Πολιτική, Ρήξη φ. 87

Η έξοδος από το ευρώ και η έξοδος από την κατάθλιψη

του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη (φ. 87) που κυκλοφορεί

Η συζήτηση για το ζήτημα της παραμονής ή της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ διεξάγεται με την εσφαλμένη προϋπόθεση ότι η απόφαση αποτελεί συνάρτηση δήθεν ορθολογικών οικονομικών συμφερόντων. Η μέχρι πριν από λίγο κυρίαρχη άποψη υποστήριζε πως δεν υπάρχει κίνδυνος εξόδου, διότι αυτή δεν συμφέρει οικονομικά ούτε τους τραπεζίτες, ούτε εν τέλει τις κυβερνήσεις και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, που σ’ αυτή την περίπτωση θα έχαναν πολύ περισσότερα απ’ όσα θα κέρδιζαν με την έξοδο της Ελλάδας. Μια αντίθετη άποψη στην Ευρώπη επέμενε, πάλι επί τη βάσει οικονομικών υπολογισμών, ότι εν τέλει συμφέρει στους Γερμανούς και τους βόρειους συμμάχους τους η έξοδος της Ελλάδας, διότι έτσι θα «έπαυαν να πληρώνουν τους Έλληνες» και θα επέβαλλαν τη λογική τους στην Ευρώπη και την ευρωζώνη. Τέλος, στην ίδια την Ελλάδα υπήρχε μια μειοψηφική, αλλά με σχετική απήχηση άποψη, που υποστήριζε, πάλι επί τη βάσει «οικονομικών δεδομένων», ότι μας συμφέρει η άμεση έξοδος από το ευρώ και το πέρασμα στη δραχμή. Για δύο ή τρία χρόνια οι Έλληνες έγιναν μπαλάκι, με όσα οικονομικά γνωρίζουν, ανάμεσα σε «φωστήρες» της οικονομίας που υποστήριζαν πότε το μεν και πότε το δε.
Εμείς επιμέναμε από την αρχή πως το ζήτημα των συμφερόντων δεν είναι απλά ένας οικονομικός ισολογισμός κερδών και ζημιών, αλλά εμπλέκει (ή κινητοποιεί) περισσότερους παράγοντες, γεωπολιτικά και πολιτισμικά στοιχεία – εν τέλει συσχετισμούς δυνάμεων. Επιμέναμε πως είναι διαφορετική η αντιμετώπιση της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας από τους «εταίρους», όχι εξαιτίας και μόνον των διαφορετικών οικονομικών προβλημάτων, αλλά διότι η Ελλάδα ανήκει σε μια διαφορετική –ορθόδοξη και βαλκανική– πολιτισμική σφαίρα από τους υπόλοιπους δυτικοευρωπαίους. Επιμέναμε πως η συστηματική καταδίωξη της Ελλάδας από τους Γερμανούς δεν συναρτάται μόνον με την πραγματική θέληση της Γερμανίας για μια Ευρώπη δύο ή περισσότερων ταχυτήτων, αλλά και από την εθνική ψυχοσύνθεση, το «εθνικό DNA» των Γερμανών, που δεν μπορεί να δεχθεί εύκολα τη διαφορετικότητα των Βαλκανίων «υπανθρώπων». Εξάλλου, τι το ορθολογικό είχε στη διάρκεια του Βου Παγκόσμιου Πολέμου η ταυτόχρονη επίθεση των Γερμανών και προς τα ανατολικά και προς τα δυτικά; Τονίζαμε τέλος, πως το ζήτημα της εξόδου από τη ζώνη του ευρώ θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε συνάρτηση με τη γεωπολιτική θέση της χώρας και τον κίνδυνο να βρεθούμε σε ένα θανάσιμο τετ -α-τετ με τη νεοθωμανική Τουρκία.
Όμως, ο στενός οικονομισμός και η λογική του μπεζαχτά που κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση για δυόμισι χρόνια, απαγόρευε να ληφθούν υπόψη τόσο οι πολιτισμικοί όσο και οι ακόμα σοβαρότεροι γεωπολιτικοί παράγοντες. Ακόμα και στο εσωτερικό των δυτικών κυβερνήσεων συγκρούονται διαφορετικές γεωπολιτικές στρατηγικές: Άραγε η Ελλάδα θα πρέπει να μείνει στο σκληρό πυρήνα της δυτικής Ευρώπης, ή θα πρέπει να αφεθεί στα χέρια της ανερχόμενης νεοθωμανικής Τουρκίας; Ή μήπως, από την αντίθετη πλευρά, σε μια στιγμή που κινδυνεύει με ανάφλεξη όλη η Μ. Ανατολή με τη Συρία και το Ιράν, θα έπρεπε αντίθετα η Ελλάδα να παραμείνει ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, άσχετα ή παρά το οικονομικό κόστος;
Επιπλέον, επειδή γύρω από αυτά τα ζητήματα δεν υπάρχει μία και μόνη στρατηγική των δυτικών κυβερνήσεων, αλλά πολλά σενάρια και πολλά αντιμαχόμενα συμφέροντα, είναι δυνατό τη μία στιγμή να κερδίζει η μία στρατηγική και την άλλη η αντίθετή της. Όλα αυτά σημαίνουν πολύ απλά πως το ζήτημα της οικονομικής πορείας της Ελλάδας στο άμεσο μέλλον και κατεξοχήν εκείνο της παραμονής ή όχι στην ευρωζώνη, δεν είναι σε καμία περίπτωση στενά οικονομικό. Κι όμως, η συζήτηση είτε από τους νεοφιλελεύθερους, που δεν βλέπουν πέρα από τον ορίζοντα του πορτοφολιού τους, είτε από «μαρξιστές» που ανάγουν τα πάντα σε στενά οικονομικά συμφέροντα, επέμενε να την εγκλωβίζει σ’ ένα αποκλειστικά οικονομίστικο πεδίο.
Γι’ αυτό ακριβώς, όλη αυτή την περίοδο, δεν έγιναν καθόλου απόπειρες για μια πολιτική διέξοδο από την κρίση και τα πάντα περιορίστηκαν στην οικονομική της πλευρά. Έτσι, η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν ανοίχτηκε καθόλου όπως θα έπρεπε, προς τη Ρωσία, την Κίνα και σημαντικές χώρες του αναδυόμενου Τρίτου Κόσμου, όπως η Βραζιλία ή η Ινδία, ή προς τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, γεγονός που θα αναβάθμιζε τη γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας και επομένως θα δυσκόλευε και την οικονομική συντριβή της. Δεν έγιναν καθόλου, οι αναγκαίες συστηματικές προσπάθειες προς την κατεύθυνση των χωρών της Ν. Ευρώπης, ώστε να οικοδομηθεί ένα εσωτερικό ευρωπαϊκό μέτωπο, ευνοϊκό για μας. Δεν αναλήφθηκαν πρωτοβουλίες στο χώρο του πολιτισμού και της προβολής του πολιτισμικού βάρους της χώρας.

