Διεθνή, Ευρώπη

Ουκρανική Διαμάχη: Το Μεγάλο Παιχνίδι και η Ελλάδα

ukraine1

Του Γιώργου Καραμπελιά

Στην Ουκρανία για άλλη μια φορά παίζεται το μέλλον της Ευρώπης και η κατεύθυνση που πρόκειται να ακολουθήσει, όπως ακριβώς συνέβη και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου και Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Τότε η Γερμανία προσπάθησε να αφαιρέσει την Ουκρανία από τη Ρωσία και να την μεταβάλει ουσιαστικά σε ασιατική ή ημιασιατική δύναμη. Και αυτό, γιατί η Ουκρανία ευρισκόμενη στο κέντρο της ανατολικής Ευρώπης και εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους της και της πρόσβασής της στη Μαύρη Θάλασσα, αποτελεί την ευρωπαϊκή δίοδο της Ρωσίας ή αντιστρόφως την ανατολικοευρωπαϊκή έξοδο των γερμανικών συμφερόντων.
Μ ετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, το διαμελισμό της, και την βαθύτατη κρίση της Ρωσίας, η Γερμανία απέκτησε και πάλι το στρατηγικό βάθος που χρειαζόταν προς τα ανατολικά της για να μεταβληθεί στην κεντρική δύναμη του ευρωπαϊκού χώρου. Ταυτόχρονα, επειδή έχει μεγάλη έλλειψη πρώτων υλών και ειδικά ενέργειας, προσπάθησε να μεταβάλλει τη Ρωσία σε βασικό προμηθευτή της, με αντάλλαγμα τη σχετική ανασυγκρότηση της ρωσικής οικονομίας. Έτσι φτιάχτηκε μία παράδοξη σχέση Γερμανίας Ρωσίας, με στοιχεία μιας οιονεί υπόγειας λυκοφιλίας (την οποία και πλήρωσε η Κύπρος πρόσφατα) στην αντιμετώπιση της αμερικάνικης κυριαρχίας.
Οι Γερμανοί, από τη στιγμή και πέρα που είχε εξαφανιστεί ο μπαμπούλας των σοβιετικών πυραύλων, μπορούσαν να αποκτήσουν μεγάλους βαθμούς αυτονομίας έναντι των ΗΠΑ, που εξάλλου βρίσκονταν σε οικονομική κρίση και ήταν μπερδεμένοι στους ατέλειωτους πολέμους της Μ. Ανατολής. Εάν όμως συνεχίζονταν οι προνομιακές οικονομικές σχέσεις της Ρωσίας με την Ε.Ε. (προς την οποία οι εξαγωγές της ξεπερνούν τα 230 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως) θα δημιουργούνταν μία προνομιακή σχέση Ρωσίας-Ε.Ε., που στο βάθος του δρόμου θα έθετε εκ νέου το ζήτημα μιας Ευρώπης απ’ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια όπως την οραματιζόταν ο Ντε Γκώλ.
Κάτι τέτοιο όμως, δεν είναι εν τέλει στις προθέσεις ούτε της Γερμανίας, αλλά ούτε των Αμερικανών.
Η μεν Γερμανία διότι τις προνομιακές σχέσεις με τη Ρωσία θέλει να τις κρατάει στο επίπεδο των σχέσεων ενός εξωτερικού εταίρου, προμηθευτή πρώτων υλών και όχι ενός ισότιμου ευρωπαϊκού παίκτη, διότι τότε θα κινδύνευε να απολέσει την πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη. Σε μια ενιαία Ευρώπη η Δυτική πτέρυγα με κέντρο τη Γαλλία, και η Ανατολική με τη Ρωσία  θα στρίμωχναν  και πάλι τις «κεντρικές δυνάμεις», δηλαδή τη Γερμανία. Γι’ αυτό, και η στάση της Γερμανίας υπήρξε επαμφοτερίζουσα στην ουκρανική κρίση. Από τη μια πλευρά, δεν επιθυμούσε να έρθει ακόμα σε ανοιχτή ρήξη με τη Ρωσία, και από την άλλη, ήθελε αποκοιμίζοντας την «αρκούδα» να την αποκόψει με όσο γίνεται πιο βελούδινο τρόπο από την Ουκρανία. Γι’ αυτό και οι συμφωνίες Μέρκελ- Πούτιν για το μοίρασμα των ζωνών επιρροής σε αυτή τη χώρα.
Οι Αμερικανοί από την άλλη πλευρά μαζί με το πιστό σκυλί τους την Αγγλία, είδαν την ευκαιρία να θέσουν και πάλι ζήτημα της στρατηγικής και στρατιωτικής σύγκρουσης, στο οποίο έχουν το επάνω χέρι συγκριτικά με τους Γερμανούς, και έτσι, να αποκόψουν οριστικά τη Ρωσία από την Ευρώπη. Βεβαίως, αυτό θα έχει ως τίμημα την οριστική στροφή της Ρωσίας προς την Κίνα, και την αναβίωση του ψυχρού πολέμου. Όμως κάτι τέτοιο δεν ενοχλεί καθόλου τους Αγγλοαμερικανούς διότι μέσω αυτού μπορούν να ελέγξουν εκ νέου το σύνολο της Δύσης και την Ευρώπη κατ’ εξοχήν. Γι’ αυτό και εκείνοι που προωθούσαν την όξυνση, της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ήταν οι Αμερικανοί, οι οποίοι την έβλεπαν και ως μια ευκαιρία για να πάρουν την ρεβάνς από τους Ρώσους σε σχέση με τις εξελίξεις στη Συρία. Η αναβίωση του ψυχρού πολέμου είναι το τελευταίο όπλο των Αμερικανών για να ανασυστήσουν την ηγεμονία τους στο σύνολο της Δύσης. Γι’ αυτό εξάλλου χρησιμοποίησαν αποτελεσματικά τις αδυναμίες του αντιπάλου.
