Πολιτική

Κομμάτια και θρύψαλα

vittorio-thumb-large

Του Γιώργου Καραμπελιά 

Η χώρα θυμίζει πλέον την υπέροχη ταινία του Μονιτσέλι, Μπρανκαλεόνε, την εποχή των Σταυροφοριών, όταν στους δρόμους κυκλοφορούσαν αναρίθμητα καραβάνια ενδεών και απελπισμένων φυγάδων. Ο Μπρανκαλεόνε (Βιτόριο Γκάσμαν), ως νέος ιππότης της ελεεινής μορφής, οδηγούσε την αξιοθρήνητη και ολιγομελή στρατιά του, από τυφλούς, ανάπηρους και ζητιάνους, στους Αγίους Τόπους ως γη της επαγγελίας και με ένα σαρακοφαγωμένο σκαρί ξεκίνησαν από την Ιταλία  για να αποβιβαστούν εν τέλει όχι στην Παλαιστίνη, αλλά σε μια… διπλανή ιταλική ακτή, όπου και συνάντησαν τις ίδιες στρατιές των εξαθλιωμένων να διαγράφονται στον ορίζοντα…  Έτσι και ο Μπρακαλεόνε Τσίπρας με τη στρατιά του –Καμμένος, Φίλης, Χριστοδουλοπούλου, Τσακαλώτος και Μιχελογιαννάκης– «κυβερνά» σε μια χώρα όπου τα καραβάνια των προσφύγων και των μεταναστών συναντιούνται με τα τρακτέρ των αγροτών στις εθνικές οδούς.

Κυβέρνηση και εξουσία έχουν γίνει κυριολεκτικά κομμάτια και θρύψαλα. Κατέλαβαν την κυβερνητική εξουσία υποσχόμενοι να αντιμετωπίσουν τη «δυτική» απειλή των μνημονίων, την οποία εν τέλει όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν αλλά βύθισαν τη χώρα ακόμα πιο βαθιά, τη χρέωσαν, τη χρεοκόπησαν, έκλεισαν τις τράπεζες. Αδυνατούν να φέρουν σε πέρας αυτά που έχουν υποσχεθεί στους εκλογείς τους, από τη μία αλλά και, από την εντελώς αντίθετη πλευρά, στους δανειστές προστάτες τους.

Όσο όμως ήταν ενεργοποιημένο κυρίως το ένα μέτωπο της χώρας, που αφορούσε την οικονομική κατάσταση, μπορούσαν να πείθουν κάποιους αφελείς ή ιδιοτελείς[1] πως θα κατορθώσουν να το αντιμετωπίσουν. Όμως, οι ίδιοι, μοιραίοι, ανίδεοι και εγκληματικοί, προκάλεσαν το άνοιγμα και του δεύτερου μεγάλου μετώπου που, εδώ και χίλια χρόνια σχεδόν, από τη μάχη του Μαντζικέρτ, το 1071, αντιμετωπίζει η Ελλάδα, παράλληλα με εκείνο της Δύσης. Πυροδότησαν, ανεπίγνωστα και ασύγγνωστα, τη μεγάλη έξοδο των προσφύγων/μεταναστών από την Τουρκία προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Παράλληλα δηλαδή με την επίταση της οικονομικής και πολιτικής υποταγής στην τευτονοφραγκική Ευρώπη, με την εμπλοκή σε ένα τρίτο μνημόνιο, ενεργοποίησαν από μόνοι τους ένα δεύτερο μεγάλο τεκτονικό ρήγμα και μετέβαλαν τη χώρα σε έναν χώρο, τον οποίο διαφεντεύουν οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι ΜΚΟ και ο Σόρος.

