του Γιώργου Σκαφιδά από την ιστοσελίδα amynanet.gr
Εως και πριν από λίγους μήνες, τους Ουκρανούς πολλοί τους είχαν σχεδόν ξεγραμμένους. «Δεν είσαι σε καλή θέση. Δεν έχεις χαρτιά», είχε πει ο Ντόναλντ Τραμπ στον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, κατά τη διάρκεια εκείνης της επεισοδιακής συνάντησης που είχαν στον Λευκό Οίκο τον Φεβρουάριο του 2025.
Σύμφωνα με όσα δήλωνε τότε (εμμέσως πλην σαφώς) ο Αμερικανός πρόεδρος, το Κίεβο «έχανε τον πόλεμο» ενάντια στη Ρωσία και, ως εκ τούτου, έπρεπε να προχωρήσει το συντομότερο σε μια κάποιου είδους «συνθηκολόγηση». Σε μια τέτοια περίπτωση άλλωστε, ο ίδιος ο Τραμπ θα μπορούσε να πανηγυρίσει με αυτοαναφορική διάθεση, υποστηρίζοντας ότι όντως έφερε την ειρήνη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπως είχε προεκλογικά διαμηνύσει ότι επρόκειτο να κάνει.
Η ουκρανική συνθηκολόγηση τελικώς δεν έγινε πράξη μέσα στο 2025, παρά την προσέγγιση Τραμπ-Πούτιν και τη Σύνοδο του Άνκορατζ στην Αλάσκα.
Μόλις την περασμένη Τρίτη, 16 Ιουνίου, ο Τραμπ είχε μια νέα συνάντηση με τον Ζελένσκι την οποία μάλιστα παρουσίασε ως «πάρα πολύ καλή», στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της G7 στη Γαλλία.
«Η Ρωσία χάνει περισσότερους στρατιώτες (σ.σ. από την Ουκρανία) επειδή αυτή είναι που επιτίθεται και όταν επιτίθεσαι χάνεις πιο πολλούς», δήλωσε αυτήν τη φορά ο Ντόναλντ Τραμπ.
Περίπου δύο 24ωρα μετά, οι Ουκρανοί θα εξαπέλυαν μια από τις μεγαλύτερες επιθέσεις των τελευταίων ετών με drones ενάντια στη Ρωσία, πλήττοντας διυλιστήριο πετρελαίου στη Μόσχα, σε απόσταση μόλις 16 χιλιομέτρων από το Κρεμλίνο.
Μόνο το διάστημα από τις 28 Μαΐου και έπειτα, οι Ουκρανοί έπληξαν με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις σε: Αγία Πετρούπολη (την ημέρα έναρξης των εργασιών του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ), Μόσχα, Βόλγκογκραντ, Γιαροσλάβλ, Λαζάρεβο, Αρμαβίρ και Σαράτοφ, σε απόσταση δηλαδή έως και 1.300 χιλιομέτρων εντός των ρωσικών συνόρων.
«Η Ουκρανία τώρα έχει τώρα χαρτιά να παίξει», σχολιάζει το δίκτυο France24. «Ο Τραμπ έλεγε ότι η Ουκρανία δεν έχει χαρτιά. Τώρα το Κίεβο λέει ότι έχει», αναφέρει το CNN. «Οι τεράστιες εκρήξεις στη Μόσχα θρυμματίζουν το προστατευτικό κέλυφος του Πούτιν», σχολιάζει σε άλλο δημοσίευμά του το αμερικανικό δίκτυο.
Έπειτα από τεσσεράμισι χρόνια πολέμου, η Ρωσία δείχνει πια να είναι περισσότερο εκτεθειμένη στα ουκρανικά πλήγματα και, ως εκ τούτου, περισσότερο ευάλωτη. Η ρωσική ηγεσία επί της ουσίας παραδέχθηκε αυτήν την «ευαλωτότητα» όταν αποφάσισε να περιορίσει σημαντικά, για πρώτη φορά έπειτα από περίπου δύο δεκαετίες, τη στρατιωτική παρέλαση που πραγματοποιήθηκε φέτος στη Μόσχα για την «Ημέρα της Νίκης» στις 9 Μαΐου.
Οι Ουκρανοί από την πλευρά τους, προφανώς και συνεχίζουν να δέχονται μπαράζ ρωσικών πληγμάτων. Η επίθεση που δέχθηκε προ ημερών η ιστορική Μονή Λαύρας στο Κίεβο είναι ενδεικτική.
Την ίδια στιγμή ωστόσο, οι Ουκρανοί παρουσιάζονται να σφυροκοπούν παράλληλα και εκείνοι την άλλη πλευρά, με αυξημένη ένταση, συχνότητα και αποτελεσματικότητα/επικινδυνότητα, γεγονός το οποίο δεν μπορεί παρά να προβληματίζει τις ρωσικές ελίτ και το Κρεμλίνο (ενδεικτικές οι πρόσφατες διαρροές που ήθελαν τον Πούτιν να περιορίζει τις δημόσιες εμφανίσεις και να περνά μεγάλα χρονικά διαστήματα σε καταφύγια).
Στην «πρώτη γραμμή» ωστόσο των ουκρανικών επιθέσεων εξακολουθούν να βρίσκονται τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τα οποία συνεχίζουν να εξελίσσονται, πλέον αξιοποιώντας και λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης.
«Η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτονομία επιτρέπουν στα drones να συνεχίζουν να λειτουργούν όταν τα σήματα GPS δεν είναι διαθέσιμα ή η επικοινωνία με έναν χειριστή έχει διακοπεί.
Για παράδειγμα, αφού ένας άνθρωπος χειριστής επιλέξει τον στόχο, το ουκρανικό σύστημα TFL-1 (σ.σ. της εταιρείας The Fourth Law) μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα εάν η σύνδεση διακοπεί», εξηγούν οι Μάικλ Χόροβιτς και Εριν Ντάμπακερ στον ιστοχώρο του Council on Foreign Relations (CFR).
«Τα ουκρανικά drones πλήττουν τις ρωσικές εφοδιαστικές αλυσίδες και αναδιαμορφώνουν το πεδίο της μάχης», γράφει ο Ντέιβιντ Κιριτσένκο στον ιστοχώρο του Atlantic Council, υπογραμμίζοντας τα άλματα προόδου που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια η εγχώρια ουκρανική αμυντική παραγωγή όχι μόνο από πλευράς ποιότητας/αποτελεσματικότητας αλλά και από πλευράς κλίμακας.
«Η Ουκρανία διαθέτει πλέον μια ποικιλία από πολύ μεγαλύτερα drones με βαρύτερες κεφαλές καθώς και μοντέλα με πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια. Το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας διεμήνυε το 2022 ότι είχε την ικανότητα να χτυπήσει σε απόσταση περίπου 630 χιλιομέτρων. Τον περασμένο Απρίλιο ωστόσο, υποστήριξε ότι μπορεί να καταστρέψει με επιτυχία ρωσικούς στόχους σε απόσταση περίπου 1.750 χιλιομέτρων», σημειώνει το αυστραλιανό δίκτυο ABC News.
«Η Ουκρανία ήδη παράγει και λειτουργεί drones σε κλίμακα που δεν έχει προηγούμενο. Kατάφερε να κατασκευάσει περίπου τέσσερα εκατομμύρια ρομποτικά και αυτόνομα συστήματα το 2025, τα οποία μπορεί να γίνουν πέντε και έξι εκατομμύρια το 2026», γράφουν οι Χόροβιτς και Ντάμπακερ στον ιστοχώρο του Council on Foreign Relations (CFR).
Ενδεικτικά, ο Ουκρανός υφυπουργός Άμυνας, Μστισλάβ Μπάνικ, δήλωσε στις αρχές Ιουνίου ότι η αμυντική βιομηχανία της χώρας του θα μπορούσε να παράγει έως και 20 εκατομμύρια στρατιωτικά drones ετησίως, εάν υποστηριχθεί με επαρκείς χρηματοδοτήσεις από εταίρους και συμμάχους.
Αξίζει να σημειωθεί πάντως, όπως αναφέρουν οι αναλυτές του CFR, ότι ενώ κατά το πρώτο έτος του πολέμου σχεδόν όλα τα drones της Ουκρανίας βασίζονταν σε κινεζικά εξαρτήματα, μέχρι το 2025 το μερίδιο αυτό είχε μειωθεί σε περίπου 38%, με εγχώριους κατασκευαστές να καλύπτουν το κενό.
