Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 ο Πρόεδρος της «χώρας με λιγότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό» Νίκος Χριστοδουλίδης της Κυπριακής Δημοκρατίας, φορώντας παραδοσιακό ινδικό γιλέκο, αφικνείται στην Ινδία του 1,47 δισεκατομμυρίου πληθυσμού για τη σύναψη Στρατηγικής Εταιρικής Συνεργασίας με τον Πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι.
του Λάζαρου Μαύρου
ΜΗΠΩΣ θα μπορούσε εκείνη η πολιτική των Αθηνών η οποία από την 7η Δεκεμβρίου 2023 φέρει τίτλο «Ήρεμα Νερά» με την Τουρκία» (από το 1974 παράνομο κατακτητή των βορείων εδαφών της Κύπρου και ανυποχωρήτως επιβουλευομένη τα νησιά μας στο Αιγαίο), αυστηρώς κρινομένη με αντικειμενικά κριτήρια στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, να πιστωθεί άραγε ότι εξασφάλισε τον αναγκαίο χρόνο και την άνεση κινήσεων, ώστε να επιτευχθεί αποφασιστική ενδυνάμωση των Συντελεστών Εθνικής Ισχύος του Ελληνισμού και να πολλαπλασιαστεί αποτελεσματικότερα η Αποτρεπτική Ισχύς Ελλάδος – Κύπρου απέναντι στην τουρκική απειλή;
– Δεδομένου κιόλας ότι έκτοτε, μετά δηλαδή και από την ανώφελη για την Άγκυρα ελλαδο-τουρκική κρίση στον Έβρο και στο Αιγαίο 2020-2022, υπήρξε κι ο φόβος μήπως η πολιτική των Ήρεμων Νερών πιθανόν να εγκυμονούσε την επανολίσθηση της Ελλάδος στην επιζήμια κι επικίνδυνη πολιτική του Κατευνασμού και των παλαιόθεν ψευδαισθήσεων που γεννοβολούσαν τα Φοβικά Σύνδρομα του παρελθόντος.
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ σε αυτό το ερώτημα μπορούν ν’ αναζητηθούν προφανώς, σε μια σειρά από τα συγκεκριμένα, τα κυριότερης σημασίας πασίγνωστα μεγέθη και γεγονότα. Ευκρινώς μετρήσιμα στον συσχετισμό των εκατέρωθεν δυνάμεων κατά το διαρρεύσαν έκτοτε χρονικό διάστημα έως σήμερα, αφ’ ενός. Και, αφ’ ετέρου, στα βασίμως αναμενόμενα επί θύραις ενισχυτικότερα. Επειδή φαίνεται πως έχει πρυτανεύσει επιτέλους πανεθνική η συνειδητοποίηση ότι: Πράγματι η ισχύς των Αξιών του Διεθνούς Δικαίου συναρτάται αναπόσπαστα με την αξία της Ισχύος κάθε κράτους. Άρα, λοιπόν:
– Πόσο αυξήθηκε εμπράκτως στους τριάντα μήνες, από Δεκέμβριο 2023 έως Μάιο 2026, η Ισχύς των ενόπλων δυνάμεων του Ελληνισμού σε Ελλάδα και Κύπρο; Διατελεί παρακολουθούμενη, κατασκοπευόμενη και λεπτομερώς μετρούμενη, επί 24ώρου βάσεως βεβαίως, από την επί τόπου άμεσα πρώτη ενδιαφερόμενη, την Τουρκία.
