Στην πολιτική συχνά τα πράγματα εξελίσσονται διά της… τεθλασμένης! Ιδού που στην εντός των τειχών Λευκωσία, εκεί στα φυλάκια της ΕΦ απέναντι στον Αττίλα, είναι κι ένας ζικ-ζακ δρομίσκος, πάροδος της οδού Πενταδακτύλου, ονόματι «Οδός Τεθλασμένης». Απόψε θα φανεί ποιους 56 από τους 753 υποψηφίους θα αναδείξουν, διά της… τεθλασμένης, οι 568.587 ψηφοφόροι που τους αναμένουν οι 1.204 κάλπες των 13ων βουλευτικών εκλογών.
του Λάζαρου Μαύρου
ΤΟ ΠΑΝ είναι η ψήφος σήμερα Κυριακή 24η Μαΐου 2026, από 07:00 έως 12:00 και από 13:00 έως 18:00. Για άπαντες. Εκλογείς και εκλεγησομένους. Ιδίως για τους δεύτερους. Τους 56 που θα υπερισχύσουν στις ψήφω προτιμήσεις των εκλογέων ανάμεσα στους 753 οίτινες διεκδικούν εκλογή. Επί 10 ώρες, στα μη σκλαβωμένα από την Τουρκία Κατακτητή εδάφη τής και ψήφω λαού σε Δημοψήφισμα (76% ΟΧΙ το 2004) διασωθείσας – και φυλασσομένης από τον Ελληνισμό (και ενόπλως: ΕΦ και ΕΛΔΥΚ) – Κυπριακής Δημοκρατίας. Στα 1.204 εκλογικά κέντρα των ελεύθερων περιοχών διεξάγονται οι βουλευτικές εκλογές.
– Για της Βουλής τη νέα σύνθεση 5ετούς θητείας 2026-2031. Είναι οι 13ες της 66χρονης ιστορίας του κυπριακού κράτους από το 1960 μέχρι σήμερα. Δύο βουλευτικές πριν από τον όλεθρο του 1974 κι οι υπόλοιπες από το 1976 άχρι τούδε.
ΚΑΘΕ μίας ψήφου αποκλειστικός Αυτοκράτορας, από 7 π.μ.- 6 μ.μ., ο κάθε ένας και η κάθε μία. Έκαστος ψηφοφόρος. Μόνος κι αθέατος πίσω από το μονοθέσιο παραβάν. Έχοντας να λογοδοτήσει μόνο στη δική του – όση διαθέτει – συνείδηση. Για εκείνες κι εκείνους τους οποίους ο ίδιος αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως μυστικά σήμερα ψηφίζει. Στο πλουσιότατα πολυκομματικό και πρωτοφανώς πολυπρόσωπο ψηφοδέλτιο.
– Αυτοκράτωρ της ψήφου. Προσωπικά ξεχωριστός ανάμεσα στους εγγεγραμμένους 568.587 ψηφοφόρους. Η δε καταμέτρηση των ψήφων, απόψε, θα δείξει ποιους επιλέξαμε, με τις αναγκαίες πλειοψηφίες, ώστε να συγκροτήσουν την πενηνταεξάδα της Βουλής μας.
– Θα είναι το δικό μας τωρινό δημοκρατικό επίτευγμα.
– Ή, καθώς λένε οι όχι αβάσιμα ανησυχούντες, το δικό μας λάθος, από τους δημαγωγούς… δημαγωγούμενοι.
ΟΥΔΟΛΩΣ νεοφανές. Από γενέσεως του δημοκρατικού πολιτεύματος στην αρχαία Αθήνα του 5ου π.Χρ. αιώνος μέχρι σήμερα το ίδιο πάντα διακύβευμα: Πόσο μας παρέσυραν, ή όχι, οι πιο μπαγαπόντηδες δημαγωγοί για να τους δώσουμε την κρυφή, απόρρητη, ανυπόγραφη και ανεξιχνίαστης πατρότητας προσωπικη μας ψήφο;
– Ο αρχαίος μας κορυφαίος Αριστοφάνης (445-386 π.Χρ.), αθυρόστομα στηλίτευε τους συγκαιρινούς του όταν ψήφιζαν ηγέτη τον δημαγωγό Κλέωνα Κλειαινέτου: «Έναν παλιάνθρωπο και παλιάνθρωπο και πάλιν παλιάνθρωπο και θα το πω αυτό πολλές φορές γιατί κι αυτός υπήρξε παλιάνθρωπος πολλές φορές κάθε μέρα» (Κωμωδία «Ιππής» στχ. 70).
Έκτοτε, όπως ξαναγράφτηκε 5.4.2026 σ’ αυτή τη σελίδα, από τον 5ο π.Χρ. αιώνα στην γενέθλιά της αρχαία Αθήνα μέχρι και σήμερα παντού, η δημοκρατία, έναν είχε πάντοτε μεγαλύτερο ενδογενή εχθρό: Την ΔΗΜΑΓΩΓΙΑ.
– Τους εκάστοτε δημαγωγούς. Που κολακεύουν, εξαπατούν, παρασύρουν και παίρνουν την ψήφο πολλών ψηφοφόρων.
– Ζευγάρι η συνενοχή: Ο ικανός να εξαπατά κι ο ανίκανος ν’ αντιληφθεί εγκαίρως την εξαπάτησή του.
Το ‘χε διδάξει, αντλώντας από την αρχαία ελληνική σοφία, με την πολύτιμη συγγραφική της προσφορά, η κορυφαία ελληνίστρια Γαλλίδα ακαδημαϊκός Ζακλίν ντε Ρομιγί (1913 – 2010). Ανάμεσα στα σπουδαία της βιβλία, το «Προβλήματα της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας» που εκδόθηκε και στα ελληνικά το 1992. Όπου και το «συνένοχο ζεύγος»: Συζευγμένο απ’ την «λαϊκή τύφλωση» αφ’ ενός και τους επιτήδειους δημαγωγούς, τους λαοπλάνους, αφ’ ετέρου: Το «τυφλόν δ’ έχει ήτορ όμιλος ανδρών ο πλείστος» τού Πινδάρου 462 π.Χρ. («Νέμεα» Ωδή 7η), για την τύφλα πλείστων πολιτών απ’ τη μια. Με τότε δημαγωγούμενους τους «απλώς τε ακοής ηδονή ησσώμενοι και σοφιστών θεαταίς εοικότες καθημένοις μάλλον ή περί πόλεως βουλευομένοις» = «Παρασυρόμενοι από την τέρψιν της ακοής, ομοιάζετε μάλλον με ανθρώπους οι οποίοι κάθηνται ως θεαταί επιδείξεως σοφιστών, παρά ανθρώπους οι οποίοι διασκέπτονται περί του συμφέροντος της πόλεως» (Θουκυδίδης Γ-38,7 μτφρ. Ελ. Βενιζέλου).
ΤΑ ΞΑΝΑΘΥΜΙΣΕ σε άρθρο του υπό τον τίτλο «Θύμωσες. Απαξίωσες. Τιμώρησες. Ώρα να φερθείς υπέθυνα» («Φιλελεύθερος» 19.5.2026) κι ο βετεράνος της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας Παύλος Κ. Παύλου από τον Λυθροδόντα. Γράφοντας και για την χειρότερη στην ιστορία περίπτωση εκλογών: Πώς οι απελπισμένοι Γερμανοί δημαγωγούμενοι, ψήφισαν κι ανέδειξαν το 1933 ηγέτη τους τον Χίτλερ, αρχηγό του «Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος» NSDAP, των Ναζιστών σφαγέων της ανθρωπότητας.
– Προσφέρθηκαν ξανά για λεπτομερή μελέτη, Οκτώβριο μέχρι Δεκέμβριο 2025, στο έργο του Frank McDonough «Τα χρόνια του Χίτλερ», που είχε μοιράσει εξάτομο στους αναγνώστες της η λευκωσιάτικη έκδοση της κυριακάτικης αθηναϊκής «Καθημερινής».
– Βέβαια η πολύτιμη ιστορική γνώση των χειρότερων παθημάτων του παρελθόντος, βοηθά μεν ώστε να μειώνεται η «λαϊκή τύφλωση» ως κίνδυνος ενδογενούς υπόσκαψης του πολιτεύματος. Δεν επιτρέπει όμως και την εξομοίωση, έστω και καθ’ υπερβολήν, των κατά παρασάγγας πολύ διαφορετικών συνθηκών που επικρατούν στην εποχή μας στο εκλογικό σώμα της Κύπρου.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ τις τελευταίες δεκαετίες τα κραυγαλέα δείγματα παρακμής του πελατειακού πολιτικού μας συστήματος τής – κατ’ ουσίαν – Ολιγαρχικής Κομματικής Ηγετοκρατίας, παρήγαγαν την αυξανόμενη απαξίωση των παραδοσιακών κομμάτων. Και την αναζήτηση άλλων… δοκιμών. Προ ετών ο ικανός εκλογολόγος Νάσιος Ορεινός είχε προβλέψει «επανάσταση του εκλογικού σώματος». Όπερ, συν τω χρόνω, αποδεικνύεται.
– Στο Δημοψήφισμα 76% ενάντια στη «λύση» Ανάν το 2004 οι ψηφοφόροι (έκαστος Αυτοκράτωρ της ψήφου του) σοφότατα έδειξαν την σωτήρια τότε «ανυπακοή» τους στις ηγεσίες των δικών τους μεγάλων κομμάτων.
– Δεκαεννέα χρόνια αργότερα, η εκλογή του Ν. Χριστοδουλίδη στην ΠτΔ το 2023 έδειξε ότι η πλειοψηφία παραμέρισε για πρώτη φορά στην ιστορία και τις προεδρικές επιλογές και των δύο μεγαλύτερων κομμάτων.
– Στις Ευρωεκλογές 2024, μερίδα των εκλογέων «είπαν να κάνουν την πλάκα τους» κι ανέδειξαν στην εξάδα των Κυπρίων Ευρωβουλευτών τον υπερηφάνως αυτοδιαφημιζόμενο ως «ασχετο-άσχετο» Φειδία. Το… κατόρθωμά του ζήλεψαν τώρα πιο πολλοί. Εξ ου κι έχουμε σήμερα το πιο… μακρυνάρι ψηφοδέλτιο.
– Όπου πλείστοι εκ των υποψηφίων εναποθέτουν ελπίδες στην διαδικτυακώς συγκροτούμενη από τα ατομικής χρήσης Μέσα Κοινωνικής (και πλειστάκις Αντι-Κοινωνικής) Δικτύωσης «κοινωνία» των… Δημαγωγουμένων. Καθώς εκεί επικρατούν, προσώρας, οι πιο πανούργοι σε ραδιουργίες, οι πιο επιτήδειοι σε δολιότητες και… οι πειστικότεροι με τις μπαγαποντιές τους Δημαγωγούντες.
– Το «προσώρας» ισχυρίζεται πως: Αν αποφευχθεί μη ανατρέψιμη καταστροφή, η επί τού παρόντος ρέουσα κατάσταση θα αποτελέσει ίσως ένα δύσκολο μεν, μεταβατικό όμως, στάδιο προς κάτι καλύτερο.
– Επειδή οι νεότερες γενιές έχουν, προς αξιοποίηση, πολλαπλασίως περισσότερες και πολύ ταχύτερες δυνατότητες να το κατορθώσουν. Εντοπίζοντας επαρκέστερα τις δημαγωγίες. Κι εξουδετερώνοντας την εμβέλειά τους. Τούτο είναι το σημαντικό στοίχημα. Προσωρινό αποτέλεσμα του οποίου θα δείξει απόψε η καταμέτρηση των ψήφων.
Λάζ.Μαύρος
Στηρίξτε το Άρδην κάνοντας μια προσφορά ΕΔΩ.
