Πολιτική, Χρυσή Αυγή & Ακροδεξιά

Η Χρυσή Αυγή ως δολοφονικό ενεργούμενο των μνημονιακών δυνάμεων

9252_10151872960569805_879163966_n

Του Γιώργου Καραμπελιά

Για ποιόν δουλεύει η Χρυσή Αυγή και ποιόν εξυπηρετεί; Αυτό ήρθε να αποκαλύψει με τον πιο θεαματικό τρόπο ο εξ απορρήτων του Σαμαρά, Χρύσανθος Λαζαρίδης, με τις προκλητικές δηλώσεις του κατά τη διάρκεια της ημέρας που ακολούθησε την δολοφονία του Παύλου Φύσσα: Η Χ.Α. αποτελεί το όργανο για τον μετασχηματισμό ενός ομόθυμου αντιμνημονιακού κινήματος που υπερέβαινε τις αντιθέσεις μεταξύ αριστερών και δεξιών σε εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα σύγκρουση αριστερών και δεξιών, έτσι ώστε να ξεχαστεί το μνημόνιο, η κατοχή της χώρας και οι ευθύνες των πολιτικών μνημονιακών δυνάμεων.

Η Χ.Α. που εμφανίστηκε ως «κίνημα διαμαρτυρίας» ενάντια στην λαθρομετανάστευση και το μνημόνιο, δεν έχει πραγματοποιήσει καμία διαμαρτυρία ούτε έχει συμμετάσχει σε οποιαδήποτε κινητοποίηση ενάντια στο μνημόνιο, όπως συμβαίνει σήμερα με τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, αλλά έχει πλέον εγκαταλείψει ακόμα και τις ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες. Αντίθετα πρωτοστατεί σε «κινητοποιήσεις» για τον Μελιγαλά, τον Γράμμο και το Βίτσι, επιτίθεται σε μέλη του ΚΚΕ, και το αποκορύφωμα είναι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι. Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική για όποιον παρακολουθήσει τη δράση της, αυτή η μετακίνηση, με την οποία προσπαθεί να μετατρέψει την αντιμνημονιακή δεξιά σε εμφυλιοπολεμικό βραχίονα των μνημονιακών δυνάμεων, που την χρησιμοποιούν ως όργανο αυτής της στρατηγικής. Γι’ αυτό η μεγάλη απήχηση που έχει στα ΜΑΤ, γι’ αυτό εν τέλει, και η ουσιαστική κάλυψη την οποία απολαμβάνει – από τον Σαμαρά και την παρέα του στη Νέα Δημοκρατία.

Οι μνημονιακές δυνάμεις χρειάζονται την Χ.Α. πρώτον διότι διαιρεί τον ελληνικό λαό, και δεύτερον διότι την εμφανίζουν ταυτόχρονα και ως εκφραστή της βίας των αντιμνημονιακών. Γι’ αυτό, η Ν.Δ. και ο Λαζαρίδης, από τη μία χαρακτηρίζουν την Χ.Α. νεοναζί (όπως και είναι), αλλά παράλληλα, αρνούνται να προχωρήσουν στο ξερίζωμα αυτής της φασιστικής οργάνωσης, και προωθούν την θεωρία των δύο αντιμνημονιακών άκρων απέναντι στα οποία στέκονται οι «νουνεχείς» μνημονιακοί δοσίλογοι. Γι’ αυτό και μετά τον Λαζαρίδη εμφανίζεται ο Σαμαράς ως ειρηνοποιός. Και όμως είναι πλέον πασίγνωστο ότι ο δολοφόνος Ρουπακιάς είναι ενεργό μέλος της Χ.Α. – πιθανότατα από ότι λέει και η οικογένειά του– και έμμισθο. Επομένως έπρεπε να διωχθεί η ηγεσία της Χ.Α. για ηθική αυτουργία στη δολοφονία και να αρχίσει η διαδικασία για την απαγόρευσή της. Αντί γι’ αυτό η Ν.Δ. αρκείται να επαναπατρίσει από την Χ.Α. κάποιους τους αγανακτισμένους μνημονιακούς «νοικοκυραίους» και ταυτόχρονα την αφήνει να συνεχίζει τη δράση της ως μπαμπούλας και όργανο διαίρεσης των αντι-μνημονιακών δυνάμεων.

Δεν λείπουν εξάλλου και οι αφελείς ή ανεγκέφαλοι της άλλης πλευράς, οι οποίοι είτε θα συνεχίσουν να γιορτάζουν από την πλευρά τους το Γράμμο και το Βίτσι, (όπως κάνει το ΚΚΕ), είτε θα επιτίθενται στην αντιμνημονιακή δεξιά όπως κάνουν ενάντια στους Ανεξάρτητους Έλληνες και τον Καμμένο. Όπως μάλιστα έχουμε γράψει πάμπολλες φορές, η ελληνική αριστερά και οι αντιεξουσιαστές με τον εθνομηδενισμό τους και την άρνηση αντιμετώπισης φαινομένων, όπως η λαθρομετανάστευση, επέτρεψαν την αρχική εκτίναξη της Χ.Α. Επί πλέον η αντιμετώπιση των πολιτικών αντιπάλων με τραμπούκικες και βίαιες μεθόδους, όπως συνέβαινε εν πολλοίς στα Πανεπιστήμια και στον νεολαιίστικο χώρο, ευνόησε τις προηγούμενες δεκαετίες την διάχυση απαράδεκτων συμπεριφορών, πάνω στις οποίες ήρθε να πατήσει η Χρυσή Αυγή.

Ωστόσο υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσά τους. Διότι κάποιοι ανεγκέφαλοι και μιλιταριστές του ακροαριστερού ή του αντιεξουσιαστικού χώρου, που έδρασαν και εναντίον του Πάνου Καμμένου, δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ναζί, οι οποίοι υπάρχουν αποκλειστικά μέσω της οργανωμένης και δολοφονικής βίας. Εξάλλου αυτό λέγαμε τα παλιότερα χρόνια σε αντιεξουσιαστές και διάφορους άλλους: «Προσέξτε, γιατί με τη μισαλλοδοξία και τις μιλιταριστικές σας συμπεριφορές, θα ανοίξετε το δρόμο σε άλλους, που δεν χρησιμοποιούν περιστασιακά τη βία, αλλά συστηματικά, υπάρχουν μέσα από αυτή και απειλούν να αιματοκυλήσουν όλη την κοινωνία, όπως έκαναν και στο παρελθόν».

Ακριβώς επειδή έχουμε επισημάνει το αδιέξοδο ανάλογων πρακτικών στο παρελθόν, μπορούμε και να καταγγείλουμε απερίφραστα τη λογική των δύο άκρων που έχει μηχανευτεί ο Λαζαρίδης. Σήμερα είναι η Ν.Δ. και οι μνημονιακές δυνάμεις που χρησιμοποιούν την Χ.Α. για να επιτύχουν τη διαίρεση των αντιμνημονιακών δυνάμεων. Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία της εφημερίδας «Καθημερινή» στην πρώτη σελίδα της, την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου, η οποία δεν παρουσιάζει τους χρυσαυγίτες δολοφόνους ή τα θύματά τους, αλλά μία ομάδα νεαρών κουκουλοφόρων διαδηλωτών στο Κερατσίνι! Αυτή είναι η στρατηγική τους. Να χρησιμοποιήσουν την δολοφονία για να ξεχαστούν η τρόικα, οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις, να περιορίσουν την ανάπτυξη της Χ.Α. σε βάρος της δικιάς τους κομματικής επιρροής, και παράλληλα να τη συντηρούν ως δύναμη διαίρεσης και εμφυλίου πολέμου. Παίζουν με την φωτιά, όπως έκαναν όλοι οι προκάτοχοί τους στη διάρκεια του μεσοπολέμου που χρησιμοποίησαν τους φασίστες και τους ναζί, για να εμποδίσουν τα επαναστατικά κινήματα. Δεν διδάσκονται από αυτό μπροστά στις μικροπολιτικές τους σκοπιμότητες και την ανάγκη να διασώσουν πολιτικά το τομάρι τους.

Το «παράδοξο» είναι πως αυτή την απολύτως διάφανη στρατηγική των μνημονιακών δυνάμεων δεν την αποκαλύπτει ούτε η αντιμνημονιακή αριστερά, γιατί και αυτή συνεχίζει να επενδύει στο δίπολο δεξιά-αριστερά και όχι στην εθνικοαπελευθερωτική διάσταση που θα έπρεπε να πάρει ο αντιμνημονιακός αγώνας. Για χρόνια ολόκληρα μια ανιστόρητη εθνομηδενιστική Αριστερά, καλλιεργούσε την αντίληψη πως η ίδια η αντίσταση στους Γερμανούς στην Κατοχή δεν ήταν παρά εμφύλιος πόλεμος με τα τάγματα ασφαλείας και επέμενε στην περιχαράκωση των «αριστερών» απέναντι στους «δεξιούς». Και όμως, η αντιστασιακή παράδοση του ΕΑΜ και του Βελουχιώτη, η οποία μετέτρεψε την αριστερά σε μεγάλη πολιτική δύναμη, δεν διαχώριζε τους Έλληνες με βάση την πολιτική τους προέλευση αλλά τη στάση τους απέναντι στους κατακτητές. Τα τάγματα ασφαλείας τα κτύπησε ως όργανα των κατακτητών και όχι ως ιδεολογικούς αντιπάλους.

Σήμερα, που ο ελληνικός λαός πλήττεται εξίσου από τις πολιτικές της τρόικας και της νέας γερμανικής κατοχής, ο ρόλος των αντιμνημονιακών δυνάμεων, θα ήταν να ενώσουν όλους τους πληττόμενους Έλληνες και όχι να πέσουν στην παγίδα την οποία στήνουν οι δοσιλογικές μνημονιακές δυνάμεις που χρησιμοποιούν την Χ.Α. για να διαιρέσουν τις λαϊκές δυνάμεις.

 

Να τεθεί εκτός νόμου η ναζιστική συμμορία

Ένα μέρος της αριστερής αντιπολίτευσης με διάφορες απίθανες θεωρίες αρνείται να κινητοποιήσει το λαό ώστε να τεθεί εκτός νόμου η Χ.Α.

Καταλαβαίνουμε πως η Χρυσή Αυγή είναι χρήσιμη για πολλούς ως μπαμπούλας. Είναι χρήσιμη για τους εθνομηδενιστές, ώστε να λένε ιδού που οδηγεί ο «πατριωτισμός» –λες και οι χιτλερικοί ναζήδες, απόγονοι των ταγματασφαλιτών είναι «πατριώτες»– και να απεμπολούν οι ίδιοι πιο εύκολα την πατριωτική παράδοση της ελληνικής Αριστεράς. Στο παρελθόν ο Ριχάρδος Σωμερίτης είχε ευχηθεί ανοικτά να δημιουργηθεί ένα ακροδεξιό κόμμα, για να εξαφανιστεί η επιρροή των «αριστερών πατριωτών»! Το ίδιο έκαναν και διάφοροι «αντιεθνικιστές» «ιοί» οι οποίοι όχι μόνο συκοφαντούσαν ως φασίστες όλους τους πατριώτες –κατ’ εξοχήν της Αριστεράς– αλλά πρόβαλαν συστηματικά τη Χρυσή Αυγή, ώστε να κατασκευάσουν τον μπαμπούλα που τους χρειαζόταν. Σήμερα όμως ο μπαμπούλας πήρε σάρκα και οστά!

Ωστόσο υπάρχουν και πολλοί άλλοι που επικαλούνται διάφορα έωλα επιχειρήματα ενάντια στην απαγόρευση της Χ.Α. Πρώτο και κυριότερο ότι οι «ιδέες» δεν απαγορεύονται αλλά πρέπει να απαντηθούν με άλλες ιδέες! Η θεωρία αυτή είναι απολύτως εσφαλμένη γιατί η Χ.Α. δεν έχτισε την επιρροή της στηριζόμενη στη δύναμη των «ιδεών» της, τις οποίες προσπαθεί όσο μπορεί να αποκρύβει, αλλά στη χρήση της βίας. Λένε λοιπόν όσοι υποστηρίζουν αυτή την αντίληψη πως αν διωχθεί και απαγορευτεί η Χ.Α. θα εμφανιστεί με νέο όνομα και μάλιστα ως διωκόμενη. Όμως η Χ.Α. στελεχώνεται από παρακρατικούς, μπράβους, ανθρώπους του υποκόσμου, τμήματα των δυνάμεων καταστολής, και έχει στηριχθεί αποκλειστικά στη βία για να αναπτυχθεί, αυτή προβάλλει ακόμα και μέσα στη Βουλή, και όχι βέβαια τις ναζιστικές της ιδέες τις οποίες κρύβει από τον ευρύτερο κύκλο των ανεγκέφαλων ψηφοφόρων της. Επομένως, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο στο επίπεδο των ιδεών αλλά στο επίπεδο που κατ’ εξοχήν δρα. Και είτε θα τους αντιμετωπίσει η πολιτεία, απαγορεύοντάς τους, είτε θα τους αντιμετωπίσουν άλλες ομάδες και θα οδηγηθούμε σε εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα συρράξεις. Κατά συνέπεια, η καταστολή των δραστηριοτήτων τους και η απαγόρευση είναι το μόνο μέτρο που μπορεί να μειώσει τις συγκρούσεις και όχι το αντίθετο.

Δεύτερο επιχείρημα που χρησιμοποιείται κατ’ εξοχή από το ΚΚΕ είναι πως η απαγόρευση του ναζισμού μπορεί να ανοίξει το δρόμο για διώξεις εναντίον της αριστεράς! Πρόκειται για αστειότητα διότι δυνάμεις που έχουν ρίζες στο λαό, δεν μπορούν να διωχθούν με απαγορεύσεις, αντίθετα ενισχύονται, ενώ αντίθετα το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής έχει ρίζες μόνο στους τραμπούκους και οι υπόλοιποι ψηφοφόροι της είναι περιστασιακοί, επομένως πρέπει να ξεριζωθεί τώρα, πριν αποκτήσει αυτές τις περιβόητες ρίζες.

Το τρίτο επιχείρημα αφορά τους ψηφοφόρους της «Χρυσής Αυγής», που προβάλλεται κάποιες στιγμές ακόμα και από μερικούς φίλους μας: «Τι θα γίνει με τους μη φασιστές και αυθεντικούς αντιμνημονιακούς ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, που συχνά προέρχονται από λαϊκά στρώματα ή ακόμα και την αριστερά;» Μα ακριβώς η χειρότερη επιλογή είναι να εγκαταλειφθούν τα λαϊκά στρώματα στη ναζιστική προπαγάνδα. Έχει γραφτεί στον τύπο (βλ. και στο Βήμα σήμερα) ότι ο Ρουπακιάς στο παρελθόν ανήκε σε «άλλο πολιτικό χώρο», υπονοώντας ότι βρισκόταν στην επιρροή του ΚΚΕ. Ξέρουμε ότι η επίθεση των Χρυσαυγιτών στο Πέραμα και το Κερατσίνι έγινε γιατί η ΧΑ μετά τις παραδοσιακά συντηρητικές λαϊκές περιοχές του Ασπροπύργου ή του Θριάσιου Πεδίου, προσπαθεί τώρα να διεισδύσει προνομιακά σε λαϊκές γειτονιές με αριστερή παράδοση. Γι’ αυτό οργάνωσε και τις επιθέσεις στο Πέραμα και το Κερατσίνι. Και για να το κάνει χρειάζεται επίδειξη δύναμης και τραμπουκικές επιθέσεις, ενώ πληρώνει και μερικούς μπράβους, πράγμα που σε συνθήκες ανεργίας και εξαθλίωσης είναι αρκετά εύκολο. Πρέπει μέσα από μια παλλαϊκή κινητοποίηση να πειστούν οι απλά αγανακτισμένοι πολίτες να εγκαταλείψουν το ναζιστικό μόρφωμα και βέβαια τόσο το χειρότερο για τη δράκα εκείνων που θα συνεχίσουν να τους στηρίζουν. Εξάλλου δεν πρέπει να αφήσουμε τους ναζήδες να αλώσουν τη νεολαία και τα σχολειά.

Δεν καταλαβαίνουν άραγε όσοι χρησιμοποιούν ανάλογα επιχειρήματα πως η ΧΑ είναι απολύτως απαραίτητη στο σύστημα, διότι εμποδίζει τις αντιμνημονιακές δυνάμεις να ενωθούν και πως αν δεν υπήρχε η ΧΑ οι δοσιλογικές δυνάμεις θα είχαν ήδη καταρρεύσει; Αρκετά αφέθηκε το φαινόμενο της ΧΑ ουσιαστικά στο απυρόβλητο. Ειδικά για τις πατριωτικές δημοκρατικές δυνάμεις αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς. Θα πρέπει μήπως να θυμίσουμε πως μόνο το «Άρδην» έχει πραγματοποιήσει έναν συστηματικό ιδεολογικό αγώνα ενάντιά της τα προηγούμενα χρόνια;

Πρέπει λοιπόν εδώ και τώρα, να ξεκινήσει μια μεγάλη καμπάνια με στόχο την απαγόρευση των νεοναζιστικών δραστηριοτήτων και σχημάτων στην Ελλάδα. Όλα τ’ άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις ή στην καλύτερη περίπτωση έκφραση μιας βαθύτατης άγνοιας απέναντι στο φασιστικό φαινόμενο και τον τρόπο αντιμετώπισής του. Οι Ναζί στηρίζουν τη δύναμή τους στη βία και με αυτή αιματοκύλησαν όλη την Ευρώπη. Και μόνο με τη βία αντιμετωπίστηκαν εν τέλει. Για να μη φτάσουμε εκεί πρέπει να τεθούν εκτός νόμου τώρα!

 

19 Σεπτεμβρίου 2013

 

 

38 Σχόλια

  1. Καλά όσα γράφετε αλλά το να ισχυρίζεται κανείς ότι οι οργανώσεις του αντιεξουσιαστικού χώρου όπως Πυρήνες της Φωτιάς, Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας κλπ. όπως κι η 17Ν δεν χρησιμοποιούν συστηματικά τη βία είναι όχι μόνο λανθασμένο και ανεδαφικό αλλά και παραπλανητικό και ψευδές.
    Τόσο οι ανεγκέφαλοι γορίλλες της ΧΑ όσο και οι αναρχικοί τρομοκράτες εγκληματίες αντιεξουσιαστές είναι εχθροί της πατρίδας, του έθνους, της δημοκρατίας και του λαού. Και κλείνοντας το μάτι σε οποιονδήποτε από τους δύο όπως κανει η ΝΔ του Σαμαρά κι ο Σύριζα στους αντιεξουσιαστές αποδεικνύει ότι όλοι είναι ένα και το αυτό δηλ. βέλη στη φαρέτρα του «συνταγματικού ή εθνικιστικού τόξου» που επιβουλεύεται τη Ρωμηοσύνη και τον Ελληνισμό.

    • Νισάφι με την κακιά αριστερά

      Το άρθρο είναι πολύ καλό. Είναι ακριβώς μέσα στην πραγματικότητα. Το μόνο λάθος που κάνει το άρθρο είναι ότι μιλάει μόνο για τα λάθη της αριστεράς και δικαίως αλλά δεν μας λέει το πώς έγιναν κινηματικές φίρμες οι Φαήλοι και οι Χρύσανθοι (που σήμερα θα τους ήξερε μόνο η μανούλα τους και πέντε τραμπούκους που θα είχαν για ορντινάντσες), κάτι στρατηγοί και κάτι μητροπολίτες …για να μην πω κι αρχιεπίσκοποι. Το πώς δηλαδή ο χώρος του Άρδην-Ρήξης έχει να εμφανιστεί σε απεργιακό αγώνα και σε κοινωνικούς αγώνες κάτι χρόνια από τη συμμετοχή στην Ομοσπονδία οικολόγων Εναλλακτικών. Αντίθετα έχοντας ως βασικό πρόσημο το πατριωτικό συναγελάστηκε ήθελε-δεν ήθελε με πολλούς που σήμερα πουλούν πατρίδα εδώ κι εκεί. Οι μεν εθνοαποδομητές έμειναν στα ενδότερα της ταξικής αντιπαράθεσης (δεν ήταν όλοι στα πανεπιστήμια κύριος-υπήρχε χιλιάδες κόσμος που δεν τα «έπαιρνε» για αυτά που έλεγε και είχε και διώξεις, απομονώσεις, τραμπουκισμούς,τραυματισμούς, συλλήψεις κλπ.) και οι δε εθνοκεντριστές που ασχολούνταν κατ’ αποκλειστικότητα με τη δεξιά ενασχόληση του εθνικού (που δεν είχαν συλλήψεις, διώξεις για την πατρίδα που υπερασπιζόντουσαν). Η σύνθεση για αυτό το χώρο ήταν πάντα ένα ζητούμενο κι ακόμα παραμένει… Ελπίζω ότι συμβάλω με την κριτική μου.
      Με τον common sense δεν μπορώ να λογομαχήσω. Ο άνθρωπος είναι απλά δεξιός και θεσμικός ακροδεξιός: συμψηφίζει ανθρώπους που βασανίζονται στα κελιά, με τους φασίστες που προστατεύονται όταν τα διαβούν-ταυτίζει ένοπλους αριστερούς, ένοπλους αναρχοκομμουνιστές και ένοπλους μηδενιστές (οι αντίστοιχες οργανώσεις που αναφέρει) και τους συγκρίνει με τα καθάρματα της ναζιστικής συμμορίας και χωρίς να ξέρει τι του γίνεται επιδίδεται σε ένα έκφυλο πατριωτισμό. Θα αρκούσε και μόνο ένα απολογισμό να κάνει, για το τι έχει συμβεί σαν αρνητικό αποτέλεσμα από τους μεν κι από τους δε που συμψηφίζει. Ποια συστηματική βία κύριος; Που τους πιάνουν σαν τα κοτσύφια χωρίς μια ντουφεκιά έτσι για την «τιμή των όπλων»; Που πιάνουν πιτσιρικάδες με κατσαρόλες και πιστόλια που ντρέπονται να τα χρησιμοποιήσουν; Ποια βία; Το πήγαιν’ ένα με τα μπατσάκια; Αλλά η σοβαρότητα είναι ακόμα ζητούμενο της σύνθεσης… Ας ελπίσουμε γιατί οδεύουμε σε εμφύλιο, όπως λέει το άρθρο αλλά δεν ευθύνεται για αυτό η αριστερά όπως διατείνεται σε τέτοιο βαθμό που της προσάπτει. Νισάφι.

      • O Χρύσανθος Λαζαρίδης ήταν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου του 74, ήταν από τους ηγέτες της νεολαίας του ΚΚΕ εσ, όταν η νεολαία διαγράφτηκε από τον Νίκο Βούτση, μετά από εντολή του Κύρκου, συνέχισε με τη Β’ Πανελλαδική όπου ηταν ηγετικό στέλεχος. Στο wikipedia σε βιογραφικό του κείμενο λέει ότι ηταν και αντιπρόεδρος της ΕΦΕΕ. Επίσης τον έχω δει να συμμετέχει στο περιοδικό Σχολιαστής τα πρώτα του χρόνια στα μέσα του 80. Άρα τον Λαζαρίδη δεν τον έκανε κινηματική φίρμα το Άρδην και ο Καραμπελιάς, ο άνθρωπος μέχρι ενός σημείου κράταγε κάτι από τα παλιά σταδιακώς και κυρίως από τη στιγμή που έγινε πρωθυπουργός ο Σαμαράς χρησιμοποιεί το λενινισμό που έμαθε στα νιάτα για τους χειρότερους σκοπούς. Επίσης ο Φαήλος που όταν ήταν νεαρός, αν δεν κάνω λάθος, ήταν στο πατριωτικό Πασοκ έγινε φίρμα από την ενασχόληση του στο κουρδικό, πριν δεκα χρόνια ηταν δικηγόρος του Οτσαλάν, ούτε αυτόν τον έκανε φίρμα το Άρδην. Αν αυτοί με την στροφή του Σαμαρά υπέρ του μνημονίου έγιναν και πιο μνημονιακοί από τους μνημονιακούς μπορεί να φταίει το Άρδην; Την τελευταία διέτία που έκαναν τη στροφή τους έχουν σχέσεις με το Άρδην; Αφήστε τα λοιπόν αυτά.
        Το Άρδην τα τελευταία χρόνια που προσπαθει και πάλι να έχει πολιτική παρουσία, γιατί για κάποια χρόνια είχε μόνο ιδεολογική, αλλά το γιατί έγινε αυτό είναι μεγάλη κουβέντα, και στις πορείες κατεβαίνει και συλλήψεις έχει και δίκες που εκκρεμούν και βαριά πρόστιμα και βίαιες προσαγωγές, δεν καθόμαστε στους καναπέδες μας.

        Η σύνθεση είναι και παραμένει το ζητούμενο, αλλά να μην μας αποδίδετε και πράγματα που δεν είναι αληθή.
        Εγω όσα χρόνια παρακολουθω ο Άρδην σε εκδηλώσεις του, αλλά και στη σελίδα βλέπω ότι έχει μια βασική αρχή να επιδιώκει το διάλογο, με διάφορους χώρους, χωρίς το ίδιο να είναι ανεμοδούρα, διατηρεί τη θέση του, αλλά μπορεί και να συνομιλεί, επειδή συνομιλεί δεν σημαίνει ότι άγεται και φέρεται και από αυτούς που συνομιλεί.

      • Κι όμως πρέπει να τελειώνουμε με την Αριστερά! ‘Οχι με τις ιδέες για μια νέα κοινωνία, πέραν της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας, αλλά με έναν «προγραμματικό λόγο» που ιστορικά έχει διυπάρξει ως συστατικό των δυναμικών της νεωτερικότητας. Οι «ατέλειες» του σύγχρονου πατριωτικού λόγου δεν δικαιολογούν παλιομοδίτικες «ενστάσεις» που απηχούν, απλώς, την ανασφάλεια μιας τίμιας μεν αλλά προδομένης αγωνίας και βούλησης. Η αντικειμενική, σταθερή και επίκαιρη, κεντρικότητα του «εθνικού»-που, σίγουρα, «ζητάει» μια ώριμη επεξεργασία-υπερβαίνει «οντολογικά» κάθε αρνητικό που πιθανόν να ευδοκιμεί στο πεδίο της. Η συγκρότηση ενός δημιουργικού λόγου έχει τη δική της διαλεκτική, ανοίγεται στο χρόνο και περνά ποικίλες «εμπειρίες». ‘Αλλωστε, ο ιταλικός φασισμός κυοφορήθηκε στο εσωτερικό της Αριστεράς, αλλά αυτό δε σηματοδοτεί «θανάσιμη αντιφατικότητά» της. Το πρόβλημα είναι ότι ο κλασικός αριστερός λόγος εμμένει σε «προτάγματα» που ορίζουν μια μονοδιάστατη αστικότατη προοπτική, εγκλωβισμένος εγγενώς στην οικονομία, τη μονοσήμαντη ταξικότητα και τη θεσμοκεντρική πολιτικότητα. Τόσο η εθνομηδενιστική όσο και η «ορθόδοξη» αριστερά, «απαντούν» στη ριζική κρίση του ελληνικού εθνοκοινωνικού χώρου με άκρως συστημική λογική, σε μια εποχή όπου το γενικό κοινωνικό ζήτημα τίθεται με ριζικούς όρους. Η ριζική κριτική στην Αριστερά, με πνεύμα ιστορικής υπέρβασης, θα ήταν «αβάντα» στο σύστημα μόνο εάν έβλεπε το «εθνικό» σε βάση ιδεαλιστικής μονομέρειας. Η αντιμνημονιακή του πρόταξη το «αποαντιδραστικοποιεί» στο μέτρο της διαλεκτικής του αναγωγής στη φύση του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, στη σύσταση της παγκοσμιοποίησης και σε μια ανατρεπτική κουλτούρα περί τις «ανθρώπινες ανάγκες». Ποιος αμφιβάλλει για τη δεδομένη πλέον, με όρους κανονικής έμμεσης διακήρυξης, υποτέλεια του Σύριζα στο «σύστημα», τελεσίδικη γήρανση του απολιθωμένου ΚΚΕ, θεωρητικίστικη αποξήρανση της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αλαλάζουσα και ευάλωτη τιποτολογία του αντιεξουσιαστικού χώρου; Η Αριστερά είναι ο «φιλόσοφος-βασιλεύς» του κοινωνικού κινήματος, και σ’ αυτήν πρέπει να επικεντρωθεί η αιχμή των κριτικών αναζητήσεων.

      • Μερικά πράγματα.

        Κατ’ αρχάς, δεν είναι αλήθεια αυτό ότι ο χώρος του Άρδην-Ρήξης έχει να εμφανιστεί σε απεργιακό αγώνα από το 1990.

        Πολλά μέλη και φίλοι του Άρδην συμμετάσχουν στα συνδικαλιστικά τους όργανα εδώ και 2 δεκαετίες (κύρια στους εκπαιδευτικούς, Αθήνα-Πάτρα, Θεσσαλονίκη, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα -ισχνά πράγματα θα μου πεις, αλλά αυτή δυστυχώς είναι η ευρύτερη εξέλιξη του συνδικαλισμού τις τελευταίες δύο δεκαετίες).

        Μέχρι τα τώρα, εδώ και 20 χρόνια, το Άρδην είχε χαρακτήρα ομάδας ιδεολογικής παρέμβασης. Συνεπώς, είχε μιαν αντίληψη για τους κοινωνικούς χώρους, ότι πρέπει να παρεμβαίνουμε στα πλαίσια των υφιστάμενων οργανωμένων συνδικαλιστικών δομών, κι εκεί να θέτουμε την διακριτή μας άποψη. Δεν έμπαινε δηλαδή ζήτημα οργανωτικής διαφοροποίησης, αν και όπου υπήρχε αδέσμευτη συνδικαλιστική παρουσία (που συνάδει και με τη θέση μας περί σχετικής αυτονομίας των κοινωνικών διεκδικήσεων) την στηρίξαμε με όλες μας τις δυνάμεις.

        Στους νεολαιΐστικους χώρους είχαμε ακόμα μεγαλύτερη παρουσία, εντός των αυτόνομων, αδέσμευτων σχημάτων, και ‘θητεία’ στις μεγάλες συγκρούσεις 1999-2006 (μαθητικά-φοιτητικά). Και εκεί συμμετάσχοντας κριτικά, βάζοντας την ιδιαίτερη άποψη σε συντονιστικά και συνελεύσεις.

        Όσο για τη βία δεν υπάρχει καμία διάθεση συμψηφισμού. Υπάρχει όμως μια αδήριτη πραγματικότητα, που έχει γίνει και αντικείμενο (αυτό)κριτικής από τον ίδιο το α/α χώρο. Ότι η συστηματική ιδεολογικοποίηση και ο φετιχισμός της βίας, άνοιξε την πίσω πόρτα στην εισβολή, κι έπειτα την κατακυριάρχηση ολοκληρωτικών λογικών εντός του.

        Αυτό, αποψίλωσε την έννοια της πολιτικής από ηθικά και αξιακά περιεγχόμενα και την πήγε σ’ ένα πεδίο (απόλυτη επικράτηση της λογικής της ισχύος) που εκ των πραγμάτων βόλευε αυτόν που έχει την χυδαία λατρεία της δύναμης ως προμετωπίδα του. Δηλαδή τους φασίστες. Αυτό λέει το άρθρο. Δηλαδή, υπήρξε σταδιακά από το 2006 και μετά, μια λογική εκφασισμόυ των πολιτικών πρακτικών και αντιλήψεων, γεγονός που εκ των πραγμάτων συνέβαλε στο να πάρει τα πάνω της μια αυθεντικά φασιστική ιδεολογία. Υπ’ αυτή την έννοια, όλη η ιστορία της ‘κοινωνικής έντασης’ του 2006-2008, ή καλύτερα ο τρόπος με τον οποίο έτυχε πολιτικής διαχείρισης από συγκεκριμένες δυνάμεις, άνοιξε ένα μονοπάτι που οδήγησε κατευθείαν στο γκρεμό.

        Με λίγα λόγια, οι κινηματικές περιπέτειες της δεκαετίας του 2000 υποτίμησαν, μεταξύ άλλων, πάρα πολύ το στοιχείο της δημοκρατίας, εγκατέλειψαν οποιαδήποτε μέριμνα για διαμόρφωση, διαφύλαξη και εξέλιξη διαδικασιών πραγματικής δημοκρατίας στο εσωτερικό τους.

        Δεύτερον, αποδέχτηκαν ασυλλόγιστα τον κοινωνικά διάχυτο μηδενισμό. Μόνο που του αφαίρεσαν το καταναλωτικό πρόσημο και πήγαν να του βάλουν εξεγερσιακό. Έτσι όμως δεν γίνεται δουλειά… Δηλαδή αντι να γίνει μια κριτική στις κυρίαρχες συνθήκες εντός της ελληνικής κοινωνίας, ότι δηλαδή ο εκσυγχρονισμός παράγει αλλοτριωμένους ανθρώπους, δίχως ταυτότητα, δεσμούς, ηθικό και αξιακό περιεχόμενο υπήρξε μια αποδοχή (αν όχι μια επικρότηση) αυτών των φαινομένων, και απλά κάποιοι γύρεψαν να τα ριζοσπαστικοποιήσουν. Γι’αυτό είχαμε το φαινόμενο της πολιτικής lifestyle, δηλαδή μιας αντίληψης για την πολιτική, που έπαιρνε την κυρίαρχη τάση, τον ισοπεδωμένο εθνικά, αξιακά, κοινωνικά άνθρωπο του εκσυγχρονισμού και τον αποθέωνε ως εξεγερσιακό υποκείμενο.

        Το τι αποτέλεσμα έχει η εξίσωση: [υποτίμηση της δημοκρατίας + αποθέωση της εκσυγχρονιστικής αλλοτρίωσης + φετιχισμός της βίας] το βιώσαμε όλοι τα τελευταία πέντε χρόνια.

        • Νισάφι με την κακιά αριστερά

          Γιάννη μου, Νίκο μου, Σκαντζόχοιρέ μου, καλά τα λέτε. Πάνω στο κείμενο-πρόκληση του ΓΚ μπορούμε να τοποθετούμαστε. Λόγω ανιδιοτέλειας. (Κι αυτό κομμάτι της σύνθεσης,παρακαλώ)
          Ας κάνω τις εξής ερωτήσεις:
          -Μετά το 90,πότε βγήκε πανό της ΡΗΞΗΣ-ΑΡΔΗΝ σε εργατικό-κοινωνικό αγώνα (όταν έβγαζε και η τελευταία ομαδούλα των Εξαρχείων); Έχει την πλάκα του αλλά γινότανε.
          -Ποια είναι τα μέλη της ΡΗΞΗΣ-ΑΡΔΗΝ που διώκονται και δεν τα ξέρουμε; (ονόματα, ποινές κλπ) Για να συμπαρασταθώ.
          -Γιατί παίρνει πρόσημο παρελθόντος ο Λαζαρίδης (του πρώην Εσ.) κι ο Φαήλος (ο μπουχέσας του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ) όπως λέτε Γιάννη μου, και δεν μπορεί να πάρει πρόσημο ο Λιάκος κι η παρέα του (των εθνοαποδομίστας προγραμμάτων) από την αντίθετη ερμηνεία;
          -Γιατί την πατήσατε μόνο εσείς που τους ΚΑΝΑΤΕ φίρμες (ενώ θα μπορούσαν να είναι αρχηγίσκοι στην καλύτερη ομαδούλων) όταν όλοι, τους είχαν φτυσμένους; Οι άλλοι σε τι υστερούσαν από εσάς που έκαναν τη Ρεπούση φίρμα; Όλοι ξαφνικά τα έπαιρναν; Όλοι ξαφνικά έγιναν εθνοαποδομιστές; Λάθη: Μιλούσαν για τις ΗΠΑ και ξεχνούσαν την Τουρκία και το Ισραήλ.
          -Μας ενδιαφέρει μια ενότητα απέναντι σ’ αυτό που περνάμε ή μας ενδιαφέρει να εντυπώσουμε χωρίς αυτοκριτική την κριτική μας;
          -Νομίζω ότι εστιάσατε (αποκλειστικά) στο εθνικό και το χάσατε. Όπως το έχασαν κι άλλοι που το ξέχασαν (και ταλαιπωρούμαστε). Κι η αυτοκριτική είναι κομμάτι της σύνθεσης επίσης…
          Ευχαριστώ

          • Σκαντζόχοιρος

            α) Περί Χρύσανθου, Φαήλου και λοιπών δαιμονίων. Οι κύριοι αυτοί έγιναν ‘φίρμα’ για τον πολύ απλούστατο λόγο. Διότι η Αριστερά από την δεκαετία του 1990 κι έπειτα, σε ό,τι αφορά στα ελληνοτουρκικά (κυρίως) ταυτίστηκε με την τοποθέτηση και την πολιτική των αφεντάδων αυτού του τόπου. Ντόπιων και Ξένων. Και εξηγούμαι. Όταν ο Φαήλος εκπροσωπούσε τον Οτσαλάν, η συντριπτική πλειοψηφια της αριστεράς έπαιρνε αποστάσεις από τον PKK και τον ιδελογικό αγώνα των Κούρδων, διότι πίστευε πως οποιαδήποτε νίκη του (δίκαιου μεν, αλλά…) κινήματός τους, ‘αντικειμενικά στηρίζει τον ελληνικό εθνικισμό’ (sic). Και άφηνε την ελληνική πολιτική τάξη να τον παραδίδει στα χέρια των δεσμοφυλάκων του, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Όσο για το Χρύσανθο, τα ίδια συνέβησαν με το σχέδιο Ανάν: Οι ιμπεριαλιστές αξιώναν ανοιχτά τον ενταφιασμό της κυπριακής Δημοκρατίας, και ο Κωνσταντόπουλος έλεγε, ναι ευχαρίστως και οι αναρχικοί προσεύχονταν να περάσει το ΝΑΙ για να ‘χτυπηθεί ο ελληνικός εθνικισμός’! Για να μην μιλήσουμε για την αυτούσια αναπαραγωγή, σε αντιεξουσιαστική ή αντικαπιταλιστική αργκώ, των ιδεολογημάτων περί ταυτότητας και ιστορίας που παρήγαγαν τα ιδρύματα Κόκκαλη στα πανεπιστήμια, και οι λοιποί ιδεολογικοί μηχανισμοί της νέας
            αποικιοκρατίας.

            Και μετά φταίμε εμεις που συνομιλούσαμε μαζί τους, ότι τάχα λέει τους ‘ξεπλύναμε’ και τους κάναμε φίρμες. Ενώ, αν συνομιλούσαμε με τους αριστερούς και αντιεξουσιαστές απολογητές της στρατηγικής των αρχουσών τάξεων της χώρας, μια χαρά θα είμασταν και «in».

            Με λίγα λογια, να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο.

            β) Πανώ του Άρδην και της Ρήξης δεν βγάζαμε σε απεργιακούς και εργατικούς αγώνες, τουλάχιστον από το 1998 που συμμετέχω κι εγώ, καθώς το 1998 έγινε βίαιη επίθεση στα μέλη του Άρδην, στην πορεία της Πρωτομαγιάς, και από τότε ανανεώνονταν πολύ συχνά η απειλή πως ‘άμα κατεβείτε με πανό θα σας γαμήσουμε’. Και είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς για το ποιούς φασισταράδες μιλάμε -μόλο που κρύβονται πίσω από τάχα αντιφά προβιές.

            Ωστόσο, μοιράζαμε και μοιράζουμε προκηρύξεις σε κάθε πανελλαδικό απεργιακό,εργατικό αγώνα από το 2006 κι έπειτα.

            Και τα μέλη και οι φίλοι του περιοδικού συμμετέχουν ενεργά μέσα από τις συνδικαλιστικές συνελεύσεις του -πράγμα που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι υπάρχει πάντοτε κείμενο-παρέμβαση μέλους του Άρδην στην εφημερίδα και τα περιοδικά του χώρου, όποτε προκύπτει ζήτημα εργατικού ή απεργιακού αγώνα (μια ματιά στις ιστοσελίδες και τα τεύχη αρκεί).

            Επίσης συμμετείχαμε μαζικά σε πολλές από τις στιγμές του παγκόσμιου κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση (Πράγα 2000, Γένοβα 2001, Φλωρεντία 2003, Σεβίλλη 2002, Βομβάη 2004) αλλά και στα πλαίσια του μεσανατολικού κινήματος Αντίστασης ενάντια στην αποικιοκρατία και το σιωνισμό (Λίβανος 2006-2009, Γάζα 2010) με αποκορύφωμα όταν μέλη του Άρδην πιάστηκαν μαζί με άλλους από τα ισραηλινά κομάντος, φυλακίστηκαν στην Ασντότ, και απελάθηκαν από το Ισραήλ.

            Για τα φοιτητικά και τις καταλήψεις, τα ‘παμε, υπάρχουν οι αντίστοιχες αφίσες και οι τοποθετήσεις στα ιστολόγια των Ιθαγενών.

            -Τέλος για τις συλλήψεις και τις διώξεις. Στο πλαίσιο του αντιμνημονιακού αγώνα, για τα δύο τελευταία χρόνια:

            9/2011 – Συλλήψεις των Κ.Δ., Γ. Μ., Κ.Σ., Γ.Ρ. υποτίθεται για παράνομη αφισοκόλληση (αφίσα ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ). Οι υποθέσεις εκδικάστηκαν και οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν με πρόστιμα, τα οποία αρνούμαστε να καταβάλλουμε με τις γνωστές συνέπειες που ορίζει ο νόμος.

            12/2011 – Αποδίδονται κατηγορίες στον Γ.Μ. για τη συμμετοχή του στις κινητοποιήσεις κατά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2011. Η δίκη ακόμα σέρνεται.

            12/02/2012 – Προσαγωγές μελών της Κ.Π. Άρδην κατά την διάρκεια των αντιμνημονιακών διαδηλώσεων στην Αθήνα.

            25/03/2012 Προσάγονται βίαια τα 2/3 (!), μεταξύ αυτών και ο Γιώργος Καραμπελιάς, του μπλοκ της Κίνησης Πολιτών Άρδην, που προσπαθεί να αμφισβητήσει την απαγόρευση της αστυνομίας και να διαδηλώσει προς την επετειακή παρέλαση της 25 Μαρτίου. Μεταφέρονται στη ΓΑΔΑ και αφήνονται μετά από 5-6 ώρες.

          • Χρίστος Μαργαρίτης

            Οσον αφορα,Κρανιδιωτη και Λαζαριδη,κανεις δεν εχει,μαντικες ικανοτητες για το τι θα κανει ο καθενας στο μελλον.Το Αρδην,απ οτι καταλαβαινω, συνεργαστηκε μαζι τους,για τις ιδεες που ειχαν τοτε.Δεν μπορουμε να το κατηγορουμε για τις κωλοτουμπες,που εκαναν αργοτερα αυτοι οι ανθρωποι.

          • Σκαντζόχοιρος

            α) Ξεχνάω πολλά πράγματα. Ξεχνάω την διοργάνωση κινητοποιήσεων ενάντια στην ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (2002-2004). Ξεχνάω την ενεργό συμμετοχή στο ελληνικό καραβάνι αλληλεγγύης, στις αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας κατά την διάρκεια της αλβανικής εξέγερσης (1995). Ξεχνάω την συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία, και με συμμετοχή μελών του Άρδην σε αποστολές αλληλεγγύης, στο Βελιγράδι (1999), την συμμετοχή σε κινητοποιήσεις ενάντια στην παράδοση του Οτσαλάν στο τουρκικό φασιστικό κράτος (1999). Και πολλά πολλά άλλα, όχι αρκετά για μια πολιτική οργάνωση, αλλά υπεραρκετά για μια ομάδα που έχει προσδιορίσει σε αυτήν την περίοδο ότι ο χαρακτήρας της παρέμβασής της θα είναι… ιδεολογικός.

            Η ‘μονομέρεια’ του εθνικού, σε βάρος των άλλων ζητημάτων δεν τεκμαίρεται από πουθενά.

            Αντίθετα, και παρά του περιορισμένου των δυνάμεων, αναδεικνύεται από τα στοιχεία και τις πηγές που έχει αφήσει πίσω της η πορεία αυτής της ομάδας από το 1990 κι έπειτα, η διάθεση της σ ύ ν θ ε σ η ς μεταξύ του εθνικού και τον άλλων στοιχείων. Η επεξεργασία ενός ολοκληρωμένου οράματος.

            β) Και κάτι τελευταίο. Που χωράει η αναφορά στη Ρεπούση; Την Ρεπούση την έκανε ‘φίρμα’ το… ελληνικό κράτος. Και η συμμετοχή της στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του. Είναι δηλαδή, μια σου και μία μου;

            Συμψηφίζεται δηλαδή ο διάλογος πάνω στα ελληνοτουρκικά (πολύ συγκεκριμένα και μέχρι εκεί) με τον Λαζαρίδη και τον Κρανιδιώτη (όχι βέβαια το 2013, αλλά προτού κάνουν τις κωλοτούμπες τους, όταν έλεγαν ακριβώς αντίθετα πράγματα από αυτά που υποστηρίζουν τώρα), με το γεγονός ότι οι άλλοι σ υ ν έ π ρ α ξ α ν στο σχέδιο των αρχουσών τάξεων που κατέστρεψε τη χώρα;

            Ωραία ταξικο-ιδεολογική τοποθέτηση…

      • Καταρχάς ούτε ακροδεξιός είμαι ούτε καν δεξιός. Αυτό είναι άλλη κουβέντα αλλά θα παρακαλέσω να είμαστε λιγάκι φειδωλοί με τις ταμπέλες όταν αναφέρεσθε σε μένα τουλάχιστον.
        Από εκεί και πέρα η απόπειρα συμψηφισμού δε γίνεται από μένα αλλά από εσάς κύριος ή κυρία. Εγώ λέω το αντίθετο ακριβώς: ότι ο σωστός πατριώτης πρέπει να γνωρίζει κι αναγνωρίζει τα εγκλήματα και τα αίσχη τόσο της δεξιάς όσο και της αριστεράς. Όχι να τα συμψηφίζει ή να προσπαθεί να τα καλύψει πίσω από εκείνα της μίας ή της άλλης παράταξης.
        Τη δε «συγκριτική αποτίμηση» του αποτελέσματος των βίαιων ενεργειών κάθε πλευράς θα την αντιπαρέλθω. Γιατί εκείνο που μετράει, κύριος ή κυρία, δεν είναι πόσο κακό έκαναν οι δέξιοι ή αριστεροί τραμπούκοι αλλά πόσο ήθελαν να κάνουν. Γιατί αν το θέλουν μπορεί κάποια μέρα να το κάνουν, εκτός κι αν τον καιρό που η Πατρίδα έχει τη δύναμη τους εξουδετερώσει. Και δε με νοιάζει τι διαφορά έχει το ταμπελάκι των έκφυλων της 17Ν από εκείνο των Πυρήνων της Φωτιάς κλπ. Εκείνο που με νοιάζει είναι ότι όλοι τους από τα δεξιά, τ’αριστερά, τα πάνω ή τα κάτω εργάζονται και συνεργάζονται (συνειδητά ή υποσυνείδητα δεν έχει σημασία) ΄μαζί με τα ανεγκέφαλα αποβράσματα της ακροδεξιάς τύπου ΧΑ για την κατάλυση των Ελληνικών κρατών Ελλάδος και Κύπρου καθώς και την εξόντωση του Ελληνισμού και της Ρωμηοσύνης.
        30-40 χρόνια «μεταπολίτευσης» τους είδαμε όλους πια και ξέρουμε. Νισάφι λοιπόν με τις αφ’υψηλού αναλύσεις και κατηγοριοποιήσεις των καθαρμάτων που επιβουλεύονται την πατρίδα μας και το έθνος μας!
        Αυτά κι είθε ο Θεός να σ’έχει καλά και να σε φωτίσει μαζί με όλους τους Έλληνες να δείτε κατάματα την Αλήθεια χωρίς τις παρωπίδες του παρελθόντος!

        • Νισάφι με την κακιά αριστερά

          Εντάξει δίκιο έχετε. (Και για το κομμάτι του ΑΑ χώρου και για την μεταμοντέρνα αριστερά κλπ). Ήταν απότομη και ισοπεδωτική η παρέμβαση, που δεν ήθελε να πει τίποτε άλλο παρά μόνο ότι δώσατε άνιση σημασία στους δυο παράγοντες. Αυτό κάνει άλλους λύκους να χαίρονται και βεβαίως δεν έχετε ευθύνη για την αποστασία αυτών που σας περιέβαλαν. Δεν αμφιβάλω ούτε για τις προθέσεις λέω όμως ότι είναι επικίνδυνο η υποβάθμιση του ενός παράγοντα και επίσης ότι οι ΦΚ και ΧΛ και οι αντίστοιχοί τους είτε θα ήταν παραγοντίσκοι της αριστεράς στα Εξάρχεια είτε θα ήταν ομαδάρχες πατριώτες. Μονοπώλησαν για πολύ χρονικό διάστημα στο πατριωτικό κίνημα που δεν θύμιζε συνθετικό όσον αφορά στην αναγκαία και αδήριτη ανάγκη να μιλάμε για τις ταξικές-πολιτικές ανισότητες όμως πρόσφερε πολλά κι ήταν ίσως ο μοναδικός χώρος που με τα λάθη του -που δεν είναι εύκολο να γίνουν παραδοχές για μια εποχή που λοιδορούνταν ως εθνικιστικό και πρακτορικό λόγω σύνδεσης ανθρώπων με το Δ21 (δεν ξεχνώ την επίθεση στο βιβλιοπωλείο)- είναι το έδαφος έμπνευσης για μια εποικοδομητική κριτική. Δεν υπάρχει η εξίσωση με τα λάθη της αριστεράς αλλά η έμφαση και η σημασία προς τη μεριά του ενός παράγοντα είναι σημαντικός αρνητικά για το κίνημα. Απλά έγραψα ότι το κλίμα τύπου Ρεπούση δεν το υποστήριξαν μόνο οι πανεπιστημιακοί αποστάτες και διανοούμενοι αλλά και πλήθος κόσμου που την πάτησε μαζί τους, απηυδισμένο από την χουντίλα και με ό,τι αυτή είχε στη φαρέτρα της (εθνικό, μεταναστευτικό). Ο ετεροκαθορισμός ήταν βασικός δίπλα στην αποδόμηση της μεταπολίτευσης.
          Κατανόηση για τον μακρόθεν διάλογο. Λυπάμαι που μετατοπίστηκε ο διάλογος (το άρθρο ήταν εξαιρετικό) από το σοβαρό ζήτημα αλλά είναι αναντίστοιχα μεγάλες κι αυτές οι παράγραφοι με την αριστερά.
          Πράγματι μας πάνε για περιορισμένο εμφύλιο (ιταλικού μολυβένιου τύπου, ίσως) και οφείλουμε να ενισχύσουμε τους κοινωνικούς, ταξικούς και αντιαποικιακούς αγώνες. Συμφωνώ γενικώς.
          ΝΜΤΚΑ
          Για τον-την Common Sense που ευχαριστώ για την ευχή. Δεν μπορεί να καταλάβει τις διαφορές ανάμεσα στο μειοψηφικό ένοπλο που αναφέρεται (Πατριωτική αριστερά-17 Ν, αναρχοκομμουνιστές-ΕΑ, μηδενιστές-ΣΠΦ) με τις συμμορίες της ΧΑ. Βρίσκει έναν ενωτικό άξονα που καταστρέφει απλά την πατρίδα και τους συμψηφίζει. Κι εγώ εύχομαι να έχουμε καλύτερο οδηγό την ιστορία κι όχι την τύφλωση που δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη στο στόχο που μπορεί να είναι και κοινός. Ο συμψηφισμός φτάνει δυστυχώς και αλλού σε επώδυνες ιστορικές καταστάσεις ως αναλυτικά πεδία για το σήμερα.

          • Ειλικρινά πολύ με χαροποιεί το δεύτερο σχόλιό σας και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
            Κι αν δεν έγινα αντιληπτός ή παρεξηγήθηκα συγγνώμη.Εκείνο που θέλω να πω είναι ότι δεν συμψηφίζω τίποτα κι ότι αξιολογώ όπως οφείλουμε όλοι μας κάθε ενέργεια, κάθε πράξη ξεχωριστά κι απόλυτα και κυρίως με βάση την πρόθεσή της κι όχι τόσο το εύρος της «επιτυχίας» της.
            Κατά συνέπεια, νομίζω ότι κάθε εύλογος πολίτης μπορεί αβίαστα να εξάγει το συμπέρασμα ότι τόσο ενέργειες συγκεκριμένων «παραγόντων» της αριστεράς (από τη Ρεπούση μέχρι ένοπλες ή τρομοκρατικές οργανώσεις) που βάλλουν εναντίον του Εθνικού Κράτους των Ελλήνων όσο και βέβαια εκείνες δεξιών (από νεοφιλελεύθερους μέχρι νεοναζιστικές ένοπλες συμμορίες) που βάλλουν εναντίον της Δημοκρατικής Πολιτείας των Ελλήνων είναι αντίθετες κι εχθρικές προς τον Ελληνισμό, την Πατρίδα και το Λαό του.
            Νομίζω ότι έτσι πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε και όχι να τις συμψηφίζουμε ή να τις αγνοούμε. Κι αυτό είναι η βασική προϋπόθεση για να ξανακερδίσουμε το μέρος εκείνο του λαού που πίστεψε είτε στον κάλπικο εθνομηδενισμό είτε στο δολοφονικό και ρατσιστικό εθνικισμό. Αυτό είναι πιστεύω η απόλυτη προτεραιότητα σήμερα για να αποφευχθεί ο κινδυνος της εσωτερικής διάσπαση του λαού και της εμφύλιας διαμάχης του έθνους. Ο κίνδυνος αυτός είναι η μεγαλύτερη ευχή κι ελπίδα των εχθρών μας γι’αυτό και δεν πρέπει να τον αφήσουμε αιωρούμενο να μας απειλεί.
            Να είσθε όλοι καλά κι εύχομαι καλή δύναμη για τους δύσκολους καιρούς που περνάμε.

          • Νισάφι με την κακιά αριστερά

            Να είστε παρομοίως καλά κύριε-α common sense αν και συνεχίζετε την ενιαία γραμμή που συμπυκνώνει ό,τι είναι αριστερό μπροστά σας. Δεν θα αντισταθώ άλλο. (Δεν μπορώ να πείσω ότι άλλο πράγμα τα πληρωμένα δολοφονικά ενεργούμενα του μνημονίου κι άλλο οι ανιδιοτελείς άνθρωποι που κάνουν λάθος και την πληρώνουν οι ίδιοι. Έχουμε να συγκρίνουμε με συνειδητά κτήνη και καθαρούς ανθρώπους που αναλαμβάνουν κάθε ευθύνη) Από την άλλη κάνετε το ίδιο για τη δεξιά, δηλαδή έχετε την αντίστοιχη ενιαία γραμμή που ξεκινά από τον κύριο Καλύβα και τον φιλομεταξικό Κολιόπουλο (συγγραφέα του βιβλίου Ιστορίας ΣΤ) και τον κρυπτοφασίστα-προτεσταντίζοντα μνημονιακό κύριο Αρβανιτόπουλο, μέχρι και τη Χρυσή Αυγή;
            Οι ευχές μου, επειδή «εδώ είναι παράδεισος κι η κόλαση-εδώ» που λέει και το άσμα, εύχομαι σε όλους αγώνες για ένα παράδεισο επί της γης. Για όλη τη γη, ξεκινώντας εδώ και οραματιζόμενοι όλη τη γη.

          • Χαίρομαι που έγινα αντιληπτός έστω κι εν μέρει. Δεν έχω πρόβλημα να στηλιτεύσω τη δεξιά ή την αριστερά ή οποιονδήποτε άλλο (δείτε σε άλλα σχολιά μου τις απόψεις μου για «κεντρώους» τύπου Μπένυ, ΓΑΠ, Ντόρας κλπ.)
            Από εκεί και πέρα είπα όμως ότι ακόμα και στους πιο ακραίους χωρους (εγώ πιστεύω ακόμα και μέσα στη ΧΑ, κι ας με κακολογήσετε, και μέσα στους αναρχικούς κουκουλοφόρους και μέσα στις ένοπλες ομάδες) υπάρχουν άνθρωποι τίμιοι κι οι οποίοι και τα σφάλματα τους είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν και τις ευθύνες τους να αναλάβουν και να αγωνισθούν για την Πατρίδα και τη Δημοκρατία. Αρκεί να θέλει να τους προσεγγίσει κανείς και να είναι έτοιμος να παραδεχθεί την αλήθεια, να αναγνωρίσει τα όποια στραβοπατήματα ακόμα και τα δικά του και να προχωρήσει μπορστά στην οικοδόμηση ενός αρραγούς μετώπου λαού και πολιτών.
            Γιατί ακόμα κι οι τιμιότερες κι ειλικρινέστερες των προθέσεων πολλές φορές γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους γνωστούς ενσυνείδητους εχθρούς της Πατρίδας, του Λαού και του Έθνους. Κάπως έτσι φτάνουμε να έχει η ΧΑ 7% των ψηφοφόρων και νεαρά παιδιά να παρασύρονται από οποιονδήποτε επιβουλέα και να κυνηγάνε μεταάστες ή να καίνε τα σχολειά τους, να δέρνουν αδιακρίτως τους καθηγητές τους κλπ.

