Στο τιμόνι ο Ερντογάν, αλλά δεν είναι ανόητος να παίξει κανένα «chicken game»…
του Λάζαρου Μαύρου
ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ προειδοποιητική βολή πολέμου εναντίον της Τουρκίας έστειλε ο Ισραήλ στον Ερντογάν, παραγγέλοντάς του «να κάτσει στ’ αυγά του – ως εδώ και μη παρέκει». Το εξέπεμψε την Τρίτη 18η Αυγούστου με τον προπαρασκευαστικό βομβαρδισμό της σχεδιαζομένης για τουρκική χρήση αεροπορικής βάσης Αμπού αλ-Ντουχούρ, στη βορειοδυτική Συρία, από την ισραηλινή πολεμική αεροπορία. Το μήνυμα, εμπράκτως κι όχι μόνο στα λόγια, ξεκάθαρο: Ο Ισραήλ είναι αποφασισμένος να αποτρέψει την μετατροπή των ερειπίων της ήδη ρημαγμένης Συρίας σε τουρκικό προγεφύρωμα εναντίον του.
– Έχει άραγε φτάσει η στιγμή όπου η ραγδαία εκτράχυνση των τελευταίων ετών στις σχέσεις Άγκυρας – Ιερουσαλήμ βρίσκεται στα πρόθυρα πολέμου μεταξύ των δύο κρατών, αμφοτέρων στενών εισέτι συμμάχων των ΗΠΑ;
– Οι μέχρι τώρα «εξετάσεις» που έδωσε στη διάρκεια της 24χρονης μονοκρατορίας του ο Ερντογάν, βεβαιώνουν ότι δεν είναι καθόλου ριψοκίνδυνος για να παίξει το αβέβαιο «παιχνίδι της κότας – chicken game»:
– Παραδοσιακά γνωστότατο στην αμερικανική τρέλα το chicken game, αναφέρεται σε δύο αντιπάλους ο ένας απέναντι του άλλου αυτοκινητιστές ταχύτητας σε στενό δρόμο, οι οποίοι ορμούν ιλιγγιωδώς ως τη μετωπική τους σύγκρουση και όποιος κλώσει πρώτος χάνει το παιχνίδι και ρεζιλεύεται ως «η κότα».
– Είναι ο ίδιος Ερντογάν που εκτόξευε κατά ριπάς τις πολεμικές απειλές του εναντίον της Ελλάδας ότι «θα ‘ρθούμε ξαφνικά ένα βράδυ». Κι έβαζε τον στρατηγό του τον Χουλουσί Ακάρ να απειλεί ότι θα στείλει τα στρατά του κολυμπώντας να πάρουν το Καστελόριζο. Μέχρι που ανακάλυψε το 2020 στον Έβρο και στα νησιά ότι, η Αθήνα δεν είναι πλέον «η κότα». Ανομολόγητα μεν, στην ουσία δε, έβαλε την ουρά στα σκέλια, θρηνολογούσε με τα «Μητσοτάκης γιοκ» που εκφωνούσε κι έσπευσε 7.12.2023 στο Κλεινόν Άστυ να συνομολογήσει τα «ήρεμα νερά». Πολύ προτού ακόμη καταπλεύσει 15η Ιανουαρίου 2026 στον Σαρωνικό η πρώτη από τις φρεγάτες Μπελαρά, η «ΚΙΜΩΝ F-601» με πρώτη αποστολή της τα κυπριακά νερά.
ΧΡΗΣΙΜΗ προς ιστορική υπόμνηση παρένθεση, αναγκαίων συγκρίσεων:
– Δεν ευτύχησε ο Ερντογάν όπως ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ επί της πρωθυπουργίας του το 1967, όταν οι εθνοπροδότες της Χούντας του δικτάτορα συνταγματάρχου Γεωργίου Παπαδοπούλου τού δώρισαν ατιμωτικά την απόσυρση της ελλα-δικής μας Μεραρχίας από την Κύπρο.
– Ούτ’ ευτύχησε ο Ερντογάν, όπως επί της πρωθυπουργίας του το 1974 ο Μπουλέντ Ετζεβίτ, να του προσφέρει η ανθελληνική Χούντα του ταξιάρχου Δημήτριου Ιωαννίδη την 20η Ιουλίου 74, διατεταγμένα αφύλακτες τις ακτές του Πέντεμιλι της Κερύνειας και μια ήδη καθημαγμένη από το προδοτικό χουντικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και τον εμφύλιο διχασμό Γριβικών – Μακαριακών ανυπεράσπιστη Κύπρο, για να αποβιβαστούν ανενόχλητες οι μεραρχίες του τουρκικού Αττίλα, για να εισβάλουν και να κατακτήσουν μέχρι 16 Αυγ. 1974 τα βόρεια εδάφη της νήσου.
– Ευτύχησε αλλού όμως ο Ερντογάν να επιτύχει όμοια και παραπλήσια προγεφυρώματα στην ρημαγμένη εμφυλίως Συρία. Φλεγόμενος από τον πόθο μεθοδικής υλοποίησης των οραμάτων της νεο-οθωμανικής του στρατηγικής προς τα «σύνορα της καρδιάς του» εντός των οποίων διακήρυξε ότι συμπεριλαμβάνεται και η Ιερουσαλήμ…
ΟΤΑΝ τον Νοέμβριο 2002 στις τουρκικές εκλογές επικράτησε το ισλαμιστικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ερντογάν, ελάχιστοι στην Αθήνα και στη Λευκωσία επαγρυπνούντες ανέκαθεν τουρκομαθείς είχαν διαβάσει το βιβλίο «Το Στρατηγικό Βάθος της Τουρκίας» που εξέδωσε το προηγούμενο έτος ένας άγνωστος έως τότε καθηγητής ονόματι Αχμέτ Νταβούτογλου. Ήταν τότε «στρατηγικός μέντορας» του ηγέτη του ΑΚΡ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αυτοπροσώπως πρωθυπουργού στην Άγκυρα από 14η Μαρτίου 2003, όστις έκτοτε αναδείχθηκε σε Μονοκράτορα της Τουρκίας και «Διεθνούς Εμβέλειας Σκακιστή» όπως τον είχε αναγορεύσει ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ήδη από την προηγούμενη θητεία του (2017-2021).
– Εκείνο το βιβλίο αναδείχθηκε τα επόμενα έτη έως σήμερα το απαράβατο «κοράνιο της νεο-οθωμανικής στατηγικής» της Τουρκίας. Με επιστημονική επιμέλεια του αείμνηστου τουρκολόγου καθηγητή Νεοκλή Σαρρή και μετάφραση του Νικόλαου Ραπτόπουλου εκδόθηκε το 2010 στην ελληνική από τις εκδόσεις Ποιότητα του καθηγητή Παναγιώτη Ήφαιστου.
– Ήταν το Σχέδιο Επεκτατισμού της Τουρκίας (αφενός εδαφικής και αφετέρου εξ υπέρτερης ισχύος καθοριστικής επικυρίαρχης επιρροής) με ομολογημένες σαφέστατα προδιαγραφές Νεο-Οθωμανικών επιδιώξεων, στην ευρύτερη περιοχή των γεωγραφικών διαστάσεων της διαλυθείσας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
– Το Σχέδιο του «Στρατηγικού Βάθους» δεν στοχεύει μόνο εναντίον Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και στη Μέση Ανατολή σαφώς εναντίον του Ισραήλ. Ο αντι-εβραϊσμός που εκφράζεται στο βιβλίο Νταβούτογλου και μόνο από τον όγκο των σελίδων όπου αναλυτικά διατυπώνεται, συγκριτικά υπερτερεί όλων των άλλων σελίδων, παρ’ ότι ο Ισραήλ αποτελούσε τότε πολύ στενό σύμμαχο – συνεργάτη της Τουρκίας. Παρεμπιπτόντως, είναι άξιο διερεύνησης ότι, όλ’ αυτά τα χρόνια της ερντογανοκρατίας (2002-2026) και της μεθοδικής κλιμάκωσης και όξυνσης της εναντίωσης της Τουρκίας κατά του Ισραήλ, δεν εντοπίζονται στην ισραηλινή αρθρογραφία αναφορές στον κραυγαλέο αντι-εβραϊσμό που διατυπώθηκε από το 2001 στο βιβλίο «κοράνιο» νεο-οθωμανικής πολιτικής Ερντογάν, του «Στρατηγικού Βάθους» του Νταβούτογλου! Μήπως δεν το διάβασαν;