Πρώτον, το γεγονός ότι η διεφθαρμένη διοίκηση της Ουκρανίας με τον Γιανουκόβιτς και τους ολιγάρχες επικεφαλής, παίζοντας για αρκετά χρόνια μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας, και αποφασίζοντας μόλις τον Νοέμβριο να έρθει σε ρήξη με την Ε.Ε. μετά τους εκβιασμούς των Ρώσων, είχε προετοιμάσει το έδαφος για το βαθύτατο διχασμό και την άνοδο των ναζιστικών στοιχείων που ακολούθησε.
Δεύτερον, διότι η Ρωσία του Πούτιν, βυθισμένη στην αυτάρκεια των πετροδολαρίων και έχοντας αποδυθεί τους τελευταίους μήνες σε μια τεράστια προσπάθεια να διασφαλίσει την απαραίτητη ησυχία για την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στο Σότσι (με το ασύλληπτο κόστος των 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων), εγκατέλειψε ανενόχλητους επί μήνες τους Αμερικανούς και την προπαγάνδα των δυτικών στην Ουκρανία, ενώ ταυτόχρονα υπερτιμούσε τη συμμαχία με τη Γερμανία. Αυτή η «συμμαχία» δεν αναιρούσε το γεγονός ότι η Γερμανία ανήκει στη Δύση και ότι η επέκταση του κεφαλαίου της την οδηγούσε άσφαλτα να αναμιχθεί ενεργά και στην Ουκρανία.  Έτσι, η Ρωσία αντέδρασε κατόπιν  εορτής, έχοντας σαν σύμμαχο ένα υποκείμενο της τελευταίας υποστάθμης σαν τον Γιανουκόβιτς και έπεσε κατευθείαν στην παγίδα των Αμερικανών που ήθελαν την αναβίωση του ψυχρού πολέμου. Ένας ψυχρός πόλεμος άνισος μια και η Ρωσία των 145 εκατομμυρίων εκ των οποίων οι 20 εκατομμύρια μουσουλμάνοι δεν είναι σε θέση να τον διεξάγει αποτελεσματικά. Η Ρωσία με την τεράστια έκτασή της, τους πόρους της και τα πυρηνικά της, είναι ικανή να αποτελέσει τον απαραίτητο στρατηγικό εταίρο ενός μεγάλου μπλοκ, είτε του ευρωπαϊκού είτε του κινεζικού. Δεν μπορεί να είναι παγκόσμιος παίκτης με τον τρόπο που ήταν επί Σοβιετικής Ένωσης.
Έτσι, σήμερα, υποχρεώθηκε απλώς να κάνει το αυτονόητο, δηλαδή να διασφαλίσει τα συμφέροντά της στην Κριμαία, την τελευταία έξοδο που της έχει απομείνει προς τη Μαύρη Θάλασσα, έστω και εάν υποχρεωθεί να αναδιπλωθεί σε μεγάλο βαθμό σε μια ασιατική προοπτική. Καθόλου τυχαία, οι μόνοι εταίροι που θα της μείνουν στην Ευρώπη στην οικονομική ένωση που προσπαθεί να δημιουργήσει, αν χαθεί η Ουκρανία, είναι η Λευκορωσία, ενώ όλοι οι υπόλοιποι, Καζακστάν κλπ, βρίσκονται στην κεντρική Ασία.
Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία αν ολοκληρωθεί με αυτόν τον τρόπο θα είναι ιδιαίτερα αρνητική, βραχυπρόθεσμα, για την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, τα οποία έτσι στριμώχνονται ακόμα περισσότερο μεταξύ Αμερικανών, Γερμανών και Τούρκων. Χάνοντας σε μεγάλο βαθμό τη ρωσική στήριξη στα θέματα της Κύπρου, ακυρώνοντας τελεσίδικα την προοπτική των αγωγών αερίου προς την Ελλάδα, και μειώνοντας τη ροή Ρώσων τουριστών στην Ελλάδα, κ.λπ.
Γι’  αυτό πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα-δυνατά για να αποφευχθεί η στρατηγική του ψυχρού πολέμου, καθώς και το στρίμωγμα της Ρωσίας εκτός Ευρώπης. Πρέπει να καταγγελθεί τόσο η αγγλοαμερικανική στρατηγική, όσο και η γερμανική, η οποία σπεύδει  πάντα πίσω από τα Αμερικανικά αεροπλάνα να εισπράξει τα οικονομικά και πολιτικά κέρδη στην Ευρώπη, όπως έκανε στη Γιουγκοσλαβία και την Ανατολική Ευρώπη. Πρέπει να αντισταθούμε στην δυτική προπαγάνδα που δαιμονοποιεί τη Ρωσία και να καταδείξουμε πως αν για κάτι  πρέπει να κατηγορηθεί η Ρωσία του Πούτιν είναι ακριβώς για το αντίθετο:  Βυθισμένη στις ονειροφαντασίες των ολιγαρχών που ζούνε στο σίτυ του Λονδίνου,  σ την μεγαλομανία του Πούτιν στο Σότσι, και αποκοιμισμένη από τις συμφωνίες με τον Σταϊνμάγιερ και τη Μέρκελ,  άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν αρνητικά και να φθάσουν στο σημείο της μη επιστροφής.
Ένας ακόμα λόγος για να καταγγελθούν οι γέσμεν που μας κυβερνάνε –  ­λέγε με Βενιζέλο­. Η Ελλάδα, με όση δύναμη έχει, και αυτό ισχύει και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης  πρέπει να θέσει, άμεσα και έμμεσα, το ζήτημα της στρατηγικής της Ευρώπης, μακριά από τον Ατλαντικό εναγκαλισμό και τη γερμανική μονοκρατορία.

* Σήμερα, στις 19.30 το Άρδην θα πραγματοποιήσει συζήτηση για την «Ουκρανικη διαμάχη και τις επιπτώσεις για την Ελλάδα» με ομιλητές τους Δ. Δημόπουλο, Δ. Κωνσταντακόπουλο, Στ. Λυγερό και Γ. Καραμπελιά. Στο χώρό πολιτικής και πολιτισμού του Άρδην, Ξενοφώντος 4, πλ. Συντάγματος.

9 Σχόλια

  1. Πολύ σωστά το άρθρο διαχωρίζει τις επιδιώξεις της Γερμανίας απο εκείνης των Αγγλοαμερικανών. Για την πρώτη η σύγκρουση με τη Ρωσσία ήταν άκαιρη. Χρειάζονταν το νέο σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ να κρατήσει λίγο ακόμη. Όμως οι Αγγλοαμερικανοί ήθελαν τη ρήξη τώρα γιατί ξέρουν από το Β!ΠΠ κι από την Ιερή Συμμαχία ακόμα ότι έχουν κάποια πιθανότητα να επικρατήσουν μόνον αν σπάσουν την έστω και τύπου λυκοφιλίας συμμαχία Ρωσσίας-Γερμανίας.
    Από την άλλη προσωπικά πολύ φοβάμαι ότι η Ρωσσία στο εγγύς μέλλον θα πουλήσει την Κύπρο και στο θέμα του Κυπριακού όπως την πούλησε στο οικονομικό πέρυσι το καλοκαίρι. Κι αυτό διότι πλέον βαρύνεται με εισβολή και κατοχή τμήματος ξένης χώρας όπως ακριβώς δηλ. κι η Τουρκία. Να είσθε καλά.

