Πολιτική

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κυβερνήσει

TsiprasC130sk2

Του Γιώργου Καραμπελιά 

Έκπληκτη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί επί τέσσερις μήνες τον πλέον απίθανο θίασο να ισχυρίζεται ότι κυβερνά τη χώρα. Ενώ βεβαίως, το μόνο που δεν μπορεί να κάνει είναι ακριβώς αυτό, να κυβερνήσει. Διότι η διακυβέρνηση θα υπέθετε είτε την ύπαρξη ενός οράματος επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας μας, τέτοιο που διαθέτουμε εμείς και όχι αυτοί, είτε την αποδοχή διαχειριστικής λογικής στα πλαίσια της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων. Και η κυβέρνηση αυτή ούτε όραμα διαθέτει, πέρα από τα «λεφτά υπάρχουν» και την αντιπαλότητα στο μέιλ Χαρδούβελη, ούτε βεβαίως μπορεί να διαχειριστεί μία οικονομία και μια κοινωνία στο ακρότατο σημείο της κρίσης. Γι’ αυτό μέσα σε τέσσερις μήνες, η χώρα επανήλθε στην ύφεση, τα κόκκινα δάνεια εκτινάσσονται, οι πληρωμές του κράτους στα νοσοκομεία έχουν πέσει στο 1/10 από τις περσινές, η λιανική αγορά πλησιάζει να χάσει 20% τον ήδη συρρικνωμένων πωλήσεων, οι τράπεζες έχουν χάσει 35 δισ. ευρώ καταθέσεις και πάνω από 10-15% σε χρηματιστηριακή αξία, και τα μόνα γεγονότα τα οποία συμβαίνουν, είναι τα επαναλαμβανόμενα σόου διαφόρων διαταραγμένων που μονοπωλούν το ενδιαφέρον των καναλιών και του πόπολου. Όση ανοχή εξακολουθεί να υπάρχει από ένα διαρκώς μειούμενο ποσοστό του ελληνικού λαού απέναντί τους, στηρίζεται σε δύο βασικές αιτίες:

Α) Στο γεγονός πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί την τελευταία εκδοχή του πολιτικού συστήματος χωρίς να υπάρχει άλλη άμεση λύση. Είναι χαρακτηριστική η τελευταία δημοσκόπηση του πανεπιστημίου Μακεδονίας στην οποία η πλειοψηφία αποτιμά πλέον αρνητικά τις διαπραγματευτικές πρακτικές της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα δίνει στα κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα τα δύο άλλοτε μαστόδοντα της πολιτικής ζωής, την Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ με 15% και 3% αντίστοιχα στην πρόθεση ψήφου! Οι Έλληνες έφτασαν σ’ ένα ψυχολογικό σημείο όπου πλέον δεν έχουν εμπιστοσύνη στην παρούσα κυβέρνηση αλλά ακόμα μικρότερη στους αντιπάλους της. Και αυτοί οι τελευταίοι κάνουν ότι μπορούν για να συντηρούν αυτή την κατάσταση. Ο Σαμαράς δεν εννοεί να ξεκολλήσει από την καρέκλα του, και η μεγάλη εναλλακτική λύση του αστισμού, ο Κώστας Καραμανλής(!), αναπαύεται περιμένοντας ίσως να έχει ολοκληρωθεί η καταστροφή της χώρας, καταδεικνύοντας έτσι, πως πόσο μικρός είναι κι αυτός. Τα μόνο δύο σχήματα που εμφανίστηκαν στην πολιτική ζωή του τόπου, το Ποτάμι και η Χ.Α., είναι για διαφορετικούς λόγους εντελώς ανυπόληπτα και ανίκανα και βέβαια δεν μπορεί να γίνει λόγος για το όραμα της σταλινικής «ολικής επαναφοράς» του ΚΚΕ και των εξωκοινοβουλευτικών παραφυάδων του. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση παίζει με αντίπαλο τον εαυτό της γι’ αυτό εξάλλου όλο και πιο έντονα η αντιπολίτευση μεταφέρεται στο εσωτερικό της. Τσίπρας εναντίον Ζωής και Βαρουφάκη, Λαφαζάνης και Νταβανέλος εναντίον Παπαδημούλη, κ.ο.κ.

Β) Το σοβαρότερο όμως πρόβλημα δεν είναι η ανυπαρξία του πολιτικού προσωπικού, είναι η ραχιτική και χωρίς ραχοκοκαλιά κοινωνία μας. Άραγε δεν γνώριζαν οι Έλληνες τι επρόκειτο να συμβεί με την πολιτική επιτάχυνση που επιτεύχθηκε με τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου; Άραγε δεν γνωρίζουν σήμερα την απολύτως καταστρεπτική πορεία που ακολουθεί μια ανύπαρκτη κυβέρνηση; Άραγε δεν γνωρίζουν ότι στο τέλος αυτού του δρόμου, δηλαδή πολύ σύντομα η ήδη υποβαθμισμένη χώρα μας θα κατέβει ακόμα μερικές κατηγορίες; Άραγε δεν βλέπουν τι συμβαίνει με την Αλβανία, τα Σκόπια, την Τουρκία και το μεταναστευτικό; Άραγε αγνοούν ότι η εξωτερική πολιτική των μαθητευόμενων μάγων των καφενέδων του Κολωνακίου οδηγεί στο να δυσαρεστήσουν και τους Αμερικανούς και τους Ρώσους και τους Ευρωπαίους; Άραγε δεν βλέπουν ότι οι Ποδέμος στην Ισπανία πληρώνουν ήδη τα σπασμένα του Σύριζα καταρρέοντας δημοσκοπικά και γι’ αυτό αποποιούνται πλέον οποιαδήποτε σχέση με την Ελλάδα; Άραγε δεν βλέπουν ότι στα νοσοκομεία οι ασθενείς κουβαλούν πλέον μαζί τους τις γάζες, τις σύριγγες και το βαμβάκι; Δεν γνωρίζουν ότι σ’ ένα μήνα δεν θα πληρώνονται ούτε οι περιβόητες συντάξεις και οι μισθοί; Δυστυχώς οι συμπατριώτες μας είναι μεν αφελείς αλλά πολλοί είναι και κουτοπόνηροι. Αρκετοί έχουν κάποιο λόγο για να κρύβουν το κεφάλι τους σαν την στρουθοκάμηλο στην άμμο. Πολλοί θεώρησαν πως είναι ευκαιρία για να πάψουν να πληρώνουν τη ΔΕΗ, τις ασφαλιστικές εισφορές, τις τράπεζες, ακόμα και αν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν, και επιτέλους να περάσουν κάποιους μήνες «αμεριμνησίας» μετά από την πίεση τόσων χρόνων.

Γιατί δυστυχώς η νέα κυβέρνηση δεν ήρθε στην εξουσία με το σύνθημα που προς στιγμήν προέβαλε και ο Βαρουφάκης, «σας υπόσχομαι αίμα και δάκρυα», δηλαδή καλώντας τους Έλληνες σε μια πανστρατιά για ν’ αλλάξουν την χώρα και τον εαυτό τους. Για παράδειγμα όλοι γνωρίζουμε πως το ΦΠΑ το οποίο δεν δηλώνεται πλησιάζει στην Ελλάδα τα 12 δισ. ευρώ τον χρόνο. Με τα μισά από αυτά θα μπορούσαμε να λύσουμε το δημοσιονομικό μας πρόβλημα. Και όμως, επί της κυβερνήσεως της «ριζοσπαστικής αριστεράς» η φοροαποφυγή διογκώνεται. Και αυτό γιατί ο Σύριζα δεν δημιούργησε ποτέ ένα κίνημα που σκοπεύει να αλλάξει την κοινωνία και μαζί με αυτό να αλλάξουμε και όλοι εμείς, ώστε να λύσει με το μαχαίρι αυτό το διαχρονικό σκάνδαλο όπως τόσα και τόσα άλλα. Αντ’ αυτού, υποσχέθηκε ακόμα μεγαλύτερη χαλάρωση και παροχές. Και όσο κρατήσει κράτησε, διότι βέβαια πλησιάζει η ώρα του λογαριασμού και η χώρα μοιάζει σαν την Πομπηία στις τελευταίες μέρες της. «Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» όπως λέει και ο ποιητής περιμένουν όλοι κάποιο θάμα, ποιος ξέρει ίσως η Ζωή με την Ραχήλ έχουν εγκαταστήσει στα υπόγεια της Βουλής κάποιο μυστικό τυπογραφείο εκτύπωσης ευρώ, έχοντας εξασφαλίσει και τη συνδρομή του… Σώρρα.

Και έτσι γελοιοποιούνται άνθρωποι, συνειδήσεις και κοντεύει να γελοιοποιηθεί ένας ολόκληρος λαός. Ακούω συχνά πυκνά, «γιατί δεν δίνεις λίγο περισσότερο χρόνο στην κυβέρνηση;» Ή ακόμα χειρότερα ακούω από φίλους «τι κάθεσαι και τα παρακολουθείς όλα αυτά, εγώ έχω πάψει πλέον να βλέπω ειδήσεις». Εγώ όμως, επειδή έχω συναίσθηση πως αυτός ο τόπος που έχει τόσο συρρικνωθεί σε έδαφος και ανθρώπους, που έχει μεταβληθεί στο παίγνιο των ισχυρών και στον περίγελο των Σόιμπλε και Ντάισελμπλουμ, και κινδυνεύει με ολοκληρωτική καθίζηση, είμαι υποχρεωμένος να παρακολουθώ ειδήσεις στα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες, ελληνικές και ξένες για να μπορώ να καταλαβαίνω τι μου γίνεται σε αντίθεση με όλους εκείνους που με απόλυτη ελαφρότητα μας οδήγησαν στο αδιέξοδο, ακόμα και με την ψήφο τους, και τώρα παριστάνουν τους χαζοχαρούμενους.

Ξέρω πολύ καλά τις προσδοκίες διαφόρων, για παράδειγμα, που είναι αναφανδόν υπέρ της δραχμής. Πέραν των αφελών που φαντάζονται ότι με αυτή θα ξανακερδίσουμε την αυτοδυναμία μας, χωρίς να βλέπουν ότι θα βυθιστούμε σε ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση και θα κινδυνέψει η ακεραιότητα της χώρας μας. Διότι εκτός από τους αφελείς και απαίδευτους ιδεολόγους, υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία από λαμόγια, που έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό ή καλά φυλαγμένα, και μια δραχμή υποτιμημένη στο 50 ή 70% , όπως αναπόφευκτα θα συμβεί θα τους κάνει πάμπλουτους ή θα τους δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι ημών των υπολοίπων. Ξέρω πάρα πολλούς μπατιρημένους επιχειρηματίες, μεγάλους αλλά και μεσαίους, της λαμογιάς και της απάτης, που επιθυμούν την καταστροφή της χώρας ώστε να μην πληρώσουν ποτέ τα θαλασσοδάνειά τους. Και αυτοί κυριαρχούν σε κανάλια της συμφοράς, σπρώχνουν αργυρώνητους δημοσιογράφους που μέχρι χθες γλύφανε τις μπότες των Γερμανών και των Αμερικάνων, να υποστηρίζουν αιφνιδίως την «ρήξη» και τις «κόκκινες γραμμές» των ασχέτων. Γνωρίζω πάρα πολλούς οι οποίοι για μια θεσούλα ή για τον περιβόητο δέκατο τρίτο μισθό, που έχει ήδη κάνει φτερά, προτίμησαν να κωφεύσουν απέναντι σε όλους εκείνους που όπως εμείς κρούαμε τον κώδωνα κινδύνου καθημερινά, ασταμάτητα, μονότονα από τον Οκτώβριο του 2014. Γνωρίζω πάρα πολλούς, στον Σύριζα, οι οποίοι και πριν διαφωνούσαν με τους τυχοδιωκτισμούς του Τσίπρα, αλλά δεν τόλμαγαν να βγάλουν τσιμουδιά και ακόμα χειρότερα, σήμερα, ενώ βλέπουν πολύ καλά τι έρχεται, συνεχίζουν ακόμα να έχουν στο απυρόβλητο την ηγεσία τους και να μας συνιστούν ψυχραιμία γιατί βέβαια πάντα φταίει εκείνος που λέει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Το δυστύχημα όμως είναι πως ενώ είναι αναρίθμητοι αυτοί που επαναλαμβάνουν αυτά τα πράγματα και ακόμα πιο βίαια καθημερινά, κατ’ ιδίαν, είναι ελάχιστοι εκείνοι που βγαίνουν να τα διακηρύξουν δημόσια. Τα σαράντα χρόνια της μεταπολίτευσης διέφθειραν μέχρι το μεδούλι ή στην καλύτερη περίπτωση έφθειραν μέσω της καθημερινής τριβής το ήθος και την ευθυκρισία όλων των συστημικών ελίτ της χώρας. Και δυστυχώς, οι συστημικές ελίτ δεν περιλαμβάνουν μόνον τους κυβερνώντες αλλά και δημοσιογράφους,  πανεπιστημιακούς,  διανοουμένους,  λογοτέχνες,  μουσικούς και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας. Τόσο φθάρηκαν και διεφθάρησαν ώστε δεν τους έμενε ούτε κουκούτσι ευθυκρισίας για να βλέπουν αυτό που ερχόταν αναπόδραστα με βήματα γίγαντα. Και αν εμείς διεκδικούμε αυτή την ευθυκρισία που τόσο ενοχλεί αρκετούς κομπλεξικούς, αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο γιατί επί σαράντα χρόνια αρνηθήκαμε πεισματικά την ένταξή μας σε οποιοδήποτε μικρότερο ή μεγάλο θεσμό της μεταπολίτευσης, μείναμε μαζί με ελάχιστους «τρελούς του χωριού», «όπως μας γέννησε η μάνα μας Ισπανία», να καταδείχνουμε τη γύμνια των κυβερνώντων.

Και βέβαια δεν χρειαζόταν καμιά φιλοσοφία για να δεις ότι τα πράγματα θα κατέληγαν εδώ πού κατέληξαν. Χρειαζόταν απλώς η στοιχειώδης λογική που διαθέτει ή διέθετε ο Έλληνας αγρότης, που ξέρει πως πρώτα πρέπει να σκάψεις, μετά να σπείρεις και πολύ αργότερα να εισπράξεις τους καρπούς των κόπων σου. Αλλά αυτά συνέβαιναν όταν οι Έλληνες αγρότες καλλιεργούσαν και δεν σκάβανε οι Αλβανοί γι’ αυτούς και όταν οι Έλληνες διανοούμενοι τρώγανε ένα κυριακάτικο γιουβέτσι ως αμοιβή των κόπων τους μαζί με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, και όχι αντίθετα την εποχή που αμείβονται από πανεπιστήμια, ευρωπαϊκά προγράμματα, ιδρύματα τραπεζών και εφοπλιστών, εφημερίδες και εκδοτικούς οίκους. Και βέβαια ήρθαν και οι απαραίτητοι Σημίτηδες, Λιάκοι (ξέρετε αυτός στον οποίο αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός την 25η Μαρτίου) για να τους πείσουν πως δεν υπάρχει ούτε ιστορία, ούτε ηθικές αξίες, ούτε πατριωτισμός. Μία και μόνη αρχή «Αμύνεστε περί πάρτης». Γι’ αυτό λοιπόν, επειδή έγιναν πάρα πολλοί όσοι αδιαφορούν για την χώρα τους, όσοι αδιαφορούν για το μέλλον της πατρίδας τους, όσοι βάζουν σε πρώτη προτεραιότητα το κοντόφθαλμο μικροσυμφέρον τους, γι’ αυτό και βρεθήκαμε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, ανερμάτιστοι, απροσανατόλιστοι, σε απόλυτη αφωνία. Γιατί παρ’ όλο που η πλειοψηφία των Ελλήνων παραμένουν ακόμα άνθρωποι σκληρά εργαζόμενοι, που προσπαθούν να θρέψουν την οικογένειά τους και τα παιδιά τους, κατακλύζονται από τα λαμόγια, τους συμφεροντολόγους, τους αφελείς, τους πολιτιστικά μηδενιστές, τους μπαρόβιους φωνακλάδες, τους κυρίαρχους των ΜΜΕ και του δημόσιου λόγου και έτσι μένουν σιωπηλοί ελπίζοντας σε κάτι καλύτερο. Γι’ αυτό απέχουν απ’ τις εκλογές –βλακωδώς– στρέφονται στον ιδιωτικό χώρο και αφήνουν τα μηδενικά να κυριαρχούν στον δημόσιο και να διαφεντεύουν τη ζωή τους. Αφήνουν το 15-20% του πληθυσμού με την ψήφο του να καθορίζει την μοίρα του 75-80% που είτε ψηφίζει διαφορετικά, είτε όλο και περισσότερο απέχει απ’ αυτό που θεωρεί στημένο παιχνίδι που δεν τον αφορά.

Δυστυχώς λοιπόν έχει πτωχεύσει πριν απ’ όλα το μυαλό, το πνεύμα και η ευθυκρισία των Ελλήνων. Διότι διαφορετικά θα έβλεπαν πως η παρούσα κυβέρνηση δεν μπορεί να κυβερνήσει. Δυστυχώς γι’ αυτούς, αλλά δυστυχώς και για μας. Έτσι είναι προφανές πως ο Τσίπρας και η στενή παρέα του, μπροστά στα αδιέξοδα, έχουν κάνει «γαργάρα» τις κόκκινες γραμμές και τα προγράμματα της Θεσσαλονίκης. Ωστόσο είναι παντελώς ανίκανοι να επιβάλλουν αυτή τη γραμμή στο κόμμα τους, το οποίο σε ένα μεγάλο ποσοστό προτιμά να τραβήξει στα άκρα τις ιδεοληψίες του μιας ψευδο-ρήξης, την οποία είναι ανίκανοι να υλοποιήσουν παρά να δεχθεί το aggiornamento (κωλοτούμπα !) του Τσίπρα.

Ο τελευταίος, ο Τσίπρας, επειδή έχει εκλεγεί ως ο παράκλητος του αντιμνημονιακού κινήματος, και επειδή δεν διαθέτει άλλες ικανότητες εκτός από τα επικοινωνιακά τερτίπια είναι ανίκανος να περάσει αυτή τη συμφωνία στο κόμμα του. Είναι ταυτόχρονα ανίκανος –γιατί πρόκειται για ένα κόμμα το οποίο δεν το δημιούργησε αυτός αλλά ο Γλέζος, ο Αλαβάνος, ο Βούτσης και ο Λαφαζάνης, οι οποίοι απλώς τον επέλεξαν ως επικοινωνιακή τους προμετωπίδα– να επιβάλλει μια οποιαδήποτε συνεκτική γραμμή στο κόμμα . Γι’ αυτό, η Ζωή έχει καταστήσει την Βουλή σε όχημα για την μεταβολή της σε ηγέτιδα κόμματος, (τρομάρα της!) ο Βαρουφάκης ετοιμάζεται να «την κάνει» με ένα ταρατατζούμ, και οι λοιποί επιδίδονται σε μια απίστευτη κακοφωνία –φανταστείτε που καταντήσαμε να ακούμε καθημερινά τον Λεουτσάκο–, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να παρθεί μια οποιαδήποτε απόφαση, πριν συμβούν κάποια καταστροφικά γεγονότα που είτε θα υποχρεώσουν τον Σύριζα να επιλέξει γραμμή, είτε το πιθανότερο θα οδηγήσουν σε νέο κυβερνητικό σχήμα με ή χωρίς τον Τσίπρα, με ή χωρίς εκλογές ή δημοψήφισμα. Πάντως στο μεταξύ και όσο δεν έχει συμβεί έναν τέτοιο σοκ αυτή η κυβέρνηση θα συνεχίσει να μην κυβερνάει. Διότι δεν έχει φτιαχτεί γι’ αυτό. Ο Σύριζα εκ κατασκευής έχει δημιουργηθεί για να είναι ο αριστερός ψάλτης, ο παρακοιμώμενος και ο ιδεολογικός εκπρόσωπος της εθνομηδενιστικής κεντροαριστεράς. Και δυστυχώς ο ιδεολογικός εκπρόσωπος δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον διαχειριστικό εκφραστή του κεντροαριστερού μπλοκ, παρότι ελλείψει κεντροαριστεράς, ο αριστερός ψάλτης θέλησε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Και τώρα αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Γι’ αυτό, ήδη σε θέσεις διαχείρισης έχει γεμίσει την κυβέρνηση με Πασόκους, κατεξοχήν Γιωργακικούς, που «ξέρουν την δουλειά». Ταγματάρχης, Χουλιαράκης, Θεοχαράκης, και λοιποί. Ο σκληρός πυρήνας όμως των υποστηρικτών του κόμματος, δεν μπορεί να αποδεχθεί κάτι τέτοιο γιατί γνωρίζει πως από τον διαχειριστή περιμένεις διαχείριση και αθέτηση των υποσχέσεών του, τον ιδεολογικό εκφραστή όμως τον θες για τις εξαγγελίες του, αυτός είναι ο ρόλος του. Κατά συνέπεια καθίσταται αδύνατο να διαχειριστεί έναν συμβιβασμό άκρως επώδυνο, που γίνεται όλο και πιο βαρύς με το πέρασμα του χρόνου, τουλάχιστον υπό κανονικές συνθήκες. Έτσι λοιπόν είτε ρήξη στο εσωτερικό του κόμματος και δημιουργία στην ουσία ενός νέου κυβερνητικού σχήματος υπό τον Τσίπρα με μειωμένη την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, είτε ακόμα πιο ακραίες λύσεις αλλαγής του συνολικού κυβερνητικού σχήματος.

Αλλά για όλα αυτά οι δήθεν αθώοι συμπατριώτες μας οι οποίοι με διαβάζουν, μαζί με τους όντως αθώους που δεν με διαβάζουν, θα υποχρεωθούν να υποστούν πρώτα όλα αυτά που μας ετοιμάζουν τα «παιδιά», κρίσεις, σε όλα τα πεδία, πολιτικές και τραπεζικές, άγρυπνες νύχτες, πιθανώς νέες πολιτικές ανατροπές και πριν απ’ όλα παραπέρα σφίξιμο του ήδη σφιγμένου ζωναριού. Και επειδή διάφοροι αφελείς και κουτοπόνηροι, όλα τα προηγούμενα χρόνια μου έλεγαν ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος, «εδώ και τώρα αλλαγή», ενώ εγώ πάντα έλεγα υπάρχουν και χειρότερα, επειδήαυτά  τα χειρότερα έχουν έρθει πλέον ή είναι επί θύραις, είμαι εγώ που λέω πως δεν υπάρχει άλλος χρόνος: Όποιοι θέλουν να μην τους κυνηγάει η συνείδησή τους για πάρα πολλά χρόνια, πρέπει να ανορθώσουν το ανάστημά τους και όλοι οι Συριζαίοι και μη συριζαίοι φίλοι μας να στείλουν ένα σαφές μήνυμα στον κυβερνητικό θίασο πως δεν τους ανεχόμαστε άλλο. Έχει πράγματι έρθει η ώρα για να αρχίσει επιτέλους η οικοδόμηση ενός πατριωτικού εναλλακτικού πόλου που θα αρχίσει το μακρύ και επίπονο έργο της ανοικοδόμησης της σκέψης και της πατρίδας. Όντως δεν υπάρχει πια άλλος χρόνος. Γιατί διαφορετικά θα ξαναδούμε να βγάζουν τον Καραμανλή με ωσαννά από τη Ραφήνα, για να μας σώσει μετά την καταστροφή, όπως έγινε με τον θείο του, για να επαναληφθεί η ιστορία ως ιλαροττραγωδία ή ακόμα χειρότερα θα δούμε τους ζηλωτές του Μιχαλολιάκου να ξαναβγαίνουν στο μεϊντάνι.

Υ.Γ Και επειδή διάφοροι εξυπνάκηδες του διαδικτύου, κάποτε-κάποτε ακόμα και φίλοι, επαναλαμβάνουν πως τρέχουν πίσω από τα κόμματα διότι δεν παίρνουμε εμείς την πρωτοβουλία και δεν συγκροτούμε έναν πολιτικό πόλο, με πρόγραμμα, θέσεις κ.λπ. τους πληροφορούμε  πως και πρωτοβουλίες παίρνουμε τα τελευταία χρόνια και συγκροτημένο πρόγραμμα διαθέτουμε –αρκεί να διαβάσουν τις «25 Θέσεις του Άρδην» και τις χιλιάδες αναλύσεις μας. Αλλά δεν είμαστε δελαπατρίδηδες και θέλουμε τα πολιτικά εγχειρήματα να πατάνε σε ένα μίνιμουμ δυνάμεων και λαϊκής συναίνεσης. Δυστυχώς όμως, εσείς τρέχατε, πότε πίσω από τον Καζάκη, πότε από τον Καμμένο, πότε πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι ακόμα και πίσω από τον Κασιδιάρη και τον Σώρρα, στα κρυφά, γιατί «βιαζόσασταν». Και έπρεπε δυστυχώς να «περιμένουμε» για να κάνουν και αυτοί τον κύκλο τους. Ε λοιπόν, ιστορικά οι Συριζανέλ τον κάνανε και αυτοί τον κύκλο τους και είναι θέμα μηνών, λιγότερων ή περισσότερων, να τον ολοκληρώσουν και στην πράξη. Τώρα λοιπόν βιαζόμαστε εμείς, και ο καθένας θα δείξει τι ψάρια πιάνει. Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Και το πρώτο βήμα είναι να εγκαταλείψετε την αφωνία σας.

22 Μαΐου 2015

19 Σχόλια

  1. Και να ήθελε ή να μπορούσε θα τα κατάφερνε?
    http://www.analyst.gr/2015/05/22/litotita-i-thanatos/

  2. Καίριος και σωστός ο λόγος !
    Τέτοιες εξαιρετικές αναλύσεις συμβάλλουν ώστε να απαλλαγούμε από την εθελοτυφλία.
    Όταν πέφτουν τα προσωπεία και απογυμνώνονται οι ιδεοληψίες, τότε αποκαλύπτεται η μια και μόνη αλήθεια…

  3. Κι εσείς απατεώνες είστε σαν το Σύριζα

    Το άρθρο αυτό φυσικά λέει ψέμματα. Δεν είναι καραγκιόζηδες μόνο οι Συριζαίοι . Είναι και όλοι οι ηλίθιοι ψευτοπατριώτες που στράφηκαν εναντίον του Μνημονίου, όπως εσείς και όλοι οι φαιδροί θαυμαστές σας. Γι’ αυτό κι εσείς ενώ με απαράμιλλη υποκρισία μαίνεστε εναντίον του Μνημονίου κατηγορείτε ταυτόχρονα το Σύριζα για «επιπολαιότητα» επειδή βιάστηκε. Δηλαδή να σώζανε τη χώρα πρώτα οι Ευρωπαίοι με το Μνημόνιο και μετά να ερχότανε η αριστερά για να τα σαρώσει όλα! ¨Όλοι οι αριστεροί, συμπεριλαμβανομένων και όλων υμών, φίλων και οπαδών του παρόντος ψευτοπατριωτικού κινήματος είστε ψεύτες, υποκριτές αλλά και εξαιρετικά ανόητοι. Και αγράμματοι φυσικά. Είστε ίδιοι ή και χειρότεροι από όσους καταγγέλλετε. Όλοι οι «αντιμνημονιακοί» που θέλατε να τρώτε και να πίνετε χωρίς να πληρώνετε, και αυτό το αναγάγατε σε πολιτικό όραμα για την Ελλάδα είστε η βασική αιτία καταστροφής της χώρας. Ελπίζω ότι το μόνο καλό που θα προκύψει από την επερχόμενη κατάρρευση θα είναι ότι όσοι επιζήσουν δεν θα παίρνουν με τις πέτρες μόνο τους Συριζαίους όπου εμφανίζονται αλλά και όλους ανεξαιρέτως τους αριστερούς απατεώνες, όπως εσείς. Η ρήξη σας μάρανε.

    • Αλέξανδρος

      Τελικά είτε δεξιός, είτε αριστερός, όποιος ανάγει την πολιτική-οικονομική επιστήμη σε ξερό δογματισμό, όποιος κινείται επιφανειακά, χωρίς κριτική σκέψη, τελικά στο ίδιο καζάνι βράζουν όλοι. Ήρθαν τώρα και οι μνημονικοί να πουλήσουν την δικιά τους παραμύθα και άκουσον άκουσον – Όλοι οι “αντιμνημονιακοί” που θέλατε να τρώτε και να πίνετε χωρίς να πληρώνετε-
      Το όραμα τον ευρωεπιδοτήσεων, των ασύμφορων και αντιπαραγωγικών »επενδύσεων», το κράτος των κρατικοδίαιτων εργολάβων, των επιχειρηματιών με μοναδικό business plan, το ξεζούμισμα του δημόσιου πλούτου, του κράτους της απέραντης γραφειοκρατίας, των εμπορικών εκπροσώπων και των προμηθειών της αρπαχτής από το στρατό μέχρι τα νοσοκομεία, δικό σας είναι….Σε εσάς το λέω μνημονιακά ευρωλιγούρια, δεξιά-κεντρώα και αριστερά, του ίδιου φυράματος είστε όλοι.
      Ντροπή σας, καταστήσατε αυτόν τον τόπο, κομπανία πιθήκων, απρόσωπο κατασκεύασμα των αγορών και άτακτο συγκερασμό παντός είδους ανοησιών.

      • Πέστα χρυσόστομε! Κοίτα ρε που σήκωσαν κεφάλι και οι ευρωλιγούρηδες, πουλημένοι, γενίτσαροι, λαμόγια, νεοταξικοί, εθνομηδενιστές του «εκσυγχρονισμού» και του νεοφιλελευθερισμού του μεταΠΣΟΚ, της πουλημενοΝΔ και του μπομπολοΠΟΤΑΜΙΟΥ!
        Άι σιχτίρ!…που λένε και οι Έλληνες.

        • Άϊντε ρε παλιοβάζελοι θα πείτε στον περήφανο γαύρο δεν είναι πέναλτυ αυτό!!! Άϊντε παλιολιγούρια βγές τε ρε Τσάμπιονς Λίγκ και μετά μιλάτε ρε φτωχοκατίνες κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ

    • Καίριος ο λόγος και εύστοχος του ξιπασμένου ευωλιγουριού … για να αποδείξει τη διανοητική του γύμνια και τα χαμερπή του συναισθήματα

      Κρυμμένος πίσω από την ασφάλεια της ανωνυμίας ξερνάει τις κοπριές που κρύβει στην ψυχή του. Και φυσικά ξεχνάει τόσα και τόσα …

      Ξεχνάει το κούρεμα του χρέους που δεν έγινε όταν έπρεπε, επιτρέποντας στους ξένους να γλιτώσουν τα κέρδη τους

      Ξεχνάει τον Γιουνκέρ που έκλεβε συστηματικά των Ελλάδα προσφέροντας φορολογικό παράδεισο στους απατεώνες

      Ξεχνάει το πρόγραμμα της δήθεν «αλληλεγγύης» των εταίρων μας που στην πραγματικότητα στόχευε μόνο στη διάσωση του ευρώ

      Ξεχνάει ότι δίνοντας τα ηνία της οικονομίας σε μια ομάδα αλλοδαπών που δεν εκλέγονται, ούτε ελέγχονται από μας, δεν λογοδοτούν σε εμάς και επομένως … δεν νοιάζονται για τα συμφέροντα μας

      Ξεχνάει ότι κανένα από τα Μνημόνια δεν είχαν αναπτυξιακό χαρακτήρα γιατί αυτό θα σημαινε ότι θα παράγαμε άρα τα εμπορικά ισοζύγια θα άλλαζαν και κάποιοι θα έχαναν την ελληνική αγορα, ή χειρότερα, θα είχαν ανταγωνισμό στη δική τους

      Αυτά είναι μόνο λίγα από όσα μας φύλαγαν τα «εθνοσωτήρια» Μνημόνια – που είναι ευλογία. Αλλά ο κόσμος δεν αποτελείται από ηλίθιους σαν και σένα ασπόνδυλε παρακεντέ. Γι’αυτό έχε το νου για το ποιόν θα πάρουν με τις πέτρες … κατανοητόν;

  4. Η Ελλάδα είναι μια αποικία της λεγόμενης Δύσης, δυστυχώς όμως οι κάτοικοί της δεν το έχουν αντιληφθεί αυτό μέχρι σήμερα. Γιατί οι πολιτικοί της και τα υπάρχοντα μαζικά παρουσιάζουν την χώρα μας σαμ κάτι το ανάλογο με τις ισχυρές χώρες της Ευρώπης. Μια εντύπωση, που ισχυροποιούν και οι διανοούμενοί (τρομάρα τους) παπαγαλίζοντας τις διάφορες ευρωπαϊκές θεωρίες και ιδεολογίες.
    Έτσι ο Έλληνας ζεί σε έναν απατηλό κόσμο χωρίς να το αντιλαμβάνεται, γιατί έχουμε για όλα όσα έχουν οι Ευρωπαίοι, στρατό, αστυνομία, πυροσβεστικές, σχολεία, εκκλησίες, μαγαζιά, όλα. Η διαφορά είναι, ότι αυτά υπάρχουν μόνο για να παίζουμε το παιχνίδι των χρηματοπιστωτικών ελίτ, να αγοράζουμε, να παίρνουμε δάνεια, να καταναλώνουμε φάρμακα που μας αρωσταίνουν και έτσι να χρειαζόμαστε κι’ αλλα ακόμη και για να ψηφίζουμε τους πολιτικούς και να διαβάζουμε τους διανοουμένους που στην πραγματικότητα είναι τσιράκια και παπαγάλοι της διεθνούς ελίτ του χρήματος.
    Και έτσι, για να μην μπορούμε να δυναμώσουμε κάπως, έχουμε και συχνές αλλαγές κυβερνήσεων ή αλλαγές καθεστώτος: Ο Καραμανλης έπεσε για να ματαιωθεί ο αγωγός South Stream, ο Σαμαράς για να ματαιωθεί ο Turkish Stream (δειτε και το άρθρο «ΠΓΔΜ – Η νέα παρδαλή επανάσταση στα Βαλκάνια» στην σελίδα http://www.berlin-athen.eu).
    Και τώρα τι να κάνουμε; Ρωτά ο Καράμπελιάς.
    Βέβαια κάτι πρέπει να κάνουμε. Πρώτα να κάνουμε τις τηλεοράσεις μας ενυδρεία με ψαράκια αντί να αφήνουμε τους πληρωμένους μπουρδολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους, να μας ζαλίζουν με καθε είδους φύκια που πουλάνε για μεταξωτές κορδέλλες. Να μην διαβάζουμε εφημερίδες που το παίζουν αριστερές (το Συγκρότητα ιδίως) ή ιστολόγια που μας προτρέπουν να κάνουμε επανάσταση. Και μετα να σκεφτούμε τι είμαστε σαν Έλληνες, τι ρόλο παίζει η Ελλάδα στην διεθνή σκακιέρα. Αν εκεί παρασυρθούμε και νομίζουμε ότι αν κάνουμε επανάσταση θα απελευθερωθούμε, δεν θα έχουμε καταλάβει τίποτα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει επανάσταση, οτιδήποτε κάνει αποβαίνει εναντίον της, αυτό δεν το καταλάβαμε ακόμη; Άλλες χώρες στην Ευρώπη που το κατάλαβαν, περνάνε καλύτερα απο μας.
    Πριν λοιπόν κάνουμε την επανάσταση τρέχοντας πίσω απο επαναστατικά κόμματα, να κάνουμε την επανάσταση στον εαυτό μας: Να μην πέρνουμε δάνεια γιατι αυτά μας κάνουν αιχμαλώτους της διεθνούς ελίτ του χρήματος και μαζί μ’ εμάς αιχμαλωτίζουν και την πατρίδα μας. Να μην πίνουμε κόκα-κόλες αλλά αναψυκτικά της χώρας μας, πριν υπήρχαν λεμονάδες, πορτοκαλάδες, γκαζόζες, ελληνικές. Μπύρες ελληνικές. Τσιγάρα ελληνικά (καλύτερα όμως να μην καπνίζουμε). Φρούτα και λαχανικά ελληνικά. Ρούχα και παπούτσια ελληνικά. Κ.λπ. κ.λπ.
    Αν θέλεις να καταπολεμήσεις τον εχθρό σου, να τον χτυπάς εκεί που τον πονάει: Στο χρήμα. Αν περιμένεις σαν την πρώτη αριστερή κυβέρνηση να σε ελεήσουν οι βαρώνοι του χρήματος, είσαι καμμένος απο χέρι. Γιατί το χρήμα που σου δίνουν θα το ζητήσουν χιλιοπλάσιο πίσω. Και μαζί και ότι έχει η πατρίδα σου, υπέργεια, υπόγεια, όλα.
    Οι σκέψεις μας να είναι, τέλος, στην ανασυγκρότηση της παραγωγικής ικανότητας του κράτους. Που ούτε με την ΝΔ ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ορατή στον ορίζοντα.
    Το θέμα είναι μεγάλο, σταματώ εδώ.
    Καλό Σαββατοκύριακο,

  5. “Έχει πράγματι έρθει η ώρα για να αρχίσει επιτέλους η οικοδόμηση ενός πατριωτικού εναλλακτικού πόλου που θα αρχίσει το μακρύ και επίπονο έργο της ανοικοδόμησης της σκέψης και της πατρίδας.”
    Είναι βέβαια, χρέος όλων μας να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας από τους ναζιστές, τους κρετίνους “κοσμοπλίτες”, τα κρατικοδίαιτα παράσιτα, τους ψεκασμένους, τους “αριστεριτζήδες” και άλλα τέτοια περιττώματα.
    Ας αφήσουμε κύριε Καραμπελιά τα χαζοχαρούμενα ευχολόγια και ας περάσουμε στη δράση για την πατρίδα. Το ωφείλουμε στις ψυχές των σκοτωμένων παππούδων μας και στα παιδιά που θα γεννηθούν.
    Δυστυχώς όμως, με μεγάλη μου θλίψη βλέπω να εξαντλούμε το πατριωτικό μας καθήκον σε όμορφα κείμενα στο ίντερνετ, σε κραυγές, σε ανέξοδες κριτικές για το πόσο κακή είναι η “κοπροκρατία” που μας κυβερνά, αλλά την ψυχή να σηκωθούμε από τα γραφεία μας και να σταματήσουμε να χαιδεύουμε τάμπλετ και οθόνες κινητών μάλλον δεν την έχουμε.
    Γι’ αυτό αντι να γράφετε κείμενα (τα οποία τα βρίσκω εκπληκτικά) σας παρακαλώ .. ξεσηκωθείτε…!!!
    Είναι απαραίτητη η ίδρυση ενός νέου πολιτικού φορέα που με επαναστατικές αλλαγές (σε όλα τα επίπεδα) θα αλλάξει το μέλλον της πατρίδας…
    Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευκαιρία από τώρα, που έχουμε φτάσει στα όρια της έσχατης παρακμής και ο λαός έχει κουραστεί από την ηλιθιότητα που εξουσιάζει…

  6. Ομολογω οτι το αρθρο σας ειναι εκπληκτικο. Εχουμε κοιμηθη και αναρωτιεμαι πως ειναι δυνατον. Δεν βλεπεις τιποτα σωστο γυρω σου, Τα παντα κυλουν δηθεν φυσιολογικα. Οι νεοι προσπαθουν κατι να κανουν για να σωθουν και οι παντες γυρω απο εμας προσπαθουν να μας φανε. Ναι Ελληνες ετσι ειναι. Δεν ειναι δυνατον ολα αυτα που συμβαινουν να ειναι πραγματικοτης και ομως αποδεικνυεται οτι ζουμε στην χειροτερη και πιο επικινδυνη περιοδο για την πατριδα μας και το μελλον του εθνους μας.

  7. Η ανάλυση του αντισυμβατικού Καραμπελιά είναι καίρια και δε χαρίζεται. Κι εδώ που τα λέμε σωστά κάνει. Όμως και παρά το θαυμασμό μου και την απόλυτη συμφωνία μου με την ανάλυση έχει κι εκείνος και κατ’επέκτασιν και το ΚΠ Άρδην την ανάγκη να συνειδητοποίησουν την εξής απλή αλήθεια: Φωνή βοώντος εν τη ερήμω! Δεν πρόκειται να αναπτυχθεί κανένα μαζικό κίνημα, καμμία ανατροπή-θαύμα να μην περιμένουμε όπως δεν έγινε τόσα έτη και δεκαετίες τώρα. Πάλι κάποια διέξοδο θα βρει η φαυλότητα να κυριαρχήσει στον έρημο τούτο τόπο όπως από την εποχή της Επανάστασης και πιο πίσω ακόμα. Εδώ μέχρι και τον τάφο του Κολοκοτρώνη αφήνανε να χορταριάσει, http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2014/12/o-1990-video-photos.html !
    Πρέπει να το πάρουν απόφαση στην ΚΠ Άρδην κατά την ταπεινή μου άποψη ότι ο τόπος αυτός κι ο λαός δε σώζεται πλέον και πρέπει να καταστρωθεί σχέδιο διάσωσης των συνειδητοποιημένων που είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν. Πρέπει επιτέλους όπως ο Θεός συμβούλευσε το Γεδεών να γίνει ο διαχωρισμός ανάμεσα σε εκείνους που πίνουν το νερό από το ποτάμι φέρνοντάς το στο στόμα με τις φούχτες τους και σε εκείνους που το καταπίνουν κατευθείαν από το ποτάμι με το στόμα…

  8. Εσωκομματικά Μερεμέτια-Μπαζώματα-Σοβατίσματα «Κλήμης Βοροσίλωφ»

    Η ‘φραξιονιστική πάλη δίχως αρχές’ που εξελίχθηκε στις διεργασίες της Κεντρικής Επιτροπής κατά το Σαββατοκύριακο, είναι χαρακτηριστική ένδειξη του γιατί αυτός ο χώρος, στο σύνολό του, δεν μπορεί να κυβερνήσει.

    Όχι, δεν αναφέρομαι στους μαθητευόμενους μάγους της ‘προεδρικής’ φράξιας που μετεκλογικά ανακάλυψαν τον ‘πραγματισμό’ –μια συνειδητοποίηση που προφανώς όταν συμβαίνει ενόσω είσαι στην εξουσία, δεν μπορεί παρά να σε οδηγήσει σε ενσωμάτωση και ‘κεντρο-αριστεροποίηση’.

    Αναφέρομαι στους –τάχα– ‘φονταμενταλιστές της ρήξης, τον Λαφαζάνη και την παρέα του, αλλά και την πρώην ΚΟΕ νυν «Δρόμο» του Ρούντυ Ρινάλντυ. Ο πρώτος, συμμετέχει μια χαρά στην επιτροπή των ‘ιδιωτικοποιήσεων’ μαζί με τον Τσακαλώτο και τον Σταθάκη ως υπουργός φραξιονιστικής (συγνώμη, παραγωγικής) ανασυγκρότησης.

    Οι δεύτεροι, αφού καθ όλη την διάρκεια της προηγούμενης περιόδου εμφανίζονταν όχι μόνο ως ‘προεδρικοί’, αλλά έπαιζαν και καθοριστικό ρόλο στην οργανωτική απομόνωση των Λαφαζανιστών μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, τώρα θυμήθηκαν την «ρήξη» και την… σύγκρουση με την ηγεσία.

    Φυσικά, η θέση τους δεν προκύπτει από κάποια σοβαρή ή συστηματική ιδεολογική επεξεργασία, αλλά επειδή αντιλήφθηκαν ότι η προηγούμενη τοποθέτηση και οι πράξεις της, θα τους εκθέσουν ανεπανόρθωτα, αφού το καρπούζι του Αλέξη βγήκε εν τέλει «μάπα». Και για να περισώσουν ό,τι μπορούν οργανωτικά από το δικό τους το ‘μαγαζί’, ξαφνικά μεταμορφώθηκαν σε πόλο με αξιώσεις ‘ρυθμιστή’ στην εσωκομματική διαπάλη.

    Αν αυτό αφορούσε μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν μια ‘διασκεδαστική κωλοτούμπα’, και μια κωμικοτραγική απόδειξη ότι η από το 1989 (και πιο πίσω…) ηθικά, και ιδεολογικά εξαντλημένη αριστερά, βλέπει τις θέσεις και τις ιδεολογικές τοποθετήσεις ως πουκάμισα αδειανά, που φοριούνται στο πλαίσιο της εκάστοτε μικροπολιτικής συγκυρίας.

    Τώρα, όμως, που αφορούν στην κυβέρνηση και εν γένει τις τύχες ολόκληρης της χώρας, το πράγμα γίνεται άκρως επικίνδυνο: Η «ρήξη» θα είναι πολλαπλώς καταστροφικότερη από οποιαδήποτε συμφωνία, γιατί θα γίνει άτακτα, δίχως καμία προετοιμασία, με την χώρα εντελώς στεγνή από ρευστό. Η δε ένταση του εσωκομματικού αγώνα, πολλαπλασιάζει το ενδεχόμενο κυβερνητικής αφλογιστίας, που απειλεί να οδηγήσει σε ένα gr-accident, ακριβώς γιατί και ο Τσίπρας δεν έχει ούτε γραμμή, ούτε άποψη, ούτε συγκροτημένο πολιτικό ρεύμα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ: Πολιτεύεται πάντα ως ‘κουμανταδόρος των συσχετισμών’ μιας και ιδεολογικά είναι… μπάζο.

    Δηλαδή τι συμβαίνει τώρα;;; Πολύ απλά, η εσωκομματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, και ειδικότερα οι πρώην «προεδρικοί» της ΚΟΕ, που προεκλογικά δήλωναν ‘γραμμή Δραγασάκη’, για να παίξει τα ρέστα της, δεν διστάζει να παίζει μουσικές καρέκλες με τις τύχες ολόκληρης της χώρας! Αυτός είναι ο πατριωτισμός τους! Γιατί ξέρουν πολύ καλά, ποιες είναι οι πραγματικές συνέπειες των όσων υποστηρίζουν, για τον ίδιο τον λαό στ’ όνομα του οποίου πίνουν νερό. Απλά εύχονται ο Τσίπρας να συμφωνήσει, και λένε αυτά που λένε αυτήν την στιγμή για να κατοχυρώσουν την θέση τους στην διάδοχη κατάσταση, μετά την συμφωνία –ενδεχόμενα μέσα και από καμιά διάσπαση.

