του Γιάννη Σιδέρη από το liberal.gr
Ρευστό παραμένει το ανταγωνιστικό τοπίο στην κεντροαριστερά, όπου το σκήπτρο του νικητή θα είναι η θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη νέα σεζόν.
Μια ακόμη δημοσκόπηση, αυτή της Interview εκτός από την συνήθη πρωτιά της ΝΔ, καταγράφει μια σταδιακή μετακίνηση της βελόνας και κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ. Η ΕΛΑΣ έρχεται δεύτερη, με απώλειες έστω και οριακές, 15,4% έναντι 15,5% της ίδια εταιρίας. Ανεπαίσθητη μεν η απώλεια αλλά κυρίως αποτυπώνει τη γενική εντύπωση ότι το ΙΧ κόμμα του Αλέξη χτύπησε ταβάνι.
Το ΠΑΣΟΚ καταγράφει μικρή άνοδο κατά 0,8%, από το 13,3% στο 14%. Ναι, είναι δεδομένο ότι τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων δεν είναι υπεράνω αμφισβήτησης, και σίγουρα δεν προδικάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, χαρτογραφούν τις τάσεις της στιγμής, και τείνουν να αποκτούν μεγαλύτερη εγκυρότητα όταν όλες οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν την ίδια τάση.
Πριν την Interview οι μετρήσεις που έγιναν μετά τη ΔΕΘ (GPO, Metron Analysis, Opinion Poll, Pulse, Marc, MRB, Real Polls) καταγράφουν μεν δεύτερο κόμμα την ΕΛΑΣ, με στάσιμη όμως η κατερχόμενη απήχηση, ενώ το ΠΑΣΟΚ αρχίζει να ανεβαίνει δειλά με ποσοστά της τάξης από 0,5 % ως 1,6%.
Η διακήρυξη Τσίπρα ότι επιστρέφει για να φύγει ο Μητσοτάκης δεν ακούγεται ελκυστική στους ψηφοφόρους, ούτε γίνεται πιστευτή. Και πως να γίνει με τόσο επιβαρυμένο παρελθόν. Από το 2106 που ανέβηκε ο Μητσοτάκης ο Τσίπρας καταγράφει δημοσκοπικές ήττες που πραγματώθηκαν και στην κάλπη σε πέντε εκλογικές διαδικασίες – βουλευτικές, ευρωεκλογές, και εκλογές περιφερειαρχών (το 2019– η ΝΔ πήρε 12 περιφέρειες, το ΠΑΣΟΚ 1 στην Κρήτη και ο ΣΥΡΙΖΑ καμία).
Η ΔΕΘ στην οποία επένδυσε με δυο αντιδεοντολογικές εμφανίσεις, δεν του έδωσε νέα ώθηση. Ο πολιτικός του λόγος πλέον και οι εξαγγελλίες του δεν εμπνέουν τον ενθουσιασμό που σκορπούσε ως αστόχαστος αλλά λαμπερός νέος. Ο αρχηγός που θα έσκιζε τα μνημόνια και θα αντιστεκόταν στη… μπότα των Ευρωπαίων κατακτητών που δεν μας χάριζαν τα δάνεια που λάβαμε ασυστόλως για να τροφοδοτήσουμε την πλασματική μας ευωχία.
Το ΠΑΣΟΚ άρχισε να συσπειρώνει αντιμητσοτακικούς αναποφάσιστους του κέντρου αλλά και κάποιον κόσμο που προς στιγμήν προσέβλεψε στην ΕΛΑΣ, και τελικά δεν παρέμεινε. Έτσι τέλη Σεπτέμβρη βλέπουμε να «έκοψε δρόμο» από τον δύσβατο Ιούλιο, τότε που κάποιες δημοσκοπήσεις του έδιναν διαφορά με την ΕΛΑΣ σχεδόν έξι μονάδες.
Σίγουρα συνέβαλαν στη μείωση της διαφοράς οι εξαγγελίες για την σταδιακή επαναφορά του 13ου μισθού στο δημόσιο και της 13ης σύνταξης. Κατά πόσο είναι έωλες θα φανεί εάν το ΠΑΣΟΚ τις υποβάλει προς αξιολόγηση στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο (Ο Τσίπρας υποσχέθηκε ότι θα στείλει τις δικές του στο θεσμικό όργανο αλλά ακόμη δεν το έχει κάνει.
Ωστόσο, είναι γεγονός ότι το τοπίο στην κεντροαριστερά αλλάζει. Το ΠΑΣΟΚ αποκτά δυναμική, όχι όπως θεατρικά διακηρύσσει ο Ανδρουλάκης να νικήσει τη ΝΔ έστω και με μία ψήφο (ενώ έχει τουλάχιστον 15 μονάδες διαφορά) αλλά ρεαλιστικά να καταγάγει αντίστοιχη νίκη επί του Τσίπρα.
Σε αυτή την περίπτωση τελειώνει η πολιτική καριέρα του επίδοξου αναστηλωτή της κεντροαριστεράς και φιλόδοξου μελλοντικού αλωτή της εξουσίας.
Και επειδή εκ της εμπειρίας του παρελθόντος, έξεστιν Αλέξιον ασχημονείν, στο ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την περίπτωση ανοίκειων επιθέσεων κάτω από τη ζώνη.
Το ΠΑΣΟΚ έχει τα αρνητικά του, υποκύπτει στον λαϊκισμό (ΠΑΣΟΚ είναι αυτό) των ατεκμηρίωτων υποσχέσεων, δείχνει ενίοτε κενότητα αντιπολίτευσης από κάποιους αλεξιπτωτιστές νεοσσούς της πολιτικής φίλους του Ανδρουλάκη (πρόσφατα ανακάλυψαν μυστική συμφωνία συγκυβέρνησης Τσίπρα –Μητσοτάκη), αλλά πιστώνεται ότι δεν επιδίδεται σε βρώμικες επιθέσεις…
Βλέποντας την κολλημένη βελόνα της ΕΛΑΣ, πολλά στελέχη της Αριστεράς θορυβήθηκαν. Με επιταχυνόμενη συχνότητα συνέχισαν να προπαγανδίζουν την ανάγκη ενότητας της κεντροαριστεράς για να αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη. Όταν όμως τους ρωτάς αν η ενότητα αυτή θα μπορούσε να γίνει με άλλον αρχηγό εκτός του Τσίπρα, ποιούν την νήσσαν.
Απλώς θέλουν επικυρίαρχη την Αριστερά με αρχηγό τον Αλέξη και το ΠΑΣΟΚ σε ρόλο ορντινάτζας να συνεισφέρει με τους ψηφοφόρους του. Πάντα έτσι το έβλεπαν, με μια αίσθηση αριστερής υπεροχής και αριστερής… αριστείας.
Το εύκολο επιχείρημά τους είναι ότι στις επαναληπτικές εκλογές αρχηγός θα πρέπει να γίνει ο ηγέτης του κόμματος με τη μεγαλύτερη δύναμη. Αναμένουμε να δούμε, στην υποθετική περίπτωση που οι δημοσκοπήσεις δείξουν το ΠΑΣΟΚ να υπερκερνά τον ΣΥΡΙΖΑ, εάν θα έχουν την ίδια ζέση για την ενότητα της κεντροαριστεράς, ή θα θλίβονται που ο Αλέξης χάνει την ευκαιρία ενώ ο Ανδρουλάκης δεν μπορεί.