Το μόνο που κάνει η κυβέρνηση των ανικάνων καταστροφέων είναι να παρακολουθεί και να επιτείνει το βούλιαγμα της χώρας. Η οικονομία διαλύεται, η δικαιοσύνη έχει παραλύσει από τις απεργίες των δικηγόρων, τα φορτηγά μένουν εγκλωβισμένα στα σύνορα από τα μπλόκα των αγροτών. Απέναντι στους αγρότες, που αποτελούν το μεγάλο κοινωνικό μέτωπο της περιόδου, όπως ήταν οι «αγανακτισμένοι» το 2011, ακολουθούν την τακτική «θα μας δείρουν, θα μας δείρουν, όπως δέρνουν τους Συριζαίους βουλευτές, θα… ιδρώσουν και θα εξαντληθούν». Και όμως, οι  αγρότες δεν δείχνουν καθόλου διατεθειμένοι να «αρρωστήσουν»[2]. Ακόμα και εάν σταματήσουν τα μπλόκα, η κινητοποίηση δεν πρόκειται να σταματήσει. Θα μεταφερθεί με ακόμα μεγαλύτερη ένταση στα κέντρα των επαρχιακών πόλεων, όπου οι Συριζαίοι βουλευτές θα κηρυχθούν παντελώς ανεπιθύμητοι.

Ως προς το προσφυγικό, ο τραγέλαφος ξεπερνάει κάθε όριο. Οι πρόσφυγες και οι λαθραίοι μετανάστες κινούνται χωρίς κανέναν κρατικό έλεγχο, η χώρα γεμίζει hot spots, και η ελληνική κυβέρνηση παριστάνει τον καμπόσο στην… Αυστρία, προκειμένου να μην μιλήσει για την Τουρκία, που είναι ο πραγματικός διακινητής και εντολέας των προσφυγικών εισροών. Η Τουρκία εφαρμόζει με σύστημα, εδώ και δεκαετίες, την πολιτική της εξώθησης μουσουλμανικών πληθυσμών προς την Ευρώπη και κατ’ εξοχήν προς την Ελλάδα, έτσι ώστε να ισλαμοποιήσει μεθοδικά το ελληνικό κράτος ως βάση για τη μεταβολή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο της. Και όμως, το ανθρωπάριο που παριστάνει τον πρωθυπουργό ετοιμάζεται να βάλει βέτο στα… Σκόπια, και όχι βέβαια στην Τουρκία όπου, στις 8 Μαρτίου, μαζί με τον υπόλοιπο θίασο, θα μεταβεί για να υποβάλει τα σέβη του στον νέο σουλτάνο. (Συνιστά απίστευτο σκάνδαλο η πραγματοποίηση, αυτή τη στιγμή, «διακυβερνητικής συνάντησης» Ελλάδας-Τουρκίας στη Σμύρνη!)

Στα νησιά, την Ειδομένη και στους καταυλισμούς με τους οποίους έχει γεμίσει ήδη η χώρα, το ελληνικό κράτος απουσιάζει επιδεικτικά και τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών εισροών έχουν αναλάβει προσώρας οι περιβόητες ΜΚΟ, συχνά ισλαμιστικού χαρακτήρα. Παράλληλα, μέσω της εισόδου ενός ακόμη παίκτη στο παιγνίδι, του ΝΑΤΟ, οι Τούρκοι, εκτός από την ισλαμοποίηση της χώρας, προωθούν και την εμπέδωση της στρατηγικής των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, μια και εμείς αποδεικνυόμαστε ανίκανοι να προστατεύσουμε τα σύνορά μας.

Τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο απλά, αν η Ελλάδα και οι Έλληνες ψευτοπροοδευτικοί, αντί να κλαψουρίζουν ανήμποροι για τον θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων στο Αιγαίο, υπεδείκνυαν την αποκλειστική ευθύνη της Τουρκίας σε αυτούς τους θανάτους. Αν πρωτοστατούσαν στη δημιουργία ενός κινήματος καταγγελίας της τουρκικής πολιτικής σε ολόκληρη την Ευρώπη, αν έφερναν το θέμα κυρώσεων προς το τουρκικό κράτος από τον ΟΗΕ και την Ε.Ε., βάζοντας βέτο στις σχέσεις Ε.Ε.-Τουρκίας, αν αυτή δεν συμμορφωθεί. Αν, Αν, Αν… Όλα αυτά θα προϋπέθεταν την ύπαρξη μιας κυβέρνησης ικανής να διασφαλίσει στοιχειωδώς τα συμφέροντα της χώρας, και όχι ενός διεθνούς καρπαζοεισπράκτορα, καταχρεωμένου, εξαρτώμενου, καταγέλαστου στις παλινωδίες του κ.ο.κ.