Μια εναλλακτική κοινωνική πρακτική

Σε αυτή τη στρεβλή οικονομίστικη κατεύθυνση επένδυσε κατεξοχήν και το αντιμνημονιακό μέτωπο, με κύριο εκπρόσωπο το ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί αυτή η στρατηγική να απέδωσε σε ένα εκλογικό επίπεδο, αλλά είναι εντελώς κοντόφθαλμη και ο  ΣΥΡΙΖΑ διεσώθη προς ώρας μόνο και μόνο γιατί δεν κέρδισε την πλειοψηφία και δεν βρέθηκε στην κυβέρνηση! Ωστόσο, αμέσως μετά τις εκλογές φάνηκε το κενό.
Δυστυχώς, η μόνη πολιτική δύναμη που πραγματικά κέρδισε ήταν η… Χ.Α. Επιμένοντας σ’ ένα ζήτημα που συνδέει την οικονομία με την κοινωνική πραγματικότητα, δηλαδή το μεταναστευτικό, κατόρθωσε να εκτιναχθεί και να εκμεταλλευτεί το κενό που άφησαν από τις εκλογές μέχρι σήμερα όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν διακοπές, αυτή επένδυσε και οργάνωσε τον φόβο και το μίσος των πιο απαίδευτων λαϊκών στρωμάτων. Γιατί έχει κατανοήσει πως, σήμερα, το πεδίο της αντιπαράθεσης δεν είναι απλώς και μόνο το τι πρόκειται να συμβεί με το μνημόνιο, αλλά το πώς αυτό μεταφράζεται στην κοινωνική και πολιτική καθημερινότητα των ανθρώπων.
Αν οι δυνάμεις που επιδιώκουν μια ριζική ανασυγκρότηση της ελληνικής κοινωνίας δεν κατανοήσουν πως πλέον δεν αρκεί, ούτε έχει κάποιο νόημα μια μονοδιάστατη διαμαρτυρία, αλλά θα πρέπει να οργανώνεται σε όλα τα πεδία μια εναλλακτική κοινωνική πρακτική, που θα αφορά σε όλα τα ζητήματα της καθημερινότητας των ανθρώπων, τότε ως μόνη πρακτική διέξοδος θα εμφανίζεται η στρατηγική του μίσους και του ρατσισμού των ναζιστών, οι οποίοι και θα εκτοξευθούν στο προσκήνιο της πολιτικής σκηνής.
Με βάση λοιπόν όσα προαναφέραμε, το ζήτημα της παραμονής ή όχι στην ευρωζώνη δεν έχει παιχτεί, διότι δεν είναι απλώς οικονομικό, αλλά εμπλέκει τον πολιτισμό, την πολιτική, τη γεωπολιτική και τα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα συμφέροντα των εμπλεκόμενων δυνάμεων. Και στην  πραγματικότητα κανένας δεν γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί, ούτε η ίδια η Μέρκελ!
Γι’ αυτό και όταν έγινε αντιληπτό στην πλειοψηφία των Ελλήνων πως είναι πιθανή ακόμα και  μια ασύντακτη έξοδος από το ευρώ, και παρά τα δρακόντεια και αντιλαϊκά μέτρα που παίρνει η τρικομματική κυβέρνηση, υπάρχει σιγή και γενικευμένη κατάθλιψη, διότι η συζήτηση σ’ ένα μονοδιάστατο οικονομικό πεδίο έχει εξαντληθεί. Οι Έλληνες μοιάζουν να έχουν παραδοθεί τουλάχιστον προς στιγμή στις βουλήσεις των ισχυρών και οι ίδιοι απλώς προσεύχονται ή φοροδιαφεύγουν, όσοι μπορούν.
Σε μια επόμενη φάση, θα έρθει μια νέα έκρηξη, άγνωστο με ποιά αφορμή. Και αυτό θα συμβεί όταν σε μερικούς μήνες ολοκληρωθεί η παρούσα φάση της απόλυτης αβεβαιότητας. Θα συμβεί ένα από τα δύο, είτε η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ και θα πρέπει να ξεκαθαριστεί, στο εσωτερικό κοινωνικό και πολιτικό πεδίο, ποιες τάξεις θα πληρώσουν εν τέλει την κρίση, είτε στη περίπτωση που θα περάσουμε στη δραχμή, θα τεθεί και πάλι το ζήτημα της ηγεμονίας, σε μια ριζικά νέα οικονομική και πολιτική συγκυρία.
Πάντως, η κατάσταση της αβεβαιότητας και της αλαλίας δεν πρόκειται να κρατήσει για πολύ, και γι’ αυτό πρέπει από τα σήμερα να ετοιμαζόμαστε γι’ αυτή τη νέα ιστορική περίοδο, που με τη μία ή την άλλη μορφή θα ανοίξει.

14 Σχόλια

  1. Πάντως δεν κάνετε κουβέντα για την εξαιρετικά αποτυχημένη σας εκτίμηση (πριν από τις εκλογές) ότι το μνημόνιο έχει τελειώσει (και τα συνακόλουθα βάρβαρα μέτρα);; Ένα «έκανα λάθος εκτίμηση» θα ήταν απαραίτητο νομίζω…

    • Κάποιο λάθος κάνεις… Δεν είπαμε ποτέ ότι έχει τελειώσει το μνημόνιο και τα βάρβαρα μέτρα που το συνοδεύουν. Εκείνο στο οποίο επιμέναμε (και εξακολουθούμε να επιμένουμε) είναι ότι το μνημόνιο δεν το πολεμάς ποντάροντας διαρκώς στην αντιπαράθεση μνημόνιο-αντιμνημόνιο, που συνεχίζουν να καλλιεργούν όλες οι αντιμνημονιακές δυνάμεις. Γιατί έτσι δεν κάνεις τίποτε άλλο από το να εξακολουθείς να καλλιεργείς την αυταπάτη ότι αν κερδίσουν εκλογικά οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, τα πράγματα θα επιστρέψουν στην προ κρίσης κατάσταση και θα ζήσουν όλοι καλά κι εμείς καλύτερα… Το ζήτημα είναι πως προωθεί κανείς διαδικασίες μέσα στο λαϊκό κίνημα προς την κατεύθυνση της αλλαγής του παρασιτικού μοντέλου της μεταπολίτευσης που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Πως βοηθάει στην αυτο-οργάνωσή του (και όχι στο μάντρωμά του στα ξεπερασμένα πολιτικά κόμματα), στην αλλαγή της καταναλωτικής νοοτροπίας, πως προωθεί εναλλακτικές κοινωνικές πρακτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας κλπ. κλπ. Το να καταγγέλλουμε διαρκώς το μνημόνιο και τα βάρβαρα μέτρα του καταντάει πια εντελώς αντιπαραγωγική γκρίνια που οξύνει το αδιέξοδο και ωθεί τον κόσμο στην παθητικότητα και την κατάθλιψη. Ιδού η Ρόδος…

    • Δεν είπαν ποτέ κάτι τέτοιο.

  2. Ωραίο άρθρο

    Αντιγράφω και συνυπογράφω
    1. «Δυστυχώς, η μόνη πολιτική δύναμη που πραγματικά κέρδισε ήταν η… Χ.Α. Επιμένοντας σ’ ένα ζήτημα που συνδέει την οικονομία με την κοινωνική πραγματικότητα, δηλαδή το μεταναστευτικό, κατόρθωσε να εκτιναχθεί και να εκμεταλλευτεί το κενό που άφησαν από τις εκλογές μέχρι σήμερα όλες οι πολιτικές δυνάμεις. »
    2. «Γιατί έχει κατανοήσει πως, σήμερα, το πεδίο της αντιπαράθεσης δεν είναι απλώς και μόνο το τι πρόκειται να συμβεί με το μνημόνιο, αλλά το πώς αυτό μεταφράζεται στην κοινωνική και πολιτική καθημερινότητα των ανθρώπων.»

    Και ερχόμαστε στο δια ταύτα
    «θα πρέπει να οργανώνεται σε όλα τα πεδία μια εναλλακτική κοινωνική πρακτική, που θα αφορά σε όλα τα ζητήματα της καθημερινότητας των ανθρώπων, τότε ως μόνη πρακτική διέξοδος θα εμφανίζεται η στρατηγική του μίσους και του ρατσισμού των ναζιστών, οι οποίοι και θα εκτοξευθούν στο προσκήνιο της πολιτικής σκηνής. »

    Πράγματι το επίμονο ΔΙΑ ΤΑΎΤΑ από το οποίο αδυνατούμε να ξεφύγουμε.
    Τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη μου και αδυνατούν να κάνουν σήμερα οι προοδευτικοί αλλά μονοδιάστατοι πολιτικοί χώροι;

    Α) Να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά κινηματικά στο δρόμο δηλαδή το ρατσιστικό μίσος.
    Β) Να προχωρήσουν σε πράξεις αλληλεγγύης (ιατρεία, παντοπωλεία, συσσίτια κ.α.).
    Γ) Να αναπτυχθούν δράσεις για αλληλέγγυο εμπόριο με περιοχές κοντά στην Αθήνα με συνεταιρισμούς
    παραγωγών-καταναλωτών.
    Δ) Οι Δήμοι να παραδίδουν μαθήματα παραγωγικών δραστηριοτήτων (ράψιμο, βασικές οικοδομικές εργασίες, αλλα΄και πως πότε φυτεύουμε στη βεράντα, στον κήπο λαχανικά)
    Δ) Να οργανωθούν συνεταιρισμοί – κοινωνικές οργανώσεις γιατί όχι και ΜΚΟ που θα αναπτύσσουν δράσεις με την ύπαιθρο για ανάπτυξη οργανωμένων γεωργικών δραστηριοτήτων. π.χ. Ενοικίαση γης με συγκεκριμένες παραγωγές όπου ο ενδιαφερόμενος θα εντάσσεται οργανωμένα σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς με βιολογικά προϊόντα ή προϊόντα υψηλής οικονομικής απόδοσης γιατί όχι (ΚΙΜΠΟΥΤΣ).
    Ε)…..
    Ο κατάλογος μένει ανοιχτός.

    Ας γίνει λοιπόν ένας κατάλογος που θα προσανατολίζει σε μια άλλου τύπου παραγωγική ανάπτυξη που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια.

    Ας ψηφίσουμε δημοκρατικά 4-5 δράσεις ή όσες αποφασίσουμε και ας εκπονήσουμε με δημοκρατικό τρόπο λεπτομερή σχέδια δράσης που θα υλοποιηθούν από συλλογικότητες .

    Γιατί από λόγια καλή είναι και η Αριστερά, ενώ η Χρυσή Αυγή υπερτερεί στις πράξεις.

    Ο καφενειακός και τραμπούκικος λόγος της φαίνεται να αποκτά ολοένα και περισσότερους οπαδούς.

  3. Κύριε Καραμπελιά συμφωνώ σε όλα μαζί σας εκτός από το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Την ώρα που η χώρα εποικίζεται από εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους (κάθε άλλο παρά θύματα πολέμων, όλοι τους είναι νεότατοι και υγιείς και επιπλέον μπουκάρουν έχοντας και ένα σωρό παράνομες απαιτήσεις) με την υποστήριξη του κράτους και των κομμάτων και οι Έλληνες πέφτουν καθημερινά θύματα κακουργημάτων από αλλοδαπούς νομίζω ότι το να θεωρούμε νο1 απειλή για το πολίτευμα και την κοινωνική ειρήνη τους γορίλες της χ.α. είναι άτοπο.
    Όταν κάποτε το κράτος κάνει το θεμελιώδες, αυτονόητο καθήκον του και αποφασίσει να προστατεύσει την επικράτεια και τους πολίτες του από τους εισβολείς η χ.α. θα γυρίσει στην τρύπα της.

  4. Συμφωνώ με τον Δημήτρη. Νομίζω ότι πολλοί Έλληνες αντιλαμβάνονται πλέον τον θανάσιμο κίνδυνο ισλαμοποίησης που διατρέχουμε και στρέφονται στην χ.α. Δεν έγιναν όλοι αυτοί ναζί. Είναι πράξη απόγνωσης.
    Είτε το πολιτικό σύστημα θα λύσει το μεταναστευτικό με μεθόδους γόρδιου δεσμού είτε η φασιστική χα θα γιγαντωθεί.

  5. Το ζήτημα είναι το τι μπορεί να κάνει η Χ.Α. για αυτό το πρόβλημα. Και η αλήθεια είναι ότι μπορεί μόνον να το επιδεινώσει…

    Να δώσω δύο παραδείγματα, για να γίνω σαφής. Πρώτον, η δράση στη Θράκη. Πήγαν τα τάγματα εφόδου μέσα στο ραμαζάνι και παρενόχλησαν την προσευχή. Μετά δήλωσαν ότι το κάνουν γιατί ‘δεν θέλει να γίνει η Θράκη Κόσοβο’… Μα αυτό που κάνανε ήταν προβοκάτσια… Βούτυρο στο ψωμί των Τούρκων για να θέσουν ζήτημα καταπίεσης του μουσουλμανικού πληθυσμού… Δηλαδή, με τη δράση τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά την προοπτική ‘να γίνει Κόσοβο η Θράκη’, γιατί η αντίδρασή τους είναι τραμπούκικη και φασιστική, και το μόνο που καταφέρνει είναι να δίνει αφορμές στον νεο-οθωμανισμός. Στη Θράκη, η δράση πρέπει να είναι πολιτική, ενάντια στην παρέμβαση του προξενείου, και όχι διχαστική. Τα ίδια κάνανε και στην Κύπρο το 1974 και τι κατάφεραν; Έδωσαν την καλύτερη αφορμή για την εισβολή… Ποιό το αποτέλεσμα; Η μίση Κύπρος είναι κατεχόμενη… Συγχαρητήρια.

    Το ίδιο κάνουν και στο μεταναστευτικό. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να προκαλέσουν την φατριαστική οργάνωση των μεταναστών, δηλαδή να δημιουργήσουν συνθήκες ώστε να απαντήσουν στο ίδιο επίπεδο, να έχουμε πόλεμο συμμοριών δηλαδή σε κάθε επιβαρυμένη γειτονιά… Αυτό είναι το αποτέλεσμα της φατριαστικής δράσης, ένας πόλεμος όλων εναντίον όλων.

    Η μεταναστευτική πολιτική δεν μπορεί να γίνει εργαλείο των ταγμάτων εφόδου. θα το πληρώσει όλη η κοινωνία αυτό. Πρέπει να δωθεί λύση από την σκοπιά του Ελληνικού Κράτους. Το ποιά θα είναι αυτή η πολιτική το έχουμε αναλύσει εξαντλητικά από τη σελίδα, από τη Ρήξη και το Άρδην.

    Τέλος, η Χρυσή Αυγή είναι εμφυλιακή δύναμη. Δημιουργεί συνθήκες εσωτερικής ανωμαλίας. Πώς ακριβώς αυτό βοηθάει τη χώρα; Μάλλον συμπληρώνει την εξωτερική επιβολή με εσωτερική υπονόμευση. Όταν βγαίνει ο Κασιδιάρης και λέει στις Θερμοπύλες ότι οι ‘σύγχρονοι Πέρσες’ δεν είναι ο νεο-οθωμανισμός αλλά ο εχθρός είναι εντός των πυλών τι καταφέρνει; Θα σκοτωθούμε μεταξύ μας άλλη μια φορά και οι αποικιοκράτες εκ δυσμών και ανατολών θα κοιτούν γελώντας.

    Ξέρω ποιά είναι η κατάσταση, αλλά σε τίποτα δεν δικαιολογεί την πολιτική του μίσους που προκρίνει η Χ.Α. Συγνώμη, ξέρετε τι υποστηρίζει η Χ.Α.; Έχετε ψάξει καθόλου; Τι λέει; Ας δώσω ένα παράδειγμα. Ορίστε τη λέει η Χ.Α. για την παγκοσμιοποίηση:

    «Η λύση σε επίπεδο πρώτα κοινωνικό είναι τα εθνικά κράτη που θα φροντίζουν να εξασφαλίσουν την αυτάρκεια σε τρόφιμα και ήδη επιβίωσης και πρώτης ανάγκης για τα μέλη της κοινότητάς τους. Όσα έθνη παρεκκλίνουν ή δεν παρουσιάζουν επάρκεια στις απαιτήσεις θα δέχονται και τα ανάλογα πλήγματα φυσικής ισορρόπησης που όμως θα βάλουν αυτά και μόνο».

    Ξέρετε τι εννοούν; Το σκανδαλώδες, ότι η πείνα είναι ‘φυσική εξισορρόπηση’. Δηλαδή αν καταρρεύσουμε ολοκληρωτικά στην Ελλάδα, και πέφτουμε σαν τις μύγες στον δρόμο, για την Χ.Α. αυτό είναι φυσική εξισορρόπηση! Να τους χαιρόμαστε τους ξεσκωλισμένους φασίστες που βάλαμε πάνω στο κεφάλι μας…

    Δεν καταλαβαίνω πώς σκέφτονται αυτοί που μέσα στην απελπισία τους καλοβλέπουν την Χ.Α. Επειδή δηλαδή τα όνειρά μας διαψεύσθηκαν, επειδή η πραγματικότητα εξελίσσεται σε κόλαση, πρέπει να δικαιώσουμε τον χειρότερο εφιάλτη; Πλάκα κάνουμε;

    Μαζί με τη χρεοκοπία στην οικονομία, μου φαίνεται, έχουμε υποστεί και μια χρεοκοπία στο πολιτιστικό, στο ηθικό και το πολιτικό κριτήριο…

    Συνέλθετε!

  6. ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ Η ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,ΣΕ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΜΕΘΑ ΕΝΤΕΛΕΙ!!!ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ «ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ «ΜΕΓΑΛΕΣ» ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΔΙΕΘΝΗ ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ,ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΝΕΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤ.ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ!!!ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ΤΟ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ» ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΖΛ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ,ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ Ν.Τ.Π.!!!ΑΡΑΓΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΑ «ΒΑΙ΄ΜΑΡΗ» ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΞEΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ «ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ»;;;;;;Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!!!

  7. Το ότι ο μέσος Γερμανός δεν είναι δα πρώτης τάξης κοσμοπολίτης ή εραστής της ανθρωπολογικής διαφορετικότητας είναι γνωστό. Το να συνεννοείται ο «σκληρός πυρήνας» της Ε.Ε καλύτερα με χώρες εγγύς της πολιτισμικής του σφαίρας είναι αναμενόμενο. Κάθε «Ευρωπαίος» κουβαλά διαφορετικό ιστορικό φορτίο. Για μένα στη γεωπολιτική εξίσωση που παρουσιάστηκε θα ήταν περισσότερο ενδιαφέρον να αναφερθεί η μορφή και ο ρόλος που επιθυμούν οι Αμερικάνοι για την Ε.Ε. Σε ποιό βαθμό μπορούν να κατευθύνουν τα πράγματα;

  8. Το ζήτημα που καταρχήν, μπορεί να ενώσει ένα ευρύ πλειοψηφικό ρεύμα Ελλήνων, είναι η ανατροπή του Μνημονίου που έτσι και αλλιώς είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε ελπίδα ανάτασης της χώρας! Προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κατευθύνουμε τις δυνάμεις μας, παραμερίζοντας τις διαφορές μας και επενδύοντας στο ρεαλιστικότερο όχημα (που κατά την γνώμη μου είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, έστω και αν πολύ απέχει από το να είναι επαρκής! )! Όλα τα άλλα είναι λογαριασμοί χωρίς τον ξενοδόχο! Πρόκειται για την ρεαλιστικότερη στρατηγική, αν και με πολλές πιθανότητες αποτυχίας!

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*