Κοινωνία

Εκδήλωση Άρδην για τις σχέσεις Έθνους, Κράτους και Εκκλησίας

του Βασίλη Στοϊλόπουλου

Στη φιλόξενη αίθουσα «Ρήγας Βελεστινλής» πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018 μια ακόμη, άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση του κινήματος «ΑΡΔΗΝ». Αυτή τη φορά αναφορικά με τις διαχρονικές σχέσεις Έθνους, Κράτους και Εκκλησίας, αλλά και για το τι κρύβεται πίσω από την πρόσφατη αναγγελία του «χωρισμού» τους – σε συνδυασμό με την επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση. Στο πάνελ ήταν εξαιρετικοί ομιλητές: Παναγιώτης Καρκατσούλης, καθ. της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, π. Γεώργιος Μεταλληνός, ομότιμος καθ. θεολογίας, Γιώργος Παπαθανασόπουλος, δημοσιογράφος, Πρωτοπρεσβύτερος Χρήστος Χριστοδούλου, μέλος ΙΣΚΕ (Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος) και συντονιστής ο Γιώργος Καραμπελιάς, Άρδην, από το χώρο της Εκκλησίας, της νομικής επιστήμης, του πανεπιστημίου και της δημοσιογραφίας, ενώ ακολούθησε γόνιμος και ζωντανός διάλογος. Μερικές από τις επισημάνσεις των ομιλητών:
• Πίσω από τα χαμόγελα και τις φιλοφρονήσεις της πολιτικής και εκκλησιαστικής ηγεσίας («το νερό που μπήκε στο αυλάκι») επιχειρούνται:
α) η πλήρης αποσύνδεση της ιστορικά διαμορφωμένης σχέσης Ορθοδοξίας και Ελληνικού Έθνους και μεταμόρφωση του τελευταίου σε έναν άθρησκο και εν τέλει σε άθεο πληθυσμό ενός χώρου – στο πλαίσιο της πανθρησκείας / πολυθεΐας, που επιδιώκουν οι θιασώτες της παγκοσμιοποίησης. Πρόκειται για «έγκλημα» κατά της Εκκλησίας, του Έθνους, της Πίστης και της Παράδοσης.
β) η «εξουθένωση του ράσου», αλλά και το «κλείδωμα» του κυβερνητικού αφηγήματος για τουλάχιστον «10.000 κενές θέσεις στο δημόσιο», κάτι που μοιάζει με προμελετημένο σχέδιο.
γ) η δημιουργία «ουδετερόθρησκου» κράτους με μεταφυσικούς όρους από έναν ελλαδικό (δεξιό και αριστερό) αντικληρικαλισμό που είναι μεταπρατικός και παρασιτικός, εμπνευσμένος από τη δυτική πνευματική αποικιοκρατία.
• Πρόκειται για ασέβεια του Ελληνικού Συντάγματος και καταστρατήγησης του ισχύοντος Νόμου 590/1977, που ως καταστατικός χάρτης της Εκκλησίας καθορίζει, «εν συναλληλία» και συμπόρευση Κράτους και Εκκλησίας – και υπέρ του ελληνικού λαού – θέματα κοινού ενδιαφέροντος (παιδεία, εμψύχωση στρατού, γάμοι κλπ) και επισημαίνει την προστασία της Εκκλησίας από το Κράτος.
• Η Ορθοδοξία ενοχλεί πολλούς ξένους διότι διαφοροποιεί τους Έλληνες από την υπόλοιπη Ευρώπη, γι αυτό και γίνεται στόχος. Πουθενά αλλού δεν υπάρχει τέτοια ιστορική ταύτιση Εκκλησίας και Έθνους όσο στην Ελλάδα (π.χ. ο εξισλαμισμός ισοδυναμούσε με εκτουρκισμό)
• Σε αυτήν την «ψευτοσυζήτηση-έκτρωμα» Τσίπρα – Ιερώνυμου η Εκκλησία αμφισβητείται ευθέως ως υφιστάμενο ΝΠΔΔ, και λόγω της «επισφαλούς» κρατικής επιχορήγησης/επιδόματος που θα λαμβάνει μετατρέπεται σε ΝΠΙΔ. Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον άλλα 1700 ΝΠΙΔ, όπου κυριαρχεί «ζουγκλωειδή κατάσταση» και το «χρήμα χάνεται σε περίεργες διαδρομές», γεγονός που επισήμαναν και οι «Τροϊκανοί». Η μετατροπή της Εκκλησίας σε «εξευγενισμένη» ΜΚΟ έχει βέβαια το «πλεονέκτημα» να έχει ίδια έσοδα που δεν θα ελέγχεται η προέλευσή τους.
• Ανάλογες ρυθμίσεις ασφαλούς μισθοδοσίας του Ιερού Κλήρου (ως ΝΠΔΔ) με την Ελλάδα έχουν και άλλες χώρες της Ευρώπης (π.χ. Βέλγιο, Νορβηγία), που εξασφαλίζουν όχι μόνο τη μισθοδοσία αλλά και ασφαλιστικό/συνταξιοδοτικό, υγειονομικό κλπ. των ιερέων.
• Από το 1834 και την βαυαρική αντιβασιλεία παρουσιάζεται από συγκεκριμένους κύκλους «ο μύθος της εκκλησιαστικής περιουσίας», ο οποίος μύθος και η κρατική «λεηλασία της εκκλησιαστικής περιουσίας» έχει τεκμηριωθεί σε πολλά βιβλία (βλ. Στήβεν Ράνσιμαν κ.α.) .
• Η μοίρα της Ελλάδας ήταν πάντα ταυτισμένη με την Ορθοδοξία και μόνο με αυτή την ταυτοπροσωπία μπορεί το ελληνικό έθνος να υπάρξει και μελλοντικά. Διαφορετικά ελλοχεύει «ο κίνδυνος της ιστορικής έκλειψης».

Όπως φάνηκε στην εκδήλωση η ρήση «Να προσέχει η Ορθοδοξία» (από τους Ιησουίτες) που είπε ο Βεζίρης Ραγίπ Πασά προς τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, ήδη τον 18ο αιώνα, έγινε και πάλι επίκαιρη. Σε συνέχεια του «Σημιτισμού», ο Τσίπρας και οι σύντροφοί του έχουν κάθε λόγο να επιχειρούν το «Βατερλώ της Εκκλησίας». Όσο για την Εκκλησία και τους φορείς της Ιεροσύνης ισχύει ανέκαθεν πως «εάν δεν αδικούμε εμείς τον εαυτό μας, κανείς δεν μπορεί να μας βλάψει».
Το θέμα ασφαλώς αφορά όλους τους Έλληνες που πρέπει ν΄ αντιδράσουν κατά του «εκτρώματος», με μπροστάρηδες ασφαλώς τους κληρικούς και τις οικογένειές τους που θίγονται άμεσα.

One Comment

  1. Τελικά ποιές από τις πιο πάνω θέσεις και τοποθετήσεις αγκαλιάζει το ΑΡΔΗΝ ως οργάνωση, κίνημα, οργανισμός; Υπάρχει κάπου γραμμένη μια επίσημη τοποθέτηση του ΑΡΔΗΝ επ’ αυτών;

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*