Και το μαρτυρολόγιο δεν έχει τέλος. Ήδη, μετά το δυτικό και το ανατολικό μέτωπο, ενεργοποιείται εις βάρος μας και το βόρειο μέτωπο.  Κλείνουν τα σύνορα της χώρας και τα Σκόπια, που βρίσκονταν μάλλον σε δεινή θέση τα τελευταία χρόνια, αποκτούν τη δυνατότητα να πλήξουν καίρια την Ελλάδα. Ακόμα και η Αυστρία ονειρεύεται μια νέα κάθοδο στα Βαλκάνια ενάντια στην Ελλάδα, από τη στιγμή και πέρα που οι βαλκανικοί πόλοι ισχύος, αρχικά η διαλυθείσα Γιουγκοσλαβία και τώρα η Ελλάδα, έχουν αποδυναμωθεί δραματικά. Διότι, βέβαια, ούτε τα Σκόπια ούτε η Σερβία κινδυνεύουν από τους διερχόμενους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά, δίνεται η ευκαιρία του αποκλεισμού της Ελλάδας και από τον Βορρά. Αφού πρώτα, μετά την κρίση των μνημονίων, και εσχάτως με τη διάλυση των τραπεζών από τον ΣΥΡΙΖΑ, η ελληνική οικονομική παρουσία στα Βαλκάνια σχεδόν εξανεμίστηκε, τώρα ακολουθεί και η απομόνωσή μας.

Αν αναχθούμε δε στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πεδίο, όλη αυτή η κρίση, για την οποία όλοι οι Ευρωπαίοι ρίχνουν τις ευθύνες στην Ελλάδα, μια και αποδείχθηκε ανίκανη να προστατεύσει τα σύνορά της, κινδυνεύει να οδηγήσει σε κατάλυση της συνθήκης Σέγκεν και σε έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, πριν αυτή πραγματοποιηθεί στο οικονομικό και νομισματικό πεδίο, ή ίσως ταυτόχρονα.

Και αυτά δεν είναι τα μόνα κατορθώματα του Τσίπρα και της παρέας του, ακολουθούν και άλλα. Ο τουρισμός, τελευταία πηγή εσόδων για το ημικατεστραμμένο ελληνικό κράτος, θα πληγεί ανεπανόρθωτα από την προσφυγική/μεταναστευτική κρίση, και όχι μόνο στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Η εικόνα μιας χώρας με καραβάνια προσφύγων να διασχίζουν τους δρόμους  και να συσσωρεύονται στις πλατείες, αναπόφευκτα, θα πλήξει το σύνολο των τουριστικών εισροών. Όπως γνωρίζουμε, τα μεγάλα τουριστικά πρακτορεία κινούνται πάντοτε με μια λογική απόλυτης «ασφάλειας» και είτε αποκλείουν τους «επισφαλείς» τουριστικούς προορισμούς είτε επιβάλλουν τεράστιες μειώσεις στις τιμές. Έτσι, τη στιγμή που μειώνονται τα έσοδα από φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, από τη μείωση του ΑΕΠ και τους κεφαλαιακούς ελέγχους στις τράπεζες, θα μειωθούν και τα τουριστικά έσοδα που αποτελούσαν τη μόνη ανάσα. Για να μη μιλήσουμε για το επιχειρούμενο ξεπούλημα της Κύπρου με ένα νέο σχέδιο Ανάν.

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προκάλεσε ήδη μια ανυπολόγιστη καταστροφή που θυμίζει ή, τηρουμένων των αναλογιών, κινδυνεύει να οδηγήσει σε, ένα νέο ’22 ή ένα νέο 1974 με την καταστροφή της Κύπρου. Και όμως, την ίδια στιγμή που προκαλούν μια ανυπολόγιστη καταστροφή στη χώρα, τα κυβερνητικά ανθρωπάρια ενδιαφέρονται μόνο για διορισμούς και συντήρηση του σκωληκόβρωτου κόμματός τους, αδιαφορώντας για το ότι καταστρέφουν την χώρα.

Η ευθύνη των πολιτικών και ιδεολογικών ελίτ

Και ποιος θα μπορούσε να εκφράσει μια διαφορετική πρόταση; Ο Καραμανλής, που στήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ και απέτυχε παταγωδώς σε όλα του τα πολιτικά εγχειρήματα; Ελαφρά τη καρδία, από το 2012, θεώρησε πως ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας ήταν η ευκαιρία για να εξοντώσει το ΠΑΣΟΚ και… τον Σαμαρά, και, μετά μία «παρένθεση» ΣΥΡΙΖΑ, να έρθει ο ίδιος στην εξουσία ως παράκλητος. Γι’ αυτό και αρνήθηκε να αναλάβει τις ευθύνες του στις προεδρικές εκλογές του 2014 – άφησε τον ΣΥΡΙΖΑ και έσπρωξε τον Καμμένο να αναλάβουν την εξουσία, αγνοώντας τις προφανείς καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα ενώ, με τα τελευταία του κατορθώματα, προσέφερε τη ΝΔ στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Απεδείχθη έτσι ότι, όπως και οι άλλοι, ήταν και αυτός ένας πολιτικάντης. Μήπως ο Κουβέλης, ο οποίος, άγνωστο για ποια οφειλόμενα γραμμάτια, ακολούθησε την καταστροφική και συνάμα αυτοκτονική, και για τον ίδιο, πολιτική της συμπαράταξης με τον ΣΥΡΙΖΑ στις προεδρικές εκλογές; Μήπως ο Σταύρος Θεοδωράκης, που εξάντλησε όλες τις προσδοκίες όσων προσέβλεπαν σε αυτόν, γλείφοντας μέχρι το καλοκαίρι του 2015 τον Τσίπρα για να τον προσλάβει ως κυβερνητικό εταίρο στη θέση του Καμμένου; Μήπως η Φώφη Γεννηματά, που κι αυτή κανοναρχούσε διαρκώς ότι το μεγάλο πρόβλημα στην κυβέρνηση Συριζανέλ δεν ήταν η κεντρική συμμορία, αλλά το μικρό παράρτημά της, δηλαδή ο Καμμένος;

Μήπως η αριστερή διανόηση, η οποία στήριξε ομοθυμαδόν τους σαλτιμπάγκους της πρώτης φοράς Αριστερά; Και όμως, τα πράγματα ήταν σαφή ήδη από τον Μάιο του 2012, όταν ένας απαίδευτος αλλά πανούργος  νεανίας, μέσα στη σύγχυση που είχε προκαλέσει η κρίση, εμφανίστηκε με μια πρωτοφανή έπαρση ως η «κυβερνώσα Αριστερά». Γιατί, άραγε, εμείς τους καταγγείλαμε, από τότε, ως τυχοδιώκτες και επικίνδυνους; Μήπως κατείχαμε κάποια προορατική ικανότητα; Ή απλώς δεν είμαστε τυφλωμένοι από κάποιον αντικατοπτρισμό οφικίων και εξουσίας; Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς και δεν μπορούσε να είναι «κυβερνώσα Αριστερά», με τις δυνάμεις που διέθετε  και την κατάσταση των λαϊκών δυνάμεων.

Τα όσα ακολούθησαν έκτοτε ήταν εγγεγραμμένα σε αυτή την αρχική δυναμική. Γι’ αυτό ο υποφαινόμενος και το Άρδην έκαναν ότι μπορούσαν –ατελέσφορα– ώστε να  μην υλοποιηθεί αυτό το εφιαλτικό σενάριο και βρεθεί στην εξουσία ο Τσίπρας και η παρέα του. Διότι και την εθνομηδενιστική ιδεολογία τους γνωρίζαμε, και την ανικανότητά τους και τον αμοραλισμό τους και τον τυχοδιωκτισμό εκείνων που είναι ικανοί να τα παίξουν όλα για όλα, αρκεί να βρεθούν στην εξουσία. Ήταν προδιαγεγραμμένες, λοιπόν, οι επαφές με τους Αμερικανούς και η στήριξή τους από αυτούς, ήταν προδιαγεγραμμένη η συμπόρευση με τα υπολείμματα του ΠΑΣΟΚ – γιατί πώς αλλιώς από το 3% θα έφθαναν στο 36%; Ήταν προδιαγεγραμμένες και οι «κωλοτούμπες» που ακολούθησαν.