  2. Μερικές παρατηρήσεις:
    1. Για να αποφύγει τον νέο ψυχρό πόλεμο η Ρωσία παίζει το χαρτί της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από την ίδια. Από εκεί και πέρα δεν μπορεί να κάνει πολλά γιατί το αμερικανικό χρήμα που μπορούν να το τυπώνουν κατά το δοκούν ρέει στις τσέπες ΜΚΟ και άλλων, τα μίντια ελέγχονται κατά 95% από τους δυτικούς και άρα είναι δύσκολο να αποφεύγει τις πορτοκαλί επαναστάσεις.
    2. Αν μια παγκόσμια δύναμη όπως οι ΗΠΑ θέλουν οπωσδήποτε έναν νέο ψυχρό πόλεμο δύσκολα μπορούν οι άλλοι να τον αποφύγουν. Αναγκάζονται να αντιδρούν στις προκλήσεις.
    3. Στον νέο ψυχρό πόλεμο η Ρωσία από ότι φαίνεται έχει σύμμαχο την Κίνα, η οποία προετοιμάζεται για να γίνει η νέα μεγαλύτερη παγκόσμια δύναμη. Άρα δεν είναι άνιση η αναμέτρηση. Φυσικά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η Κίνα μακροπρόθεσμα αποτελεί μεγάλη απειλή για τη Ρωσία επειδή ασκεί αφόρητη δημογραφική πίεση στη Σιβηρία.

  3. Και κάτι ακόμα:

    4. Από τα 50 δις του συνολικού κόστους για το Σότσι, μόνο τα 6 δις ήταν για αθλητικές εγκαταστάσεις. Τα άλλα 44 δις ήταν για υποδομές. Δεν νομίζω ότι πετάχτηκαν αυτά τα λεφτά. Μια ματιά στο χάρτη αρκεί για να δει κανείς ότι το Σότσι είναι μάλλον η μοναδική πόλη της Ρωσίας που θα μπορούσε να είναι πανευρωπαικού βεληνεκούς θέρετρο για θερινό και χειμερινό τουρισμό. Νομίζω ότι καμιά φορά αδικούμε λίγο τον Πούτιν. Δεν έχει σχέση με τους δικούς μας διεφθαρμένους πολιτικούς. Αδιαμφισβήτητα έχει ανορθώσει τη Ρωσία και την έχει βάλει σε μια από τις κεντρικές θέσεις της παγκόσμιας πολιτικής.

