Του Παναγιώτη Χούπα

Από τους ερευνητές ζητήθηκαν συγκεκριμένα πράγματα και δεδομένης της πίεσης του χρόνου, απάντησαν όσο μπορούσαν γρηγορότερα και καλύτερα. Τα αποτελέσματα των μελετών είναι σαφή και ελπιδοφόρα. Αλλά αυτό δεν αρκεί.

Οποιοδήποτε αποτέλεσμα, οποιασδήποτε μελέτης, ακόμη και αναμφισβήτητο αποτέλεσμα πανίσχυρης μελέτης, είναι άχρηστο αν δεν ερμηνευτεί σωστά.

Τα αποτελέσματα των νυν μελετών ερμηνεύονται σωστά από την επιστημονική κοινότητα, δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο ότι ο κοινός άνθρωπος τα κατανοεί πλήρως. Γι’ αυτό πρέπει να τονιστούν τα εξής (οι ειδήμονες ας συγχωρέσουν τις ενδεχόμενες υπεραπλουστεύσεις και τα κενά):

Οι μελέτες έδειξαν ότι τα εμβόλια, σε υψηλά ποσοστά, απέτρεψαν τη συμπτωματική νόσο COVID-19. Προφύλαξαν δηλαδή τους περισσότερους από τους εμβολιασμένους από το να εκδηλώσουν νόσο με συμπτώματα (βήχα, αδυναμία, πυρετό κτλ). Αυτό και τίποτε παραπάνω:

  1. Δεν τους προφύλαξαν όλους. Ένας αριθμός (πολύ μικρός, αλλά υπαρκτός) εμβολιασμένων, νόσησε με συμπτώματα. Υπενθυμίζεται ότι η αποτελεσματικότητα 90% και πλέον στις μελέτες (efficacy) μπορεί να είναι αρκετά μικρότερη από την αποτελεσματικότητα στον πραγματικό κόσμο, μετά τους μαζικούς εμβολιασμούς (effectiveness). Ωστόσο, αυτό μπορούσαν να υπολογίσουν οι μελέτες (αποτελεσματικότητα στα κατ’ ανάγκην μικρά δείγματά τους) αυτό υπολόγισαν.
  2. Δεν είναι, επί του παρόντος, γνωστή η βαρύτητα της νόσου στους εμβολιασμένους που νόσησαν. Ήπια, μέτρια, βαριά; Αν όλοι ή οι περισσότεροι από όσους αρρώστησαν όντας εμβολιασμένοι, είχαν βαριά νόσο (νοσηλεία στο νοσοκομείο, εντατική κτλ), ίσως το εμβόλιο προστατεύει μόνο από την ελαφρά ή μέτρια νόσο. Καλό αλλά λίγο. Εμείς ασφαλώς θέλουμε να αποφύγουμε την ελαφρά και μέτρια νόσηση που θα μας στερήσει ένα μέρος της ζωής μας, αλλά βασικά θέλουμε να αποφύγουμε τη βαριά νόσηση και την απώλεια της ζωής μας. Ωστόσο, ορθώς δεν ανακοινώθηκε ακόμη η βαρύτητα. Με μερικές δεκάδες εμβολιασθέντων-νοσούντων δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Για να δούμε αν τελικά τα εμβόλια αποτρέπουν τη σοβαρή νόσο και τους θανάτους, χρειάζονται πολύ περισσότερα στοιχεία. Έως τότε το υποθέτουμε και αισιοδοξούμε.
  3. Οι μελέτες δεν απαντούν, επί του παρόντος,  σε ένα σοβαρό ερώτημα: αν τα εμβόλια προφυλάσσουν από την ασυμπτωματική νόσο (αν και για το εμβόλιο της «Οξφόρδης», κλασικότερου σχεδιασμού και τρόπου παρασκευής, υποστηρίζεται ότι η απάντηση είναι θετική). Αυτό έχει τεράστια σημασία. Είναι αποδεδειγμένο ότι οι ασυμπτωματικοί είναι μεταδοτικοί. Αν τα εμβόλια δεν αποτρέπουν την ασυμπτωματική νόσο, τότε οι εμβολιασμένοι μπορεί να είναι μεταδοτικοί! Εδώ υπάρχει τρομερός κίνδυνος: αν ο εμβολιασμένος έχει την ψευδαίσθηση της απόλυτης ασφάλειας («δεν κολλάω – δεν μεταδίδω») μπορεί να αποτελέσει σημαντική πηγή μετάδοσης της νόσου! Γι’ αυτό πολλοί ειδικοί προειδοποιούν ότι τα περιοριστικά/προστατευτικά μέτρα θα έχουν σοβαρό ρόλο και στην μετά τα εμβόλια εποχή, τουλάχιστον μέχρι να αποσαφηνιστεί το θέμα της μεταδοτικότητας. Δεδομένης μάλιστα της απροθυμίας ενός τμήματος τού πληθυσμού να εμβολιαστεί, το ενδεχόμενο ενός εκρηκτικού μείγματος ανεμβολίαστων και μεταδοτικών εμβολιασμένων δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η απάντηση σε αυτό δεν μπορεί να είναι άλλη από «αποστάσεις, μάσκες και αντισηπτικά».
  4. Τα αποτελέσματα των μελετών ισχύουν για υγιείς ενήλικες. Υπάρχει το ενδεχόμενο κάποιοι ευπαθείς να μην προστατεύονται ΑΜΕΣΑ από το εμβόλιο (να εξακολουθούν να είναι ευάλωτοι και μετά τον εμβολιασμό). Βεβαίως, αν αποδειχθεί ότι οι εντελώς υγιείς που εμβολιάζονται δεν είναι μεταδοτικοί (δηλαδή το εμβόλιο αποτρέπει και τη μεταδοτικότητα) οι ευπαθείς θα έχουν σίγουρα ένα ΕΜΜΕΣΟ όφελος (οι αλυσίδες μετάδοσης που θα έφθαναν σε αυτούς, θα σπάνε).

Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι οι μελέτες είναι εργαλεία απόκτησης γνώσης και όχι οριστική και απόλυτη γνώση. Η συνυφασμένη με την επιστήμη και τις μεθόδους της αβεβαιότητα που αναδύεται από τα παραπάνω, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα κατά του μαζικού εμβολιασμού. Διαπρεπείς ειδικοί τονίζουν ότι τα εμβόλια προστατεύουν τα άτομα, αλλά την κοινωνία την προστατεύουν τα προγράμματα εμβολιασμών.

5 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Παπαγιάννης says:

    Εξαιρετικές οι επισημάνσεις σας κ Χούπα και με μετριοπάθεια. Αν μου επιτρέπετε θα έθετα και άλλα δύο ζητήματα, η απάντηση στα οποία είναι εκ των πραγμάτων άγνωστη.

    α) Την διάρκεια της ανοσίας, πόσο διάστημα θα μπορεί να προστατεύει το άτομο και αν θα χρειαστεί σύντομα να εμβολιαστεί ξανά.

    β) Την παρακολούθηση πιθανών μακροχρόνιων παρενεργειών
    Χαίρομαι που τονίζεται το θέμα της ανοσίας της αγέλης στον επίλογό σας, η οποία δεν προορίζεται για να προστατεύει το εμβολιασμένο άτομο, αλλά τις ομάδες εκείνες του πληθυσμού που δεν μπορούν να εμβολιαστούν ή ο εμβολιασμός δεν είναι αποτελεσματικός. Το εμβόλιο δεν είναι μόνο ατομική, αλλά και κοινωνική ευθύνη.

    ΥΓ Όταν μπορέσετε γράψτε ένα άρθρο σχετικά με τις τεχνικές παραγωγής των εμβολίων για την covid19. Δε θα ήθελα να επεκταθώ στο σχόλιο μου πάνω σε αυτό γιατί θα το καταστούσε μακροσκελές. Ωστόσο τμήμα του αντιεμβολιαστικού κινήματος διακινεί επιχειρήματα πάνω σε αυτό το ζήτημα

    • Παναγιώτης Χούπας says:

      Καλημέρα σας, ευχαριστώ!
      Ήταν εξαρχής στις προθέσεις μου ένα πλήρες άρθρο περί των εμβολίων κατά του κορωνοϊού, προϋποθέτει όμως μεγάλη διανοητική φόρτιση και πολύ χρόνο. Θα προσπαθήσω, χωρίς να υπόσχομαι.
      Και πάλι ευχαριστώ!

  2. Ολόκληρο κείμενο για να μας πείτε σε τρεις γραμμές στο τέλος ότι το καθεστώς! : ” Η συνυφασμένη με την επιστήμη και τις μεθόδους της αβεβαιότητα που αναδύεται από τα παραπάνω, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα κατά του μαζικού εμβολιασμού. ” ! Με τόσους και τόσους “δημοσιοράφους” σε όλα τα ΜΜΕ ίσως περισσεύει η συνδρομή σας !

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

elGreek