– Πόσο αναπτύχθηκαν επωφελώς, στο ίδιο 30μηνο, ορατές ωσαύτως και από την Άγκυρα, οι διακρατικές συνεργασίες, οι συνασπισμοί, οι συμμαχίες και οι διεθνείς σχέσεις Ελλάδος και Κύπρου, με πολύ σημαντικά για τα εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού κράτη της περιοχής και του κόσμου;
– Και σε ποιό βαθμό κατόρθωσαν, Αθήνα και Λευκωσία να είναι ανελλιπώς και προθύμως παρούσες, προς αξιοποίηση των ευκαιριών που προκύπτουν, στις επικινδύνως ρέουσες περιστάσεις των συγκυριών της γειτονιάς και παγκοσμίως, εξαιτίας ιδίως και των συνεχιζομένων πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή;
– Προπάντων: Πόσο άτρωτες συνέχισαν διαφυλασσόμενες στο εσωτερικό Ελλάδος και Κύπρου, οι ανέκαθεν φυσιολογικές στο δημοκρατικό πολίτευμα διαφωνίες πολιτικής και οι εξάρσεις κομματικών αντιπαραθέσεων ούτως ώστε ποτέ να μην υποτροπιάσουν ούτε κατ’ ίχνος στην κατάρα της προγονικής εμφύλιας πανούκλας των Εθνικών Διχασμών και – συνεπώς – στερείται ελπίδων η όποια Ερντογανική ή Κεμαλική Τουρκία ότι θα της προσφερθούν ξανά προδομένες κι αφύλακτες Θερμοπύλες όπως κατά την ολέθρια 20η Ιουλίου 1974 στο Πέντεμιλι της Κερύνειας μας;
ΧΡΗΣΙΜΟ για την εξαγωγή συμπερασμάτων εργαλείο, στα ερωτήματα που αφορούν τα πεπραγμένα του εν λόγω 30μήνου είναι, μεταξύ άλλων, εξ αντιδιαστολής, και οι συμπεριφορές της Τουρκίας.
– Πώς και γιατί, επί παραδείγματι, έχουν εξαφανιστεί στο ίδιο χρονικό διάστημα από το πομπώδες λεξιλόγιο έπαρσης του Ερντογάν εκείνες οι μόλις προηγούμενες κατ’ εξακολούθησιν απειλές ότι «θα ‘ρθούμε ξαφνικά ένα βράδυ» και ότι «οι Ταϊφουν πύραυλοί μας θα πλήξουν και την Αθήνα»; Και, αντί τούτου, εξαγγέλουν ότι θα… αναθέσουν νομοθετικά στον Ερντογάν να κανοναρχεί την «Γαλάζια και την Ουράνια Πατρίδα», όπως… μεταγλώττισαν τον νεο-οθωμανικό επεκτατικό τους υψαυχενισμό;
– Πώς και γιατί κότζαμ Τουρκιά επιδεικνύει αδυναμία να εμποδίσει, να παρενοχλήσει ή ν’ ανατρέψει τις ενδυναμώνουσες την Ισχύ Ελλάδος και Κύπρου σχέσεις των δύο κρατών με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τον Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τον ρόλο τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθ’ ήν στιγμή η ίδια, διά στόματος Ερντογάν 5.5.2026, διατείνεται πως «η Τουρκία συγκαταλέγεται μεταξύ των ισχυρότερων χωρών που είναι υποψήφιες να αποτελέσουν έναν από τους πόλους αυτού του νέου πολυπολικού συστήματος»; Δηλαδή, μία από τις… υποψήφιες Υπερδυνάμεις!!!
ΑΥΤΗΣ όμως της αυτο-υποψήφιας Υπερδύναμης ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, επισήμως στην Βιέννη 30.4.2026 δεν κατάφερε να κρύψει τους οδυρμούς της Τουρκίας για το ότι η Κύπρος «μια χώρα με λιγότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό παρεμποδίζει τις σχέσεις των 500 εκατομμυρίων ΕΕ-Τουρκίας»!
