του Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο
Παρότι ο ΔΗΣΥ κατέγραψε μείωση ποσοστού, σε σύγκριση με τις βουλευτικές του 2021, 0,8%, ενώ το ΑΚΕΛ κατέγραψε αύξηση 1,4%, η Αννίτα Δημητρίου μπορεί να θεωρηθεί η απόλυτα κερδισμένη αυτής της εκλογικής αναμέτρησης.
Φυσικά και ο Στέφανος Στεφάνου θεωρείται νικητής, και δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι για πρώτη φορά από το 2011 το ΑΚΕΛ καταγράφει αύξηση ποσοστών ενώ το 2016 (-7.1%) και το 2021 (-3.3%) κατέγραφε μείωση. Το 2011 είχε αύξηση 1,4%, όση ακριβώς είχε και στις εκλογές της περασμένης Κυριακής, αν σημαίνει κάτι. Δίκαια πανηγυρίζει.
Ωστόσο, η Αννίτα Δημητρίου, χωρίς να αυξήσει ποσοστά και διατηρώντας τις ίδιες βουλευτικές έδρες, βρίσκεται στην κορυφή της επιτυχίας καθώς τα τρία τελευταία χρόνια, από τις προεδρικές εκλογές του 2023, η ίδια και το κόμμα της πέρασε από φουρτούνες, που θα μπορούσαν να την καταποντίσουν.
Μόνο ένα γεγονός να ληφθεί υπόψη είναι αρκετό. Το ότι τρία πρώην στελέχη του ΔΗΣΥ εκλέγηκαν βουλευτές με άλλο κόμμα, το ΕΛΑΜ: Μάριος Πελεκάνος, Ανδρέας Παπαχαραλάμπους, Ευγένιος Χαμπουλλάς. Η επιχείρηση άλωσης του κόμματος από το ΕΛΑΜ, η αποστασιοποίηση επώνυμων στελεχών μετά τους τριγμούς των προεδρικών και την αλλαγή κομματικής ηγεσίας, η απόλυτη σύνδεση του κόμματος με τις κατηγορίες διαφθοράς της συναγερμικής κυβέρνησης Αναστασιάδη, ακόμα και η απειρία της ίδιας της Αννίτας Δημητρίου, που παρέλαβε ένα κόμμα κυριολεκτικά ηφαίστειο, καθιστούν την επιτυχία της Κυριακής ανέλπιστη, αλλά άκρως ουσιαστική.
Είναι προσωπική επιτυχία της, και των στελεχών που εργάστηκαν δίπλα της φυσικά. Όσοι ανέμεναν συντριβή για να την αμφισβητήσουν μάλλον από την Κυριακή σήκωσαν τα χέρια.
Ασφαλώς, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ ευνοήθηκαν και από την προεκλογική της αποτυχίας όσων επιχειρούσαν να αμφισβητήσουν την δύναμή τους. Ιδίως τα νέα σχήματα, που θεωρούσαν βέβαιη τη συντριβή των λεγόμενων συστημικών κομμάτων, αλλά δεν είχαν την εμπειρία μιας σκληρής προεκλογικής περιόδου και τους μηχανισμούς να επικοινωνήσουν με τη συντηρητική κοινωνία της Κύπρου. Επένδυσαν στις ακρότητες (εξαλλοσύνες, μπορεί να τις πει κάποιος) και ξέχασαν ότι ο Κύπριος είναι συντηρητικός εκ φύσεως, δεν του αρέσουν οι άγριοι καυγάδες, ούτε οι υπεροψίες, ούτε η ανασφάλεια.
Το ΑΛΜΑ με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη και τους ανθρώπους του, έμειναν κολλημένοι στη διαφθορά του Αναστασιάδη, του Χριστοδουλίδη, του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και δεν είχαν κάτι άλλο να πουν εκτός από το ότι θα έρθουν αυτοί να τους βάλουν όλους φυλακή, διότι όλοι είναι διεφθαρμένοι εκτός από τον Οδυσσέα. Αλλά αυτά είχαν συζητηθεί και όταν ο Οδυσσέας ήταν Γενικός Ελεγκτής και όταν δικαζόταν στο Ανώτατο και όταν εκδιώχθηκε. Τώρα χρειαζόταν να τονιστούν θέσεις και προτάσεις, που ουδέποτε αναδείχθηκαν. Στην προεκλογική ατζέντα ήταν μόνο η διαφθορά και με τρόπο απόλυτα μηδενιστικό.
Η Άμεση Δημοκρατία με τον Φειδία Παναγιώτου ήταν επίσης στο ίδιο πνεύμα με άλλα συστατικά. Αυτά της διακωμώδησης της πολιτικής και της διοίκησης του κράτους. Κούρασαν όμως τα βιντεάκια με τους διάφορους επαναστάτες, που δεν είχαν τίποτε να πουν εκτός από σάχλες. Διότι αυτή τη φορά δεν ήταν μόνο ο Φειδίας, για να λένε οι αφελείς ότι είναι ένα πανέξυπνο παιδί, που έβγαλε εκατομμύρια (δήθεν) από τα βιντεάκια του. Ήταν και διάφοροι άλλοι που τους έβλεπες να κάνουν προεκλογικά tik tok και αναρωτιόσουν αν ζύγισε κανένας το μυαλό τους να μάθουν πόσα δράμια είναι. Κι αυτοί υπόσχονταν ότι έρχονται να ανατρέψουν το διεφθαρμένο παραδοσιακό σύστημα, αλλά χωρίς να ξέρουν με ποιο τρόπο μπορούν να το κάνουν στο tik tok.
Το Volt, μέχρι το απόγευμα της Κυριακής οι πάντες θεωρούσαν σίγουρη την είσοδό του στη βουλή, επιχείρησε να καταθέσει έναν πιο σοβαρό λόγο, και να εμφανιστεί ως διαφορετικό κόμμα, ευρωπαϊκό και δικοινοτικό, με μια νέα γυναίκα στο προσκήνιο, την Ανδρομάχη Σοφοκλέους, να κερδίζει τις εντυπώσεις. Τελικά εξανέμισε από μόνο του τη διαφορετικότητα και τη σοβαρότητα, συνδέοντας κι αυτό την παρουσία του με το μονοθεματικό της διαφθοράς. Και μάλιστα με μια υπόθεση εξευτελιστική, την υπόθεση Σάντη.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, σιωπηρά, με σοβαρό πρόσωπο και πίσω από την αυλαία της σκανδαλολογίας και της υποβάθμισης της κατοχής, το ΕΛΑΜ αλώνιζε χωρίς ακρότητες. Ξεκίνησε το 2011 με 1,08% και 4.354 ψήφους και έφτασε το 2026 στο 10,9% και 40.567 ψήφους, όταν οι άλλοι θα ψάχνουν το λάθος μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Είναι απλό, όμως: Οι εξαλλοσύνες, οι επιπολαιότητες, οι εμμονές δεν ταιριάζουν στον Κύπριο.