Και όμως, ακόμα και σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των ελίτ της χώρας σφυρίζει αδιάφορα ή προσποιείται τον έκπληκτο: «Δεν το περιμέναμε», «μας απογοήτευσε, αλλά και οι άλλοι ήταν χειρότεροι», «με τον ΣΥΡΙΖΑ θα πληγεί ολόκληρη η Αριστερά», άρα ας μην είμαστε τόσο επικριτικοί, «ο Αλέξης μας πρόδωσε» κλπ. κλπ. Και παραμένουν απαθείς μπροστά στην προϊούσα αποσύνθεση, κρύβουν ως στρουθοκάμηλοι το κεφάλι τους στην άμμο, αρνούνται να κινητοποιηθούν, με επιχειρήματα του τύπου «και τι θέλετε, να έλθει ο Μητσοτάκης;» Γι’ αυτό και όταν οι αγρότες κατέβηκαν στην Αθήνα, αντί να ενωθούν μαζί τους σε μια λαοθάλασσα, που θα μπορούσε να πνίξει κυριολεκτικά την κυβέρνηση, άφησαν τους αγρότες μόνους τους, ή μάλλον τους εγκατέλειψαν στα χέρια του ΚΚΕ, που έκανε το παν για να τους ξαναστείλει άπρακτους στα χωριά τους.

Το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι –ιδίως όσοι συμπορεύτηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το καλοκαίρι του 2015– δεν έχουν ακόμη το θάρρος να αναγνωρίσουν το θεμελιώδες λάθος της επιλογής τους, εκτός από τον Μανώλη Γλέζο, που τουλάχιστον ζήτησε συγνώμη από τους Έλληνες, δεν αποτελεί απλά ζήτημα ηθικής τάξης. Ούτε αποτελεί για εμάς μία εκδικητική εμμονή – του τύπου «εμείς είχαμε δίκιο». Όχι, αποτελεί την προϋπόθεση για την ανάδειξη μιας οποιασδήποτε σοβαρής πρότασης για τη χώρα: Μόνο η αναγνώριση του γεγονότος ότι, από το 2008 τουλάχιστον, με την ασύγγνωστη υποστήριξη μιας μηδενιστικής ψευδοεπανάστασης, αρχίζει μία πορεία η οποία καταλήγει στον Τσίπρα του 2016, μπορεί να επιτρέψει μια νέα αρχή για τα πνευματικά και πολιτικά ζητήματα της χώρας[3].  Η αναγνώριση αυτού του «λάθους» είναι προϋπόθεση για τη συγκρότηση μιας νέας ηθικής και πολιτικής πρότασης που να υπερβαίνει την παλαιά και αποτυχημένη Αριστερά, και την ιδεολογία της.

Σήμερα, που η «κυβερνώσα Αριστερά» απεδείχθη εν τοις πράγμασι καταστροφή για τη χώρα, δεν υπάρχει περιθώριο για κάποια δήθεν «συνεπή» αριστερή πρόταση, τύπου Λαφαζάνη, Ανταρσύας, ή της… συνιστώσας Ζωή/Ραχήλ. Σήμερα, μετά τις τεράστιες καταστροφές που έχουν γίνει, και δυστυχώς δεν έχουν ακόμη τελειώσει, η αρχή θα πρέπει να γίνει με το αίτημα της άμεσης εκδίωξης αυτής της κυβέρνησης και της παράλληλης συγκρότησης ενός αληθινά πατριωτικού, κοινωνικού και δημοκρατικού κινήματος εθνικής σωτηρίας. Όσο αφήνουμε να διαιωνίζεται η σημερινή κατάσταση τόσο πιο δύσκολη θα είναι η ανάταξη της χώρας και τόσο μεγαλύτερο το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει.

[1] Πολλοί από τους πιο επιτήδειους υποστηρικτές στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να αποφύγουν να πληρώσουν λογαριασμούς και χρέη που μπορούσαν να καταβάλουν και σήμερα βαράνε το κεφάλι τους στον τοίχο.

[2] Και αυτό παρά τις ευγενείς φροντίδες του ΚΚΕ, που έκανε ότι μπορούσε για να στομώσει την αγανάκτησή τους, ιδιαίτερα στο διήμερο της καθόδου τους στην Αθήνα.  Στον ομογάλακτο αδελφό του ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ, έχουν μάθει από πολύ παλιά, πώς να ελέγχεις και να σπας τη δυναμική μιας κινητοποίησης, πίσω από επαναστατικά φούμαρα, δήθεν σκληρή φρασεολογία και μια στημένη παρέλαση δέκα τρακτέρ, σε συμπαιγνία με τον Κουρουπλή.

[3] Καθόλου τυχαία, μάλιστα, οι πρωταγωνιστές εκείνου του Δεκέμβρη – από τη μία πλευρά οι πολιτικοί υποστηρικτές του, ο Τσίπρας και οι συν αυτώ, και από την άλλη ο αποτυχημένος «διώκτης» του, ο Παυλόπουλος– καταλαμβάνουν τα δύο ανώτερα αξιώματα  της χώρας.

12 Σχόλια

  1. Κύριε Καραμπελιά αυτή τη φορά θα διαφωνήσω εν μέρει μαζί σας, ιδίως όσον αφορά τους αγρότες που το μόνο που δεν κάνουν χρόνια τώρα είναι να πέράσουν έστω κι απ’έξω από την εφορία.Με το 85% να δηλώνουν εισοδήματα 5000 ευρώ με τρακτέρ που αντιστοιχούν σε αντίστοιχους Αμερικανούς φάρμερ και διπλοκάμπινα toyota αξίας 30.000 ευρώ υποτιμούν τη νοημοσύνη μου κραυγάζοντας ως τσαμπουκάδες κλείνοντας τους δρόμους αφήνοντας όμως τα αυτοκίνητα με τα δικά τους είδη να μετακινούνται ελεύθερα.Τέτοια κινητοποίηση κάνω κι εγώ.Έλεος πια! Με το να τους χαϊδεύουμε τ’αυτιά αποθρασύνθηκαν, παρέα άκουσον άκουσον με τους συμβολαιογράφους, τους δικηγόρους και τους γιατρούς..Όντως οι ευθύνες του νεανία είναι φοβερές γιατί εξαπάτησε με το χειρότερο τρόπο ιδαίτερα αυτούς που όπως σοφά λέτε δεν πλήρωσαν ποτέ και περίμεναν ότι θα συνεχιστεί το μεγάλο φαγοπότι.
    Ευχαριστώ πολύ.

  2. Μαρια Καλφοπούλου

    Αγαπητέ mr camus
    Πρέπει νά προβληματιστοῦμε ὅλοι πάρα πολύ σοβαρά ἐάν θέλουμε αὔριο νά λεγόμαστε Ἕλληνες καί Ἑλληνῖδες . Γιατί ἔχω τήν αἴσθηση ὅτι δυστυχῶς ἀκόμη κοιμόμαστε.

  3. ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΡΑΓΚΑΡΗΣ

    κυριε ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ τα πολιτικα και ιδεολογικα elit οπως τα αποκαλειται δεν μιλησαν την πρωτη φοραν που εβλεπαν την χωρα να βαδιζη προς την καταστροφην, διατι νομιζεται οτι θα ενεργοποιηθουν τωρα. δεν μπορω να παραδεχθω οτι δεν υπηρχαν πολοι ελληνες που εβλεπαν που οδηγειται η χωρα , εννοω την προ μνημονιακη εποχη. Οπως και τωρα βλεπουν την καταστροφην που επιτελειται ακομη αλλα ουδεις εχει την θεληση να βγη μπροστα και να δημοποιηση το τι ακριβως γινεται και πως πρεπει ολοι να αντιδρασουν . Φαινεται οτι η χωρα εχει αποχαυνωθει και αναμενη το μοιραιον ….ισως ενεργοποιηθει η επομενη γενια οποτε μαλλον θα ειναι αργα…..

  4. κ. Camus, με συγχωρείτε που θα το πω έτσι, όμως άλλα λόγια να αγαπιόμαστε: Δεν σχολιάζω καν τα περί «διπλοκάμπινων» τογιότα και «τσαμπουκάδων» στο δρόμο (πάντως περνάω κάθε βδομάδα Αθήνα – Πάτρα και δεν μου έχει τύχει ποτέ) γιατί δεν είναι επιχειρήματα. «Τέτοια κινητοποίηση κάνω κι εγώ» λέτε. Όμως δεν την κάνατε εσείς. Την έκαναν οι αγρότες. Πιθανώς θα την κάνατε εσείς καλύτερα, ποιος ξέρει; μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ. Το χειρότερο όμως είναι ότι ακόμα βρισκόμαστε στο «εσείς» και το «εμείς». Και μάλιστα τοποθετούμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο βρίσκοντας -και πολύ συχνά επινοώντας- μια δικαιολογία. Χωρίς κανένα επιχείρημα. Γιατί αν πηγαίναμε με τη λογική και τα επιχειρήματα τώρα θα υπήρχε και μεγαλύτερη ενότητα. Τέλος, φοβάμαι ότι το σχόλιό σας δεν αποτελεί εν μέρει διαφωνία, αλλά πιάνεται από μια υποπαράγραφο προσπαθώντας να ακυρώσει το άρθρο. Σχολιάζουμε ένα άρθρο με βάση την ουσία του και τα βασικά του επιχειρήματα. Αφού πρώτα το διαβάσουμε σωστά. Και δεν μιλάει μόνο για «ευθύνες του νεανία». Μιλάει για όλο το πολιτικό σύστημα και πρώτα-πρώτα την αριστερά που αυτή την στιγμή που μιλάμε καταστρέφει σε ελάχιστο χρόνο έναν πολιτισμό χιλιετιών. Γιατί αυτό συμβαίνει και δεν είναι υπερβολή. Αυτός θα είναι ο ρόλος όλων αυτών των γελοίων μέσα στην ιστορία.

    • κύριε Δημήτρη Γ: ο »πολιτισμός χιλιετιών», για τον οποίον ξαφνικά κοπτόμεθα όλοι μας, δεν καταστρέφεται τώρα, φοβάμαι ότι ήδη έχει τελεσθεί η καταστροφή στο μεγαλύτερο μέρος της, ήδη από την πρώτη εποχή του Ριζοσπάστη και της ξύλινης γλώσσας του οργάνου του κόμματος του λαού και της εργατιάς, και με μία πορεία δεκαετιών με συνεχείς… προοδευτικούς κοινωνικούς αγώνες, με πλατΧιές κοινωνικές συμμαχίες.
      Για να ξέρουμε και τι λέμε. Δεν καταστρέφονται »χιλιετείς πολιτισμοί» έτσι ξαφνικά, από την μία μέρα στην άλλη.

      • Προφανώς έχεις δίκιο. Αν και οφείλεται σε παράγοντες πολύ πιο σημαντικούς από αυτούς που αναφέρεις. Όμως σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ένας ή και περισσότεροι ηλίθιοι που αναλαμβάνουν να αποτελειώσουν την δουλειά. Έχει σημασία η χρονική συγκυρία και το ποιοι βρίσκονται στην εξουσία. Η παρακμή υπάρχει εδώ και πολύ καιρό. Απλώς τώρα όλα δείχνουν ότι είναι η πιο κρίσιμη κατάσταση. Αυτό ήθελα απλώς να τονίσω και όχι να κάνω ιστορική συζήτηση. Επίσης, το σχόλιό μου ήταν απάντηση σε αυτό του Camu, και έκανα την συγκεκριμένη αναφορά γιατί πιστεύω ότι -εκτός απ’ το ότι αδικούσε το άρθρο- δεν είχε καταλάβει ότι το άρθρο ξεφεύγει πολύ από τον «επικαιρικό» του χαρακτήρα.

  5. ο ηλιος ο πρασινος

    τωρα τι γινεται ομως κ.Καραμπελιά; καλά όσα λέτε,αλλά πριν καταστραφεί ολοκληρωτικά η χώρα από τους απίστευτους τι κάνουμε; νέα πολιτική κίνηση; κόμμα;
    ποιά διέξοδο έχουμε;

  6. Πραγματικά λίθοι, πλίνθοι (και) κέραμοι, όλα σ’αυτή τη χώρα ατάκτως ερριμμένα…από που ν’αρχίσει κανείς μέσα σ’αυτή τη καταστροφική περιδίνηση που ζούμε…εξαθλιωμένη οικονομικά κοινωνία, αμφισβητήσεις για το Ανατολικό Αιγαίο, ΑΟΖ, Προσφυγικές ροές…αδιάκοπα μαγειρέματα για βοσνιακή λύση για την Κύπρο…
    Υπάρχει καμιά ελπίδα;;;
    Υπάρχουν ακόμα πατριώτες;;;

  7. ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ … ΕΙΝΑΙ Ο ΓΛΑΦΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΟΣ … ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΤΗ ΑΝΑΛΥΣΕΙ ΤΟΥ Ο ΞΕΚΑΘΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ Ο ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ´ ΑΡΔΕΙΝ ´ … ………………. Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ο Υ Μ Ε … Γι ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΤΟΣΟ ΕΥΣΤΟΧΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΗ ΤΕΚΜΙΡΙΩΜΕΝΗ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ … ΤΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ

  8. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΘΕΡΜΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ:ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟ 85% ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΕΛΕΥΘ.ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ 5000 ΕΥΡΩ.ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΟΚΤΟΝΙΑΣ.ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΛΠ.ΝΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΛΑΪΚΗ Π.Χ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΖΙΡΟΣ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ . ΜΕ 70 ΤΟ ΜΗΝΑ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΗ 700 ΕΥΡΩ .ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ ΜΕ 2 ΔΙΣ ΕΤΗΣΙΩΣ;ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΟΡΟΪΔΟ. ΠΡΟΧΘΕΣ ΠΛΗΡΩΣΑ 1300 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΕΓΧΕΙΡΙΣΗ ΑΜΥΓΔΑΛΩΝ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ ΑΠΟΔΕΙΞΗ 200 ΕΥΡΩ.ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΥΠΝΑΚΗΔΕΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ.ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΠΟΥ ΕΧΥΣΑΝ ΤΟΝΟΥΣ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΥΜΕΝΟΥΣ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΣΟ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΚΑΙ ΑΜΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΤΣΙΠΡΑ ΛΟΥΖΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΜΟΝΤΕΡΝΟΥΣ ΜΠΑΧΑΛΑΚΗΔΕΣΓΙΑΤΙΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ!

  9. Κώστας από Βόρειο Ήπειρο

    Η καλύτερη ανάλυση για την τωρινή κατάσταση στη χώρα των Ελλήνων. Ευχαριστούμε κ Καραμπελιά.
    Τώρα πια ξέρουμε ποιοι ανήκουν στο ένοχο πολιτικό σύστημα. Και με τα ίδια πρόσωπα να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα είναι τουλάχιστον παρανοϊκό… Το ερώτημα είναι πώς προχωράμε από εδώ και στο εξής ( ; ) ….. Κατά την δική μου ταπεινή άποψη πρέπει να αφυπνιστεί η νεολαία όσο νωρίτερα γίνεται . Ο καθένας να κάνει ότι μπορεί για να ενημερώνει τους γύρω του. Ήσυχα και μεθοδικά χωρίς κραυγές. Χρειάζεται εγρήγορση , πρωτοβουλία και θάρρος αλλά πρωτίστως ΟΡΓΑΝΩΣΗ. Η απραξία θα μας καταδικάσει έτσι κ αλλιώς…. Κύριε Καραμπελιά πάρτε πρωτοβουλία και ιδρύστε ένα κίνημα δράσης κ ενημέρωσης. Ας έχει πρωτίστως ενημερωτικό χαρακτήρα …. Θα υπάρξουν πολλοί που θα σας στηρίξουν κ πρωτίστως η Ομογένεια του εξωτερικού..

  10. Ένα tours de force, αγαπητέ Γ.Κ. Ομολογώ πως είχα κι εγώ τις επιφυλάξεις μου όταν από καιρό μιλούσες για τον «πανούργο νεανία» και τι πραγματικά αντιπροσωπεύει, αλλά τελικά η πραγματικότητα απέδειξε πόσο δίκιο είχες. Φοβάμαι μόνο πως η βλάβη που έχει ήδη υποστεί η πατρίδα μας από τους σαλτιμπάγκους που προσποιούνται ότι κυβερνούν, αλλά και από τους προηγούμενους σαλτιμπάγκους, είναι «ανήκεστος». Μακάρι να διαψευσθώ.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*