Ο Γ. Καραμπελιάς μιλά για την “εισβολή” μέσω του μεταναστευτικού που επιχειρεί αυτές τις μέρες ο Ερντογάν.

Από το Livemedia.gr

Γιώργος Καραμπελιάς

One Comment

  1. Paschalis Gavriilidis says:

    Αγαπητέ Κύριε Καραμπελιά
    Χαίρομαι να σας ακούω διότι εκτιμώ την ευθυκρισία και την τεκμηριωμένη σας ιστορική και πολιτική γνώση. Επιτρέψτε μου όμως να σας επισημάνω ότι κατα τη διάρκεια της εκπομπής του Κυρίου Παναγιωτόπουλου ανεβάσατε τον τόνο της φωνή σας προσπαθώντας ματαίως να πείσετε μια χιονονυφάδα του δικαιωματισμού της “αριστεράς”.
    Η ταξινόμηση της δικαιωματιστικής αριστεράς διακρίνεται στη χαβιαροαριστερά όπου ανήκουν ορισμένα εκ των ηγετικών στελεχών της, στου χρησίμους ηλιθίους και η νεολαία της ανήκει κυρίως στη γενεά των χιονονυφάδων (άτομα που χαρακτηρίζονται από υπερτροφική αντίληψη και αίσθηση της μοναδικότητος, ισχυρογνωμοσύνη περί της ορθότητος των απόψεων τους και όταν ο συνομιλητής τους παρουσιάζει τεκμηριωμένες αντίθετες απόψεις τις απορρίπτουν εκφράζοντας εξεζητημένη ευαισθησία πολιτικής ορθότητος).
    Μια παροιμία της Θράκης αναφέρει κάποιος συναντά ένα φίλο του και διαπιστώνει ότι είναι τόσο κατάκοπος σαν να είχε εργασθεί σε καταναγκαστικά έργα, και το ρωτά ρε Φίλε σε τι καταναγκαστικά έργα δούλευες; όχι ρε φίλε δεν δούλευα σε καταναγκαστικά συζητούσα με έναν Κοντόγνωμο. Γι’αυτό Κύριε μου Καραμπελιά την άλλη φορά που θα συζητάτε με κοντόγνωμους, δογματικούς και ιδεοληπτικούς σκεφθείτε αν αξίζει να συγχύζεστε!!!

    Σας επισυνάπτω και την αποψή του George Orwell για τις ελιτ, μήπως η δική μας ελιτ είναι ετεροχρονισμένη κατα 80 χρόνια; ποία η άποψις σας επ’αυτού;

    “In intention, at any rate, the English intelligentsia are Europeanized. 
They take their cookery from Paris and their opinions from Moscow. In the 
general patriotism of the country they form a sort of island of dissident 
thought. England is perhaps the only great country whose intellectuals 
are ashamed of their own nationality. In left-wing circles it is always 
felt that there is something slightly disgraceful in being an Englishman 
and that it is a duty to snigger at every English institution, from horse 
racing to suet puddings. It is a strange fact, but it is unquestionably 
true that almost any English intellectual would feel more ashamed of 
standing to attention during ‘God save the King’ than of stealing from a 
poor box. All through the critical years many left-wingers were chipping 
away at English morale, trying to spread an outlook that was sometimes 
squashily pacifist, sometimes violently pro-Russian, but always 
anti-British.”

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek
elGreek