Του Νικόλα Δημητριάδη

Η έκταση που έχει λάβει στη δημόσια συζήτηση η αγορά των φρεγατών είναι πρωτοφανής για εξοπλιστικό πρόγραμμα. Αλλεπάλληλες παρεμβάσεις, άρθρα, αναλύσεις, ανακοινώσεις , εκδηλώσεις. Ήδη, προχτές, έκανε σχετική επερώτηση στη Βουλή το Κίνημα Αλλαγής. Το πρόγραμμα αυτό θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του Ναυτικού, τον προσανατολισμό του, τις επόμενες ναυπηγήσεις και τις δυνατότητες που θα έχει, ώστε μπορεί και να υποστηρίξει την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Πέτρα του σκανδάλου είναι η πρόταση που προωθούν οι Η.Π.Α., οι οποίες, ίσως για πρώτη φορά, βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Και αυτό διότι το πλοίο που προτείνουν (η ελαφρά φρεγάτα MMSC της Λόκχηντ Μάρτιν) είναι πολλαπλά προβληματικό. Σε σημείο το ίδιο το αμερικανικό ναυτικό να έχει σταματήσει τις παραλαβές των αντίστοιχων πλοίων, οι επιτροπές του Κονγκρέσου να γράφουν διαδοχικές αρνητικές εκθέσεις, ο δε αμυντικός τύπος των Η.Π.Α. να διερωτάται διαρκώς αν το πλοίο αυτό έχει, κάποια χρησιμότητα ή πρέπει να τερματιστεί πρόωρα η χρήση του. Όλα αυτά, όμως, δεν εμποδίζουν το πλοίο αυτό να είναι υποψήφιο για την Ελλάδα.
Ο τρόπος, δε, που έχει κινηθεί η όλη διαδικασία, από το ναυάγιο της αγοράς των γαλλικών Μπελαρά λίγες μέρες πριν την υπογραφή της (και ενώ είχαν προηγηθεί δύο χρόνια συζητήσεων), τη διενέργεια του εξελισσόμενου «άτυπου διαγωνισμού» με αδιαφανείς διαδικασίες, την ένωση τριών ξεχωριστών εξοπλιστικών (αγορά φρεγατών, απόκτηση μεταχειρισμένων πλοίων και αναβάθμιση των υπαρχόντων φρεγατών ΜΕΚΟ) σε ένα «πακέτο», μέχρι τις παρεμβάσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του Ά. Γεωργιάδη που παρεμβαίνει δημόσια υπέρ των MMSC, προκαλούν φόβους για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις, που μπορεί να υποθηκεύσουν το μέλλον του Πολεμικού Ναυτικού για τις επόμενες δεκαετίες.
Μην ξεχνάμε ότι η αγορά των Ραφάλ έσπασε ένα μεγάλο μονοπώλιο καθώς είναι το μοναδικό μείζον εξοπλιστικό πρόγραμμα που δεν πήγε στην αμερικανική Λόκχηντ Μάρτιν, εδώ και… 2 σχεδόν δεκαετίες! Τόσο ισχυρό είναι το μονοπώλιο της εταιρείας αυτής στην Ελλάδα, που πολλοί υποπτεύονται ότι η αγορά των Ραφάλ έγινε… για να χρυσωθεί το χάπι στον Μακρόν, μετά το ναυάγιο των Μπελαρά! Ο δε Ντένης Πλέσσας, ανώτατο στέλεχος της εταιρείας, έχει το προνόμιο να είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος ιδιωτικής αμυντικής εταιρείας που καλείται συστηματικά να μιλήσει για τα εξοπλιστικά της Ελλάδας σε διάφορα «φόρα» (όπως των Δελφών), σαν να είναι κυβερνητικό στέλεχος ή ανεξάρτητος αναλυτής!
Φαίνεται ότι ο διαγωνισμός βαίνει σιγά σιγά προς ολοκλήρωση. Απέναντι στην «επίσημη αγαπημένη» Λόκχηντ συνωστίζονται οι Ευρωπαίοι μνηστήρες, όλοι τους με ιδιαίτερα αξιόλογες προστάσεις. Οι συνεχείς προσφορές, που έρχονται (από Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία) έχουν προκαλέσει μεγάλο ανταγωνισμό που μόνο καλό μπορεί να κάνει. Αρκεί, βέβαια, να μην καθυστερεί επ’ άπειρον και να μη γίνεται… για το θεαθήναι. Εν τέλει, το αυξημένο ενδιαφέρον που έχει προκαλέσει η «φρεγατιάδα» είναι μάλλον δικαιολογημένο. Διότι δεν πρόκειται για μία απλή αγορά όπλων αλλά ένα πρόγραμμα-ορόσημο, που θα καταδείξει τον βαθμό χειραφέτησης της ελληνικής στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας από τις σχέσεις εξάρτησης και πατρωνείας του παρελθόντος…

Νικόλας Δημητριάδης

One Comment

  1. Σε ολες τις ευρωπαικες χωρες οι πολιτες και οι δημοσιογραφοι δεν ασχολουνται σχεδον καθολου με τα εξοπλιστικα. Εχουν βεβαια αυτες οι χωρες σοβαρες κυβερνησεις που αναθετουν σε σοβαρους ειδικους τη μελετη γι αυτα και αναλογα αγοραζουν. Γιατι βεβαια οι ειδικοι ξερουν σαφως καλυτερα ποιοι εξοπλισμοι πρεπει να γινουν. Εμεις βεβαια οι ελληνες (αν και οι περισσοτεροι ασχετοι με αυτα) αναγκαζομαστε να ασχολουμαστε και να παρακολουθουμε αυτα τα θεματα γιατι απ’οτι φαινεται δεν εχουμε και τοσο εμπιστοσυνη στη σοβαροτητα των κυβερνησεων μας και των ειδικων της που κανουν τις μελετες…Οφειλουμε εδω βεβαια να αναγνωρισουμε και το φιλοτιμο και τη φιλοπατρια του μεσου ελληνα που ασχολειται λογο φιλοπατριας με θεματα που θα επρεπε να ασχολουνται αλλοι…
    Ως ελλην λοιπον και εγω, ας πω δυο λογια που δεν εχουν πει αλλοι.
    1) Στην συμφωνια για τις φρεγατες θα πρεπει να μπει και προυποθεση οτι η εταιρεια θα πρεπει να μας τις αναβαθμιζει αμμεσα μολις ανακαλυπτει κατι καινουργιο. Γιατι διαφορετικα σε 2 χρονια μετα την παραλαβη τους θα ειναι ξεπερασμενες.
    2) Σχετικα με την ενδιαμεση λυση και αν επιμενουμε στις μπελχαρα θα πρεπει να σκεφτουμε μηπως να αγοραζαμε αμμεσα οχι τις ενδιαμεσες φρεγατες αλλα τα ηλεκτρονικα , τα λειτουργικα , τα ρανταρ τους εκτοξευτες και τους πυραυλους επιθετικους και αμυντικους που αναλογουν σε 5 μπελχαρα (χωρις τα πλοια) και να τα φορτωναμε σε πεντε νησια του Αιγαιου. Αυτη θα ηταν μια καλη “ενδιαμεση λυση”
    3) Θα επρεπε να μας ενημερωσει καποιος γιατι τοσο καιρο και με τοσο καλες σχεσεις με το Ισραηλ δεν εχει εγκατασταθει ακομα το Iron Dom στην Κυπρο. Γιατι αυτο ειναι μια μεγαλη αμελεια!

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek