Η φωτογραφία του πληρώματος του σκάφους «Ανδρέας Ιωαννίδης» τη Ναυτικού της Εθνικής Φρουράς, με επικεφαλής τον κυβερνήτη υποπλοίαρχο Θεόδωρο Κανέτη, που πρωτοχρονιάτικα ευχήθηκαν δημοσίως τον κατάπλου σε ελεύθερα τα λιμάνια μας στην Κερύνεια και στην Αμμόχωστο και… εξοργίστηκαν τα τουρκικά ΜΜΕ!
του Λάζαρου Α. Μαύρου
ΠΟΙΟΣ θα μπορούσε άραγε στην μαυροφορεμένη Πρωτοχρονιά του 1975 εδώ στην ατιμωτικά καθημαγμένη και μισο-σκλαβωμένη από το καταραμένο θέρος τού 1974 αιμάσσουσα πατρίδα Κύπρο, να οπτασιάζεται ότι: Ύστερα από πενήντα ένα χρόνια, την Πρωτοχρονιά του 2026, η Μη Εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία, επιμόνως αντιστεκόμενη και μη υποτασσόμενη στην πανίσχυρη και διεθνώς θωπευόμενη Τουρκία – Κατακτητή, θα αναλάμβανε για δεύτερη φορά μετά από 13 έτη την εξάμηνη προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
– Δικαιούμαστε λοιπόν να οραματιζόμαστε. Να προσευχόμαστε και, μονιασμένοι (προπάντων μονιασμένοι), να παλεύουμε με πίστη και σωφροσύνη: Για τα παιδιά και τα εγγόνια μας, ένα πολύ καλύτερο κι ευλογημένο μέλλον σε πλήρως ελεύθερη πατρίδα:
– Την επόμενη φορά που θα έρθει η σειρά των τέκνων μας για την προεδρία της ΕΕ, να την γιορτάσουν (κι όσοι θά ‘μαστε ίσως ακόμη εν ζωή να γιορτάσουμε) στην απελευθερωμένη μας Κερύνεια, στη Μόρφου, στην Καρπασία, στην Αμμόχωστο.
– Και οι εναρκτήριες τελετές, με οικοδεσπότη την τότε ή τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, να πραγματοποιούνται, με παραστάσεις και συναυλίες, γλέντια και χορούς, στα προγονικά μας θέατρα. Στη αρχαία μας Σαλαμίνα και στους αρχαίους Σόλους μας. Και με δοξολογίες για τα ελευθέρια, στο Μοναστήρι του ιδρυτή τής Εκκλησίας μας τ’ Απόστολου Βαρνάβα. Και του Πρωτόκλητου προστάτη μας Απόστολου Ανδρέα. Κι όπως οι παλαιότεροι όταν αποκρίνονταν στις εγκάρδιες ευχές έλεγαν, «ἀξιοῦσθε», έτσι κι εμείς σήμερα. Δηλαδή: Το αξίζετε.Τζι’ ο Θεός να σας (τζιαί να μας) αξιώσει…
ΔΥΣΚΟΛΟΙ είναι τω όντι και τώρα οι καιροί μας. Άκρως επικίνδυνοι. Μοιάζει πράγματι σήμερα πως: «Τζιαὶ ποὺ τὲς τέσσερεις μερκές τὰ νέφη ἐκουβαλούσαν, ὥστι νὰ κάμουν τὸν τζιαιρόν ν‘ ἀρκεύκῃ νὰ στοιβάζῃ», καθώς στιχουργούσε, γι’ αλλοτινό αιώνα κι άλλες περιστάσεις, ο εθνικός μας ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης.
– Από την 24η Φεβρουαρίου 2022 με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τον εκεί παρατεινόμενο ανελέητο πόλεμο, οι «τζιαιροί» μοιάζουν με «προεόρτια» ό μή γένοιτο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.
– Κι από την 7η Οκτωβρίου 2023 των σφαγών που εκτόξευσε η Χαμάς στον Ισραήλ, προκλήθηκαν, όχι μόνο η ανείπωτη συνεχιζόμενη τραγωδία στην Γάζα, αλλά και πρωτοφανείς αλλαγές στα πέριξ κι ευρύτερα:
– Ανακατατάξεις στους συσχετισμούς και στις συγκρίσεις της Ισχύος μεταξύ των δρώντων. Αντιμαχομένων απ’ την μια και συνεργαζομένων απ’ την άλλη πλευρά, ντόπιων και παγκοσμίων δυνάμεων. Εδώ στην και αιματηρώς διακυβευόμενη γειτονιά μας της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Βορείου Αφρικής…
ΡΕΟΥΣΑ επισφαλώς η κατάσταση πραγμάτων. Αλλ’ ασχέτως τού τι ενδεχομένως θα φέρει η τύχη και τα όποια απρόβλεπτα, εκείνο που μετρά πρωτίστως στο ανέκαθεν άναρχο δαιδαλώδες σύστημα των διεθνών – διακρατικών σχέσεων, ήταν, είναι και θα είναι η ΙΣΧΥΣ. Η αποτελεσματικότερη αξιοποίησή της, εν συνδυασμώ:
– Με στρατηγική σοφία, οξυδέρκεια, δεξιοτεχνία και έγκαιρη αποφασιστικότητα στις εκάστοτε προσφερόμενες συνεργασίες, συνασπισμούς, συμμαχίες έτσι ώστε ν’ ΑΠΟΤΡΕΠΕΤΑΙ επαρκώς κάθε εχθρική επιθετικότητα.
– Μεγέθη εν πολλοίς μετρήσιμα. Και ορατά από τους έχοντες ανοικτούς τους οφθαλμούς. Ενδιαφερομένους και επηρεαζομένους. Εντοπίσιμα στις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, επί του εδάφους, των θαλασσών, των αιθέρων και πρωτίστως στις ικανότητες κάθε κράτους και στην εν δυνάμει ποιότητα αγωνιστικού φρονήματος του πληθυσμού.
ΕΜΕΙΣ εδώ, σε Κύπρο και Ελλάδα αντιμετωπίζουμε διαρκώς αμείωτη την τουρκική απειλή. Διακηρυγμένη από το ίδιο το τουρκικό κράτος επεκτατικότητα. Η οποία, από της ανόδου των ισλαμιστών του Ερντογάν στην εξουσία έχει αυτοπροσδιοριστεί ως νεο-οθωμανική στρατηγική με στόχο τον χιτλερικής επινόησης ονομασθέντα LEBENSTRAUM («Ζωτικό Χώρο») που επιδιώκει, συν τοις άλλοις, τον στρατηγικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου και την κατάληψη των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Με σαφείς κιόλας νεο-σουλτανικούς όρκους στον… Αλλάχ ότι, «θα ρθούμε ξαφνικά ένα βράδυ», «ως τα σύνορα της καρδιάς μας»…
Αυτή ακριβώς η απειλή ορίζει τα πρώτιστα καθήκοντα πολιτικής και του ελλα-δικού μας και του κυπριακού μας κράτους: Στην ανάπτυξη όλων των συντελεστών, εσωτερικών και εξωτερικών, της Αποτρεπτικής Ισχύος του Ελληνισμού. Και την άγρυπνη παρακολούθηση των τουρκικών πραγμάτων.
Η ΤΟΥΡΚΙΑ επιδιώκει να καταστεί υπερδύναμη της περιοχής. Με σημαίνοντα παγκοσμίως ρόλο, ως «διεθνούς εμβέλειας σκακιστής». Ξεκινώντας ως «πολύφερνη νύμφη» και προαχθείσα σε επίδοξο «εκκρεμές» μεταξύ των παγκοσμίων υπερδυνάμεων. Φαίνεται όμως πως δεν τα κατάφερε ακόμη.
– Αντιθέτως, οι επιλογές της, όλως ιδιαιτέρως τα ανοίγματά της προς τον Πούτιν της Ρωσίας με την εγκατάσταση στην Τουρκία των S-400 και η εχθρικότητά της προς τον Ισραήλ, τείνουν ν’ αναποδογυρίσουν τους σχεδιασμούς της. Σε βαθμό που να ομολογεί πλέον ότι αισθάνεται φόβους περικύκλωσής της. Εξαιτίας τής περαιτέρω έμπρακτης εμπέδωσης του σχήματος «Τρεις Συν Μία» τών Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ συν ΗΠΑ. Και της σημαντικής ενδυνάμωσης της στρατιωτικής ισχύος του Ελληνισμού με τις καινούργιες φρεγάτες Μπελαρά «Κίμων», «Νέαρχος», «Φορμίων» και «Θεμιστοκλής» οι οποίες καθιστούν το ελλα-δικό μας Πολεμικό Ναυτικό, ναυτική υπερδύναμη στη Μεσόγειο.
– Είχαν αναπτερωθεί οι ελπίδες της Τουρκίας με την επάνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο των ΗΠΑ. Ωστόσο, ένα χρόνο μετά δεν τα κατάφερε να πάρει ακόμη, ούτε… μισό αμερικανικό F-35! Έστω κι αν προσέφερε ο Ερντογάν στον Τραμπ τον περασμένο Οκτώβριο στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου, την υποταγή της προστατευόμενής του Χαμάς.
– Φιλοδοξεί η Τουρκία να τρυπώσει και στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις για το πρόγραμμα SAFE το οποίο παρέχει δάνεια ύψους έως 150 δισ. ευρώ για κοινές αμυντικές προμήθειες, ενισχύοντας την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία για την ταχεία αύξηση των επενδύσεων στην άμυνα και η ενίσχυση της ασφάλειας της ΕΕ. Αλλ’ όμως το «πασαπόρτι» της χρειάζεται και την σφραγίδα έγκρισης από την Αθήνα και από τη Λευκωσία της… Μη Εκλιπούσας εισέτι Κυπριακής Δημοκρατίας!
ΜΕΣΑ λοιπόν στο άκρως επικίνδυνο και ανασφαλές παγκόσμιο γίγνεσθαι των ημερών μας, με την αγωνία για το άγνωστο και απρόβλεπτο «τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα;», υπάρχουν και χειροπιαστά μεγέθη και περιστάσεις για ν’ αδράξουν τις ευκαιρίες οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου προς ένα ελπιδοφόρο και ασφαλέστερο μέλλον. Περιστάσεις και… σκακιέρες που η δεξιοτεχνία της πανεθνικής στρατηγικής δύναται να προσβλέπει και στην απελευθέρωση των σκλαβωμένων από τον Αττίλα ’74 εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην ασφάλεια του Αιγαιακού μας Ελληνισμού.
Στηρίξτε το Άρδην κάνοντας μια προσφορά ΕΔΩ.
