Πυκνές στήλες καπνού με φλόγες υψώνονται από ένα διυλιστήριο πετρελαίου μετά από επίθεση ουκρανικού drone στη Μόσχα, στις 18 Ιουνίου 2026, σε εικόνα που προέρχεται από τα κοινωνικά δίκτυα.
Του Amaury Coutansais-Pervinquière – Le Figaro 24 Ιουνίου 2026
ΑΝΑΛΥΣΗ – Από τις αρχές Ιουνίου, το Κίεβο πολλαπλασιάζει τις θεαματικές επιχειρήσεις και, για πρώτη φορά, ανακτά έδαφος απέναντι στις δυνάμεις του Κρεμλίνου.
Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος του, η Ουκρανία σημειώνει τη μία στρατιωτική επιτυχία μετά την άλλη. Στις αρχές Ιουνίου – το Κίεβο δεν το αναγνωρίζει, αλλά οι υποψίες στρέφονται προς αυτό – ο Ρώσος στρατηγός Νταμίρ Νταβίντοφ, υπεύθυνος για τον εφοδιασμό με πυραύλους και πυρομαχικά, σκοτώνεται από έκρηξη στο αυτοκίνητό του στα προάστια της Μόσχας. Λίγες μέρες αργότερα, πυρομαχικά μεγάλης εμβέλειας – μεταξύ των οποίων και drones – πέφτουν πάνω στη ρωσική πρωτεύουσα, δημιουργώντας εντυπωσιακές εικόνες και ενεργοποιώντας την αντιαεροπορική άμυνα. Ταυτόχρονα, από τον Μάιο, ο ουκρανικός στρατός πολλαπλασιάζει τις στοχευμένες επιθέσεις εναντίον ρωσικών στρατιωτικών οχημάτων που κατευθύνονται προς την Κριμαία, έναν πραγματικό κόμβο της ρωσικής εφοδιαστικής αλυσίδας. Στο τέλος της περασμένης εβδομάδας, στόχευσε το λιμάνι του Κερτς, κοντά στη γέφυρα που συνδέει τη χερσόνησο με τη ρωσική επαρχία του Κρασνοντάρ.
«Εγκαταστάσεις που βρίσκονται και στις δύο πλευρές της γέφυρας της Κριμαίας έχουν πληγεί: υποδομές θαλάσσιου εφοδιασμού που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά πετρελαίου στην περιοχή του Κρασνοντάρ, καθώς και μια αποθήκη πετρελαίου στο Κερτς», δήλωσε με ικανοποίηση ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, στο X. Αναφέρει μάλιστα ότι πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις εναντίον «εγκαταστάσεων για στρατιωτική εφοδιαστική, καθώς και τεσσάρων σταθμών ραντάρ που ανήκουν σε αντιαεροπορικά συστήματα S-400 και δύο συστημάτων Pantsir». Ο ίδιος πρότεινε μάλιστα μια συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στις αρχές Ιουνίου σε τρίτη χώρα, με σκοπό να τερματιστεί ο πόλεμος. Και όχι άδικα: εκτός από αυτές τις θεαματικές τακτικές επιχειρήσεις, το Institute for the Study of War (ISW), ένα κέντρο μελετών που παρακολουθεί τη σύγκρουση, ανακοίνωσε στις αρχές Ιουνίου ότι η Ουκρανία ανακτούσε έδαφος για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά μετά τη νικηφόρα αντεπίθεση του φθινοπώρου του 2023.
«Σύνεση»
Στην πραγματικότητα, η Ουκρανία δεν έχει ανακτήσει πραγματικά αυτά τα τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διότι αποτελούσαν μέρος μιας «γκρίζας ζώνης» που έχει καταστεί χαρακτηριστικό της γραμμής του μετώπου στην Ουκρανία.
Η ζώνη αυτή — μήκους σχεδόν 1.200 χιλιομέτρων, δηλαδή σχεδόν το διπλάσιο του Δυτικού Μετώπου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου — δεν αποτελείται από μακρές οχυρές τάφρους, στις οποίες οι στρατιώτες περιμένουν την επίθεση από την αντίπαλη τάφρο.
«Δεν είναι πλέον μια γραμμική γραμμή με οχυρές τάφρους, αλλά μια ζώνη συγκρούσεων βάθους δέκα έως δεκαπέντε χιλιομέτρων.
Τα χαρακώματα έχουν αντικατασταθεί από ένα είδος σκακιέρας. Οι στρατιώτες κατανέμονται σε ορύγματα ανάλογα με το έδαφος, αλλά όχι πλέον σε επιμήκη χαρακώματα», εξηγεί ο Στεφάν Οντράν, σύμβουλος σε θέματα διεθνών κινδύνων, στον Figaro. Σε αυτές τις «γκρίζες ζώνες», η κατοχή του εδάφους είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Οι μάχες εκτυλίσσονται εκεί, αλλά με μεταβλητή ένταση. «Ο έλεγχος του εδάφους είναι πιο τυχαίος και ασαφής από ό,τι ήταν τα πρώτα χρόνια», συμπληρώνει ο στρατηγός Ολιβιέ Κέμπφ, διευθυντής του κέντρου στρατηγικής παρακολούθησης La Vigie.
Αυτή η «γκρίζα ζώνη» έχει λοιπόν σαφώς απομακρυνθεί, αλλά δεν επιτρέπει – προς το παρόν – την επιστροφή των κατοίκων ούτε τον πραγματικό έλεγχο των περιοχών αυτών από τις πολιτικοστρατιωτικές αρχές. «Πρέπει λοιπόν να επικρατήσει σύνεση», προτείνει μια καλά ενημερωμένη στρατιωτική πηγή. Η ίδια αναγνωρίζει ωστόσο «μια καλή δυναμική για τους Ουκρανούς, οι οποίοι φαίνονται πολύ πιο σίγουροι από ό,τι στις αρχές του έτους». Ο διορισμός του Κυρίλου Μπουντάνοφ, πρώην διευθυντή της ουκρανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, ως επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης σε αντικατάσταση του Αντρέι Γερμάκ, ο οποίος είναι ύποπτος για διαφθορά, βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση. Έχει διαμορφώσει μια διαφορετική στρατιωτική δυναμική, περισσότερο προσανατολισμένη προς θεαματικές επιχειρήσεις, με στόχο να προβάλλει μια νικηφόρα εικόνα της Ουκρανίας τόσο στην ουκρανική κοινή γνώμη όσο και στους ηγέτες του κόσμου.
«Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ουσιαστικά ένας πόλεμος εξάντλησης. Ο καθένας επιδιώκει την ανθρώπινη, ψυχολογική και οικονομική εξάντληση του αντιπάλου», υπογραμμίζει ο στρατηγός Φρανσουά Σοβανσί. Έτσι, οι επιθέσεις στη Μόσχα αποσκοπούσαν τόσο να απαντήσουν σε εκείνες κατά του Κιέβου, όσο και να υπενθυμίσουν στους Ρώσους το στρατιωτικό κόστος της επιχείρησής τους στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον αξιωματικό, οι επιθέσεις στην Κριμαία δεν αποσκοπούν τόσο στην ανάκτηση της χερσονήσου με τα όπλα – κάτι που φαίνεται απίθανο σε αυτό το στάδιο – όσο μάλλον στο «να την καταστήσουν αβίωτη». «Έτσι, θα αποτελούσε ένα μέσο πίεσης και ίσως έναν τρόπο για να αναγκαστούν οι Ρώσοι να διαπραγματευτούν», προσθέτει. Ωστόσο, οι Ρώσοι διατηρούν τις απαιτήσεις τους: αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, κατοχή των κατακτημένων εδαφών… «Στην πραγματικότητα, τα βλέμματα στρέφονται κυρίως προς την Ουάσινγκτον: τι θα κάνει ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε φανεί να θέλει να βοηθήσει την Ουκρανία στη σύνοδο κορυφής της G7 στο Εβιάν;», διερωτάται ο στρατηγός Σοβανσί.
Στηρίξτε το Άρδην κάνοντας μια προσφορά ΕΔΩ.