  4. Ειχα γραψει ενα σχολιο προηγουμενος αλλα δεν το βλεπω να εμφανιζεται….Τελος παντων θα το γραψω λιγο διαφορετικα.
    Η Ρωσια οπως και να το κανουμε δεν εχει τις απαιτουμενες δυναμεις να ανταγωνιστει ΗΠΑ και ΕΕ. Μια μονοκαλλιεργεια εχει, τα οπλικα συστηματα. Αντε να βαλουμε και το υγραεριο. Στην οικονομια ομως το μεγεθος της ειναι ισο με αυτο της Αγγλιας. Απο την αλλη η κινα μπορει να πλησιαζει τις ΗΠΑ αλλα απεναντι στο μεγεθος της ΕΕ δεν εχει καμια ελπιδα. Αν σε αυτο προσθεσουμε και το γεγονος οτι η ρωσια δεν συνεργαζεται με την κινα στον τεχνολογικο τομεα, δεν βοηθαει δηλαδη την κινα να αποκτησει τεχνογνωσια….τοτε καταλαβαινουμε οτι τα πραγματα για ρωσια-κινα δεν ειναι καθολου καλα. Μονο μια στενη συνεργασια κινας-ρωσιας θα μπορουσε να ανατρεψει την κατασταση. Αλλα αυτο προσκρουει στο ρωσικο εγωισμο.
    Και βεβαια η ρωσια αν δεν αλλαξει μυαλα (και μαλλον δεν θα αλλαξει) θα χασει και τη μιση ουκρανια και σιγα θα χανει και αλλους συμμαχους μεχρι που θα μεινει μονη της και θα σβησει.
    Για εμας βεβαια θα ηταν απωλεια μια οπισθοχωρηση της ρωσιας. Οχι γιατι μας αγαπανε η’ γιατι αγαπαμε τους ρωσους. Αλλα γιατι εμας μας συμφερει να βρισκονται στην ανατολικη μεσογειο οσο γινεται περισσοτεροι παικτες με αντικρουομενα συμφεροντα. Ωστε να μπορουμε να εκμεταλευτουμε καταστασεις και να κλινουμε την ζυγαρια προς τα εκει που θελουμε. Δημιουργοντας μια ισορροπια που να συμφερει ΕΜΑΣ! Αν ηταν δυνατον δηλαδη να μπορουσαμε να βαλουμε και μια αντιμαχομενη με τους δυτικους κινα στο παιχνιδι της ανατολικης μεσογειου, καλα θα ηταν να τη βαζαμε και αυτην!
    Οταν τα πηγαιναν καλα οι μεγαλες δυναμεις μεταξυ τους…η ρωσια συμφωνησε στην προσαρτηση της ιδιας της κυπρου στην γερμανικη κυριαρχια!… Για ποιους ομοθρησκους μιλαμε και για ποια κοινα συμφεροντα?…
    Αρα εμας θα μας συνεφερε η καθοδος στην ανατολικη μεσογειο μιας αντιμαχομενης με τους δυτικους ρωσιας… Και οχι απλα η καθοδος μιας ρωσιας που να τα εχει βρει με τους δυτικους και που θα εχει συμφωνησει με τους αμερικανους διαμελισμο της ελλαδας με το ανταλλαγμα να παρει στο αιγαιο καποια λιμανια η’ να περναει και καποιους αγωγους… ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ!
    Αρα εμας μας συμφερει η συγκρουση στην ουκρανια και γενικοτερα η συγκρουση αντολικων- δυτικων. Αρκει να μην τα ξαναβρουν οπως στη Γιαλτα. Τωρα βεβαια η ρωσια μπορει και να χασει. Αλλα τι να κανουμε δεν μπορουμε να τα εχουμε και ολα δικα μας! Στο κατω-κατω τι ειχαμε τι χασαμε… Οποτε καλα θα ηταν να προετοιμαζεται η ελλαδα να αντιμετοπισει μονη της τα πιο δυσκολα και αν ερθει και το χιλλιαρμενο…καλος να ωρισει.
    Εν κατακλειδι: Διαφωνω πως εμεις θα πρεπει να κανουμε τα αδυνατα δυνατα για να αποφευχθει η στρατηγικη του ψυχρου πολεμου. Συμφωνω ομως οτι θα πρεπει να το παιζουμε οτι ειμαστε κατα του ψυχρου πολεμου!…Για να βαζουμε στο παιχνιδι και τους αντιμαχομενους ρωσους. Και επιπλεον συμφωνω οτι θα πρεπει να αποφευχθει παση θυσια το στριμωγμα της ρωσιας εκτος ευρωπης.
    Για να επιβιωσει η Ελλαδα, το Αιγαιο θα πρεπει να γινει μια επικινδυνη θαλασσα οπου οι ξενοι επιδοξοι κατακτητες να πνιγονται και μονο ο Ελληνας θαλασσολυκος-καραβοκυρης να μπορει να ζει σε αυτην.

  5. George, στους πολέμους δεν έχει σημασία το ΑΕΠ, αλλά παράγοντες όπως η πολεμική ετοιμότητα των λαών και η ετοιμότητά τους για θυσίες, η στρατιωτική τεχνολογία, η αποφασιστικότητα των ηγετών κ.α. Πόσο είναι το ΑΕΠ της Χεζμπολάχ και πόσο το ΑΕΠ του Ισραήλ; Βάζω στοίχημα ότι το Ισραήλ έχει 200 φορές μεγαλύτερο ΑΕΠ. Παρολαυτά η Χεζμπολάχ λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι του Ισραήλ και έχει πλέον εγκαταστήσει ισορροπία δυνάμεων.

