Πρόσφατα στην «Κ» επιστολογράφος αναφέρθηκε στον ένδοξο πυρπολητή του 1821 Κωνσταντίνο Κανάρη και στον αντίκτυπο που είχε στην Ευρώπη η πυρπόληση της ναυαρχίδος του τουρκικού στόλου, αμέσως μετά την καταστροφή της Χίου. Ενας άλλος πυρπολητής που προηγήθηκε του Κανάρη χρονικά, ήταν ο εικοσιτριετής Ανεμογιάννης από τους Παξούς. Προσφέρθηκε εθελοντικά να οδηγήσει πυρπολικό, στις 10 Ιουνίου 1821, στο λιμάνι της Ναυπάκτου, για να κάψει τον τουρκικό στόλο. Η παράτολμη απόπειρα απέτυχε, γιατί ο άνεμος απομάκρυνε το πυρπολικό και οι Τούρκοι τον έπιασαν.
Και όπως σημειώνει ο Ιωάννης Φιλήμων στο βιβλίο του «Δοκίμιον ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως», εκδοθέν το 1860: «Οι πλοίαρχοι της ελληνικής μοίρας επεμελήθησαν, όπως σώσωσι τον σπάνιον επί τόλμη αυτόν νέον διά πάσης χρηματικής θυσίας και ανταλλαγής αιχμαλώτων, αδύνατος όμως εγένετο η συγκατάθεσις των Τούρκων, οίτινες ανασκολοπίσαντες τούτον έψησαν κατά πρώτον… και έπειτα ανήρτησαν επί του φρουρίου ικανάς ημέρας».
Ισως η προσπάθεια αυτή του Γεωργίου Παξινού Ανεμογιάννη υπερβαίνει σε ηρωισμό και τραγικό τέλος τον θρυλικό Μαραθωνομάχο του 490 π.χ. Αθηναίο Κυναίγειρο, αδελφό του Αισχύλου. Αλλά και οι στίχοι του Κώστα Καρυωτάκη που έγραψε για τον άθλο του Κ. Κανάρη, ταιριάζουν στον αγνοημένο ήρωα των νερών της Ναυπάκτου. Ηρωες χρόνοι: «Το πέρασμά του, μήνυμα κρύο μαύρου θανάτου».
ΑΝΤΏΝΉΣ Ν. ΒΕΝΕΤΉΣ
Μοναστηράκι Δωρίδος
Για να στηρίξετε το Άρδην μπορείτε να κάνετε μια προσφορά ΕΔΩ.
