Σε διάσταση που λιώνει τέλος και αρχή,

μια σιγή που λευτερώνει, τώρα επιστροφή.

Βασίλης Ζαρούλιας, Χρονοναύτης, 1983

Πέθανε τη Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, σε ηλικία 74 ετών, ο αγαπημένος μας φίλος και συναγωνιστής Βασίλης Ζαρούλιας. Πολυσχιδής καλλιτέχνης, παραγωγικός κατασκευαστής, ενεργός αγωνιστής, ευαίσθητος άνθρωπος, ο Βασίλης ήταν ασταμάτητος δημιουργός, σε πείσμα των καιρών και των συνθηκών.

Μεγαλωμένος στην Αθήνα στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, φυλακή και εξορία του στέρησαν τη παρουσία του πολυαγαπημένου του πατέρα. Στρατευμένος με τη σειρά του στους κοινωνικούς αγώνες από το 1968, το 1973 λαμβάνει μέρος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Στη μεταπολίτευση μετέχει ενέργα στους εργατικούς αγώνες, ενώ από τη δεκαετία του 1990 ασκεί δριμεία κριτική στην Αριστερά, πιστός στις πατριωτικές του αξίες, τις οποίες υπηρετεί με τη τέχνη του.

Στο καλλιτεχνικό πεδίο γίνεται γνωστός από το χειμώνα του 1971, μαζί με τον Βαγγέλη Γερμανό και το σχήμα «Διόσκουροι»που εμφανίζεται στο «Ροντέο», πλάι στο Διονύση Σαββόπουλο. Στη μουσική και στιχουργική του πορεία συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τη Μαρίζα Κωχ, το Βασίλη Παπακωνσταντίνου και το Μανώλη Ρασούλη.

Βασίλης Ζαρούλιας, 1982

Ταυτόχρονα με τη μουσική ασχολείται με τη ζωγραφική. Το 1983, πίνακάς του κοσμεί το εξώφυλλο του Χρονοναύτη του Κώστα Γανωσέλλη, ενώ στον ίδιο δίσκο ο Βασίλης Ζαρούλιας γράφει τους στίχους για το ομώνυμο τραγούδι, που θεωρείται ένα από τα ωραιότερα που έχει ερμηνεύσει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.  

Το 1984 κυκλοφορεί ο μοναδικός σόλο δίσκος του, με τίτλο Ώρα Μηδέν. Οι λιγοστοί – δυστυχώς – λάτρεις τις ροκ που είχαν τη τύχη να έρθουν σε επαφή με αυτή τη δημιουργία, τη παινεύουν ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας. Ανεπαρκώς αναγνωρισμένος για το μουσικό του έργο, ο Βασίλης δεν θέλησε ποτέ να θυσιάσει το πνεύμα του στο βωμό των δημοσίων σχέσεων, του εμπορίου και της πολιτικής ορθότητας, αναλαμβάνοντας το κόστος της ελευθερίας.

Από το 1976 εξέθετε στη γκαλερί Γιάννη Σταθά. Ήταν επίσης μέλος της σχεδιαστικής ομάδας του Νέο Κατοικείν όπου εργάστηκε με υλικά όπως ο σίδηρος και ο μπρούτζος, ενώ έχει φιλοτεχνήσει τοιχογραφίες σε πολλούς χώρους της Αθήνας (Βίλα Καζούλη και άλλους).

Για τους αγαπημένους του ανθρώπους, για εμάς τους φίλους του, υπήρξε πάντοτε αφοσιωμένος, με ευθύτητα, ειλικρίνεια και ευαισθησία. Η καλαίσθητη φιγούρα του, η ευγενική όσο και παθιασμένη προσωπικότητά του και η δημιουργική του θέρμη θα μας λείψουν πολύ.

Ευχόμαστε βαθιά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες του, θα τον αποχαιρετίσουμε στο κοιμητήριο του Ζωγράφου, αύριο Τρίτη 20 Οκτωβρίου στις 11 π.μ.

Δημήτρης Παπαμιχαήλ

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek
elGreek