Αρχική » Ένα εκπληκτικό ερώτημα: Τι δουλειά είχαμε στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919;

Ένα εκπληκτικό ερώτημα: Τι δουλειά είχαμε στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919;

από Σπύρος Βαζούρας

Η συγκεκριμένη απόφαση βασίστηκε -πρώτα και κύρια- στην ανελαστική ανάγκη για προστασία και ασφάλεια του μικρασιατικού ελληνισμού, που είχε υποστεί μαζί με άλλους χριστιανικούς πληθυσμούς, ήδη από το 1914, συστηματικά το νεοτουρκικό δόγμα της γενοκτονίας.

Του Σπύρου Βαζούρα

Καθώς συμπληρώνονται φέτος εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, εμφανίζεται συχνά στον δημόσιο διάλογο το εκπληκτικό ερώτημα: «Τι δουλειά είχαμε στη Σμύρνη, τον Μάιο του 1919;» κάποιες φορές με διάθεση διερεύνησης των ιστορικών γεγονότων και άλλοτε ως μια απόπειρα ενοχοποίησης της πολιτικής του Ελευθερίου Βενιζέλου, μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Θα μπορούσε, βέβαια, να δοθεί μια απάντηση – εξίσου σύντομη με το ερώτημα – πως, «Στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919 είχαμε την ίδια δουλειά που είχαμε στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 1912 και στα Γιάννενα τον Φεβρουάριο του 1913».
Όμως, καθώς το ερώτημα αυτό σχετίζεται με το αθεράπευτο τραύμα του ’22 που καθόρισε αποφασιστικά τη νεοελληνική κρατική – και όχι μόνο – ιδεολογία και παράλληλα χρησιμοποιείται τακτικά από τον σύγχρονο εθνομηδενισμό, νομίζω ότι αξίζει έναν περαιτέρω σχολιασμό.
Οι πολιτικές επιλογές του Ελευθερίου Βενιζέλου μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ αυτών και η ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Σμύρνη ως συμμαχική δύναμη τον Μάιο του 1919, εντάσσονται στην ίδια αποτελεσματική «στρατηγική συμμαχιών», που οδήγησε στην ενσωμάτωση των Νέων Χωρών στην Ελλάδα, μετά την περίοδο των βαλκανικών πολέμων.
Η συγκεκριμένη απόφαση βασίστηκε -πρώτα και κύρια- στην ανελαστική ανάγκη για προστασία και ασφάλεια του μικρασιατικού ελληνισμού, που είχε υποστεί μαζί με άλλους χριστιανικούς πληθυσμούς, ήδη από το 1914, συστηματικά το νεοτουρκικό δόγμα της γενοκτονίας. Μόνον έτσι, το ελληνικό στοιχείο θα μπορούσε να συμμετάσχει ισότιμα και δίκαια στον νέο μεταοθωμανικό κόσμο που δημιουργούνταν, σε μια θέση αντίστοιχη με την υπάρχουσα μέχρι τότε δυναμική του. Παράλληλα, επιχείρησε να προσδώσει στην Ελλάδα μια πληρέστερη και πιο φυσιολογική κοινωνική δομή, ενσωματώνοντας περιοχές με ισχυρό εθνικό στοιχείο και μια ακμαία ελληνική αστική τάξη, που δεν διέθετε το ελλαδικό κράτος.
Η πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου για το θέμα υπήρξε ρεαλιστική και σε αυτό συνηγορούν τα στρατιωτικά, οικονομικά, γεωπολιτικά, εθνολογικά και δημογραφικά δεδομένα της εποχής, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα από τις μελέτες έγκυρων ιστορικών. Η τύχη της μικρασιατικής εκστρατείας, με τις προϋποθέσεις και τους όρους που είχε σχεδιαστεί και υλοποιηθεί μέχρι και τον Οκτώβριο του 1920, είχε θετική πορεία και προοπτική. Τίποτα δεν απειλούσε πραγματικά το συμμαχικό και ελληνικό εγχείρημα στη Μικρά Ασία και δεν υπήρχε κανένα προδιαγεγραμμένο αρνητικό αποτέλεσμα, όπως πασχίζει να μας πείσει απεγνωσμένα η εθνομηδενιστική «μυθογραφία» κάθε απόχρωσης.
Οι μοιραίες εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 1920, με την επικράτηση της ετερόκλητης συμμαχίας «Ελιά – στεφάνι, Σφυρί – δρεπάνι» και η καταστροφική διαχείριση των μετανοεμβριανών κυβερνήσεων, οδήγησαν σε μια εντελώς διαφορετική και τραγική κατάληξη του μικρασιατικού εγχειρήματος.

Σπύρος Βαζούρας
εκπαιδευτικός & υπεύθυνος οργανωτικού Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Βοιωτίας.

ΣΧΕΤΙΚΑ

4 ΣΧΟΛΙΑ

Στεφανος κορφιατης 24 Μαρτίου 2022 - 15:47

κανετε λαθος, η ειλημμένη αποφαση των νεοτουρκων να εκκαθαρισουν τα τουρκικα εδαφη απο αλλογενεις και αλλοθρησκους δεν υπηρχε περιπτωση να αλλαξει ακομα κι αν δεν μεσολαβουσαν οι εκλογες του νοεμβριου.