ΑΠΟ της ανόδου των ισλαμιστών του Ερντογάν στην εξουσία, οι εν Αθήναις και Λευκωσία κυβερνώντες, κόμματα, μερίδα ΜΜΕ κοκ ανακουφίστηκαν ότι επιτέλους θα έχουν απέναντί τους στην Άγκυρα έναν «ευρωπαϊστή» και «ισλαμο-δημοκράτη» «μετριοπαθή» συνομιλητή πρόθυμο για αμοιβαίας ωφέλειας συμβιβασμό “win-win situation”, στο Κυπριακό και στο Αιγαίο. Εκείνες οι ελληνικές ψευδαισθήσεις διήρκεσαν χρόνια. Η εδραίωση της μονοκρατορίας Ερντογάν και η κλιμάκωση της διακηρυγμένης επεκτατικής βουλιμίας στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στην Ανατολική Μεσόγειο, απέδειξαν ότι πράγματι ήσαν ψευδαισθήσεις.
– Στην ερντογανική αντίληψη, δια της γραφής Νταβούτογλου στο «Στρατηγικό Βάθος» του 2001, το τουρκικό επεκτατικό επίτευγμα στην Κύπρο 1955 -1974, αποτελεί κορυφαίο καθοδηγητικό υπόδειγμα για τον σχεδιασμό και τη μεθόδευση της νεο-οθωμανικής στρατηγικής τους σε ολόκληρη την περιοχή, όπου βρει ή εκκολάψει αξιοποιήσιμα «προγεφυρώματα» όπως την υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας και της ΤΜΤ τουρκική μειονότητα 18% στην Κύπρο, για την ανάδειξη της Τουρκίας ως υπερδύναμης.
ΣΗΜΕΡΑ στις ακραία επικίνδυνες πολεμικές περιστάσεις της περιοχής, η επιδιώκουσα να καταστεί η Υπερδύναμη – Αφέντης της περιοχής ερντογανική Τουρκία ωρύεται νυχθημερόν εναντίον των σχέσεων Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ και της ανάπτυξης των αμυντικών τους συστημάτων. Βγάζει αφρούς αγανάκτησης βλέποντας στην αεροπορική βάση της Πάφου τον Μακρόν της Γαλλίας, τον Μητσοτάκη της Ελλάδος και τον Χριστοδουλίδη της Κύπρου με F-16 και φρεγάτες. Σέρνεται γλείφοντας εκεί που έφτυνε, στον μισησμένο της εξοντωτή της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» Αιγύπτιο Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι για να εμβολίσει τις σχέσεις Αιγύπτου – Ελλάδος – Κύπρου. Κραυγάζει την αποκήρυξη της «προτεραιότητας ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ» για την οποία ο υπ.Εξ, του Χακάν Φιντάν οδύρεται πως «μια χώρα με πληθυσμό μικρότερο του ενός εκατομμυρίου» [η Κύπρος] εμποδίζει τις σχέσεις 500 εκατομμυρίων ΕΕ-Τουρκίας…
Ο Νταβούτογλου (επιστήθιο ογλάνι τότε του Ερντογάν) στο «Στρατηγικό Βάθος» του το 2001 (σελ. 235) ξεσπάθωνε επικρίνοντας τις προηγούμενες τουρκικές κυβερνήσεις ότι, ενώ η Τουρκία ήταν «παλαιστής βαρέων βαρών» ανεχόταν την Ελλάδα «κατηγορίας μεσαίων βαρών» να την εμποδίζει για να «μην μπορεί να εκμεταλλευτεί το μέγιστο των δυνατοτήτων της». Επί ένα τέταρτο του αιώνα δικαιούται να… αυτομαστιγώνεται!
Λάζ. Μαύρος
