Tου Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο

Ιδού απροκάλυπτες πια οι καταστροφικές αντιφάσεις μας: Η πρώτη δήλωση του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη για τον νέο εκπρόσωπο του κατοχικού καθεστώτος: «Η ετυμηγορία των συμπατριωτών μας να επιλέξουν ως νέον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας τον κ. Ερσίν Τατάρ είναι απόλυτα σεβαστή». Και η πρώτη αντίδραση του αρχηγού του μεγάλου κόμματος της αντιπολίτευσης, Άντρου Κυπριανού: «Η εκλογή Τατάρ δεν καθορίστηκε από τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους αλλά από την πρωτοφανή παρέμβαση της Τουρκίας και από την ψήφο των εποίκων».

Δεν είναι φραστικές ή ιδεολογικές αντιφάσεις, που θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητες, είναι η ουσία της πολιτικής της πλευράς μας απέναντι στην κατοχή. Και προέρχονται από την ίδια σχολή σκέψης, από την ίδια φιλοσοφία στο Κυπριακό. Από τη μια, ενώ καταγγέλλεται η Τουρκία για τις παρεμβάσεις της στην ψηφοφορία των Τουρκοκυπρίων, μέχρι και Τούρκοι βουλευτές του κόμματος του Ερντογάν αλώνιζαν τις τελευταίες μέρες στα κατεχόμενα για να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους υπέρ του Τατάρ, και η παράνομη τουρκική πρεσβεία επίσης, και ενώ έχουμε ακόμα μια φορά την ευκαιρία να καταγγείλουμε τη δράση των εποίκων που αλλοιώνουν καθοριστικά τη δημογραφική σύνθεση των Κυπρίων, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μιλά για «ετυμηγορία των συμπατριωτών μας». Αν αληθεύουν όσα καταγγέλλονται, η ετυμηγορία των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων αλλοιώθηκε, και θα έπρεπε ο Πρόεδρος όλων των Κυπρίων, να μεταφέρει αυτή την εικόνα και στην Ευρώπη. Το «η ετυμηγορία των συμπατριωτών μας», προσφέρει ανοχή και αποδοχή στις ενέργειες της Άγκυρας.

Στην άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος, ο Άντρος Κυπριανού, όπως και άλλοι από το βράδυ της Κυριακής, καταθέτουν ότι «η εκλογή Τατάρ» καθορίστηκε «από την πρωτοφανή παρέμβαση της Τουρκίας και από την ψήφο των εποίκων». Άλλοι, μάλιστα, προβάλλουν και τα αυξημένα ποσοστά που πήρε ο Τατάρ στην «περιφέρεια» Τρικώμου (70,8%) και στην «περιφέρεια» Αμμοχώστου (57,5%) όπου κυριαρχούν οι έποικοι. Το ερώτημα είναι, προς τι η έκπληξη; Οι έποικοι ψήφισαν και το 2004 με τις ευλογίες των Ηνωμένων Εθνών και τις δικές μας και καθόρισαν το «ναι» των Τ/Κ, επειδή έτσι τους διέταξε η Άγκυρα να κάνουν, κι από τότε αποδεχτήκαμε (όσοι αποδέχτηκαν, φυσικά) ότι ανήκουν κι αυτοί στο εκλογικό σώμα της τ/κ κοινότητας. Τότε το αποδέχτηκαν και Ελληνοκύπριοι που καταγγέλλουν σήμερα ότι με την ψήφο των εποίκων βγήκε ο Τατάρ. Αλλά, η ουσία είναι ότι αυτή η «εκλογική» συμπεριφορά των εποίκων, που καθοδηγούνται απευθείας από την Άγκυρα, είναι αυτή που ηγέτες μας αποδέχτηκαν ότι θα υπάρχει και στην εποχή μετά από τη λύση. Οι έποικοι θα καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη θέληση και τις αποφάσεις των Τουρκοκυπρίων και στο κοινό μας κράτος, αν αυτό θα στηθεί στις βάσεις που έχει ήδη αποδεχθεί η πλειονότητα των πολιτικών μας, και σίγουρα τα μεγάλα κόμματα. Αν αποφασίσουν, για παράδειγμα, ότι συμπρόεδρος της νέας Κύπρου θα είναι ο Αρικλί, ο Τατάρ ή ο Ραούφ Ντενκτάς ο νεότερος, θα είναι «η ετυμηγορία των συμπατριωτών μας» και θα είναι «απόλυτα σεβαστή». Το κατάλαβαν άραγε τώρα και όσοι μας έλεγαν ότι η καρδιά των εποίκων πάλλεται στην Κύπρο και να πάψουμε να καταγγέλλουμε τον παράνομο εποικισμό, διότι είναι ανθρωπιστικό το ζήτημα;

Η ωμή αλήθεια, λοιπόν, και αυτή είναι που οδηγεί στις εγκληματικές πολιτικές αντιφάσεις της ηγεσίας μας, είναι ότι χρόνια ολόκληρα στήσαμε ένα σκηνικό όπου κυριαρχούσε η ανάγκη συνεννόησης μεταξύ των δυο κοινοτήτων στη βάση ανθρωπιστικών κριτηρίων και προβαλλόταν η πολιτική των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης ως αυτή που θα έλυνε το πρόβλημα. Πετύχαμε έτσι να εξαφανίσουμε την Τουρκία και την κατοχή από την πρώτη γραμμή του προβλήματος, προσδοκώντας ότι η άλλη πλευρά θα συμπορευτεί μαζί μας για το καλό του συνόλου της Κύπρου. Όμως, η άλλη πλευρά στην οποία, να επαναλάβω, αποδεχτήκαμε και νομιμοποιήσαμε τον παράνομο εποικισμό, μας λέει τώρα ότι η επιθυμία της είναι τα δυο κράτη και η εσαεί επικυριαρχία της Τουρκίας. Θα συνεχίσουμε στην ίδια λογική ή, επιτέλους, θα προσπαθήσουμε να κτίσουμε πολιτική βασισμένη στην ουσία του προβλήματος, που είναι η κατοχή και ο επεκτατικός ρόλος της Τουρκίας; Μαζί μας, αν εργαστούμε γι΄ αυτό αντί να εργαζόμαστε για θεατρικές παραστάσεις, και οι Τουρκοκύπριοι υπό τον Ακιντζί, αφού μας λένε ότι οι μισοί Τουρκοκύπριοι ψηφοφόροι «έστρεψαν την πλάτη στον πανίσχυρο Ερντογάν» (Α. Κυπριανού, χθες). Αλλά, κοινός αγώνας εναντίον της Τουρκίας και της κατοχής, όπως κάνει ο Σενέρ Λεβέντ μόνος του, όχι κοινός αγώνας υπέρ της διάνοιξης οδοφραγμάτων ας πούμε, για να κλείνουμε το μάτι αλά Συλλούρης στον κατοχικό στρατό.

aristosm@phileleftheros.com

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek
elGreek