Πολιτική

Ευρωεκλογές, αδιαφορία, άγνοια και εσωστρέφεια

 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Σε είκοσι ημέρες διεξάγονται οι ευρωεκλογές με σχεδόν πλήρη   αδιαφορία της κοινής γνώμης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι και οι περισσότερες πολίτες στην Ελλάδα αγνοούν τον ρόλο και τον λόγο ύπαρξης του Ευρωκοινοβουλίου. Ακριβώς για το λόγο αυτό στο ψυχρό προεκλογικό κλίμα κυριαρχούν τα εσωτερικά ζητήματα και τα ποσοστά που θα λάβουν τα Κόμματα. Στα εσωτερικά ζητήματα που τίθενται, δεν συζητούνται τα σημαντικά ζητήματα της χώρας, αλλά  δεσπόζουν τα υπαρκτά ή τα κατασκευασμένα σκάνδαλα. Ως προς τα ποσοστά των κομμάτων στις προσεχείς ευρωεκλογές, θεωρείται ότι θα είναι ενδεικτικά των τάσεων του εκλογικού σώματος στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, έστω και αν η μία εκλογή δεν έχει καμία σχέση με την άλλη.

Οι ευρωεκλογές γενικά σε όλη την Ευρώπη είναι ήσσονος ενδιαφέροντος, σε σχέση με τις εκλογές για τα εθνικά κοινοβούλια. Ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου, παρά το ότι τα τελευταία χρόνια έχει κάπως αναβαθμιστεί, εξακολουθεί να είναι ήσσονος πολιτικής, οικονομικής,  και γεωστρατηγικής σημασίας, σε σχέση με τα εκτελεστικά όργανα της ΕΕ. Ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να προσομοιάζει με ένα πολυδάπανο πανευρωπαϊκό  φόρουμ παρά με οντότητα από την οποία εξαρτάται η ζωή και η ανάπτυξη των Ευρωπαίων πολιτών.

Σαράκι που κατατρώγει την αξιοπιστία του Ευρωκοινοβουλίου είναι και τα εδρεύοντα στις Βρυξέλλες πανίσχυρα λόμπυ, που επηρεάζουν προς το συμφέρον τους και σε βάρος των συμφερόντων των αδύναμων Ευρωπαίων πολιτών τις αντιλήψεις  και τις ψηφοφορίες. Αποτέλεσμα της παρακμιακής τάσης της ΕΕ είναι να ενισχύονται στις χώρες της Ευρώπης ο εθνικισμός, ο λαϊκισμός και ο ευρωσκεπτικισμός.

Ο θεσμός της Ενωμένης Ευρώπης ασθενεί και τα λάθη που έγιναν και γίνονται πληγώνουν την ενότητά της. Κυρίως το ζήτημα είναι ότι έχει εγκαταλειφθεί το όραμα μιας ΕΕ που σέβεται την ιδιοπροσωπία του κάθε λαού-μέλους της και που αναζητεί την πρόοδο και την ανάπτυξη της δια μέσου της Παιδείας, της τηρήσεως των θεσμών της και της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών της.

Απόδειξη της απομάκρυνσης των σημερινών ηγετών της ΕΕ από τις αρχές των ιδρυτών της είναι οι προτάσεις της Κομισιόν και του κ. Γιούνκερ για τους πέντε τομείς στους οποίους πρέπει να δοθεί έμφαση  κατά την προσεχή πενταετία. Είναι η ασφάλεια, η έρευνα και η καινοτομία, ο σεβασμός των κοινωνικών δικαιωμάτων, το περιβάλλον και η ανάπτυξη του εμπορικού εκτοπίσματος της Ευρώπης. Η Κομισιόν δεν βλέπει να είναι πρωτεύουσας σημασίας η διατήρηση του πνευματικού πολιτισμού της Ευρώπης, ως καθοριστικού παράγοντα για τη διατήρηση της ενότητας και της ύπαρξής της. Από τις προτάσεις της Κομισιόν γίνεται φανερό ότι η ΕΕ εξελίσσεται σε ζώνη οικονομικοπολιτικών προδιαγραφών, που έχει πολίτες και μετοίκους. Οι ευρωεκλογές μας δίνουν την ευκαιρία, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, να αποτρέψουμε την υλοποίηση αυτής της τάσης, ψηφίζοντας ευρωβουλευτές που να πιστεύουν στην Ευρώπη, κληρονόμο των αξιών της Ιερουσαλήμ, της Αθήνας και της Ρώμης.

One Comment

  1. Giórgos Epikoúreios

    «στην Ευρώπη, κληρονόμο των αξιών της Ιερουσαλήμ, της Αθήνας και της Ρώμης.»

    [Syngnómi giá tá greeklish — texniki anángi, óxi epilogi]
    Poiés einai oi axies tis Ierousalim; Einai parádeigma prós synéxissi, mimissi;! Dé moú fainetai …

    Ná miá synopsi mou apó prósfates dilósseis toú diássimou moussikoú jazz, kai thermoú FILELLHNA, Israilo–Anglou Gilad Atzmon [ó opoios auto-xaraktirizetai sán: «ex jew» (!).
    Parakáto, ennoei tin arxaia Athina]:

    ATHENS vs. JERUSALEM: [Gilad Atzmon has expressed the preceding] as “a dispute between Athens and Jerusalem”:
    «Everything good about our own culture (i.e. western societies et al.) comes from Athens, i.e. tolerance, intellectual exchange, truth, philosophy, science, music;
    while everything “slightly problematic” comes from Jerusalem, the city of commandments, revelation, obedience (top down rules about what is right and wrong, i.e. no need for ordinary people to think, argue, and decide about those rules.)»

    KAI, MERIKA DIKA MOY SXOLIA (apó didaktiki ergassia mou, giá foitités, poú thá ekdothei mellontiká — xontriká, autá éxoune ‘pei kai polloi álloi, p.x. stó Néo Lógio Ermi, kai stá vivlia toú G. Karabeliá, p.x. H ΘEMEΛIΩΔHΣ ΠAPEKKΛIΣH … 2004, klp)
    «Today, more than ever, if we want to save our societies from the nihilistic
    dictatorship of secular globalization, technics, and consumerism (i.e. from a
    perpetual war of all against all, and against Nature), and from religious
    totalitarianism, we must, once again, look for (a modernization of the tradition
    laid by classical) Athens; the alternative is darkness (global techno-fascism).»

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*