– Αίφνης τώρα, επομένως, φυσιολογικά για την αντίληψη και τις μεζούρες Ερντογάν – Φιντάν, αναμένονται τουρκικές οιμωγές στο… υπερπολλαπλάσιο. Τόσο τεραστίως περισσότερες, και ιδίως… αριθμητικά, ώστε το πιθανότερο είναι ότι θα καταπνιγούν εν απογνώσει στο… κλειδοστόμιασμα:
ΔΙΟΤΙ: Συνέβη από 20 έως 23 Μαΐου 2026, χωρίς την άδεια της Τουρκίας και δίχως την… έγκριση του δήθεν «κυριαρχικής ισότητας» κατοχικού της υποτελούς ψευδοκράτους, αυτή η «χώρα με λιγότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό», η Κυπριακή Δημοκρατία, να επιτύχει ώστε να την υποδεχτούν με θερμούς εναγκαλισμούς σε ανώτατο επίπεδο στο Νέο Δελχί, όπου συνομολόγησε την Στρατηγική Εταιρική Συνεργασία της κι έναν πρώτο πενταετή (2026-2031) Οδικό Χάρτη ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ Συνεργασίας με μια χώρα που έχει πληθυσμό 1,47 δισεκατομμυρίου (1.476.625.500 ο αριθμός που… ζαλίζει) ονόματι Ινδία.
– Συμφωνία – πλαίσιο γεω-οικονομικής και γεω-πολιτικής συνέργειας που ενισχύει και τον ρόλο της λιλιπούτειας Κύπρου ως γέφυρας συνεργασίας μεταξύ της γιγαντιαίας Ινδίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.
– Και, άμ’ έπος άμ’ έργο: Μόλις προχθές Πέμπτη 28 τρ. στην άτυπη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, γνωστής ως Gymnich, που πραγματοποιήθηκε υπό την εξάμηνη κυπριακή προεδρία στο λιμάνι της Λεμεσού, προσκεκλημένος του Κύπριου υπ.Εξ. συμμετείχε και ο υπ.Εξ. της Ινδίας Σουμπραχμανιάμ Τζαϊσανκάρ.
– Δύο μέρες νωρίτερα στην δημοσιογραφική ιστοσελίδα της Ινδίας «The Jaipur Dialogues» αναρτήθηκε άρθρο υπό τον τίτλο «India Arms Cyprus Against Turkey». Όπου παρουσιάστηκε η ενίσχυση των σχέσεων Νέου Δελχί και Λευκωσίας ως γεωπολιτική απάντηση της Ινδίας προς την Τουρκία. Συνδέοντας τη διμερή αμυντική συνεργασία με τις ευρύτερες περιφερειακές ισορροπίες και τις σχέσεις της Άγκυρας με το Πακιστάν. Σύμφωνα με άρθρο, η πρόσφατη ενίσχυση της Αμυντικής Συνεργασίας Ινδίας – Κύπρου αποτελεί στρατηγική κίνηση απέναντι στην Τουρκία του Ερντογάν. Και ότι, ο οδικός χάρτης αμυντικής συνεργασίας Ινδίας – Κύπρου για την περίοδο 2026–2031 περιλαμβάνει προοπτικές ενίσχυσης στρατιωτικής συνεργασίας, κοινές ασκήσεις, θαλάσσια ασφάλεια και επισκέψεις πολεμικών πλοίων. Παράλληλα, καταγράφει το ενδιαφέρον της Κυπριακής Δημοκρατίας για την πρόσκτηση ινδικών οπλικών συστημάτων και υποστηρίζει ότι η συμφωνία ξεπερνά το πλαίσιο απλών εξοπλιστικών συναλλαγών και αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΙΔΟΥ παρεμπιπτόντως και μία ίσως ένδειξη αναπτυσσόμενης εθνικής και πολιτικής ωριμότητας τών μεταξύ τους εντόνως ανταγωνιζομένων πρωταγωνιστών του κομματικού μας συστήματος: Ενώ το σπουδαίο επίτευγμα στις σχέσεις Κύπρου – Ινδίας συνέβαινε τις τελευταίες μέρες κορύφωσης των προεκλογικών αντιπαραθέσεων για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου ουδείς κομματικός σχηματισμός επιχείρησε να διατυπώσει την παραμικρή αντίρρηση…
Λάζ. Μαύρος
