του Διδύμιου
Γκολ από τα αποδυτήρια. Ο νέος Τσίπρας σε κάθε μέτρηση δείχνει την πλάτη στον Ανδρουλάκη.
Οι ίδιες οι μετρήσεις δείχνουν στα ποιοτικά ότι η αντιπολιτευτική τακτική του ΠΑΣΟΚ είναι απογοητευτική. Δεν βρίσκουν τίποτα σωστό. Έτσι με το που ανακοινώθηκε η ΕΛΑΣ, ο Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ έμειναν πίσω. Με την βελόνα όχι ακούνητη αλλά πολύ πίσω.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρουλάκης απέτυχαν. Δεν έδειξε η στρατηγική τους κάποιο όραμα, δεν έχουν αφήγημα. Δεν φάνηκε ότι μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τα προβλήματα. Δεν μπόρεσαν να πλήξουν την κυβέρνηση, δεν έδειξαν τις λύσεις για την ακρίβεια, για την βελτίωση των οικονομικών, ότι αποτελούν σοβαρή εναλλακτική εξουσίας. Κι εκεί που περίμεναν κάτι να τσιμπολογήσουν ελέω σκανδαλολογίας, ήρθε Τσίπρας και Καρυστιανού κι έγιναν οι εφιάλτες τους.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πια μετατραπεί σε κόμμα ήπιας διαμαρτυρίας. Έχει αποδεχτεί ότι δεν μπορεί να διαμορφώσει έναν ισχυρό πόλο εναλλακτικής πρότασης και θα είναι κόμμα συμπληρωματικό. Δείχνει να ενδιαφέρεται απλά για την επιβίωσή του, που όμως περνάει μόνο από την δεύτερη θέση προσπερνώντας τον Τσίπρα. Το κόμμα δεν εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες και τον χρόνο, παρ’ όλη την εξαΰλωση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έγινε ο αδιαμφισβήτητος αντίπαλος του Μητσοτάκη. Πίστεψαν ότι θα πάρουν κεντρώους από την ΝΔ αλλά και παλιννοστούντες πασόκους απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ. Διαψεύστηκαν. Πίστεψαν ότι είχαν σιγουρέψει την δεύτερη θέση, δεν είδαν την πραγματικότητα.
Βρέθηκαν από ….σπόντα αξιωματική αντιπολίτευση και τους κυρίευσε μικρομεγαλισμός. Και μια διαρκής αμφιταλάντευση μεταξύ κέντρου και Αριστεράς. Με εμμονές πολιτικά άγονες σε υποκλοπές κι ΟΠΕΚΕΠΕ, με ύψωμα των τόνων και παραγωγή ντόρου μεγαλύτερη απ το μπόι τους και το έπαιζαν εισαγγελείς αντί να παράγουν πολιτική και να δείξουν την πρότασή τους. Κινήθηκαν αντισυστημικά, με ρητορική τοξική, όμως το κοινό που απευθύνονταν, είχε ρίξει άγκυρα αλλού. Έφτασε να φαντάζει ….πράσινος ΣΥΡΙΖΑ. Μια τακτική πόλωσης ασύμμετρης με καταγγελτικό λόγο, ένα «γιούργια» κατά της ΝΔ …κι όπου βγει.
Το ΠΑΣΟΚ κι ο αρχηγός του δεν έδειξαν να είναι προετοιμασμένοι για τα νέα κόμματα, αν και το ήξεραν. Έδειξαν αιφνιδιασμένοι, αμήχανοι, χλεύασαν τους δημοσκόπους. Παραμύθια με δράκους, χωρίς να ψάξουν να δουν τις αιτίες. Τώρα όμως είναι αργά για δάκρυα. Με ηττοπάθεια, ηγεσία αδύναμη, μόνιμα θυμωμένη, ξοφλημένη κατά τις μετρήσεις δεν μπορεί το κάρο να πάει παραπέρα. Τα πυρά του ΠΑΣΟΚ είναι πια άσφαιρα κι ο αγώνας διμέτωπος. Με Μητσοτάκη και Τσίπρα και νοιώθοντας την ανάσα της Καρυστιανού.
Ο μόνιμα συνοφρυωμένος Ανδρουλάκης δεν μπορεί να πάει μακριά το καράβι. Με άκαμπτη ρητορική, μπαλωθιές και ειρωνείες, δεν πέφτει ο Μητσοτάκης. Και αυτό το ξέρει καλά ο αναδομημένος Τσίπρας που ονειρεύεται όχι να πέσει ο Μητσοτάκης αλλά να τον διαδεχθεί. Διέξοδοι δεν υπάρχουν και όλοι πιθανολογούν την προσγείωση τουλάχιστον στην τρίτη θέση. Εκεί που ….κακά τα ψέματα ήταν τα τελευταία χρόνια. Χωρίς να έχει αποφασίσει τι κόμμα είναι, τι θέλει. Το ολίγον απ’ όλα που δηλώνει τώρα δεν έλκει και του το δείχνουν οι μετρήσεις. Αυτή του η ασάφεια θα αφήσει το αποτύπωμά της στις εκλογές.
Πρέπει να ξαναδούν την στρατηγική τους, την αντιπολιτευτική τους στάση μήπως και περισώσουν ότι μπορούν. Όλα πια φαντάζουν αδύνατα, μ’ έναν αρχηγό ακατάλληλο που έχει συνηθίσει να βλέπει τα τρένα να περνούν. Ούτε οι αποστρατείες, ούτε οι διευρύνσεις πια δεν τον σώζουν.
Η εκλογική αποτυχία πλησιάζει. Και όλοι περιμένουν την βραδιά των εκλογών να βγάλουν τα μαχαίρια.
Ξορκίζουν προς το παρόν το ενδεχόμενο η χώρα να …ζητήσει την βοήθειά τους για να σχηματιστεί κυβέρνηση.
Στηρίξτε το Άρδην κάνοντας μια προσφορά ΕΔΩ.