    Και με τον ίδιον τρόπο που σε τελευταία ανάλυση κατάπιναν αμάσητες προεκλογικά ΟΛΕΣ τις ενδείξεις για το που πάει το πράγμα, με τον ίδιο τρόπο καταπίνουν τώρα αμάσητους τους μουσολινισμούς της Ζωής Κωνσταντοπούλου ή την καταστροφική ιδεοληψία των ‘δραχμικών’. Φίλος, λοιπόν, ο Λαφαζάνης, κι ας πάσχιζαν πριν από έναν χρόνο να πετάξουν έξω τους Λαφαζανικούς από τις διάφορες εσωκομματικές ψηφοφορίες.

    Και τώρα, πρέπει εμείς να επιλέξουμε ανάμεσα στο Αριστερό και τον Δεξιό Οπορτουνισμό… την ίδια στιγμή που και οι δύο, αποδεδειγμένα, έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια τις τύχες μιας ολόκληρης χώρας, κι ενός ολόκληρου λαού.

  9. Συγχαρητήρια στον κύριο Καραμπελιά για το εύστοχο κείμενο.

    Το δικο μου σχόλιο – πρόβλεψη:

    Στα επόμενα έτη την άτακτη χρεοκοπία της χώρας θα ακολουθήσει πείνα που θα επηρεάσει (ίσως και θερίσει) μεγάλο τμήμα του πληθυσμού.

    Στη συνέχεια θα ακολουθήσει τουρκική εισβολή ΔΙΑ ΑΣΗΜΑΝΤΟΝ ΑΦΟΡΜΗΝ και κυριολεκτική ΣΥΝΤΡΙΒΗ του στρατού μας.

    Η κατοχή της χώρας μας θα προκαλέσει τον πολυποθητο για τις χρηματοπιστωτικές ελίτ Γ’ ΠΠ.

    Αυτός με τη σειρά του θα οδηγήσει στον αποπληθυσμό και τον έλεγχο του 99.99% του παγκόσμιου πλούτου (τώρα διαθέτουν το 80%) από τις ελίτ.

    Ο έλεγχος των μέσων παραγωγής (ρομπότ, 3D printed products..) και η cashless society που θα δημιουργηθεί για να ΛΥΣΕΙ τα προβλήματα που οι ίδιες οι ελίτ δημιούργησαν, θα καταστήσει για πρώτη φορά τον έλεγχο των ενδεών υπηκόων ΑΠΟΛΥΤΟ και ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ.

    Ο Μεγάλος Αδερφός έρχεται με γοργά βήματα ως ένας τεχνοφεουδάρχης, ένας απόλυτος μονάρχης χωρίς προηγούμενο.

    Η 3η κατά σειρά παγκόσμια σύγκρουση είναι σχεδιασμένη απο τις ελίτ για να διευρύνει την εξουσία τους και να κάνει τα όνειρά τους πραγματικότητα.

    Και η Ελλάδα αποτελεί το καλύτερο πειραματόζωο για να αρχίσει η τελευταία ελεγχόμενη σύγκρουση.

    Τέτοιο ευνουχισμένο λαό δύσκολα βρίσκεις..

    Δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΑ τα μέτρα Βαρουφάκη που κινούνται στο σύνολό τους προς την κατεύθυνση μετατροπής της οικονομίας σε κοινωνία χωρίς μετρητά..

    Οι ευνούχοι χαχόλοι Νεοελ τα αποδέχτηκαν φυσικά με ενθουσιασμό όπως πάντα….

    Εφαρμόζονται οι θεωρίες του Χέγκελ λοιπον κύριοι, και επάνω στους Έλληνες και πλανητικά..

    Problem – Reaction -Solution.

    Στημένες θέσεις – αντιθέσεις – στημένες συγκρούσεις – ελεγχόμενα αποτελέσματα.

    Το τέλος του καπιταλισμού, η αρχή της τεχνοφεουδαρχίας των ολίγων, των νέων μεσαιωνικών μοναρχιών του 21ου αιώνα, είναι επί θύραις…

    Οι νέοι μας μονάρχες θα λέγονται Σόρος, Μπάφετ, κλπ, κλπ.

    Ελέω «θεού» – Μαμωνά μονάρχες.

    Τέτοιο θεό επέλεξε ο άνθρωπος του 21ου αιώνα τέτοιοι μονάρχες του αξίζουν.

    Και οι ΝΕΟΈλληνες λατρεύοντας με κάθε τους ικμάδα τον Μαμωνά, τον θεό του ευκολου και ακούραστου πλουτισμού, περισσότερο ίσως από κάθε άλλο λαό στον πλανήτη μας, θα πληρώσουν πρώτοι με ΘΥΣΙΕΣ τον αχόρταγο «θεό» τους.

    Με την ζωή τους και την πατρίδα τους..

    Ευάγγελος Σ. Μουρελάτος

  10. Συμφωνώ με τις γενικές παρατηρήσεις που αφορούν την χώρα και τους Έλληνες, ακόμη και με πολλές που αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Εξακολουθώ να θεωρώ ότι ο Τσίπρας ΄΄διαβάζει΄΄σωστά τα γεγονότα, πατάει πάνω στην αδυναμία των ΄΄εταίρων΄΄ να μας αποτελειώσουν και για αυτό θα εξασφαλίσει βιώσιμη συμφωνία! Ησυμφωνία αυτή θα είναι βέβαια συμβιβασμός και όχι το…..πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης!Και η υπονόμευση από τους ΄΄εταίρους΄΄θα συνεχιστεί ! Εξακολουθώ να πιστεύω ότι στο Άρδην πέσατε στην λούμπα της εξόδου/εθνικής καταστροφής που δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί όχι επειδή μας αγαπούν αλλά επειδή δεν τους παίρνει και εξακολουθώ να πιστεύω ότι η κριτική σας εμπεριέχει καιροσκοπισμό διότι αρνείστε πεισματικά να αποκαλύψετε τι ακριβώς θα αποδεχόσασασταν ως στοιχειωδώς αποδεκτή συμφωνία!Δεν σκιαγραφείτε λοιπόν τις κόκκινες γραμμές σας ώστε να μπορείτε να κάνετε κριτική σε κάθε περίπτωση αν γίνει συμφωνία…..κωλοτούμπα!Αν όχι…..καταστροφή! Ειδάλλως αναγνωρίζω ότι το Άρδην είναι πολύ μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ και κάθε άλλο χώρο στην εντόπιση των παθογενειών της Ελλάδας/Ελλήνων, ίσως γιατί έχει βαθιά ιστορική μνήμη και οι προτάσεις σας για εθνική ανάταση είναι πραγματικά επίκαιρες!
    ΥΓ Επιμένω ότι στο τέλος του μήνα θα ζήσουμε δύο σύνδρομα στην Ελλάδα , αυτό της Αλεσίας και του Ρουρ !!!

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*