οι τουρκοι θα πολεμουσαν οπως πολεμουν οι ουκρανοι σημερα τους ρωσους και αν η καταστροφη δεν γινοταν το 22 θα συνεβαινε σιγουρα τα επομενα χρονια

το οραμα της ιωνιας ηταν θνησιγενες και η υποστηριξη της αγγλιας αβεβαιη. ακομα κι αν μας ατηριζε καποια στιγμη θα μας εγκατελιπε οπως εκαναν οι αμερικανοι στο αφγανισταν το 2021

ο βενιζελος οφειλε να σταθμισει ολους τους παραγοντες και να δρασει αναλογα, δεν το εκανε και γι αυτο εριξε τη μπαλα στην εξεδρα και παρα πασα ελπιδα ΕΚΑΝΕ τις εκλογες του 20 για να βρει δικαιολογια

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Γιώργος Χώτος 24 Μαρτίου 2022 - 21:40

Μάλιστα. Αντιπροσωπεύετε με τον πλέον κλασσικό τρόπο την αντίληψη αυτή την οποία εγκαλεί με το πολύ εύστοχο και ακριβέστατο αρθρίδιο του ο κ. Βαζούρας. Προσέξτε τι λέτε όταν τον εγκαλείτε ότι κάνει λάθος. Λέτε αυτό ακριβώς που ισχυρίζεται (ορθότατα) ο κ. Βαζούρας, δηλαδή ότι οι νεότουρκοι ήδη εκτελούσαν το γενοκτονικό τους έργο. Και εμείς, με τους νικητές του πολέμου πλέον, με ένα σουλτάνο που δεχόταν κάθε όρο, με μια ηττημένη Τουρκία που δικαίως υφίστατο τους όρους των νικητών, με μια Κωνσταντινούπολη υπό πολυεθνική (και ελληνική) επιτροπεία, με το τουρκικό στράτευμα διαλυμένο πλην του Καραμπεκήρ στη βαθειά Ανατολία, με τον Κεμάλ επικηρυγμένο (ο Καραμπεκήρ τον δέχτηκε, τον “ανέστησε” και τελικά απαγχονίστηκε απ’ αυτόν το 1926) και όλη την παράλια Τουρκία υπό την κατοχή των νικητών, θα κάναμε τι; Θα παρακολουθούσαμε ναρκωμένοι το θάψιμο της ανολοκλήρωτης επανάστασης του 1821; Το ότι ο Βενιζέλος επιδίωξε την ήττα του το 1920 είναι ένα παραμύθι εθνομηδενισμού. Πιστεύετέ το αν σας ανακουφίζει. Το ότι οι σύμμαχοι κατόπιν μας έσκαψαν το λάκκο (κυρίως οι Ιταλοί και μετά οι Γάλλοι) και με απροκάλυπτο πολεμικό τρόπο μάλιστα και τελικά προμήθευσαν μαζί με τους μπολσεβίκους τον οπλισμό του Κεμάλ, συνηγορούσης της εχθρικής πλέον στάσης της Αντάντ προς τον επανακάμψαντα Κωνσταντίνο και των βλακωδών-ερασιτεχνικών λαθών μας, έφεραν την καταστροφή όχι τη στρατιωτική per se αλλά την αναπόφευκτη για το ένστικτο των τούρκων πλήρη γενοκτονία και του μικρασιατικού ελληνισμού. Και μας λέτε τώρα ότι για να αποφεύγουμε τον εχθρό να μην τον αντιμετωπίζουμε. Δηλαδή τι να στάθμιζε ο Βενιζέλος και τι να έκανε; Για πείτε μας εσείς κ. αναλυτά που βλέπετε αναλογίες με το Αφγανιστάν του τώρα; Δηλαδή ο Βενιζέλος έπρεπε να δει ότι κατόπιν η Αγγλία (και οι Γαλλο-Ιταλοί μην το ξεχνάτε) θα τον εγκατέλειπαν και να κάτσει άπραγος διότι όπως και εσείς τώρα το βλέπετε το όραμα της Ιωνίας ήταν θνησιγενές (αυτό νομίζετε ότι πίστευε ο Βενιζέλος;). Ο κ. Βαζούρας με το άρθρο του θέλει να στηλιτεύσει την εθνομηδενιστική στα όρια του μαζοχισμού άποψη των γκρινιάρηδων νεοελλήνων περί ευθυνών του αιωνίως κακού κράτους. Αυτό που βιώνουμε σήμερα με την αξιοπρεπή και υπερήφανη (απρόσμενη ομολογώ) καθολική αντίσταση του Ουκρανικού λαού μας διδάσκει αυτό ακριβώς που ανά τους αιώνες έπραττε ο ελληνισμός εναντίον υπερτέρων δυνάμεων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στεφανος κορφιατης 24 Μαρτίου 2022 - 18:15

επανερχομαι: ακομα κι αν η εκστρατεία ηταν επιτυχημενη στην αρχη, η αλλαγη στο διεθνες πεδιο ( ληξη του πολεμου και ξεσπασμα μπολεβίκικης επαναστασης κ.α.) εκανε την επιτυχια αυτη αμβιβολη και βραχειας διαρκειας. ακομα , δεδομενου του διχασμου και της αντικειμενικης δυσκολιας η χωρα μετα απο 10 ετη υπερπροσπαθειας στα μετωπα του πολεμου να υποστηριξει τετοιας εκτασης υπερεπεκταση, εκαναν το εγχείρημα τοτε (1919) ουτοπικο και ακρως κινδυνωδες, οπως και δυστυχως αποδειχτηκε

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Αρέσει σε %d bloggers: