Οι ηγέτες δεν γεννιούνται. Γίνονται

715

του Σωτήρη Κύρμπα

Στην ιστορία της Ανθρωπότητας υπήρξαν πολιτικοί ηγέτες που, εκτός της διαχείρισης των κοινωνικών ή άλλων προβλημάτων, τους δόθηκε η ευκαιρία να αναδειχθούν σε μεγάλων διαστάσεων Ηγέτες όταν κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν σε εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές τεραστίων διαστάσεων προκλήσεις, λαμβάνοντας ιστορικές αποφάσεις, κόβοντας Γόρδιους Δεσμούς.

Γνωρίζουμε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ ως πολέμιου της πολιτικής κατευνασμού του ναζισμού και φασισμού που στο περίφημο διάγγελμά προς τον βρετανικό λαό ξεκινούσε “Δεν έχω τίποτε να σας προσφέρω εκτός από αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα…” και κατέληγε “Δεν θα παραδοθούμε ποτέ!” Από εκείνη την στιγμή και μετά ο Τσώρτσιλ ήταν πλέον ο Ηγέτης στον πόλεμο κατά του Χίτλερ και μόνο για ιστορικούς λόγους σήμερα γνωρίζουμε τις μεγάλες προηγούμενες μεγάλες αποτυχίες στον πόλεμο των Μπόερς της Νότιας Αφρικής (όπου αιχμαλωτίστηκε!), ή την συντριβή της επιχείρησης κατάληψης της Καλλίπολης των Δαρδανελίων που εισηγήθηκε στον Α’Π.Π. (παραιτούμενος κατόπιν από υπουργός των Ναυτικών).

Ακόμη και στις μέρες μας τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι θα τον γνωρίζαμε (αν τον γνωρίζαμε) ως Πρόεδρο της Ουκρανίας που πριν ασχοληθεί με την πολιτική ήταν πετυχημένος κωμικός, σεναριογράφος, ηθοποιός και παραγωγός στην χώρα του. Έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο Ηγέτης της αντίστασης του ουκρανικού λαού στην εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων υπό τον Πούτιν και συνεχίζει σταθερά να αντιστέκεται ακόμη και απέναντι στον νέο υποχθόνιο “φίλο” του, τον Τραμπ.

Στα δικά μας, γνωρίζουμε όλοι βεβαίως τον Ιωάννη Μεταξά από την ιστορική απάντηση στον πρέσβη της Ιταλίας Εμμανουέλε Γκράτσι “Alors, c’ est la guerre” που στα χείλη του ελληνικού λαού μεταφράστηκε ως ΟΧΙ. Εκείνη την βραδιά ο Μεταξάς αναδείχθηκε Ηγέτης της Ελλάδας που αντιστάθηκε. Ελάχιστοι σήμερα γνωρίζουν το παρελθόν του, όταν ως υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στην διάρκεια του Α’Π.Π. το 1916 -όντας τυφλά γερμανόφιλος-  παρέδωσε αμαχητί το Δ’ Σώμα Στρατού της Δράμας στα γερμανικά στρατεύματα (μεταφέρθηκε αύτανδρο στο Görlitz της Γερμανίας) και οδήγησε στην δεύτερη βουλγαρική κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας. Μέχρι και τις αμαρτίες του δικτατορικού του καθεστώτος “εξάγνισε” το ΟΧΙ εκείνο.

Προφανώς τα παραπάνω δεν γράφηκαν για… ιστορικούς λόγους: Αφορούν τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη που μέχρι σήμερα αποδείχθηκε σχετικά καλός (γνώμη μου) στην διαχείριση των προβλημάτων της χώρας από την στιγμή που εκλέχθηκε. Όμως για να αντιμετωπίσει τις πολυπλόκαμες προκλήσεις (επί της ουσίας απειλές) που δέχεται σήμερα η Ελλάδα είναι απαραίτητο να επιδείξει πραγματικά ηγετικές ικανότητες πέραν και πάνω από την τριβή της καθημερινότητας.

Με την εμφάνιση του Βαγγέλη Μαρινάκη (και κυρίως τα όσα είπε) στο Συνέδριο του Economist έγινε προφανέστατο ποιος κινούσε τα νήματα πίσω από τα “ξυλόλια” του τρένου των Τεμπών, ποιος χρηματοδοτεί τον νοσηρό-υβριστικό δημόσιο λόγο, ποιος εκπροσωπεί τα συμφέροντα του Πούτιν στην χώρα μας. Δεδομένου μάλιστα πως όλοι οι πολιτικοί στους οποίους ποντάρει δεν του “βγαίνουν”, ίσως δούμε και τον ίδιο (τον Βαγγέλη Μαρινάκη) σε ρόλο Μπερλουσκόνι της Ελλάδας. Εξάλλου ελέγχει την μεγάλη πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Διαχειριστικά η αντιμετώπιση αυτής της ομοβροντίας είναι εξαιρετικά δύσκολη, έως και ακατόρθωτη, δεδομένου πως και η ελληνική κοινωνία βρίσκεται εν υπνώσει, σε μεγάλο μαρασμό. Ακόμη και αν στις επόμενες εκλογές επικρατήσει πάλι η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο κλοιός από όλα τα εντεταλμένα (φανερά ή κρυφά) όργανα του Πούτιν στην χώρα μας θα είναι ασφυκτικός. Η ρώσικη (όπως και η τουρκική) στρατηγική ξέρει να δουλεύει σε βάθος χρόνου και ποτέ δεν παρεκκλίνει από τους γεωστρατηγικούς της στόχους. Εάν μάλιστα συμπεριλάβουμε στην εξίσωση και τον ένοικο του Λευκού Οίκου Τραμπ (για τον οποίο ό,τι και να πούμε είναι λίγα), η κατάσταση γίνεται αφόρητη.

Μόνο η φυγή προς τα εμπρός, η ανάδειξη των αρετών που ο ελληνικός λαός μπορεί να επιδείξει (και έχει επιδείξει) όταν εμπνέεται, αντιστέκεται και αγωνίζεται για κάτι παραπάνω από τον εαυτούλη του θα κονιορτοποιήσει τους χάρτινους πύργους των Μαρινάκηδων. Βροντοφωνάζοντας πως “Δεν θα παραδοθούμε ποτέ!” και χωρίς να έχουμε υποστεί (μέχρι στιγμής) τα δεινά ενός πολέμου έχουμε τα εργαλεία και την δυνατότητα να αναδείξουμε το τι πραγματικά μας χωρίζει από τον ολοκληρωτισμό που είναι έτοιμος από τα ανατολικά και τα βόρεια να μας κατασπαράξει.

Μπορεί ο πορφυρογέννητος (πολιτικά) Κυριάκος Μητσοτάκης να γίνει Ηγέτης; Δεν αισιοδοξώ, ούτε το νομίζω. Δεν ξέρεις όμως καμιά φορά πως τα φέρνει η ζωή και η Ιστορία…