    • Στους πολεμους Μπαμπη, ΟΛΑ εχουν σημασια. Και βεβαια μονο με το ΑΕΠ δεν νικας εναν πολεμο.
      Οσο για τη ρωσια, η αναπτυξη απο τα συντρημια του κρατους τους τα τελευταια χρονια δειχνει πρωτοφανεις (για καπιταλιστικο κρατος) οργανωτικες ικανοτητες! Αυτο σε συνδιασμο με την ρωσικη εφυ’ι’α ισως τους δωσει ελπιδες για το τελικο πλεονεκτημα.
      Οσο για τη χεζμπολαχ αν δεν κανω λαθος βρισκεται πισω της το ιραν. Το ιραν ειναι ενα αλλο κρατος που εκτος απο το οτι εχει μεγαλο ΑΕΠ…φαινεται οτι εχει κι’αυτο μεγαλες οργανωτικες ικανοτητες! Ειδικα στο πεδιο των μυστικων εταιρειων, υπηρεσιων κλπ….και μαλλον εκει εσπασαν τα μουτρα τους οι αμερικανοι. Ιδιαιτερα στην φτιαξιμο οργανωσεων τυπου χεζμπολαχ εχουν μεγαλη παραδοση. Αλλα δεν τα παρακολουθω τα μεσανατολικα και ισως κανω λαθος.

  6. Για να δούμε οι «ομόθρησκοι» Ρώσσοι κι Ουκρανοί (μέχρι πρότινος άθρησκοι-άθεοι βέβαια λόγω υπαρκτού σοσιαλισμού κλπ.) πως θα αντιδράσουν, αν αντιδράσουν και καθόλου, τώρα που ο «σουλτάνος» ετοιμάζεται να ξανακάνει την Αγία Σοφία τζαμί:
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63974290
    Και για να ξέρετε ετοιμάζεται να το κάνει 30 Μαΐου την επομένη της επετείου της αλώσεως της Πόλης από τον πρόγονο του τον πορθητή….

    • Δες ομως και αυτο…
      http://teleytaiosaggelos.blogspot.gr/2014/03/blog-post_5747.html

      Που λεει οτι ο Ιερωνυμος ακυρωσε το ταξιδι του στη Ρωσια λογο των προσφατων σοβαρων εξελιξεων στην ουκρανια…
      Απο τα λιγα που εχω καταλαβει ειναι οτι το Φαναρι ηταν ενας οργανισμος που απομυζουσε την ελληνικη διανοηση και τροφοδοτουσε το τουρκικο κρατος με ικανα στελεχη (ελληνες) παρα πολυ υψηλου επιπεδου!… Με την κατακτηση της Βυζαντινης αυτοκρατοριας τα ελληνικα στελεχη και η διανοηση μπηκαν και εμπαιναν στην υπηρεσια των τουρκων….και μετα το 1821 μπηκαν και στην υπηρεσια της αγγλιας…και βεβαια οι ρωσοι δεν μπορουν παρα να εχουν σοβαρο προβλημα με αυτο!!!
      Και ειναι και ενα αλλο μεγαλο ερωτημα γιατι οι δομες του φαναριου, της μεγαλης του γενους σχολης και της θεολογικης σχολης της χαλκης δεν μετακομισαν στο ελευθερο ελληνικο κρατος αφηνοντας αυτες που βρισκονται στην τουρκια να λειτουργουν μονο ως παραρτηματα.
      (Θα ηταν καλο το αρδην σε συνεργασια με καποιους αξιους ιερεις να εκανε ενα ρεπορταζ για αυτα τα τεραστιας σημασιας για τον ελληνισμο θεματα.! )
      Οσο για τις συμναχιες με τους ρωσους…ο βυζαντινος αετος δυστηχως εχει μεταφορφωθει σε κοκκορα (για να μην πω κοτα). Και ειναι γνωστο απο τον Αισωπο το ειδος των συμφωνιων που κανει το λιονταρι (ρωσια) με τα ασθενεστερα ζωα (οπως η κοτα)…

  7. Καλησπέρα είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι αυτό το blog και με βοήθησε πάρα πολύ
    στη έρευνα μου. Μακάρι να μπορούσα να σας βοηθήσω όπως εσείς εμένα μόλις.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*