφή για μεγαλύτερη ομάδα. Αδιάφορο το ότι δεν εκφράζουν τίποτα περισσότερο από τον εαυτό τους ή αν η επιστροφή τους δεν σηματοδοτεί τίποτα. Ποιος ενδιαφέρεται αν φαίνεται για μια light συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με παλιά υλικά. Ούτε αν πρόκειται για σουρταφερτζήδες που ίσως επιθυμούν να εκπληρώσουν μωροφιλοδοξίες. Αρκεί που έχουν άρωμα ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί μια πλατιά απεύθυνση. Με την βελόνα γυρισμένη λίγο αριστερά. Μήπως και μαζέψει ότι μπορεί  από το ευρύτερο προοδευτικό κοινό. Μια διεύρυνση χωρίς κομματικούς όρους, με συγχωροχάρτια και  θέσεις στο κόμμα. Αγώνας για να πάρει την δεύτερη θέση. Έτσι ξεχάστηκαν τα παλιά για…καθαρά χέρια και για μηδενική ανοχή σ’ όσους είχαν φύγει.  Ένας πολιτικός οπορτουνισμός, ένα μέσα- έξω χωρίς εξηγήσεις και συνέπειες γιατί προέχουν οι αριθμοί. Έτσι ξεχνιούνται και συγχωρούνται όλα. Ένα πάρε – δώσε επιχειρείται με πολιτικά ανύπαρκτους και πρόθυμους. Πολύ κακό για το τίποτα. Γιατί ούτε η κοινωνία λειτουργεί με μεταγραφές, ούτε η βελόνα κουνιέται αν μαζέψεις ότι «ρέστα» μπορείς από όσους αναμασάνε την τσίχλα της προοδευτικότητας.

Το νέο πολιτικό πρότζεκτ της διεύρυνσης  που φαντάζει σαν …βούτα σε μουσειακές επετηρίδες και ρεζέρβες ίσως είναι και η τελευταία γυροβολιά του Ανδρουλάκη. Με δεκανίκια και τρύπια σωσίβια. Μια επικοινωνιακή ιαχή και προσπάθεια συσπείρωσης, που θυμίζει το… τίναγμα της ψόφιας γάτας. Μια ύστατη κίνηση για μάζεμα αποσυνάγωγων, χωρίς προστιθέμενη αξία.

Πάντως ο αρχηγός σφύριξε και το τρένο της… πολιτικής αλλαγής αναχωρεί.

Μιλάμε για παλάτια στη άμμο;

Ή μήπως για πράσινα πασαλείμματα σε ροζ μουτζούρες;

Στηρίξτε το Άρδην και τις Εναλλακτικές Εκδόσεις κάνοντας μια προσφορά ΕΔΩ.