  2. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ

    ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΙΜΗ

    • ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟ ΚΟΨΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΡΑ ΜΕΡΑ ΕΠΙΔΙΔΕΣΤΕ ΣΕ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ. ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Η ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΕ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΥΣ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΕΣ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ, ΑΒΥΣΣΟΣ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ ΝΕΟΝΑΖΙ.

  3. Πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που παρακολουθώ τον κύριο Καραμπελιά που δεν συμφωνώ σχεδόν σε τίποτα από όσα γράφει στο συγκεκριμένο αρθρο.
    Πιστεύω οτι η αντιπάθεια οποιουδήποτε σε συγκεκριμένους πολιτικούς σχηματισμούς ή ιδεολογίες δεν θα πρέπει να ανασύρει απο το χρονοντούλαπο θεωρίες συλλογικής ευθύνης.
    Πραγματικά απογοητευμένος και απορημένος για την παραπάνω ανάλυση σας αλλά προφανώς ο καθένας έχει την άποψη του.
    Ευχαριστώ

  4. Έχω μια απλή απορία.

    Ισχύει ή όχι ότι η διόγκωση της ΧΑ αφαιρεί ψήφους κατά κύριο λόγο από την ΝΔ και συνεπώς ενισχύει την σχετική θέση του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα τη στιγμή που στις δημοσκοπήσεις η ελάχιστη διαφορά τους αποβαίνει πολύ κρίσιμη.

    Εάν ισχύει, τότε με ποιά λογική η ΧΑ είναι ενεργούμενο της ΝΔ αφόσον ο άμεσα οφελούμενος είναι η αντιπολίτευση?

    • Οι Νεοδημοκράτες που ψηφίζουν ΧΑ την ψηφίζουν από αντίδραση – άρα αν δεν υπήρχε ΧΑ θα ψηφίζαν Καμμένο, Σύριζα ή κάτι άλλο. Η ΧΑ δεν κόβει ψήφους από τη ΝΔ, απλώς μαζεύει τους δυσαρεστημένους της, που θα φεύγαν από τη ΝΔ ούτως ή άλλως. Με λίγα λόγια η ΧΑ κόβει ψήφους από τα υπόλοιπα αντιμνημονιακά κόμματα. Γιαυτό συμφέρει το σύστημα, γιατί εκτρέπει ένα κομμάτι των δυσαρεστημένων στο αδιέξοδο του φασισμού. Αν, τώρα, το ποσοστό της γίνει επικίνδυνο και η αντίδραση του κόσμου εναντίον της ΧΑ μεγάλη, και αναγκαστεί η ΝΔ να προβεί σε κυρώσεις (π.χ. απαγόρευση του κόμματος) μπορεί πάντα να ελπίζει ότι μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων αυτών θα στραφεί στην αποχή.

  5. Ξαφνιάστηκα, ομολογώ, με την προσέγγιση του «Αλέξανδρος», ότι δηλαδή η κριτική στην ευρύτερη Αριστερά συνιστά αντίληψη περί «συλλογικής ευθύνης»! Και «απαντώ», όχι σαν συνήγορος του Γ.Καραμπελιά, αλλά ως θιασώτης της άποψης που θέλει την Αριστερά εντός του πεδίου-στόχου της κριτικής αμφισβήτησης. Η ελληνική Αριστερά της μεταπολίτευσης προσδιορίστηκε σταθερά-έως και ιδεολογικοποιημένα- στο συστημικό «γήπεδο», και με την αποθέωση του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, και με την αναπαραγωγή των πελατειακών σχέσεων, και με την ενεργητική πρακτική επεξεργασία των εκσυγχρονιστικών προταγμάτων. Υπήρξε οργανικός συντελεστής της συστημικής «ηγεμονίας». Η «επιστημονικοποίηση», ας πούμε, των περιεχομένων της εκπαίδευσης είναι κυρίως «δράση» των ανθρώπων του εκσυγχρονισμού και της «σύγχρονης αριστερής σκέψης»:ο συστηματικός αγγλοσαξωνικός προσανατολισμός της γλωσσικής παιδείας, η φορμαλιστική κουλτούρα στην προσέγγιση των κειμένων, η αφαιρετικοποίηση της ιστορικής σπουδής, η «χύμα στο κύμα» «πολυπολιτισμικότητα» ως «προοδευτικό» αντιστάθμισμα του «εθνικισμού», η «σύγχρονης σκέψης» αποσύνδεση του κοινωνικού από το εθνοϊστορικό, και άλλα πολλά που παράγουν ιδεολογία και δεν είναι ουδέτερα καπρίτσια «κλικών». Επιπλέον, ας γίνει κατανοητό ότι το «πραγματικό»-και μάλιστα σε ιστορικές συνθήκες «ομαλότητας» και «επιτυχούς» αναπαραγωγής του συστήματος-συνδιαμορφώνεται από τα πολιτικά «υποκείμενα» της αστικής δημοκρατίας, στο πλαίσιο της «ιδεολογίας της συναίνεσης» και μιας «εθνικής στρατηγικής» με τελική αναγωγή στον «ευρωπαϊκό απορροφητήρα». Οι παλαιομαρξιστικές μηχανικότητες-περί στεγανών και αυτοματίστικων κοινωνικών πεδίων και παραγόντων-έχουν ξοφλήσει, και ο «σοσιαλιστικός ρεαλισμός» είναι πια-ευτυχώς!-μια αρχαία γραφική υποκουλτούρα.Η εθνομηδενιστική εστίαση και η υποκατάσταση του κοινωνικού από την ελεγχόμενη / χειραγωγική πολιτική & συνδικαλιστική ταξικότητα, σε συνθήκες «ευημερίας» και «τελεσίδικης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας» : μηδενίζουν τις ταυτοτικές ουσίες της ελληνικής πραγματικότητας, δημιουργώντας μια ασαφή «συνείδηση» που και τη γενική αλλοτρίωση ανατροφοδοτεί, αλλά και-κυρίως-παραδίδει τις καταχωνιασμένες (εθνικοκοινωνικές)αλήθειες στον παραμορφωτικό λαϊκισμό της φασίζουσας έως νεοναζιστικής ακροδεξιάς. Η Αριστερά δεν «αξιοποίησε» ένα-μεταπολιτευτικό-«δημοκρατικό ευρωπαϊκό κλίμα», αλλά έγινε «πρωτοπορία» μιας παραχάραξης που στόχευε στην αποριζοσπαστικοποίηση του λαού, στη μετατροπή των δυναμικών της ημεδαπής Αμφισβήτησης σε «όραμα εκσυγχρονισμού», σε διανοητισμό της «ενοποιητικής ευρωπαϊκής ιδέας», σε «σύγχρονο κόσμο με κόμματα και συνδικάτα». Τα think tank του Σύριζα ήταν συνεργάτες του Σημίτη, όπως ο Φαήλος ήταν ο δεξιός αντίλογος στη νεοδεξιά εκσυγχρονιστική στρατηγική – δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα αυτοί οι δυο πρωταγωνιστούν και πάλι! Καμιά «συλλογική ευθύνη»..ή μάλλον αυτό ας το αναζητήσουμε στη σύγχρονη «ανοιχτόμυαλη αριστερά» που ταυτίζει-με παλαιοκομμουνιστική ευκολία-τη χρυσαυγίτικη εγκληματική ψευδοπατριωτικότητα με κάθε λόγο ριζοσπαστικού πατριωτισμού. Η απόδοση ευθυνών σε ολοφάνερες εφαρμοσμένες πολιτικές είναι στοιχείο μιας κριτικής που διερευνά το καινούργιο, και δεν γίνεται-ύποπτη;;;-ισοπέδωση εφόσον διατηρεί σε οργανική προτεραιότητα το πρόταγμα /»ώριμο τέκνο της ανάγκης» μιας γενικής αλλαγής του εθνικοκοινωνικού μας χώρου σε-ας το πούμε έτσι-σοσιαλιστική κατεύθυνση ριζικής χειραφέτησης. Το σενάριο «κακοί»-«καλοί»(που έκαναν και κάποια λάθη, βρε αδελφέ!) απλώς επιβάλλει στη ζωή ανεπαρκείς και τραγικά αποτυχημένους μανιχαϊσμούς, εγκλωβίζει την κοινωνική δυναμική σε μια αφρονιμάτιστη από την ιστορία υποταγή στον «τρόμο του επίκαιρου», καλλιεργεί τις προϋποθέσεις για συμβιβασμούς θανάσιμους που θα εμφανιστούν και σαν «θετικές εξελίξεις». Δεν είναι απλώς το γνωστό περί δέντρου και δάσους, αλλά είναι κυρίως η εμμονή σε μια εξηγητική φόρμουλα που και θαλάμους αερίων έφερε παλιά αλλά και μεταπολεμική ισχυροποίηση του καπιταλισμού καθόρισε. Δεν γεννά η Αριστερά τη Χρυσή Αυγή(και τούτο είναι προφανές για τους καλόπιστους..), αλλά η συστημικότητα της Αριστεράς(και μάλιστα σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης), σε «χώρους» όπως ο ελληνικός, συμβάλλει καίρια σε παραμορφώσεις της συνείδησης. Και σήμερα ακόμα, οι φονιάδες της χρυσαυγίτικης συμμορίας αντιμετωπίζονται στο αυστηρό πλαίσιο της αστικής πολιτικής λογικής-«κίνδυνος για τη δημοκρατίας μας», «υποστροφή στη βαρβαρότητα», «άμεση ανάγκη ταξικών συνδικάτων», κ.λπ. Τι συμπεραίνει ο «κοσμάκης» από αυτά; ‘Οτι το «σύστημα» άρχισε πάλι τα τρικάκια για να κρύψει τις πομπές του και μέσω της «κάθαρσης» πάει να μας ξαναφορέσει το καπέλο του! Να υποταχθούμε, λοιπόν, στον «κοσμάκη»; Προφανώς όχι! Απλώς να μιλήσουμε τις αλήθειες που αλλοιώνονται και που αφορούν τα παραμορφωμένα του βιώματα! Για την Αριστερά «ρεαλισμός» σημαίνει εθελοδουλία στο «εδώ και τώρα» της ισχύουσας τάξης πραγμάτων, και όχι διαλεκτική ανατρεπτική ανταπόκριση στις «κρίσεις» που απηχούν και αναδεικνύουν το εντελώς συγκεκριμένο του υπαρκτού σχηματισμού. Θα θυμίσω το παλιό – «επειδή αυτοί έχουν άδικο, δε σημαίνει ότι εμείς έχουμε δίκιο»!

  6. Επομένως έπρεπε να διωχθεί η ηγεσία της Χ.Α. για ηθική αυτουργία στη δολοφονία και να αρχίσει η διαδικασία για την απαγόρευσή της.

    Με τήν ίδια λογική μήπως θα έπρεπε να διωχθεί και η ηγεσία της ΝΔ για τη δολοφονία του Τεμπονέρα;

    • Αν υπήρξαν τότε στοιχεία ότι ο Καλαμπόκας έπαιρνε διαταγές από τη Νομαρχιακή Αχαίας και η Νομαρχιακή Αχαίας από τα το γραφείο του Μητσοτάκη, ή ακόμα και από τον ίδιο τον Μητσοτάκη, λογικό δεν θα ηταν να ασκούνταν δίωξη και στο Μητσοτάκη; Σκέψου το λίγο;

  7. «Aν υπήρξαν τότε στοιχεία ότι ο Καλαμπόκας έπαιρνε διαταγές από τη Νομαρχιακή Αχαίας και η Νομαρχιακή Αχαίας από τα το γραφείο του Μητσοτάκη, ή ακόμα και από τον ίδιο τον Μητσοτάκη, λογικό δεν θα ηταν να ασκούνταν δίωξη και στο Μητσοτάκη; Σκέψου το λίγο;». Δηλαδή η ομάδα Τεμπονέρα κινήθηκε εξ ιδίας πρωτοβουλίας κατά το άρδην. Βεβαίως για την τότε πολιτική δολοφονία ήταν υπεύθυνη ηηεσία της ΝΔ η οποία προώθησε την με κάθε μέσο ανακατάληψη των κατηλλειμμένων σχολείων. Το αίτημα απαγόρευσης φασιστικών κομμάτων είναι επικίνδυνο διότι αν η απαγόρευση γίνει με το αιτιολογικό ότι προωθούν τη βία θα ανοίξει ο δρόμος να τεθούν εκτός νόμου και άλλα κόμματα όπως γίνεται στην Ανατολική Ευρώπη ή παλαιότερα στην Ελλάδα. Επιπλέον επειδή η άρχουσα τάξη έχει ανάγκη τη χρυσή αυγή θα επανεμφανιστεί μεάλλο όνομα και οι ναζί θα αποκτήσουν το φωτοστέφανο του αντισυστημικού ήρωα που διώκεται από όλους (πέρα από το ότι λόγω των σχέσεων με σώματα ασφαλείας θα ξαναβρούν οπλισμό).

    • Πάνο η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση, τέτοια ηταν από όταν φτιάχτηκε, δες και το σχετικό αφιερωμα του Άρδην που κυκλοφόρησε πριν ένα χρόνο, αλλά πια αυτό γίνεται εμφανές και σε ευρύτερο κόσμο, μετα από όσα αποκαλύπτονται ότι έχει κάνει η ΧΑ κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν την κατατάσσει ως εγκληματική οργάνωση. Ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί γιατί είναι βουτηγμένη στο έγκλημα από την κορυφή ως τα νύχια και ότα θα έχει στην καμπούρα μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες καταδίκες μπορεί και να απαγορευτεί μετά ως οργάνωση. Αν λειτουργήσει η δικαιοσύνη και συνεχίσουν να βγαίνουν στη δημοσιότητα τα πεπραγμένα της ακόμα και οι υποστηρικτές θα αηδιάσουν τόσο με αυτήν που θα δεν θα θέλουν να έχουν καμια σχέση με αυτά τα μούτρα, θα της απομείνουν πιστά μόνο τα πιο κακοποιά στοιχεία, οι Γκοτζαμάνηδες και οι Γιοσμάδες της εποχής μας. Γι αυτό τώρα όλοι πρέπει να πιέσουν να βγουν τα άπλυτα της ΧΑ στη φορά και να πληρώσουν υπαίτιοι και όχι να συζητάμε αν θα γίνουν ήρωες και τέτοια. Ποιοι θα γίνουν ήρωες οι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου ας μην παραμυθιαζόμαστε από τέτοια.

  8. α) Είναι απίστευτο που μερικοί ξαφνικά, απέναντι στους εγκληματίες ναζί της Χ.Α. έχουν μεταμορφωθεί σε Βολταίρους και διαπρύσιους κήρυκες της ελευθερίας της έκφρασης.

    Η συγκεκριμένη οργάνωση έχει συστηματικά αναπτύξει δραστηριότητες με απώτερο στόχο την συνταγματική και την δημοκρατική εκτροπή. Τα στοιχεία αποδεικνύουν σχέδιο, ενώ οι αποκαλύψεις για τη δράση της μαρτυρούν ότι παραβιάζει συστηματικά τον μισό ποινικό κώδικα. Συν τοις άλλοις, δρά με σκοπό την δημιουργία παραστρατιωτικών θυλάκων εντός των μηχανισμών ασφαλείας του κράτους.

    Τι άλλο θέλουμε, δηλαδή, για να την κηρύξουμε παράνομη;

    Το επιχείρημα της αριστεράς, ότι αφού κηρύξουν παράνομη την Χ.Α. θα προχωρήσουν εναντίον της είναι για να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο. Είναι δυνατόν οι ιδιοι να εξομοιώνουν την δράση τη δική τους, με την εγκληματική, αντισυνταγματική δραστηριότητα της Χ.Α.; Το ίδιο πράγμα είναι; Και εν πάσει περιπτώσει ας τολμήσει ο Σαμαράς ή ο κάθε |Σαμαράς να θέσει εκτός νόμου οργανώσεις επειδή απλά και μόνο είναι αντιμνημονιακές. Με το 70%-80% του λαού να αντιτίθεται συστηματικά στο μνημόνιο, και να απαιτεί ριζική, και άμεση αλλαγή των πραγμάτων μέσα στη χώρα. Είναι σοβαρά πράγματα αυτά σε τέτοιες συνθήκες, η αριστερά να λέει ότι φοβάται μην πάθει, ό,τι κινδυνεύει να πάθει η γκρούπα των κοτζαμάνηδων παρακρατικών;

    Η απαγόρευση της Χ.Α. είναι αίτημα κινήματος. Και θα επιβληθεί μόνον από τη λαϊκή κινητοποίηση. Προφανώς και δεν τη θέλει ο Σαμαράς, που μια χαρά το παιχνίδι του παίζει, αποπροσανατολίζοντας μια ολόκληρη κοινωνία προς τον εμφύλιο, την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνει άλλου τύπου αγώνες, ενάντια στους ξένους επιστάτες, και την άρχουσα τάξη που έχουν κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον του ελληνικού λαού. Και βέβαια, έχει βρεί ευκαιρία τώρα με την δολοφονία, και απλούστατα θέλει να μαρκάρει τους Χρυσαυγήτες ώστε να τους έχει απολύτως του χεριού του, αυτός και ο Δένδιας, και να τους μεταβάλει εντελώς σε παρακρατικά όργανα ‘χαρίζοντάς’ του την, μην επιβάλοντας τις συνέπειες που προκύπτουν από το νόμο.

    Και κάτι τελευταίο. Δεν συγκρίνεται ως δομή η οργάνωση της Χ.Α. με άλλες αριστερές ή ισλαμικές για να αναφέρουμε ως παραδείγματα τι έγινε στις περιπτώσεις που άλλα καθεστώτα, για εντελώς διαφορετικούς λόγους, έθεσαν εκτός νόμου τις οργανώσεις του. Η Χ.Α. δεν έχει ως δομή, ως οργανωτική ραχοκοκκαλιά ρίζες μέσα στους κόλπους του λαού. 200-300 ναζί παρακρατικοί είναι, με σχέσεις στα χαμηλά κλιμάκια του στρατού και στην αστυνομία, που οργανώνουν μια κάθετη ιεραρχία. Οι υπόλοιποι απλά ανέχονται ή στηρίζουν αυτά τα αίσχη δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτήν την βαρβαρότητα. Αν τους χώσεις μέσα αυτούς τους 200-300, βάσει της εγκληματικής τους δράσης, τους έχεις ξεπατώσει οργανωτικά εντελώς.

    Τα εγκληματικά αίσχη που έχουν κάνει αυτοί οι ναζί τα τελευταία δύο χρόνια αρκούν και με το παραπάνω γιανα γίνει κάτι τέτοιο. Σιγά μην γίνουν ήρωες για τη δράση τους. Αν μαθευτεί τι προστασίες πουλάγανε τόσο καιρό, πόσα φράγκα βγάζανε,και τι νταβατζιλίκια κάνανε θα τους φτύσουν και οι πέτρες. Και από εκεί και πέρα ας τους στηρίζει ένα παραδοσιακό ποσοστό ταγματασφαλητών, και δοσιλόγων που υπάρχει στην κοινωνία, και ας φωνάζουν για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των κρατουμένων, όπως κάνανε από το 1974 και μετά για τον Παπαδόπουλο και τον Ιωαννίδη.

    Ή μήπως δεν έπρεπε να απαιτούσουμε να μπουν και αυτοί μέσα, γιατί έτσι θα ξεπλενόταν η μεταχουντική Δεξιά και θα γινόταν ήρωες οι Απριλιανοί; Ρε πάτε καλά ρε;

  9. Τότε Γιώργο τα πράγματα είναι απλά. ΝΑ εφαρμοστεί η νομοθεσία, να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί βιαιοτήτων ΧΑ και θα φυλακιστεί η πλειοψηφία των στελεχών της. Με προβληματίζει το τι συνέπειες μπορεί να έχει η απαγόρευση πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων. Δε φαίνεται να αντιλαμβάνεσαι που μπορεί να οδηγήσει αυτή η λογική. Αυτό με προβληματίζει και όχι η πιθανότης ηρωοποιήσεως φυλακισμένων για εγκλήματα του ποινικού δικαίου…Άλλο να τιμωρούνται τα στελέχή της ΧΑ επειδή παραβιάζουν το μισό ποινιό κώδικα και άλλο να απαγορεύεται μία πολιτική οργάνωση. ΕΠιπλέον το λάθος που κάνεις είανι οτί επειδή η άρχουσα ελίτ χρειάζεται για πολλούς λόγους τη ΧΑ θα επανεμφανιστεί με άλλο όνομα πιθανόν με άλλη ηγεσία, να παίξει τον ίδιο ρόλο και να έχει το φωτοστέφανο του αντισυστημικού. Δεν είναι δυνατόν επειδή είμαστε πολιτικά ανίκανοι να εκμηδενίζουμε την επιρροή της να αναθέτουμε αυτό το ρόλο στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους…Και φυσικά επιμένω ότι η ηγεσία της ΝΔ είναι υπεύθυνη για την πολιτική δολοφονία ΤΕμπονέρα (αυτό από ότι είδα δε σχολιάστηκε).

  10. Πάνο, επειδή έζησα στην Πάτρα από πολύ κοντά και τη δολοφονία Τεμπονέρα και τις καταλήψεις και τη δράση των κομματικών μηχανισμών της ΝΔ, σου λέω ξεκάθαρα ότι έχεις δίκιο. Η επιχείρηση ανακατάληψης των σχολείων που οδήγησε στη δολοφονία Τεμπονέρα ήταν σχεδιασμένη και κεντρικά καθοδηγούμενη από τον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ, έγινε ταυτόχρονα σε όλη την Ελλάδα ενεργοποιώντας μέλη της ΝΔ, της ΟΝΝΕΔ, γονείς, κλπ. Στην Πάτρα, δε, ενεπλάκησαν τραμπούκικοι μηχανισμοί (ομάδα Καλαμπόκα) που προϋπήρχαν από τα χρόνια του ’83-’85 αλλά ήσαν ανενεργοί. Ίσως η διαφορά που βλέπω εγώ είναι ότι το κόμμα της ΝΔ, δηλαδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν διέταξε «σφάξτε αριστερούς και μετανάστες» αλλά «κάνετε ανακαταλήψεις σχολείων», το οποίο στην εξέλιξή του βέβαια μπορούσε να οδηγήσει, και οδήγησε, στη δολοφονική επίθεση κατά του Τεμπονέρα (αλλά και κατά άλλων που στάθηκαν τυχεροί εκείνο το βράδυ). Είναι σίγουρα λεπτή η διαφορά αλλά η αλήθεια είναι ότι το σύνολο του τότε παντοδύναμου κομματικού μηχανισμού της ΝΔ κινητοποιήθηκε κεντρικά για να γίνουν μαζικές ανακαταλήψεις των σχολείων και φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη και την αυτουργία της δολοφονίας Τεμπονέρα… Να υπενθυμίσω, δυστυχώς, ότι στις εκλογές που ακολούθησαν αυτή η αυτουργός ΝΔ έλαβε το 41-42% των ψήφων και η διάσπασή της, ΠΟΛ.ΑΝ, άλλο ένα 4% (αν θυμάμαι καλά), οπότε καταλαβαίνεις ότι με το 45% του λαού από πίσω σου ποιός να σου χρεώσει αυτουργίες και να κάνει απαγορεύσεις;…
    Ακριβώς αυτό λέμε, όμως. Ότι δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε να πάει η ΧΑ στο 20%, ούτε να πάνε τα τάγματα εφόδου από 500 άτομα σε 10.000 για να δράσουμε κινηματικά μεν απαιτώντας κατασταλτική δράση, δε. Δεν θα ήθελα να περιμένω ένα τέτοιο σενάριο…

  11. H thesh gia apagorefsh einai lathos kai dixastikh.Skefteite thn koinwnikh vash ths x.a. ki oxi tous duo xiliades me tis parallages. To ardin tha mporouse na einai pronomiakos sunomilhths tous me th douleia pou exei kanei tosa xronia. Xtes o karampelias ,shmera o fwtopoulos avrio ?…..Telika to paradexomai ektos ap tous anwnymous antifades oloi oi ellhnes eimaste fasistes ,kala tha kanoume na eksafanistoume…..

  12. Κάθε σύγκριση ανάμεσα στην ανακατάληψη των σχολείων από τους τραμπούκους του Μητσοτάκη και μιας σπείρας που έχει οργανωμένο δίκτυο παραστρατιωτικών με εκπαίδευση και οπλισμό, στοχοποιεί ανθρώπους εντός της ελληνικής επικράτειας συστηματικά, ακολουθεί την ΄΄αρχή του Φύρερ΄΄ που οι αμόρφωτοι δημοσιογράφοι μετέφρασαν ως…..πρίγκηπας Φύρερ (!!!!!),παρέχει προστασία και
    απειλεί το πολίτευμα είναι απλά φαιδρότητα χωρίς όρια !

  13. Μιχάλη βεβαίως και δεν είναι το ίδιο ένα αστυκό δημοκρατικό κόμμα (ακόμα και αν έχει ομάδες κρούσεις σε στυλ Καλαμπόκα) με ένα ναζιστικό. Πάντως ακλό είναι να καταλαβαίνεις τι διαβάζεις πριν ασκήσεις κριτική. Εαν θεωρηθεί η ΧΑ εγκληματική οργάνωση λόγω των παρανόμων δραστηριοτήτων που επιδώθηκε με βάση το άρθρο 187, τότε με το ίδιο άρθρο α μπορούσαν να θεωρηθούν εγκληματικές οργανώσεις το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ (που βαρύνεται με πολιτική δολοφονία). Κατά τη γνώμη μου άλλο είναι μία οργάνωση η οποία ΄χει ως σκοπό τη διάπραξη εγκλημαάτων και άλλο οργάνωση που επιδιώκει την πολιτική επικράτηση και για το σκοπό αυτό καταφεύγει στη χρήση φυσικής βίας…. Πάντως υποστήριξα ότι η απαγόρευση πολιτικών οργανώσεων (και όχι η καταδίκη μελών ή της ηγεσίας τους για εγκλήματα ποινικού δικαίου)ο αίτημα απαγόρευσης φασιστικών κομμάτων είναι επικίνδυνο διότι αν η απαγόρευση γίνει με το αιτιολογικό ότι προωθούν τη βία θα ανοίξει ο δρόμος να τεθούν εκτός νόμου και άλλα κόμματα όπως γίνεται στην Ανατολική Ευρώπη ή παλαιότερα στην Ελλάδα. Η ΧΑ είναι δηιούργημα των μυστικών υπηρεσιών (με την έννοια ότι τη βοήθησαν να εκτοξευτεί) για να μη μετακινηθούν προς την αριστερά τα πληττόμενα στρώματα που εγκατέλειπαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ. Ο ρόλος της δεν ήταν να συμμετάσχει σε κυβέρνηση, αλλά να μπολιάσει τα στρώματα αυτά με μίσος εναντίον των μεταναστών και της αριστεράς. ΕΠιδόωθηκε σε επιθε΄σεις εναντίον μεταναστών, συνδικαλιστώ. Όμως η άρχουσα τάξη δεν την προόριζε για να συγκυβερνήσει και λόγω και πιέσεων από το εξωτερικό αποφάσισε όχι να την εξαφανίσει (είναι χρήσιμη για να προβάλλεται η θεωρία των 2 άκρων, να συσπριρώνει καθυστερημένα στρώματα, να χτυπά συνδικαλιστές..) αλλά να την κοντύνει

    • Συμφωνώ με την ανάλυση του Πάνου σε όλα πλην το ότι η ΧΑ δημιουργήθηκε για να ανακόψει τη μετακίνηση ψηφοφόρων προς τα αριστερά. Προσωπικά πιστεύω ότι δημιουργήθηκε για το ανάποδο δηλ. να συλλέξει τους ψηφοφόρους μετά την αποτυχία της αριστερής κυβέρνησης Σύριζα που κατά πάσα πιθανότητα φαίνεται να εγκαθιδρύεται κάποια στιγμή του χρόνου. Μετά δηλ. το χάος και το μπάχαλο που θα δημιουργηθεί από την άτακτη αποπομπή από το ευρώ ή έναρξη κυκλοφορίας παράλληλου πληθωριστικού νομίσματος λόγω του απολύτου αδιεξόδου κι αδυναμίας πληρωμής χρεωλυσίων στην οποία θα περιέλθει η ελλαδική οικονομία στο πέρας των τρεχόντων μνημονίων, ο κόσμος θα εγκλωβισθεί σε έναν εθνικιστικό πατριωτισμό φασιστικού τύπου ΧΑ. Η απομόνωση της χώρας διεθνώς θα συμβάλλει τα μάλα σε αυτή την κατεύθυνση. Το τελικό κτύπημα θα είναι μία βλακώδης εθνικιστική πρόκληση-λεονταρισμό κατά της Τουρκίας, κάτι δηλ. σαν το πραξικόπημα στην Κύπρο το 74. Αυτή η ενέργεια θα είναι το έναυσμα για την πλήρη ακόμη και τυπική μιάς κι ουσιαστικά ήδη σε μεγάλο βαθμό υφίσταται υπαγωγή της Ελλάδος στην Τουρκία και την ουσιαστική κατάλυση του νεοελληνικού κράτους λίγα χρόνια πριν την επέτειο των 200 ετών ίδρυσής του. Ας ελπίσουμε ότι αυτό δε θα σημάνει και τον αφανισμό του Ελληνισμού και της Ρωμηοσύνης….

  14. Πράγματι, συμφωνώ ότι η Χρυσή Αυγή έπαιξε τον ρόλο που περιγράφεις άλλωστε το έχω υποστηρίξει εξακολουθητικά σε σχόλια αλλά και σε άρθρο στο Άρδην πριν σχεδόν ένα χρόνο. Αλλά και πάλι μιλάμε για κάτι ποιοτικά πολύ διαφορετικό όταν αναφερόμαστε στους κατασταλτικούς μηχανισμούς της Δεξιάς και στην Χρυσή Αυγή ! Είναι σαν να συγκρίνεις μια Δημοκρατία στα όρια της νομιμότητας με τον Χίτλερ ! Πολύ αμφιβάλλω (μάλλον είμαι βέβαιος ότι δεν το επεδίωκε!) αν η ΝΔ επιδίωξε να σκοτώσει ! Παρά την καταδικαστέα στάση της, μάλλον πήγε απλά να πιέσει τις καταστάσεις διότι είχε στριμωχτεί . Δεν διέθετε μισανθρωπικό πρόγραμμα, δεν εκπαίδευε παραστρατιωτικούς, δεν στοχοποιούσε κατηγορίες ανθρώπων ούτε ξεχωριστούς ανθρώπους. Απόδειξη, πουθενά αλλού δεν χρησιμοποιήθηκαν οι τραμπούκοι της για ανάλογες επιθέσεις. Η Χ.Α. έχει πέρα από το γνωστό μισανθρωπικό (δήθεν εθνικιστικό!) πρόγραμμα, παραστρατιωτικές ομάδες τις οποίες εκπαιδεύει, στοχοποιεί ομάδες Ελλήνων πχ Αριστεροί, λιμενεργάτες συνδικαλιστές κα , επιτίθεται και προκαλεί αδιάκοπα επιδιώκοντας στρατηγικά να εξευτελίσει την Πολιτεία !
    Αυτό που έγινε με τον Καλαμπόκα ήταν ακραίο πολιτικό παιγνίδι που ξέφυγε ! Αυτό που γίνεται με την Χ.Α. είναι η ίδια της η φύση ! Δεν ήταν λάθος της Χ.Α. όσο και αν κατά την γνώμη δεν το επεδίωκε διότι δεν την σύμφερε τώρα ! Ήταν στατιστικά αναπόφευκτο εξαιτίας των πρακτικών της και απλά θα …..συνέβαινε ! Το είχα μάλιστα προ μηνών προαναγγείλει ! Αν όμως η Χ.Α. ένιωθε αρκούντως ισχυρή και έφτανε στην θέση του Άντολφ το 31 με 32 θα γινόταν καθημερινότητα !

  15. Συμφωνώ (και το έγραψα ότι ίδιο ένα αστυκό δημοκρατικό κόμμα (ακόμα και αν έχει ομάδες κρούσεις σε στυλ Καλαμπόκα) με ένα ναζιστικό. Αλλά αυτό που γράφεις «Απόδειξη, πουθενά αλλού δεν χρησιμοποιήθηκαν οι τραμπούκοι της για ανάλογες επιθέσεις» είναι λάθος. Καταρχήν η εντολή της ηγεσίας της ΝΔ ήταν να γίνει ανακατάληψη στα σχολεία με κάθε μέσο…Τη δεκαετία του ’80 υπήρχαν στην ΟΝΝΕΔ οι κενταυροι και οι ρέηντζερς που συστηματικά επιδίδονταν σε βιαιοπραγίες εναντίονπολιτικών αντιπάλων (τραυματισμοί,καταστροφή εκλογικών περιπτέρων κλπ.). Η ΝΔ δε χρειάζεται να εκπαιδεύσει παρασρατιωτικούς, αφού έχει τον κρατικό μηχανισμό και αν χρειαστεί βρίσκει ομάδες για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. ΕΠιπλέον και να ήθελε δε θα μπορούσε διότι όπως και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πλέον μαζικά κόμματα…Η ΧΑ είναι το μακρύ χέρι της μνημονιακής κυβέρνησης (αυτό φαίνεται όχι από τα λεγόμενα αλλά τις πράξεις της όπως χτυπήματα σε συνδικαλιστές και μη σοργάνωση διαδηλώσεων εναντίον επίσκεψης Σόιμπλε, εύρεση εργασίας σε έλληνες με μεισθούς αλλοδαπών κλπ.). Η βία της ΧΑ εντάσσεται στην προσπάθεια της να κυριαρχήσει στο δρόμο. Ο ρόλος τους είναι συμπληρωματικός. Η ΝΔ απευθύνεται στα μεσαία και εύπορα στρώματα, η ΧΑ συσπειρώνει λούμπεν στοιχεία που θα τα οδηγήσει από άλλη οδό στην αποδοχή μνημονιακών πολιτικών…

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*