Πηγή φωτογραφίας

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου

Σαν σήμερα τέτοιες ώρες, στις 6 Δεκεμβρίου 2008, ξεκίνησαν, αμέσως μετά την εν ψυχρώ δολοφονία από αστυνομικό του δεκαεξάχρονου μαθητή Γρηγορόπουλου, τα λεγόμενα «Δεκεμβριανά του 2008», τα οποία, ως γνωστόν, για αρκετές εβδομάδες προκάλεσαν «μεγάλη αναταραχή» στη χώρα και μεγάλες καταστροφές στο κέντρο της «ανοχύρωτης Αθήνας». Γεγονότα που είχαν τελικά σαν αποτέλεσμα και την παρά πέρα αποδυνάμωση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Για τα συμβάντα εκείνου του θλιβερού Δεκεμβρίου υπήρχαν τότε τρεις «ανταγωνιστικές» μεταξύ τους ερμηνείες.

Κατ΄ αρχήν ήταν εκείνοι, κυρίως από τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, που υποστήριζαν ότι επρόκειτο όντως για αυθόρμητη εξέγερση με πανελλαδική εμβέλεια ενός σημαντικού τμήματος της εξοργισμένης μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας, κατά την οποία οι σπασμένες βιτρίνες και οι λεηλασίες καταστημάτων από κάποιους κουκουλοφόρους ήταν δευτερευούσης σημασίας.

Η δεύτερη ανάγνωση του φαινομένου, κυρίως από την δεξιά, αναφέρονταν σε μια κατευθυνόμενη ενέργεια και σε μια συμπαιγνία, εν είδη αντικυβερνητικής «πορτοκαλής επανάστασης», στην οποία συμμετείχαν κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και «ολίγον» ΠΑΣΟΚ), ΜΜΕ (Άλφα, Μέγκα, Ελευθεροτυπία έως CNN και Libération), ντόπιοι «νταβατζήδες» και «καιροσκόποι» που προτιμούσαν για πρωθυπουργό τον «ολίγιστο Γιωργάκη» και τέλος η «Πρεσβεία» που αντιτίθονταν σφοδρά στις αντιαμερικανικές πρωτοβουλίες Καραμανλή στην εξωτερική πολιτική (Σκόπια, Ρωσία, Σχέδιο Ανάν κ.α.).

Τέλος, υπήρχε και μια τρίτη ανάγνωση των γεγονότων, σύμφωνα με την οποία όλα ήταν απόρροια μιας «καταρρέουσας κοινωνίας» στη βάση ότι «η διάλυση μιας μηδενιστικής κοινωνίας παράγει αντιδράσεις και κινητοποιήσεις εξίσου μηδενιστικές με την κυρίαρχη ιδεολογία και πραγματικότητα». Γι’ αυτό τα θλιβερά γεγονότα ήταν καταδικαστέα «από μια θέση αρχής», ως φαινόμενα «παράνομης βίας» και ως «παροξυστική εκδοχή της μεταπολιτευτικής αφασίας».

Σήμερα, δώδεκα χρόνια μετά, αυτό που απέμεινε από εκείνα τα γεγονότα είναι η χωρίς όρια πολιτική εκμετάλλευση της δολοφονίας ενός αδικοχαμένου παιδιού. Όσοι όμως έζησαν από κοντά εκείνα τα γεγονότα μπορούν να βγάλουν πιο ξεκάθαρα συμπεράσματα και να κατανοήσουν τι ακριβώς μεσολάβησε λίγο πριν ξεκινήσουν τα μνημόνια, η εμβάθυνση της ξενικής εξάρτησης, τα «σύγχρονα δεσμά» και η ομηρία για δεκαετίες αυτής της δύσμοιρης χώρας.

Μια διεξοδική ανάλυση για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 από τον Γ. Καραμπελιά: Αναγνώσεις του Δεκέμβρη του 2008

Βασίλης Στοϊλόπουλος

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek